V SA/Wa 2133/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura (spr.), Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Protokolant spec. - Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2011 r. sprawy ze skargi R. D. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE; I. Uchyla zaskarżoną decyzję. II. Zasądza od Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców na rzecz R. D. kwotę [...] zł ([...] [...] [...]) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. R.D., dalej: "skarżący" w dniu [...] marca 2010 r. wystąpił do Wojewody W. z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE, uzasadniając wniosek wieloletnim pobytem na terytorium Polski oraz więzami zawodowymi, które łączą go z Polską. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r., organ pierwszej instancji odmówił skarżącemu udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE. W uzasadnieniu decyzji stwierdził, że skarżący przebywa na terytorium Polski od 1999 roku. Ostatnio na podstawie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na okres do [...]kwietnia 2010, w związku z pozostawaniem w związku małżeńskim z obywatelką polską. Odwołując się do art. 65 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (Dz.U. z 2006 r. Nr 234, poz. 1694 ze zm.) stwierdził, że jedną z przesłanek udzielenia zgody na pobyt długoterminowy jest legalne i nieprzerwalne przebywanie na terytorium Polski w okresie co najmniej pięciu lat, bezpośrednio przed złożeniem wniosku. Do okresu pobytu nie zalicza się pobytu cudzoziemca na podstawie wizy jednolitej pobytowej upoważniającej tylko do wjazdu na terytorium Polski w celu wymienionym w ustawie o cudzoziemcach, wizy pobytowej wydanej w celu podjęcia lub kontynuowania nauki lub zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony udzielonego w przypadkach wskazanych w ustawie. Organ pierwszej instancji poddał analizie okres 5 lat poprzedzających dzień złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego tj. okres od 15 marca 2005 r. do 15 marca 2010 r. Stwierdził, że skarżący w okresie od 15 marca 2005 r. do 21 sierpnia 2005 r. przebywał w Polsce bez tytułu prawnego. Ponadto, skarżący przebywał w Polsce na postawie jednokrotnej wizy pobytowej wydanej na 90 dni w dniu [...]sierpnia 2005 r., na podstawie wizy krajowej [...]ważnej do [...] listopada 2005 r., zezwoleń na zamieszkanie na czas oznaczony oraz karty pobytu. Na tej podstawie organ pierwszej instancji stwierdził, że skarżący nie spełnił wymogu legalnego i nieprzerwanego pobytu w Polsce przez okres co najmniej 5 lat bezpośrednio przed złożeniem wniosku. Od decyzji tej skarżący złożył odwołanie wnosząc w nim o uchylenie zaskarżonej decyzji i pozytywne rozpatrzenie wniosku albo uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego: art. 53 ust. 1 pkt 6, art. 53 ust. 2 pkt 2, art. 53 ust. 5 pkt 2, art. 55 ust. 1, art. 33 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie oraz naruszenie przepisów postępowania, a szczególnie art. 77 i art. 7 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego. W odwołaniu skarżący stwierdził, że wskazany w uzasadnieniu decyzji nielegalny pobyt w Polsce był skutkiem przewlekłości postępowania przed organem administracji. Decyzją z dnia [...]lipca 2010 r. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy podzielił w niej ocenę organu pierwszej instancji, iż w okresie od 15 marca 2005 r. do 21 sierpnia 2005 r. skarżący przebywał w Polsce bez jakiegokolwiek tytułu prawnego, a jedynie toczyło się wobec niego postępowanie o wydanie wizy na podstawie art. 33 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach. Ponadto, pobytu w Polsce na podstawie uzyskanej wizy pobytowej nie wlicza się do pięcioletniego okresu, ocenianego w procedurze uzyskania zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego. W konsekwencji legalny pobyt skarżącego w Polsce rozpoczął swój bieg 13 września 2005 