V SA/Wa 2203/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska – Urbaniak (spr.), Sędzia WSA - Beata Blankiewicz – Wóltańska, , Protokolant specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 listopada 2015 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...]marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu podatku akcyzowego; 1) uchyla zaskarżoną decyzję w części utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z [...] stycznia 2015 r. co do odmowy zwrotu podatku akcyzowego z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej samochodów osobowych nr VIN: [...] (poz. 36 wniosku) oraz [...] (poz.49 wniosku) ; 2) w pozostałej części skargę oddala; 3) odstępuje od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania na rzecz strony skarżącej. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] o odmowie zwrotu podatku akcyzowego w wysokości 74.998.024,00 zł. Przedmiotem postępowania był wnioskiem o nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. [...] Sp. z o.o., zwróciła się do Naczelnika Urzędu Celnego [...] w [...] o zwrot podatku akcyzowego w wysokości 98.024,00 zł z tytułu dokonanej dostawy wewnątrzwspólnotowej 64 samochodów osobowych. Po przeprowadzeniu postępowania podatkowego Naczelnik Urzędu Celnego [...] w [...] decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. odmówił zwrotu podatku akcyzowego z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej 64 samochodów osobowych w wysokości 98.024,00 zł. Skarżąca odwołała się od powyższej decyzji wnosząc o jej uchylenie. W odwołaniu zarzuciła organowi naruszenie w szczególności art. 107 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626 ze zm.; dalej: u.p.a.). Dyrektor Izby Celnej w [...], wskazaną na wstępie decyzją utrzymał w mocy tę decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że stosownie do art. 107 ust. 1 u.p.a. podmiotowi, który nabył prawo rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel i który dokonuje dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym samochodu osobowego, od którego akcyza została zapłacona na terytorium kraju, lub jeżeli w jego imieniu ta dostawa albo eksport są realizowane, przysługuje zwrot akcyzy na wniosek, złożony właściwemu naczelnikowi urzędu celnego w terminie roku od dnia dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu tego samochodu osobowego. W myśl art. 107 ust. 3 i 4 tej ustawy, podmiot o którym mowa w ust. 1 jest obowiązany posiadać dokumenty potwierdzające dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu, którymi są w szczególności: dokumenty przewozowe, celne, faktura i specyfikacja dostawy oraz inne dokumenty handlowe związane z dostawą wewnątrzwspólnotową albo eksportem. Do wniosku o zwrot załącza się dowód zapłaty akcyzy na terytorium kraju lub fakturę z wykazaną kwotą akcyzy oraz dokumenty potwierdzające dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu, o których mowa w ust. 3. Organ odwoławczy podkreślił, że skarżąca spółka zachowała jednoroczny termin na złożenie wniosku właściwemu naczelnikowi urzędu celnego, liczonego od dnia dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej 64 samochodów osobowych (pojazdy z pozycji 1-64 zawarte w załączniku do decyzji). Z uwagi na brak potwierdzenia nadania złożonego wniosku o zwrot akcyzy nr [...] z dnia 4 czerwca 2014 r., organ odwoławczy przyjął jako najbardziej prawdopodobną i najkorzystniejszą dla skarżącej spółki datę - 4 czerwca 2014 r. Zdaniem organu odwoławczego skarżąca spółka spełniła również przesłankę w zakresie dysponowania prawem rozporządzania 64 pojazdami jak właściciel i dokonania przemieszczenia tych pojazdów we własnym imieniu. Wyjaśnił, iż spółka przedstawiła jako dowód dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej 20 międzynarodowych listów przewozowych CMR, w tym jedną kserokopię CMR, którego oryginał znajduje się przy wniosku spółki nr [...] i [...] złożonym w Urzędzie Celnym [...] w [...]