V SA/Wa 2099/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Irena Jakubiec - Kudiura, Sędzia WSA - Jadwiga Smołucha, Sędzia WSA - Andrzej Kania (spr.), Protokolant st. specjalista - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi Miasta J. na informację Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu oddala skargę. Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie jest ocena wniosku o dofinansowanie realizacji projektu złożonego przez Miasto J. (dalej: "Skarżąca", ,,Strona’’ lub "Wnioskodawca") w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014-2020 (dalej: "RPO WM 2014-2020"), Oś Priorytetowa VI: "Jakość życia", Działanie 6.2: "Rewitalizacja obszarów zmarginalizowanych", dokonana przez [...] Jednostkę Wdrażania Programów Unijnych w W. (dalej: "MJWPU", "organ"). Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco: Strona złożyła wniosek o dofinansowanie realizacji projektu pt. ,, [...]’’, który został zarejestrowany pod nr [...]. Pismem z dnia [...] października 2017 r. MJWPU poinformowała Stronę, iż wniosek przeszedł pomyślnie etap oceny merytorycznej, ale nie został skierowany do dofinansowania. W uzasadnieniu pisma podniesiono, iż w wyniku oceny dokonanej przez członków komisji oceny projektów (dalej: ,,KOP’’), projekt uzyskał pozytywną ocenę w kryteriach dostępu, kryteriach merytorycznych ogólnych oraz uzyskał 44,00 punkty z 51,00 punktów możliwych do zdobycia. Jednakże, ze względu na ustalony poziom alokacji na konkurs [...] w ramach Działania 6.2 "Rewitalizacja obszarów zmarginalizowanych", Typ projektów: "[...]", wniosek nie został przyjęty do dofinansowania. Szczegółowe uzasadnienie oceny poszczególnych kryteriów wyboru projektów przedstawiono w załączonych do pisma dwóch kartach oceny merytorycznej wniosku. Jeden z oceniających przyznał projektowi m. in. po 0 punktów w ramach Kryterium merytorycznego szczegółowego nr 5 ,,Odzyskiwanie zdegradowanych przestrzeni’’ oraz w ramach Kryterium merytorycznego szczegółowego nr 7 ,,Projekty wyłonione w ramach konkursu architektonicznego, architektoniczno-urbanistycznego lub urbanistycznego’’. Drugi z oceniających w ramach powyższych kryteriów przyznał projektowi odpowiednio 3 pkt oraz 5 pkt. Nie zgadzając się z powyższą informacją w przedmiocie oceny projektu, pismem z dnia [...] października 2017 r. Skarżąca złożyła protest w zakresie oceny Kryterium merytorycznego nr 5 oraz nr 7. Uzasadniając protest w odniesieniu do Kryterium merytorycznego nr 7 Skarżąca podniosła, że dołączyła oświadczenie, że zorganizowany zostanie konkurs urbanistyczny na projekt zagospodarowania przestrzeni publicznej wokół [...]. Natomiast w jednej karcie oceny merytorycznej nie zostało przyznane 5 pkt za ww. kryterium pomimo, że oceniający potwierdza, że Wnioskodawca spełnił stosowane wymagania. Odnosząc się do oceny Kryterium merytorycznego nr 5 Skarżąca wskazała, że projekt jest realizowany w centrum miasta na obszarze wskazanym w Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Miasta J. (dalej: ,,SUiKZP’’) jako obszary wymagające przekształceń i rehabilitacji. W SUiKZP określono cele strategiczne: dbanie o rozwój miasta i szeroko pojętą ochronę obywateli, w tym rozwój infrastruktury społecznej oraz odpowiedni rozwój przestrzenno-urbanistyczny miasta, w tym utworzenie centrum miasta czy zachowanie architektury świdermajer. W tym celu określono kierunki zmian w strukturze przestrzennej miasta i dodano dodatkowe uwarunkowania dla terenów położonych w ścisłym centrum tzw. Obszary Przestrzeni Publicznej, a pozostałe tereny leżące w centrum określono jako obszary z możliwością wykonywania usług – bez przesądzania o profilu. Projekt znajduje się na terenach, które zostały wskazane jako obszary wymagające przekształceń, co zostało uwzględnione przez jednego z oceniających. Ponadto Skarżąca wskazała, że w otrzymanych kartach oceny merytorycznej występuje znaczna różnica między dwoma ocenami co jest niedopuszczalne. Pismem z dnia [...] listopada 2017 r. o numerze [...], organ poinformował Skarżącą, że protest nie został uwzględniony. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podniesiono, iż zgodnie z opisem Kryterium merytorycznego szczegółowego nr 5 ,,Odzyskiwanie zdegradowanych przestrzeni’’ premiowane są projekty kompleksowe realizowane na obszarach wskazanych w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, jako obszary wymagające przekształceń, rehabilitacji, rekultywacji lub remediacji (wykluczając tereny rolne i leśne). Wnioskodawca dołączył wypis SUiKZP Miasta [...], jednak z treści wypisu wprost nie wynika, iż obszar, na którym jest realizowana inwestycja podlega przekształceniu, rehabilitacji, rekultywacji lub remediacji. Również w załączniku graficznym do studium, jak i w opisie legendy nie ma zaznaczonego takiego obszaru. Odwołując się do zapisów SUiKZP organ stwierdził, że zachowanie i wyeksponowanie zlokalizowanych na terenie miasta budynków o znaczących walorach kulturowych, zwłaszcza obiektów architektury drewnianej nie świadczy o tym, że są to obszary wymagające przekształceń, a wprost przeciwnie jest tu mowa o zachowaniu istniejącego stanu. Powołując się na przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz aktu wykonawczego do tej ustawy organ wyjaśnił, że studium musi zawierać jasne zapisy dotyczące obszarów wymagających przekształceń, rehabilitacji, rekultywacji lub remediacji. Jedynym oczywistym i konkretnym zapisem w SUiKZP jest zapis cyt.: "obszar byłego miejskiego wysypisko śmieci wskazany do rekultywacji - docelowo do zalesienia, ewentualnie jako obiekt uzupełniający tereny rekreacyjno—sportowe". W SUiKZP Gminy J. nie występują żadne inne zapisy dotyczące przekształceń, rehabilitacji, remediacji. Odnosząc się do Kryterium merytorycznego szczegółowego nr 7 ,,Projekty wyłonione w ramach konkursu architektonicznego, architektoniczno-urbanistycznego lub urbanistycznego’’ MJWPU stwierdziła, że ocena spełnienia tego kryterium jest weryfikowana poprzez załączone do wniosku: oświadczenie o realizacji inwestycji wyłonionej w konkursie architektonicznym, architektoniczno-urbanistycznym lub urbanistycznym oraz dokumentację wykonawczą przygotowaną w oparciu o projekty wyłonione w konkursie architektonicznym, architektoniczno-urbanistycznym lub urbanistycznym. W opisie powyższego kryterium nie zamieszczono słowa "lub", stąd dla spełnienia tego warunku trzeba przyjąć, że obie przesłanki muszą być spełnione łącznie. Poza tym w powyższym opisie użyto czasu przeszłego dokonanego "(...) projekty(...), które zostały wyłonione w konkursie (...)". Zatem, aby spełnić przedmiotowe kryterium, to już w chwili składania wniosku o dofinansowanie organizowany przez Projektodawcą konkurs musi być zakończony, a w oparciu o jego wyniki sporządzona dokumentacja wykonawcza. Jeżeli przedmiotowy konkurs architektoniczny, architektoniczno-urbanistyczny lub urbanistyczny zostanie przeprowadzony przez Projektodawcę już po złożeniu wniosku, to tak naprawdę na etapie oceny wniosku niemożliwe jest jednoznaczne ustalenie jakie elementy i działania stanowią przedmiot dofinansowania. Poza tym organ stwierdził, że z opisu projektu wynika, że przyjęto pewne istotne założenia do zagospodarowania terenu, opis projektu zagospodarowania terenu zawiera również zatwierdzony i załączony do wniosku o dofinansowanie projekt budowlany. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Strona wniosła o przekazanie organowi sprawy do ponownego rozpoznania, zgodnie z art. 61 ust. 8 pkt 1a ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 217 ze zm.; zwanej dalej: "ustawą wdrożeniową") oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, zarzucając naruszenie: 1) art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej poprzez przeprowadzenie wyboru projektu do dofinansowania w sposób nieprzejrzysty, nierzetelny i stronniczy, jak również poprzez niezapewnienie dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów albowiem po pierwsze MJWPU odniosła się stronniczo tylko do oceny negatywnej dokonanej przez II Oceniającego, po drugie uzasadnienie eksperta nie jest spójne z przyznaną punktacją, a po trzecie rozbieżność między ocenami dwóch ekspertów (przyznanie maksymalnej liczby punktów przez jednego oceniającego oraz brak przyznanych punktów przez drugiego oceniającego); 2) art. 41 ust. 1 w zw. z art. 39 ust. 2 ustawy wdrożeniowej poprzez przeprowadzenie weryfikacji wniosków w ramach przeprowadzonego konkursu z przyjęciem nieprzejrzystych założeń do kryterium oceny (niezgodnej z przyjętymi kryteriami oceny wniosków), co spowodowało nieprzyznanie punktów w kryterium nr 7; 3) pkt 9.10 oraz 9.11 Regulaminu konkursu poprzez niezastosowanie