V SA/Wa 2067/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak (spr.), Sędzia WSA - Marek Krawczak, Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Protokolant sekretarz - Maryla Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 sierpnia 2018 r. sprawy ze skargi M. B. na decyzję Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dofinansowania na realizację projektu; 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Narodowego Centrum Badań i Rozwoju na rzecz M. B. kwotę 697 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi M. B. (dalej: Skarżący lub Strona) jest decyzja Komisji Odwoławczej Rady Narodowego Centrum Badań i Rozwoju nr [...] z [...] czerwca 2017 r. o odmowie przyznania środków finansowych, wydana w wyniku rozpatrzenia odwołania od decyzji Dyrektora Narodowego Centrum Badań i Rozwoju nr [...] z [...] lipca 2012 r. Kontrolowane rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym: M. B. złożył wniosek o dofinansowanie realizacji projektu pn. "[...]" (nr wniosku [...]) w ramach III Konkursu Programu LIDER, którego celem było poszerzenie kompetencji młodych naukowców w samodzielnym planowaniu, zarządzaniu oraz kierowaniu własnym zespołem badawczym. Konkursu został zorganizowany i jest zarządzany przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju (dalej: NCBiR). Wniosek o dofinansowanie projektu, po dokonaniu przez pracowników NCBiR oceny formalnej, został skierowany do oceny merytorycznej. Przebiegała ona w dwóch etapach. W pierwszym etapie ocenie poddano trzy kategorie - Lider (maksymalna ilość punktów - 40), Projekt (maksymalna ilość punktów - 40), Jednostka goszcząca (maksymalna ilość punktów - 20). Oceny dokonało drogą elektroniczną trzech recenzentów. Warunkiem poddania projektu ocenie merytorycznej w drugim etapie było uzyskanie (po wyciągnięciu średniej z trzech ocen) w pierwszym etapie oceny - powyżej 65,00 pkt. Projekt nr [...] oceniony został łącznie na 76,67 pkt i został skierowany do drugiego etapu oceny merytorycznej. Poprzedzało ją przeprowadzenie rozmowy kwalifikacyjnej przez Zespół Kwalifikacyjny Programu LIDER. Na tym etapie ocenie podlegały następujące kategorie: Umiejętność prezentacji projektu; Innowacyjność projektu; Koncepcja zarządzania projektem; Możliwość wykorzystania wyników projektu w praktyce; Mobilność. W każdej z kategorii drugiego etapu Skarżący mógł uzyskać maksymalnie 20 punktów. Z dwóch etapów oceny merytorycznej projekt mógł uzyskać łącznie maksymalnie 200 punktów. Na podstawie wyników pierwszego i drugiego etapu oceny merytorycznej powstała lista rankingowa projektów rekomendowanych do finansowania. W wyniku przeprowadzenia opisanej procedury konkursowej projekt nie uzyskał liczby punktów kwalifikującej go do dofinansowania. W tej sytuacji Dyrektor NCBiR decyzją nr [...] z [...] lipca 2012 r. odmówił przyznania środków finansowych. Skarżący złożył odwołanie od decyzji Dyrektora NCBiR (dalej: Dyrektor) do Komisji Odwoławczej Rady NCBiR (dalej: Komisja Odwoławcza). W wyniku rozpatrzenia odwołania Komisja Odwoławcza [...] września 2012 r. podjęła decyzję nr [...] o odmowie przyznania środków finansowych. