V SA/Wa 2096/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: przewodniczący – Sędzia WSA – Marek Krawczak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. na decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] października 2018r. Nr [...] w przedmiocie zwrotu środków przekazanych tytułem refundacji składek na ubezpieczenia społeczne postanawia: odrzucić skargę. W dniu 30 listopada 2018 r. (data nadania) A. G. (dalej: "Skarżący" lub "Strona") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na opisaną w komparycji niniejszego postanowienia decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału V z 6 marca 2019 r. Skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi, poprzez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia, tj. podania kwoty jaką Skarżący kwestionuje. Dla dokonania powyższej czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi zostało doręczone Skarżącemu w dniu 26 marca 2019 r. Skarżący nie odpowiedział na wezwanie Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga, jako pierwsze pismo strony w postępowaniu sądowym powinna spełniać określone wymagania. W myśl art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Pismem takim, zgodnie z art. 230 § 2 p.p.s.a. jest skarga, od której pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne (art. 231 p.p.s.a.). Niewskazanie natomiast wartości przedmiotu zaskarżenia w skardze, w której sporna jest należność pieniężna, stanowi brak formalny skargi uniemożliwiający nadanie jej prawidłowego biegu. W takiej sytuacji nie jest bowiem możliwe ustalenie wpisu od skargi, uiszczenie zaś wpisu stosownie do art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. warunkuje rozpoznanie skargi. Wskazać w związku z tym należy, że przez sprawy, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, należy rozumieć te, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności kreujące określoną należność pieniężną bądź stwierdzające jej istnienie (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FZ 289/12, publ. LEX nr 1137792). W rozpoznawanej sprawie Strona zaskarżyła decyzję nakazującą zwrot środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych przekazanych tytułem refundacji składek na ubezpieczenia społeczne, a więc przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Należy zatem od tej skargi pobrać wpis stosunkowy. Z tego względu wezwano Skarżącego do podania wartości przedmiotu zaskarżenia. Wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi zostało skutecznie doręczone na wskazany w skardze adres Skarżącego w dniu 26 marca 2019 r. Termin siedmiodniowy do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął z dniem 2 kwietnia 2019 r. (wtorek) zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 p.p.s.a. Mimo wezwania brak formalny skargi nie został uzupełniony do dnia wydania postanowienia. W wezwaniu Skarżący został poinformowany o treści art. 215 § 1 i § 2 p.p.s.a., art. 216 p.p.s.a. art. 217 p.p.s.a. W tej sytuacji Sąd był zobowiązany odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a.