V SA/Wa 2199/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA – Izabella Janson (spr.) po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia w sprawie ze skargi P.Sp. z o.o. w P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia ... lutego 2015 r. nr ... w przedmiocie określenie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym postanawia: - przywrócić termin do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 października 2015 r. sygn. akt V SA/Wa 2199/15. Postanowieniem z 9 października 2015 r. sygn. akt: VSA/Wa 2199/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę P. Sp. z o.o. w P., dalej "Skarżąca", lub "Spółka" na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] lutego 2015 r. wydaną w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z uwagi na fakt, że Skarżąca nie uzupełniła w terminie braku formalnego skargi przez złożenie dokumentu określającego umocowanie do podpisania skargi tj. odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego w oryginale lub uwierzytelnionej kopii. Wskazane orzeczenie doręczono Spółce 26 października 2015 r., przy czym w treści pisma przewodniego z dnia 20 października 2015 r. tut. Sąd pouczył Spółkę, że od doręczanego postanowienia przysługuje skarga kasacyjna (k. 31 akt sądowych). W dniu 25 listopada 2015 r. Spółka, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, zastosowała się do pouczenia Sądu i wniosła skargę kasacyjną od powyższego postanowienia. Sąd I instancji zakwalifikował tenże środek odwoławczy jako skargę kasacyjną i nadał mu bieg, przekazując go do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Postanowieniem z dnia 31 maja 2016 r., sygn. akt I GZ 362/16 Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie wskazał, że w rozpoznawanej sprawie (wszczętej przed 15 sierpnia 2015 r.) od postanowienia Sądu I instancji wydanego na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. przysługiwało – na mocy art. 194 § 1 pkt 1a p.p.s.a. – zażalenie. Tego rodzaju środek odwoławczy – stosownie do treści art. 194 § 2 p.p.s.a. – wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. W niniejszej sprawie zaskarżone postanowienie zostało doręczone Spółce w dniu 26 października 2015 r., a zatem termin na wniesienie zażalenia upływał z dniem 2 listopada 2015 r. Spółka wniosła środek odwoławczy w dniu 25 listopada 2015 r., czyli po terminie. Z art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. wynika, że zażalenie wniesione po upływie terminu podlega odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym. Pismem z 4 lipca 2016 r. (data nadania) Skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z 9 października 2015 r. sygn. akt V SA/Wa 2199/15 odrzucające jej skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] lutego 2015 r. wydaną w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym. W uzasadnieniu wniosku Skarżąca argumentowała, że wniesienie w niniejszej sprawie środka odwoławczego w terminie jak dla skargi kasacyjnej bez wątpienia miało związek z wprowadzeniem Spółki w błąd przez Sąd I instancji, który w pismach wystosowanych w związku z doręczeniem odpisu zaskarżonego postanowienia wyraźnie wskazywał, że od tego orzeczenia przysługuje skarga kasacyjna, tymczasem, co potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 31 maja 2016 r., sygn. akt I GZ 362/16, właściwym środkiem odwoławczym pozostało zażalenie. Strona nie wniosła w terminie tego środka zaskarżenia właśnie z powodu błędnego pouczenia, że od postanowienia sądu o odrzuceniu skargi przysługuje skarga kasacyjna, którą można wnieść w terminie 30 dni. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 85 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej "p.p.s.a." czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie należało przyjąć, iż dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia zażalenia, jest dzień 28 czerwca 2016 r., w którym doręczono Skarżącej odpis postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 31 maja 2016 r. o odrzuceniu zażalenia, jako wniesionego po upływie ustawowego terminu. Dlatego też złożenie przez Skarżącą w dniu 4 lipca 2016 r. (data nadania pocztowego) wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia nastąpiło w ustawowym terminie do wniesienia wniosku. Ponadto, Skarżąca wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu złożyła zażalenie. W niniejszej sprawie zachodzą przesłanki warunkujące przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia z uwagi na brak winy Skarżącej w uchybieniu terminu. Doręczając odpis postanowienia z dnia 9 października 2015 r., sygn. akt V SA/Wa 2199/15 w zakresie odrzucenia skargi, tut. Sąd wskazywał, że od tego orzeczenia przysługuje skarga kasacyjna, pomimo, że zgodnie ze stanem prawnym, który obowiązuje od 15 sierpnia 2015 r. (w tym dniu weszły w życie zmiany wprowadzone ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. z 2015 r., poz. 658) od postanowienia o odrzuceniu skargi z powodu nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braku formalnego (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.) w sprawie wszczętej przed 15 sierpnia 2015 r. przysługuje zażalenie, a nie skarga kasacyjna. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.