przedmiotowych norm pomimo możliwości wezwania wnioskodawcy do składania wyjaśnień i dodatkowych informacji w przypadku różnicy między wynikami dwóch oceniających. W odpowiedzi na skargę MJWPU wniosła o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego. W przepisach tych przewidziano uwzględnienie skargi w wypadku stwierdzenia, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny i przekazanie jednocześnie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1 ustawy, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione i przekazanie sprawy do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1. Wprowadzając w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy wdrożeniowej kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 50, że do postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Po zbadaniu legalności oceny projektu dokonanej przez MJWPU, jak również legalności działań organu podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w informacji z dnia [...] listopada 2017 r., należy stwierdzić, iż odpowiadają one prawu. Skarga jest niezasadna. Ocena Sądu sprowadza się do zbadania zgodności postępowania IOK z prawem powszechnie obowiązującym, w tym zgodności z: - rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) Nr 1083/2006 (Dz. Urz. UE L 347 z 20 grudnia 2013, str. 320), - ustawą wdrożeniową, a także z postanowieniami systemu realizacji programu operacyjnego, w tym Regulaminem konkursu Nr [...] w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014-2020 (dalej: "Regulamin konkursu"). Na gruncie prawa krajowego podstawowym aktem prawnym regulującym omawianą materię jest ustawa wdrożeniowa, która określa zasady realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, podmioty uczestniczące w realizacji tych programów i polityki oraz tryb współpracy między nimi (art. 1 ust. 1 ustawy). Zgodnie z art. 37 ust. 1 tej ustawy właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Zgodnie z art. 37 ust. 2 ustawy wdrożeniowej, projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych przez komitet monitorujący, zgodnych z warunkami określonymi w art. 125 ust. 3 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006. Zgodnie z art. 57 ustawy wdrożeniowej, właściwa instytucja, o której mowa w art. 55, rozpatruje protest, weryfikując prawidłowość oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów, o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5. Stosownie natomiast do brzmienia art. 58 ust. 1 tej ustawy, właściwa instytucja, o której mowa w art. 55, informuje wnioskodawcę na piśmie o wyniku rozpatrzenia jego protestu. Informacja ta zawiera w szczególności: 1) treść rozstrzygnięcia polegającego na uwzględnieniu albo nieuwzględnieniu protestu, wraz z uzasadnieniem; 2) w przypadku nieuwzględnienia protestu - pouczenie o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego na zasadach określonych w art. 61. Przechodząc do omówienia zarzutów skargi należy zauważyć, że projekt, którego ocena jest przedmiotem badania w niniejszej sprawie, uzyskał pozytywną ocenę w kryteriach dostępu, kryteriach merytorycznych ogólnych oraz uzyskał 44 punkty na 51 punktów możliwych do zdobycia. Ze względu na ustalony poziom alokacji w przedmiotowym konkursie, wniosek nie został rekomendowany do dofinansowania. W proteście i skardze Strona kwestionuje prawidłowość dokonanej oceny w Kryterium merytorycznym nr 5 ,,Odzyskiwanie zdegradowanych przestrzeni’’ oraz w Kryterium merytorycznego nr 7 ,,Projekty wyłonione w ramach konkursu architektonicznego, architektoniczno-urbanistycznego lub urbanistycznego’’. W kryteriach merytorycznych szczegółowych, stanowiących załącznik do Regulaminu konkursu wskazano, iż w ramach kryterium nr 5 promuje się projekty kompleksowe realizowane na obszarach wskazanych w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, jako obszary wymagające przekształceń, rehabilitacji, rekultywacji lub remediacji (wykluczając tereny rolne i leśne). Jednocześnie zastrzeżono, że Wnioskodawca musi dołączyć wypis z SUiKZP w wyżej przytoczonym zakresie. W opisie punktacji wskazanego kryterium przewidziano: 3 punkty za spełnienie warunku oraz 0 punktów gdy brak spełnienia ww. warunków lub brak informacji w tym zakresie. Zdaniem Sądu, MJWPU rozpoznając protest Skarżącej wniesiony w zakresie Kryterium merytorycznego