r. Odnosząc się do zarzutu przewlekłości postępowania przed organami administracji w sprawie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie organ stwierdził, że wniosek został złożony podczas nielegalnego pobytu skarżącego w Polsce. Od decyzji tej cudzoziemiec złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W skardze powtórzył zarzuty oraz argumenty podniesione w odwołaniu dotyczące przewlekłości postępowania w sprawie wniosku o udzielenie zgodny na zamieszkanie. Stwierdził również, że w wyniku wniesionych odwołań uzyskał ostatecznie prawo do zamieszkania na czas oznaczony w Polsce. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko zawarte w motywach zaskarżonej decyzji i stwierdził, że zarzuty zawarte w skardze nie dają podstaw do przyjęcia, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skargę należało uwzględnić. Zgodnie z treścią art. 65 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE udziela się cudzoziemcowi przebywającemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej bezpośrednio przed złożeniem wniosku, legalnie i nieprzerwanie, co najmniej przez 5 lat, który posiada: 1) stabilne i regularne źródło dochodu wystarczającego do pokrycia kosztów utrzymania siebie i członków rodziny pozostających na jego utrzymaniu, 2) ubezpieczenie zdrowotne w rozumieniu przepisów o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym lub potwierdzenie pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium Reczypospolitej Polskiej. Wszystkie warunki określone w tym przepisie muszą być spełnione łącznie, przy czym jest oczywiste, że jeśli cudzoziemiec przebywa na terytorium RP krócej niż przez 5 lat przed złożeniem wniosku, spełnienie pozostałych wymogów, nie ma znaczenia dla jego uwzględnienia. Biorąc pod uwagę treść przepisu i to, że cudzoziemiec złożył wniosek 15 marca 2010 r. organy prawidłowo oceniły okres pobytu cudzoziemca poczynając od 15 marca 2005r. Z analizy wspomnianego okresu zdaniem organów wynika, że w okresie od 15 marca 2005 r. do 21 sierpnia 2005 r. cudzoziemiec przebywał na terytorium RP bez tytułu prawnego, zaś od 22 sierpnia 2008 r. przebywał w Polsce na podstawie wizy krajowej wydanej przez Wojewodę W. na podstawie art. 33 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach. Organy trafnie wskazały, że zgodnie z treścią art. 19 ustawy z 24 października 2008 r. o zmianie ustawy o cudzoziemcach oraz niektórych innych ustaw (Dz. U.2008.216.1367) do cudzoziemców, którym wydano wizy na podstawie art. 33 ustawy, o której mowa w art. 1, stosuje się przepisy dotyczące cudzoziemców, którym udzielono zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony wydane na podstawie art. 53 a ust. 2 tej ustawy. Treść tego przepisu ma znaczenie dla oceny zasadności wniosku cudzoziemca w niniejszej sprawie, ponieważ jak wynika z treści art. 65 ust.2 pkt 5 ustawy o cudzoziemcach, okresu takiego pobytu nie zalicza się do legalnego i nieprzerwanego pobytu cudzoziemca wliczanego do wymaganego 5 letniego okresu. Przepisy te zostały rozważone przez organy administracyjne w odniesieniu do stanu faktycznego dotyczącego cudzoziemca, co spowodowało odmowę uwzględnienia wniosku cudzoziemca. Cudzoziemiec nie zgadzając się z interpretacją organów, co do posiadania przez niego tytułów prawnych do pobytu na terytorium RP w okresie 5 lat przed złożeniem wniosku, powołał się na decyzję Wojewody W. z [...]września 2006 r., mocą której udzielono mu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP do 30 czerwca 2006 r. wskazując, że decyzja ta została wydana w uwzględnieniu wniosku złożonego [...]sierpnia 2003 r. Cudzoziemiec powołując się na orzecznictwo NSA (wyroki z 21.12.2006 r. II OSK 248/06 i z 29.06.2006 r. II OSK 82/06) podkreślił, że przewlekłość prowadzonego postępowania administracyjnego, nie powinna w sposób negatywny oddziaływać na sferę jego uprawnień. Odnosząc się do tego