V SA/Wa 2184/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Małgorzata Rysz, Sędzia WSA - Irena Jakubiec – Kudiura (spr.), Sędzia WSA - Beata Krajewska, Protokolant - Małgorzata Broniarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 października 2010 r. sprawy ze skargi R. M. -"R." na informację [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu postanawia: pozostawić skargę bez rozpatrzenia Pismem z [...] lipca 2010r. [...] Jednostka Wdrażania Programów Unijnych (w skrócie: MJWPU) poinformowała stronę skarżącą, że wniosek o dofinansowanie projektu pt. "[...]" złożony w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Mazowieckiego 2007-2013 Priorytet I. Tworzenie warunków rozwoju potencjału innowacyjnego i przedsiębiorczości na [...] w ramach działania 1.5. Rozwój przedsiębiorczości, został odrzucony z przyczyn formalnych. Wniosek nie spełnia kryterium formalnego nr 10 Zgodność z Regulaminem konkursu lub listą IWIPK i zgłoszeniem do IWIPK przyjętego przez Komitet Monitorujący RPO WM uchwałą nr [...] z [...] kwietnia 2010r. Organ rozpoznający sprawę przyjął, że informacje zawarte we wniosku o dofinansowanie oraz w Biznes Planie dotyczące wzniesienia budynku piekarni na potrzeby realizacji projektu pozwalają na przyjęcie, że realizacja inwestycji rozpoczęła się przed złożeniem przedmiotowego wniosku. Stanowi to, jak wskazał organ naruszenie normy prawnej w zakresie spełnienia przez projekt tzw. "efektu zachęty", sformułowanej w § 12 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z 11 października 2007r. w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych i skutkuje stwierdzeniem niekwalifikowalności projektu. Jak wskazała MJWPU, wnioskodawca jest na etapie kończenia wznoszenia budynku piekarni, w którym zostanie ulokowana przedstawiona we wniosku linia technologiczna, zaś prace realizowane przez zainteresowanego oraz przewidziane do realizacji we wniosku o dofinansowanie stanowią jedną inwestycję. Pismem z [...] sierpnia 2010r. wnioskodawca skorzystał z przysługującego mu prawa wniesienia protestu od wyniku oceny formalnej wniosku o dofinansowanie. W treści protestu autor podał, że prace podjęte przy budowie obiektu produkcyjno-magazynowego nie mogą być przyjęte jako jedna inwestycja wraz z zakupem maszyn stanowiących niezbędne wyposażenie takiego obiektu. Jak podkreślił wnoszący protest, nowa linia technologiczna może być zamontowana w dowolnym obiekcie produkcyjnym o powierzchni min. 1000m², niekoniecznie zaś w nowo powstającej [...]. Pismem z [...] sierpnia 2010r. MJWPU poinformowała wnioskodawcę, że po przeprowadzeniu oceny w zakresie kryteriów przez niego wskazanych, protest został oddalony. Organ wskazał, że prace przy budowie nowego budynku rozpoczęły się w roku 2009, a zainstalowanie linii produkcyjnej do produkcji [...] w tymże budynku było od początku planowane, co wyklucza tzw. "efekt zachęty", który jest jednym z założeń funkcjonowania pomocy inwestycyjnej. Na ww. informację strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której autor nie zgadza się z przeprowadzoną przez MJWPU oceną wniosku o dofinansowanie. Wnoszący skargę podkreślił, że niewłaściwym jest zakwalifikowanie przez organ budowy obiektu i zakupu do niego wyposażenia jako jednej inwestycji. Wskazał również, że w jego opinii organ nie podjął się właściwej oceny zgodności przedstawionego projektu z definicją "nowej inwestycji" określoną w rozporządzeniu WE nr 800/2008. Na zakończenie skarżący podał, że organ przywołuje nieaktualne już brzmienie rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z 11 października 2007r. w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych w zakresie terminu rozpoczęcia inwestycji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o pozostawienie skargi bez rozpatrzenia, z uwagi na jej niekompletność w rozumieniu art. 30 c ust. 2 i ust. 5 ustawy z 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, ewentualnie o oddalenie skargi, z uwagi na brak zasadności zarzutów w niej sformułowanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należało pozostawić bez rozpatrzenia. Ustawa z 