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący, wniósł o uchylenie tego rozstrzygnięcia oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: - art. 36 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Narodowym Centrum Badań i Rozwoju (Dz. U. Nr 96, poz. 616 ze zm., dalej: "ustawa o NCBiR") poprzez nieregulaminowe przeprowadzenie konkursu; - art. 7, art. 77, art. 78 i art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej: "k.p.a.") poprzez zaniechanie rozpatrzenia materiału dowodowego w całości, a w konsekwencji wadliwe ustalenie stanu faktycznego w rozumieniu art. 145 § 1 lit. c p.p.s.a.; - art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niewłaściwe sformułowanie uzasadnienia w rozumieniu art. 145 § 1 lit. c p.p.s.a. Prawomocnym wyrokiem w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 282/13 z 28 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję Komisji Odwoławczej nr [...] z [...] września 2012 r. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że Komisja Odwoławcza rozpoznając odwołanie powinna była szczegółowo uzasadnić, dlaczego zarzuty Strony dotyczące przebiegu rozmowy kwalifikacyjnej są nieuzasadnione. Wyjaśnił, że brak szczegółowego uzasadnienia pozbawia Sąd możliwości rzetelnej weryfikacji, czy ten etap oceny projektu został przeprowadzony prawidłowo. Wskazał, że ocena merytoryczna projektów ma charakter ekspercki, zaś Sąd nie dysponuje fachową wiedzą w tym zakresie. W tej sytuacji, niezależnie od tego, że rozmowa kwalifikacyjna została nagrana, jej ewentualne odsłuchanie przez Sąd i tak nie pozwoliłoby na zweryfikowanie oceny Zespołu Kwalifikacyjnego. Brak szczegółowego uzasadnienia oceny dokonanej przez Komisję Odwoławczą sprawia, że przewidziana przez ustawodawcę możliwość złożenia skargi staje się przy tym iluzoryczna. Sąd wskazał, że zgodnie z pkt 6.3. “Rozpatrywanie odwołań" zawartym w dokumencie “Procedura: postępowanie w sprawie rozpatrywania odwołań od decyzji Dyrektora NCBiR dotyczących finansowania projektów", Komisja Odwoławcza może podjąć uchwałę o zwróceniu się do Dyrektora o powołanie eksperta w celu sporządzenia opinii w sprawie zasadności zarzutów w stosunku do oceny merytorycznej wniosku, podniesionych w odwołaniu. Zdaniem Sądu w sprawie, pożądane było powołanie eksperta, który po zapoznaniu się z przebiegiem rozmowy kwalifikacyjnej, mógłby wypowiedzieć się na temat merytorycznej wartości wypowiedzi Skarżącego w odniesieniu do zadawanych mu pytań oraz tego czy treść rozmowa pozwalała na uznanie, że deklarowana przez Zespół Kwalifikacyjny ocena poszczególnych kryteriów II etapu oceny merytorycznej była adekwatna do wiedzy i sposobu przedstawienia zarówno projektu, jak i sposobu zaprezentowania go przez Skarżącego. Sąd wyjaśnił, że ocena eksperta byłaby pomocna również przy uzasadnianiu stanowiska Komisji Odwoławczej. Niezależnie od tego Sąd wskazał, że Regulamin powinien przewidywać obowiązek pisemnego uzasadnienia ocen przez Zespół Kwalifikacyjny - co pozwoliłoby zarówno Skarżącemu jak i Sądowi na zapoznanie się z tokiem myślenia Zespołu i przyjętymi przez niego przesłankami oceny. Za niezasadne Sąd uznał natomiast zarzuty dotyczące naruszenia art. 7, art. 77, art. 78, art. 80, 107 § 3 k.p.a. Wskazał że ustawa o NCBiR nie przewiduje stosowania przepisów k.p.a. w prowadzonych przez Centrum postępowaniach konkursowych, w tym także do procedury odwoławczej przewidzianej w art. 40 ustawy. To w ustawie o NCBiR oraz w rozporządzeniu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 17 września 2010 r. w sprawie szczegółowego trybu realizacji zadań Narodowego Centrum Badań i Rozwoju (Dz. U. Nr 178, poz. 1200, dalej: "Rozporządzenie") określone zostały zasady postępowania w przypadku ubiegania się o dofinansowanie projektów, o których mowa w ustawie. Różnią się one zasadniczo od zasad postępowania określonych w k.p.a. Stosownie do art. 36 ustawy o NCBiR wykonawcy projektów wyłaniani są w trybie konkursów, które