twierdzenia Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców podkreślił, że przywołane orzeczenia odnoszą się do sytuacji cudzoziemców, którzy w czasie legalnego pobytu złożyli wniosek o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, a przewlekłość postępowania administracyjnego doprowadziła do ich nielegalnego pobytu, co nie miało miejsca w odniesieniu do cudzoziemca. Organ II instancji wyjaśnił, że wniosek z [...]sierpnia 2003 r. złożyła matka cudzoziemca również w jego imieniu – przebywając w tym czasie nielegalnie w Polsce. Okoliczność ta przesądza o tym, że okres pobytu cudzoziemca do daty uzyskania z mocy decyzji z [...]września 2005 r. zezwolenia na zamieszkanie przez cudzoziemca, (który w toku tego postępowania administracyjnego stał się pełnoletni), nie może być traktowany jak legalny. Oceniając tę kwestię, która ma decydujące znaczenie dla rozważenia zasadności wniosku Sąd uznał, że okres od 19 sierpnia 2003r. do uzyskania decyzji z [...]września 2005 r. - co obejmowałoby istotny dla sprawy czas pobytu cudzoziemca od 15 marca 2005 r. - nie powinien być oceniony jako nielegalny. Sąd jest zdania, że w odniesieniu do cudzoziemca w pełni znajduje zastosowanie pogląd NSA wyrażony w przytoczonych wyżej wyrokach, że nie zawsze nielegalny pobyt cudzoziemca ma taki charakter i za taki powinien być uznany, a dotyczy to zwłaszcza sytuacji, w której cudzoziemiec przebywający legalnie w Polsce złożył w stosownym terminie wniosek o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, lecz przedłużenie się postępowania administracyjnego doprowadziło do nielegalności jego pobytu. Wyjaśnić przy tym należy, że wskazane orzeczenia zapadły na tle obowiązującego wówczas art. 61 ust. 3 ustawy o cudzoziemcach w brzmieniu przed jego zmianą od dnia 20 lipca 2007r. a więc do czasu, w którym wizy krajowe wydawane były cudzoziemcowi w toku postępowania o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony jedynie do czasu wydania decyzji przez organ I instancji. Wracając do sytuacji cudzoziemca i oceny jego sytuacji prawnej w kontekście wniosku z [...]sierpnia 2003 r. o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, należy wyjaśnić, że wydanie decyzji z [...]września 2005 r. o udzielenie R.D. zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony przesądza, w świetle treści art. 65 ust. 1, ust. 4 w zw. z art. 57 ust. 1 pkt 9 ustawy o cudzoziemcach terminowość złożonego wniosku. Należy bowiem pamiętać, że zgodnie z art. 57 ust. 1 pkt 9 ustawy o cudzoziemcach cudzoziemcowi odmawia się udzielenia zezwolenia na zamieszkanie jeżeli przebywa na terytorium RP nielegalnie a okoliczność ta rozważana jest w kontekście złożonego wniosku. Mając powyższe okoliczności na uwadze WSA uznał, że wniosek skarżącego powinien zostać rozważony ponownie pod kątem spełnienia przez skarżącego pozostałych przesłanek art. 65 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach pozwalających na udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE. Na koniec Sąd podkreśla, że nie podziela zarzutów skarżącego co do naruszenia przez organy treści art. 53, art. 60 ust. 5 a ustawy o cudzoziemcach ponieważ nie miały one zastosowania w sprawie. Organy nie naruszyły również art. 64 ust. 4 ustawy o cudzoziemcach ponieważ w sprawie nie rozważano faktycznych przerw w pobycie skarżącego na terytorium RP, a jedynie dokonywano oceny legalności jego pobytu na tym terytorium w okresie 5 lat przed złożeniem wniosku w sprawie. Brak jest także podstaw ażeby uznać za prawidłowy zarzut cudzoziemca co do naruszenia treści art. 33 ustawy o cudzoziemcach, która to kwestia była już wcześniej omówiona przez Sąd. Mając powyższe okoliczności na względzie i uznając, że doszło do naruszenia treści art. 65 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach co do oceny spełnienia przez cudzoziemca przesłanki 5 letniego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a uchylił zaskarżoną decyzję.