. Podkreślił, iż z ich treści wynika, że nadawcą przesyłek była spółka, a także, iż pojazdy zostały odebrane przez nabywcę - [...], o czym świadczą dane zamieszczone w polu nr 1 i nr 22 ww. dokumentów. Organ stwierdził, że spółka wypełniła przesłankę wykazania zapłaty akcyzy od 64 samochodów osobowych na terytorium kraju, załączając do wniosku oświadczenia [...] Sp. z o.o. oraz [...] Sp. z o.o. o posiadaniu kopii dokumentów potwierdzających zapłatę akcyzy od samochodów objętych wnioskiem. Dyrektor Izby Celnej w [...] odnosząc się do przesłanki dotyczącej braku rejestracji na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. wskazał, że 7 pojazdów (pozycja nr 1, 13, 19, 21, 50, 60 i 61 załącznika do decyzji) zostało zarejestrowane na terytorium kraju w dniu dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, natomiast 2 samochody (pozycja nr 36 i 49 załącznika do decyzji) zostały zarejestrowane na terytorium kraju po dacie wskazującej na dokonanie dostawy, natomiast pozostałe samochody, 55 szt. zostały zarejestrowane na terytorium kraju przed dokonaniem dostawy (informacje zawarte w CEPiK). Podkreślił, że wszystkim samochodom nadano numery rejestracyjne oraz wydano dowody rejestracyjne, jego zdaniem oznacza to, że dokonano tzw. "stałej" rejestracji pojazdów. Z tego względu organ odwoławczy stwierdził, że w momencie dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej samochody były zarejestrowane na terytorium kraju, a rejestracja ta nie miała charakteru rejestracji czasowej wydanej w celu wywozu pojazdów poza granice kraju art. 74 ust. 2 pkt 2 lit. a) ustawy - Prawo o ruchu drogowym), lecz charakter rejestracji stałej, zakotwiczonej w art. 72 i art. 73 ust. 1 ustawy - Prawo o ruchu drogowym. Pismem z 8 kwietnia 2015 r. spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...], wnosząc o jej uchylenie w całości. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: 1. art. 107 ust. 1 u.p.a. - poprzez uznanie, poprzez uznanie, że EDP nie była uprawniona do uzyskania zwrotu podatku akcyzowego od dostarczonych wewnątrzwspólnotowo samochodów osobowych, gdyż nie spełniła przesłanki braku wcześniejszej rejestracji na terytorium kraju samochodów osobowych, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, 2. art. 74 ust. 2 pkt 1 prawa o ruchu drogowym w zw. z art. 107 ust. 1 ustawy akcyzowej - poprzez uznanie, że czasowa rejestracja samochodu osobowego jest rejestracją w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym. W ocenie skarżącej podstawową kwestią istotną dla prawidłowej oceny przedmiotowej sprawy jest określenie właściwego momentu, w którym przesłanki określone w art. 107 u.p.a. powinny zostać spełnione. Należy przy tym wziąć pod uwagę okres do dnia dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej. Zdaniem Spółki nie są istotne dla oceny dopuszczalności zwrotu akcyzy, zdarzenia jakie nastąpiły po dokonanej dostawie tj. czy przedmiotowe samochody osobowe zostały ostatecznie zarejestrowane na rejestrację stałą. Ostatnim momentem na który należy badać fakt rejestracji jest dzień dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej. Skarżąca powołała się na stanowisko wyrażone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 17 maja 2012 r. sygn. III SA/Po 249/12. Spółka stwierdziła, że momentem na który należy zbadać czy spełniła przesłanki warunkujące otrzymanie zwrotu akcyzy jest dzień dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej. Ocenie powinno zostać poddane to czy do momentu dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej przedmiotowe samochody osobowe były zarejestrowane na terenie kraju w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym. W konsekwencji, dla oceny stanu faktycznego sprawy, znaczenie ma wyłącznie fakt braku rejestracji w chwili dokonywania dostawy. Fakt braku rejestracji samochodów w momencie dokonywania dostawy, został wykazany przez organy podatkowe w ramach poczynionych ustaleń faktycznych. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z dyspozycją art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Ocenie sądu podlegają zatem zgodność aktów administracyjnych (w tym przypadku decyzji) zarówno z przepisami prawa materialnego jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zdaniem sądu wniesiona w rozpoznanej sprawie skarga jest zasadna w części utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z [...] stycznia 2015 r. co do odmowy zwrotu podatku akcyzowego z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej dwóch samochodów osobowych nr VIN: [...] (poz. 36 wniosku) oraz [...] (poz.49 wniosku), natomiast w części dotyczącej pozostałych 62 samochodów skarga podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 107 ust. 1 u.p.a. podmiotowi, który nabył prawo rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel, i