ogłasza Dyrektor. Wnioski o finansowanie, składane w toku postępowania konkursowego, podlegają ocenie formalnej oraz merytorycznej. Oceny formalnej dokonują pracownicy NCBiR. Eksperci, którzy są specjalistami z zakresu danych dziedzin nauki dokonują natomiast oceny merytorycznej. Przygotowanie i przekazanie Dyrektorowi listy rankingowej pozytywnie zaopiniowanych wniosków, na podstawie której wydawana jest decyzja Dyrektora o przyznaniu środków finansowych albo o odmowie przyznania środków finansowych jest następstwem ocen dokonywanych przez ekspertów pracujących w zespołach lub indywidualnie. Z tej przyczyny można mówić o wiążącym dla Dyrektora, charakterze stanowiska ekspertów. Zasady wyłaniania wykonawców projektów są sformułowane ogólnikowo. Dyrektor może jedynie w marginalnym stopniu wpływać na ich uszczegóławianie poprzez ustalanie regulaminów konkursów, o którym mowa w art. 36 ustawy o NCBiR, czy też stosowanie na podstawie art. 39 ust. 5 ustawy o NCBiR pozaustawowych kryteriów oceny. Stosownie do § 7 ust. 1 Rozporządzenia, informacja o decyzji Dyrektora jest niezwłocznie przekazywana wykonawcy projektu. Decyzja o której mowa w art. 40 ust. 1 ustawy o NCBiR nie jest decyzją w rozumieniu ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego. Użyte przez ustawodawcę pojęcie decyzji należy rozumieć jako informację lub zawiadomienie. Procedura wyłaniania beneficjentów jest diametralnie inna od procedury wydawania decyzji w indywidualnej sprawie, określonej przez k.p.a. Przewidziany jest inny system odwoławczy, nie ma mowy o zawieszeniu czy wznowieniu postępowania. Nie ma także mowy o postępowaniu dowodowym w rozumieniu k.p.a. W wyniku ponownego rozpatrzenia odwołania M. B. od decyzji Dyrektora Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z [...] lipca 2012 r., Komisja Odwoławcza Rady Narodowego Centrum Badań i Rozwoju na podstawie art. 40 ust. 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 roku o Narodowym Centrum Badań i Rozwoju (Dz. U. Nr 96, poz. 616 ze zm.), decyzją nr [...] z [...] listopada 2014 r. ponownie odmówiła Skarżącemu przyznania środków finansowych. W uzasadnieniu decyzji Komisja Odwoławcza wskazała, że z uwagi na podniesione w odwołaniu zarzuty, uchwałą z [...] lutego 2014 r. zwróciła się do Dyrektora o powołanie, zgodnie z obowiązującymi w NCBiR zasadami, eksperta, który dokona oceny zasadności podniesionych w odwołaniu zarzutów w stosunku do oceny merytorycznej wniosku. Wskazała, że z dodatkowej ekspertyzy wynikało, że drugi etap oceny merytorycznej wniosku nr [...] został przeprowadzony wadliwie. Z tej przyczyny Komisja Odwoławcza uchwałą z [...] lipca 2014 r. zwróciła się do Dyrektora o powołanie, zgodnie z obowiązującymi w NCBiR zasadami, ekspertów, którzy [...] października 2014 r. przeprowadzili ze Skarżącym kolejną rozmowę kwalifikacyjną przyznając odnośnie: - prezentacji projektu – średnią punktację 5,57; - innowacyjności projektu – średnią punktację 5,14; - możliwości wykorzystania w praktyce (komercjalizacji wyników projektu) – średnią punktację 1,29; - koncepcji zarządzania projektem – średnią punktację 2,14 - oraz mobilności - średnią punktację 20,00. Wskazała, że przychylając się do stanowiska ekspertów zawartych w dokumencie - Ocena rozmowy kwalifikacyjnej - odmówiła przyznania środków finansowych na realizację projektu. Szerokie uzasadnienie stanowiska ekspertów powtórzone zostało w uzasadnieniu stanowiska Komisji Odwoławczej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący wniósł o uchylenie decyzji Komisji Odwoławczej nr [...] z [...] listopada 2014 r. oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: - art. 36 ustawy o NCBiR poprzez nieregulaminowe przeprowadzenie konkursu; - art. 40 ust. 1 ustawy o NCBiR poprzez wydanie decyzji na podstawie nieprawidłowo zbudowanej listy rankingowej; - art. 2 Konstytucji RP; - art. 7 Konstytucji RP; - art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji RP. Prawomocnym wyrokiem w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 1466/15 z 13 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję Komisji Odwoławczej nr [...] z [...] września 2012 r. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że z uwagi na ponowne rozpatrywanie sprawy przez Komisję Odwoławczą wskutek uchylenia poprzedniej decyzji tego organu z [...] września 2012 r. przez tutejszy Sąd wyrokiem z 28 października 2013 r. (sygn. akt V SA/Wa 282/13) Komisja Odwoławcza stosownie do art. 153 p.p.s.a. była związana oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w tym wyroku. Tymczasem Komisja Odwoławcza nie zastosowała się do nich. Sąd wskazał, że zaskarżona decyzja Komisji Odwoławczej z [...] listopada 2014 r. dotyczyła odwołania M. B. od decyzji Dyrektora z [...] lipca 2012 r. Tymczasem odwołanie to wadliwie zostało ocenione na podstawie później przeprowadzonej kolejnej rozmowy kwalifikacyjnej z [...] października 2014 r. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 153 p.p.s.a. w realiach sprawy organ nadal zobowiązany był do przeanalizowania odwołania Skarżącego (z [...] sierpnia 2012 r.) i wskazanych w nim zarzutów dotyczących decyzji Dyrektora z [...] lipca 2012 r. Powinien to uczynić "wykorzystując w tym celu opinię z [...] maja 2014 r." Wskazał, że organ zobligowany jest jeszcze raz do przeanalizowania odwołania Skarżącego z [...] sierpnia 2012 r. (omyłkowo wskazując datę [...] listopada 2012 r.) i odniesienia się do wskazanych w nim zarzutów dotyczących przeprowadzonej rozmowy kwalifikacyjnej, "mając na względzie opinię eksperta z dnia [...] maja 2014 r." Po powtórnym rozpatrzeniu sprawy kontrolowaną obecnie decyzją Komisji Odwoławczej nr [...] z [...] czerwca 2017 r. wydaną w wyniku rozpatrzenia odwołania od decyzji Dyrektora nr [...] z [...] lipca 2012 r. ponownie odmówiono Skarżącemu przyznania środków finansowych. Z przedstawionych sądowi akt sprawy wynika, że rozstrzygnięcie zostało poprzedzone opinią dodatkowego eksperta powołanego w oparciu o uchwałę Komisji Odwoławczej z [...] kwietnia 2017 r. Opinia została sporządzona [...] maja 2017 r. (k. 84 akt – wydruk opinii). Odnosi się ona do zarzutów odwołania z [...] sierpnia 2012 r. W uzasadnieniu kontrolowanego rozstrzygnięcia Komisja Odwoławcza przedstawiła dotychczasowy przebieg postępowania. Wskazała, że rozstrzygając wzięła pod uwagę "opinię sporządzoną przez dodatkowego eksperta, powołanego na potrzeby rozpoznania odwołania, sporządzoną na podstawie materiałów z przebiegu oceny dokonanej przez Zespół Kwalifikacyjny oraz nagrania audio, które było również udostępnione Wnioskodawcy na potrzeby rozpoznania zasadności podniesionych przez niego zarzutów" (pkt 13 uzasadnienia). Analiza uzasadnienia, w szczególności punktów od 14 do 24 stanowi powielenie (niemal in extenso) argumentacji przedstawionej w opinii eksperta z [...] maja 2017 r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący wniósł o uchylenie decyzji Komisji Odwoławczej nr [...] z [...] czerwca 2017 r. oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzucił: - rażące naruszenie art. 153 p.p.s.a poprzez nieuwzględnienie oceny prawnej