szczegółowego nr 5 prawidłowo stwierdziła, że Skarżąca nie wykazała, że projekt będzie realizowany na obszarach wskazanych w SUiKZP, jako obszary wymagające przekształceń, rehabilitacji, rekultywacji lub remediacji. Z treści SUiKZP nie wynika bowiem, że obszar na którym ma być realizowany projekt podlega przekształceniu, rehabilitacji, rekultywacji lub remediacji. Zasadnie MJWPU wskazała również, że w SUiKZP przewidziano rekultywacje jedynie w odniesieniu do terenu zamkniętego wysypiska śmieci z możliwością zalesienia lub zagospodarowania tego terenu pod funkcje rekreacji (vide k-59 SUiKZP). W tej sytuacji brak było podstaw do przyznania punktów w zakresie kryterium merytorycznego szczegółowego nr 5 i zmiany oceny dokonanej przez jednego z oceniających, który prawidłowo przyznał w tym zakresie projektowi Skarżącej 0 punktów. Zgodnie z opisem Kryterium merytorycznego szczegółowego nr 7 ,,Projekty wyłonione w ramach konkursu architektonicznego, architektoniczno-urbanistycznego lub urbanistycznego’’ - kryterium to promuje projekty dotyczące zagospodarowania przestrzeni (przestrzeni publicznych, projektów urbanistycznych dot. przekształcania lub rekultywacji terenu, terenów zielonych i parków) oraz obiektów kubaturowych (w tym zwłaszcza obiekty użyteczności publicznej – obiekty zabytkowe oraz te o funkcji rekreacyjnej), które zostały wyłonione w konkursie architektonicznym, architektoniczno-urbanistycznym lub urbanistycznym. Przewidziano ponadto, że ocena przedsięwzięć realizowanych na podstawie konkursu architektonicznego, architektoniczno-urbanistycznego lub urbanistycznego będzie weryfikowana poprzez załączone do wniosku: oświadczenie o realizacji inwestycji wyłonionej w konkursie architektonicznym, architektoniczno-urbanistycznym lub urbanistycznym; dokumentacji wykonawczej przygotowanej w oparciu o projekty wyłonione w konkursie architektonicznym, architektoniczno-urbanistycznym lub urbanistycznym. W opisie punktacji wskazanego kryterium przewidziano: 5 punktów gdy projekt zakłada wykorzystanie wyników konkursu architektonicznego, architektoniczno-urbanistycznym lub urbanistycznego oraz 0 punktów wobec braku spełnienia ww. warunków lub brak informacji w tym zakresie. Z treści wniosku Skarżącej wynika jasno, że Skarżąca zorganizuje konkurs urbanistyczny na projekt zagospodarowania przestrzeni publicznej wokół [...] (vide k- 22 wniosku). W ocenie Sądu zamiar Skarżącej co do przeprowadzenia w przyszłości konkursu urbanistycznego na powyższy projekt nie może być uznany za spełnienie kryterium merytorycznego szczegółowego nr 7. W opisie spornego kryterium zawarte zostało bowiem zastrzeżenie, że promuje się tylko te projekty, które zostały wyłonione w konkursie architektonicznym, architektoniczno-urbanistycznym lub urbanistycznym (podkreślenie własne Sądu). Z powyższym wymogiem koresponduje metoda weryfikacji spełnienia Kryterium merytorycznego nr 7 (zawarta również w opisie tego kryterium) - na podstawie oświadczenia o realizacji inwestycji wyłonionej w konkursie oraz dokumentacji wykonawczej przygotowanej w oparciu o projekty wyłonione w konkursie (podkreślenie własne Sądu). Zasadnie zatem MJWPU w uzasadnieniu rozstrzygnięcia protestu przyjęła, że to już w chwili składania wniosku o dofinansowanie organizowany przez Wnioskodawcę konkurs powinien być zakończony oraz sporządzona dokumentacja wykonawcza, co w rozpatrywanej sprawie nie miało jednak miejsca. Wobec powyższego brak było podstaw do przyznania punktów w zakresie kryterium merytorycznego szczegółowego nr 7 i zmiany oceny dokonanej przez jednego z oceniających, który prawidłowo przyznał w tym zakresie projektowi Skarżącej 0 punktów. Odnosząc się do zawartych w skardze zarzutów dotyczących naruszenia art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej regulujących zasady ogólne wyłaniania projektów do dofinansowania, to jest przejrzystość, rzetelność, bezstronność wyboru projektów oraz równość wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania należy wskazać, że w orzecznictwie sądów utrwalił się pogląd, iż zasada przejrzystości reguł oceny projektów ma charakter instrumentalny w stosunku do zasady równości, formułując wobec instytucji zarządzającej nakaz jasnego, precyzyjnego i dostępnego dla wszystkich wnioskodawców (beneficjentów) określenia kryteriów kwalifikowania projektów (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 kwietnia 2017 r. sygn. akt II GSK 5464/16). Przejrzystość realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów. Rzetelność związana jest z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru. Zasada bezstronności ustanawia zakaz wprowadzania preferencji dla określonych grup czy rodzajów wnioskodawców lub projektów (J. Jaśkiewicz "Komentarz do art. 37 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowania w perspektywie finansowej 2014 - 2020"). W rozpoznawanej sprawie zasady konkursu podane były do wiadomości wszystkim zainteresowanym w momencie przystępowania do konkursu. Sąd wskazuje, że to na wnioskodawcy ubiegającym się o dofinansowanie w ramach danego konkursu spoczywa obowiązek rzetelnego i wyczerpującego wypełnienia wniosku (por. wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt II GSK 1500/11). Podkreślić należy także, że Skarżąca przystępując do konkursu winna znać jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. Obowiązek starannego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej, zgodnie z wymogami konkursu, ciąży zawsze na wnioskodawcy. Wobec powyższego podnoszone w skardze zarzuty dotyczące naruszenia art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej okazały się niezasadne. Nieuzasadnione są również zarzuty dotyczące naruszenia art. 41 ust. 1 w związku z art. 39 ust. 2 ustawy wdrożeniowej. Konkurs w rozpatrywanej sprawie przeprowadzony został przez MJWPU na podstawie określonego przez tę jednostkę Regulaminu konkursu oraz przejrzystych kryteriów wyboru projektu. Odnosząc się do zarzutów dotyczących nie wezwania Wnioskodawcy do złożenia wyjaśnień i dodatkowych informacji wobec rozbieżności ocen Kryteriów merytorycznych szczegółowych nr 5 i 7 należy wyjaśnić, że Regulaminu konkursu (pkt 9.10 i 9.11) przewiduje na etapie oceny merytorycznej możliwość uzupełnienia wniosku zgodnie z uwagami MJWPU, przy czym ewentualne zmiany treści wniosku, będące konsekwencją złożonych wyjaśnień, mogą mieć wyłącznie charakter porządkowy i doprecyzujący – nie mogą prowadzić do istotnej modyfikacji wniosku. Regulamin nie przewiduje sytuacji w których MJWPU byłaby zobligowana do wezwania Wnioskodawcy o uzupełnienie wniosku. Zatem wezwanie do uzupełnienia wniosku nie może być stosowane automatycznie w razie braku informacji czy też podania informacji niepełnych (uniemożliwiających przyznanie punktów). Należy ponownie podkreślić, że to Wnioskodawca sporządza wniosek o dofinansowanie i ponosi pełną odpowiedzialność za jego treść, która powinna uwzględniać założenia konkretnego programu operacyjnego oraz kryteria oceny. Wobec powyższego Skarżąca nie powinna oczekiwać wezwania ze strony organu do uzupełnienia wniosku o dofinansowanie. W rozpatrywanej sprawie brak było również podstaw do oceny wniosku Skarżącej przez trzeciego członka KOP, pomimo zaistniałych rozbieżności w ocenie dwóch członków KOP w zakresie Kryteriów merytorycznych szczegółowych nr 5 i 7 – ocenianych punktowo zgodnie z opisem kryteriów i przewidzianą punktacją. Należy wskazać, że zgodnie z § 6 pkt 20 Regulaminu pracy Komisji Oceny Projektów powołanych do oceny merytorycznej wniosków o dofinansowanie z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] 2014-2020 (dalej: ,,Regulamin KOP’’) – w przypadku rozbieżności sięgających, co najmniej 30% punktów pomiędzy ocenami dwóch członków KOP w odniesieniu do maksymalnej liczby punktów możliwych do uzyskania w danej ocenie, przy czym ocena przynajmniej jednego z nich musi wynosić minimum 60% punktów możliwych do uzyskania, wniosek oceniany jest przez trzeciego członka KOP, którego ocena jest ostateczna i wiążąca. W ramach oceny merytorycznej szczegółowej wniosku Skarżącej jeden z oceniających przyznał 48 punktów zaś drugi 40 punktów (różnica w punktacji wyniosła 8 punktów). Natomiast maksymalna liczba punktów, w ramach oceny merytorycznej szczegółowej, wynosiła 51 punktów co - przy uwzględnieniu różnicy punktowej – oznacza, że rozbieżność ocen dwóch członków KOP nie osiągnęła 30 % przewidzianych w § 6 pkt 20 Regulaminu KOP. Zatem na etapie oceny merytorycznej szczegółowej nie było podstaw do oceny wniosku Skarżącej przez trzeciego członka KOP. Z przedstawionych powyżej względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej, oddalił skargę.