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009r. nr 84, poz. 712 ze zm. zwana dalej u.z.p.p.r.) reguluje postępowanie sądowoadministracyjne prowadzone w sprawach dotyczących skarg wnoszonych na podstawie art. 30c u.z.p.p.r. w sposób pod wieloma względami odmienny od przepisów p.p.s.a. Art. 30e u.z.p.p.r. stanowi, że przepisy p.p.s.a. stosuje się tylko w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie i odpowiednio, czyli w sposób właściwy, uwzględniający odrębności postępowania wynikające z ustawy. Przepisy p.p.s.a. mają zatem zastosowanie tylko w zakresie nieuregulowanym w u.z.p.p.r. i tylko wówczas, gdy nie niweczą rozwiązań tam przyjętych. Zatem wszędzie tam, gdzie ustawodawca wprowadził w u.z.p.p.r. szczególne regulacje procesowe, przepisy p.p.s.a. regulujące tę samą problematykę nie mają w ogóle zastosowania. Taka właśnie sytuacja ma miejsce, gdy chodzi o możliwości uzupełnienia dokumentacji sprawy i kompletowania akt. Z uwagi na niezbędną szybkość postępowania sądowego, którą to szybkość wymuszają terminy przewidziane w u.z.p.p.r., braki dokumentacji wymienionej w ustawie dyskwalifikują skargę i nakładają na sąd obowiązek pozostawienia jej bez rozpatrzenia. W szczególności zgromadzenie kompletnej dokumentacji obejmuje: wniosek wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informację o wynikach procedury odwoławczej zgodnie z art. 30 c ust. 2 u.z.p.p.r. Powyższy zapis ustawy należy odczytywać w ten sposób, że wniosek o dofinansowanie (który może być jednak wygenerowany elektronicznie i opatrzony podpisem) oraz informacja w przedmiocie oceny projektu muszą być złożone w oryginale, natomiast wniesiony środek odwoławczy oraz informacja o wynikach procedury odwoławczej mogą być złożone w kopiach. W przedmiotowej sprawie R. M. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą "[...]", złożył wraz ze skargą kopie wskazanych dokumentów, nie załączając oryginału rozstrzygnięcia MJWPU z [...] lipca 2010r. w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu. Wskazane wyżej uregulowania wyłączają możliwość podjęcia korespondencji ze stroną i uzupełnienia braków skargi, jest to uzasadnione założeniem jedynie 30-dniowego terminu na przeprowadzenie poszczególnych etapów postępowania sądowego. Zatem wywiązanie się z ustawowych obowiązków nałożonych na skarżącego, zależy wyłącznie od jego staranności i dokładności w kompletowaniu niezbędnej dokumentacji. Odnosząc się do stanowiska pełnomocnika organu zawartego w treści odpowiedzi na skargę, Sąd nie podziela argumentu dotyczącego niekompletności skargi, z uwagi na brak załączenia do niej oryginału wniosku o dofinansowanie. Nadesłany przez stronę skarżącą wniosek został wygenerowany elektronicznie i nadano mu identyfikator. Wszystkie egzemplarze wniosku (kolejne) opatrzone tym samym identyfikatorem gwarantują tę samą wersję wniosku, a podpisane lub parafowane mają przymiot oryginalnego dokumentu. Wskazać też należy, że wniosek o dofinansowanie jest dokumentem pochodzącym od skarżącego, został on podpisany i został dołączony do skargi, jako dokument tej samej treści, co dokument złożony organowi w toku konkursu, zatem skarżący składa oświadczenie, że jest to dokument tej samej treści co dokument oceniany przez organ, ze wszystkimi prawnymi konsekwencjami rzetelności tego oświadczenia (vide: postanowienie NSA z 30 września 2010r. sygn. akt: II GSK 1051/10). Zdaniem Sądu poddając ocenie załączone do skargi dokumenty należy uznać je za niekompletne z uwagi na fakt, że skarżący nie dostarczył oryginału informacji MJWPU z [...] lipca 2010r., dołączył jedynie podpisaną kserokopię. Na zakończenie Sąd zaznacza, że podniesione przez skarżącego zarzuty dotyczące zaskarżonego rozstrzygnięcia, nie mogą zostać merytorycznie rozpatrzone przez Sąd z uwagi na pozostawienie skargi bez rozpatrzenia. Jest to w istocie rozstrzygnięcie procesowe, będące odpowiednikiem odrzucenia skargi w zwykłym postępowaniu sądowoadministracyjnym, odmawiające tym samym merytorycznego zbadania zasadności skargi z przyczyn formalnych. W tym stanie rzeczy Sąd postanowił o pozostawieniu skargi bez rozpatrzenia na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.