i niewykonanie wskazań co do dalszego postępowania wyrażonych w orzeczeniach sądów: wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia (wadliwie wskazano datę 14 grudnia 2015 r. zamiast 13 października 2015 r.) w sprawie o sygnaturze akt V SA/Wa 1466/15 oraz w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 28 października 2013 r. w sprawie o sygnaturze akt V SA/Wa 282/13; - rażące naruszenie art. 40 ust. 3 ustawy o NCBiR z uwagi na opieszałość w wydawaniu decyzji; - naruszeniem art. 2 Konstytucji RP; - z naruszeniem art. 40 ust. 1 ustawy o NCBiR poprzez wydanie decyzji na podstawie nieprawidłowo zbudowanej listy rankingowej. W odpowiedzi na skargę NCBiR wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a – c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r. poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) – sąd administracyjny uchyla zaskarżoną decyzję, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego lub naruszenie przepisów postępowania w stopniu – odpowiednio – mającym lub mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, lub też naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Z kolei zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Nadto w kontrolowanej sprawie, z uwagi na ponowne jej rozpatrywanie przez Komisję Odwoławczą Rady Narodowego Centrum Badań i Rozwoju wskutek uchylenia poprzednich decyzji tego organu: - z [...] września 2012 r. wyrokiem z 28 października 2013 r. (sygn. akt V SA/Wa 282/13) - oraz z [...] listopada 2014 r. wyrokiem z 13 października 2015 r. (sygn. akt V SA/Wa 1466/15) Komisja Odwoławcza Rady Narodowego Centrum Badań i Rozwoju stosownie do art. 153 p.p.s.a. była związana oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi we wskazanych orzeczeniach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zgodnie z tym przepisem ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Przez ocenę prawną, o której mowa w powołanym przepisie, należy rozumieć osąd o prawnej wartości sprawy, odnoszący się do wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego, prawidłowości zastosowania określonego przepisu prawa jako podstawy do wydania takiej, a nie innej decyzji. Na tle powołanego przepisu nie może budzić wątpliwości stanowisko, że wskazania sądu administracyjnego co do dalszego postępowania są konsekwencją oceny prawnej, zwłaszcza konsekwencją oceny przebiegu postępowania przed organami administracyjnymi i rezultatu tego postępowania w postaci materiału dowodowego zebranego w sprawie i jego oceny prawnej. Zmierzają one do uniknięcia błędów już popełnionych i zawierają wskazówki pozwalające na uniknięcie kolejnej wadliwości rozstrzygnięcia. Odstępstwo od tych wskazań może dotyczyć tylko dwóch sytuacji. Pierwsza z nich jest związana z ewentualną zmianą stanu faktycznego, jeśli w toku ponownego rozpatrywania sprawy zostanie stwierdzone, że jest on odmienny od tego jaki został przyjęty przez Sąd, natomiast druga sytuacja umożliwiająca odstępstwo od zasady związania wyrokiem Sądu w rozumieniu art. 153 p.p.s.a. wiąże się ze zmianą stanu prawnego już po wydaniu tego wyroku przez Sąd. Sąd podkreśla, że w orzecznictwie sądów administracyjnych, ugruntowane jest stanowisko o wynikającym ze wskazanego przepisu obowiązku podporządkowania się organów ocenie prawnej wyrażonej w uzasadnieniu wydanego wyroku uchylającego wcześniejszą decyzję, jeśli nie wystąpią wymienione powyżej dwa przypadki zezwalające na takie odstępstwo (por. wyrok z 5 kwietnia 2013 r. II SA/Kr 179/13; z 11 kwietnia 2013 r., I OSK 1790/11, pub. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Stwierdzić zatem należy naruszenie przez organ art.. 153 p.p.s.a. powoduje konieczność – w razie wniesienia kolejnej skargi – uchylenia zaskarżonej decyzji, gdyż przepis ten stanowi gwarancję przestrzegania przez organy administracji publicznej zasady związania orzeczeniem Sądu. W świetle przedstawionych rozważań kontrola zaskarżonej decyzji musiała zastać przeprowadzona nie tylko z uwzględnieniem przesłanek określonych w art. 145 par. 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a., ale także dodatkowo i tych wynikających z art. 153 p.p.s.a. Z uzasadnienia wydanych już w sprawie wyroków tutejszego Sądu wynika, że zgodnie z art. 36 ust. 1 ustawy o NCBiR wybór wykonawców projektów następuje w drodze konkursu ogłaszanego przez Dyrektora NCBiR. Stosownie do tego przepisu to Dyrektor ustala i ogłasza regulamin konkursu. W dniu 5 grudnia 2011 r. Dyrektor Centrum ustalił Regulamin, w ramach którego Skarżący złożył wniosek o dofinansowanie projektu, który został poddany procedurze konkursowej. Wniosek został oceniony pod względem spełnienia kryteriów formalnych i następnie poddany dwuetapowej ocenie merytorycznej (stosownie do pkt 4.1 Regulaminu). Skarżący nie sformułował żadnych zarzutów co do przeprowadzonej oceny formalnej oraz pierwszego etapu oceny merytorycznej. Zgłoszone zastrzeżenia dotyczyły przebiegu rozmowy kwalifikacyjnej, jak również kryteriów ocenianych w jej trakcie. Sąd stwierdził, że zgodnie z Kryteriami oceny rozmowy kwalifikacyjnej w Programie LIDER III konkurs (stanowiącymi Załącznik do Regulaminu), ocena Lidera projektu dokonywana jest przez Zespół Kwalifikacyjny na podstawie rozmowy kwalifikacyjnej z wnioskodawcą. Rozmowa kwalifikacyjna jest prowadzona zgodnie z kryteriami wskazanymi w karcie oceny rozmowy kwalifikacyjnej, w oparciu o wypunktowane kategorie i służy wyjaśnieniu wątpliwości i niejasności pozostałych po wcześniejszych etapach oceny, które dotyczą projektu i wskazanego we wniosku kierownika projektu. Proces ten jest kolejnym etapem oceny projektu oraz potencjalnego lidera. Rozmowa kwalifikacyjna stanowi niejako uzupełnienie oceny projektu i kandydata na kierownika projektu, dokonanej w pierwszym etapie oceny merytorycznej, które to uzupełnienie kończy długotrwały proces wyboru najlepszych projektów złożonych w Programie LIDER. Sądy wskazały, że na podstawie wyników pierwszego i drugiego etapu oceny merytorycznej powstaje lista rankingowa projektów rekomendowanych do finansowania, na podstawie której wydawana jest decyzja Dyrektora o przyznaniu środków finansowych albo o odmowie przyznania środków finansowych, a Komisja Odwoławcza rozpoznając odwołanie powinna uzasadnić dlaczego zarzuty Strony dotyczące przebiegu konkretnego etapu oceny (w niniejszej sprawie rozmowy kwalifikacyjnej) są nieuzasadnione. Co istotne zgodnie z pkt 6.3. “Rozpatrywanie odwołań" zawartym w dokumencie “Procedura: postępowanie w sprawie rozpatrywania odwołań od decyzji Dyrektora NCBiR dotyczących finansowania projektów" Komisja Odwoławcza może podjąć uchwałę o zwróceniu się do Dyrektora o powołanie eksperta w celu sporządzenia opinii w sprawie zasadności zarzutów w stosunku do oceny merytorycznej wniosku, podniesionych w odwołaniu. W toku niniejszej sprawy organy uzyskały opinię eksperta w dniu 16 maja 2014 r. W prawomocnym i wiążącym organ wyroku z 13 października 2015 r. w sprawie o sygn. akt V SA/WA 1466/15 Sąd jasno przy tym wskazał, że dokonując analizy odwołania od decyzji Dyrektora z [...] lipca 2012 r. organ powinien wykorzystać opinię z [...] maja 2014 r. W dalszej części uzasadnienie ponownie podkreślił, że ocena rozpatrywanego środka zaskarżenia powinna mieć "na względzie opinię eksperta z dnia [...] maja 2014 r." Tymczasem w toku kontrolowanego postępowania organ zdaje się nie akceptować wniosków opinii eksperta z 16 maja 2014 r. Wydanie kontrolowanej obecnie decyzji poprzedziło uzyskanie opinii dodatkowego eksperta powołanego w oparciu o uchwałę Komisji Odwoławczej z 19 kwietnia 2017 r. Opinia została sporządzona [...] maja 2017 r. (k. 84 akt – wydruk opinii). Jej wnioski są przy tym w pewnym zakresie diametralnie różne od treści opinii z [...] maja 2014 r. Możliwość powołania kolejnego (drugiego już) eksperta w celu oceny zasadności zarzutów w stosunku do oceny merytorycznej wniosku nie wynika przy tym bynajmniej z pkt 6.3. “Rozpatrywanie odwołań" zawartego w dokumencie “Procedura: postępowanie w sprawie rozpatrywania odwołań od decyzji Dyrektora NCBiR dotyczących finansowania projektów". Z przedstawionych Sądowi materiałów nie wynika też podstawa prawna powołania takiego kolejnego eksperta. Zaskarżona obecnie decyzja Komisji Odwoławczej nr [...] z [...] czerwca 2017 r. wbrew wiążącemu organ wskazaniu Sądu nie odnosi się przy tym w żadnej mierze do opinii eksperta z [...] maja 2014 r. Uzasadnienie decyzji, w szczególności punkty od 14 do 24 stanowią natomiast powielenie (niemal in extenso) argumentacji przedstawionej w dodatkowej opinii z [...] maja 2017 r. Przedstawione okoliczności sprawiają, że w pełni zasadny jest podnoszony w skardze zarzut rażącego naruszenia art. 153 p.p.s.a. Ponownie należy wskazać, że uchybienie przez organ administracyjny przepisowi art. 153 p.p.s.a. powoduje konieczność – w razie złożenia na tej podstawie kolejnej skargi – uchylenia zaskarżonej decyzji. Rozwiązanie to stanowi gwarancję przestrzegania przez organy administracji publicznej obowiązku związania orzeczeniem sądu. Działania naruszające tę zasadę muszą być konsekwentnie eliminowane przez uchylanie wadliwych z tego powodu rozstrzygnięć administracyjnych już chociażby z uwagi na związanie wcześniej przedstawioną oceną także i samego sądu administracyjnego. Bez ścisłego stosowania powołanego przepisu trudno byłoby zapewnić spójność działania systemu władzy państwowej. Jego nieprzestrzeganie w istocie podważałoby bowiem obowiązującą w polskim prawie zasadę sądowej kontroli nad aktami i czynnościami organów administracji. Tym samym doszło do naruszenia powołanego w skardze art. 40 ust. 1 ustawy o NCBiR poprzez rozstrzygnięcie w sprawie odmowy przyznania środków finansowych po dokonaniu przez organ oceny zarzutów i argumentów odwołania bez uwzględnienia i odniesienia się do opinii eksperta z [...] maja 2014 r., której organ zdaje się konsekwentnie nie akceptować. Biorąc pod uwagę przedstawione rozważania należy uznać, że organ zobligowany będzie do ponownego przeanalizowania odwołania Skarżącego z [...] sierpnia 2012 r. i odniesienia się do wskazanych w nim zarzutów dotyczących pierwotnie przeprowadzonej rozmowy kwalifikacyjnej, mając – co istotne - na względzie opinię eksperta z [...] maja 2014 r. Realia sprawy są przy tym tego rodzaju, że zasadnie Skarżący wskazuje na naruszenie w toku postępowania także art. 40 ust. 3 ustawy o NCBiR nakazującego Komisji Odwoławczej rozpatrzenie odwołanie nie później niż w terminie w terminie 3 miesięcy od jego wniesienia. Z tych przyczyn, na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji wyroku. O kosztach sądowych rozstrzygnięto na postawie art. 200 p.p.s.a.