który dokonuje dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym samochodu osobowego, od którego akcyza została zapłacona na terytorium kraju, lub jeżeli w jego imieniu ta dostawa albo eksport są realizowane, przysługuje zwrot akcyzy na wniosek, złożony właściwemu naczelnikowi urzędu celnego w terminie roku od dnia dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu tego samochodu osobowego. Ustawodawca ponadto postanowił, że podmiot, o którym mowa w cyt. art. 107 ust. 1 u.p.a., jest obowiązany posiadać dokumenty potwierdzające dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu, którymi są w szczególności: dokumenty przewozowe, celne, faktura i specyfikacja dostawy oraz inne dokumenty handlowe związane z dostawą wewnątrzwspólnotową albo eksportem (art. 107 ust. 3 u.p.a.). Do wniosku o zwrot załącza się dowód zapłaty akcyzy na terytorium kraju lub fakturę z wykazaną kwotą akcyzy oraz dokumenty potwierdzające dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu, o których mowa w art. 107 ust. 3 u.p.a. (art. 107 ust. 4 u.p.a.) Przesłankami zwrotu podatku akcyzowego, zgodnie z treścią powołanych przepisów, są: 1) nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel, 2) dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu we własnym imieniu lub zlecenie we własnym imieniu realizacji tych czynności, 3) brak zarejestrowania samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, 4) zapłata akcyzy od samochodu osobowego na terytorium kraju, 5) złożenie wniosku właściwemu Naczelnikowi Urzędu Celnego, 6) zachowanie terminu jednego roku do złożenia wniosku, liczonego od dnia dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu samochodu osobowego. Warunki jakie ustawodawca sformułował w tym przepisie, odnoszą się do samochodu, do podmiotu ubiegającego się o zwrot akcyzy i do samego wniosku. Dla pozytywnego rozpoznania wniosku o zwrot podatku akcyzowego konieczne jest, aby wszystkie przesłanki zostały spełnione łącznie. Inaczej mówiąc niespełnienie choćby jednej przesłanki uniemożliwia dokonanie zwrotu podatku akcyzowego wnioskodawcy. Sąd z uwagi na zarzuty zawarte w skardze, jak i podstawy dokonania odmowy zwrotu podatku akcyzowego - za najważniejszą i sporną kwestię uznał zagadnienie dotyczące rejestracji 64 pojazdów objętych wnioskiem o zwrot podatku akcyzowego. W pierwszej kolejność należy wskazać, iż w przypadku dwóch samochodów osobowych nr VIN: [...] (poz. 36 wniosku) oraz [...] (poz.49 wniosku) podstawą odmowy zwrotu akcyzy nie mogła stanowić okoliczność rejestracji pojazdów poczyniona już po dokonaniu dostawy wewnątrzwspólnotowej. Stwierdzić należy, że artykuł 107 ust. 1 u.p.a. jest w swojej treści jasny i w żaden sposób organ nie mógł pominąć literalnej wykładni tego przepisu, dokonując swoistej jego nadinterpretacji, o treści której ustawodawca w nim nie zawarł. Przytaczając ponownie częściową treść tego przepisu należy zwrócić uwagę, że zwrot akcyzy należy się podmiotowi, który m.in. dokonuje dostawy wewnątrzwspólnotowej niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym samochodu osobowego. Zatem skoro dostawa wewnątrzwspólnotowa - którą jest zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 8 u.p.a. m.in. przemieszczanie samochodów osobowych z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego – nastąpiła wcześniej niż rejestracja pojazdów, to strona wykonała warunek zawarty w tym przepisie. Niedopuszczalne jest natomiast pomijanie jakiegokolwiek fragmentu tekstu przepisu, a w tym wypadku organ wprost pominął termin "wcześniej". Skoro intencją ustawodawcy było aby zwrot przysługiwał od samochodów wcześniej niezarejestrowanych w kraju a już przemieszczonych, to nie należy doszukiwać się w przepisie innej treści. Dodatkowo potwierdzeniem powyższej interpretacji dokonaj przez Sąd jest aktualne brzmienie art. 107 ust. 1 u.p.a., który obowiązuje od 1 stycznia 2015 r. i który brzmi: podmiot, który nabył prawo rozporządzania jak właściciel samochodem osobowym niezarejestrowanym na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym w momencie dokonywania jego dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu, od którego akcyza została zapłacona na terytorium kraju, ma prawo do zwrotu akcyzy na wniosek, złożony właściwemu naczelnikowi urzędu celnego w terminie roku od dnia dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej tego samochodu osobowego albo jego eksportu. Zatem i obecnie ustawodawca nie widział konieczność zmiany w tym zakresie tego przepisu i uznał, że zwrot akcyzy przysługuje od samochodów niezarejestrowanych w kraju w momencie dokonywania dostawy lub eksportu, a więc tylko moment dokonywania dostawy lub eksportu jest istotny przy zwrocie akcyzy. Na zakończenie Sąd wskazuje, że w wypadku, gdy ustawodawca uzna, że w określonych stanach faktycznych Skarb Państwa będzie ponosił w sposób niezasadny określone wydatki zwracając podmiotom ubiegającym się o zwrot akcyzę, to winien dokonać odpowiedniej zmiany legislacyjnej. Nie można natomiast stosować wykładni przepisu w oparciu o treści nie zawarte w tym przepisie. Odnosząc się do pozostałych 62 samochodów należy stwierdzić, że organ zadanie odmówił zwrotu podatku akcyzowego z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej. Sąd zgadza się ze stanowiskiem organu w kwestii tego, że skarżąca nie wykazała braku wcześniejszej rejestracji na terytorium kraju spornych samochodów. Odnosząc się do spornej kwestii rejestracji samochodów na terytorium kraju, Sąd uznaje za bezzasadny zarzut naruszenia art. 107 ust. 1 u.p.a. Należy stwierdzić, że organy podatkowe na podstawie zgormadzonych dokumentów miały podstawy do stwierdzenia, że skarżąca nie spełnia przedmiotowego warunku do zwrotu akcyzy Trzeba bowiem podkreślić, że ze zgromadzonych w sprawie dokumentów jednoznacznie wynika, że strona zwracała się o dokonanie rejestracji pojazdów uzyskując decyzję o rejestracji czasowej, co znajduje potwierdzenie w danych z CEPiK. W tym miejscu należy zauważyć, że zgodnie z art. 80a ust. 1 Prawa o ruchu drogowym tworzy się centralną ewidencję pojazdów, zwaną dalej "ewidencją". W myśl natomiast art. 80a ust. 2 Prawa o ruchu drogowym w ewidencji gromadzi się dane i informacje o pojazdach zarejestrowanych oraz ich właścicielach lub niektórych posiadaczach. Z art. 80a ust. 4 Prawa o ruchu drogowym wynika, że ewidencję prowadzi minister właściwy do spraw wewnętrznych w systemie teleinformatycznym. W rozumieniu niniejszej ustawy minister ten jest administratorem danych i informacji zgromadzonych w ewidencji. Należy podkreślić, że art. 80b ust. 1 i 1a Prawa o ruchu drogowym wskazuje, jakie dane gromadzi się w tej ewidencji. Dane te dotyczą pojazdu, dowodu rejestracyjnego (albo pozwolenia czasowego), karty pojazdu, organu (który dokonał rejestracji pojazdu), właściciela pojazdu (oraz posiadacza), a także zawierają one inne informacje szczegółowo wskazane w tym przepisie. W szczególności należy podkreślić, że w ewidencji tej gromadzone są dane dotyczące pierwszej rejestracji pojazdu (art. 80b ust. 1 pkt 1 lit. g Prawa o ruchu drogowym) oraz informacje o wyrejestrowaniu pojazdu wraz z datą i przyczyną wyrejestrowania (art. 80b ust. 1a pkt 2 lit. g Prawa o ruchu drogowym). Natomiast art. 80b ust. 2 pkt 1 i 4 Prawa o ruchu drogowym wskazuje, że dane lub informacje, o których mowa w ust. 1 i ust. 1a, przekazuje do ewidencji: 1) wymienione w ust. 1 pkt 1-5 organ właściwy w sprawach rejestracji pojazdów, niezwłocznie po zarejestrowaniu pojazdu (...); 2) wymienione w ust. 1a-organ właściwy w sprawach rejestracji pojazdów, niezwłocznie po ich uzyskaniu. Kolejne przepisy tej ustawy regulują kwestie udostępniania tych danych. I tak art.80c ust. 1 pkt 8 Prawa o ruchu drogowym wskazuje m.in., że dane lub informacje zgromadzone w ewidencji udostępnia się, o ile są one niezbędne do realizacji ich ustawowych zadań (...), z zastrzeżeniem ust. 2 organom kontroli skarbowej, organom celnym i wywiadowi skarbowemu. Mając zatem na uwadze powyższe przepisy organy prawidłowo ustaliły dysponując zapisami zawartymi w prowadzonej przez ministra centralnej ewidencji, że sporne 62 pojazdy zostały po raz pierwszy zarejestrowane w kraju przed ich dostawą wewnątrzwspólnotową, zatem ich konsumpcja nastąpiła w kraju, a nie na terytorium innego państwa. W tym stanie rzeczy organ prawidłowo odmówił zwrotu podatku akcyzowego z tej przyczyny. Odnosząc się natomiast do twierdzeń Skarżącej wskazujących, że rejestracja w kraju miała charakter czasowy, a nie stały co w jej ocenie przesądza o możliwości zwrotu akcyzy, to należy wskazać, że jest to twierdzenie bezzasadne. Należy stwierdzić bowiem, że organ dysponuje dowodem, który jasno wskazuje, że pojazd był zarejestrowany. Trzeba wyjaśnić, że art. 74 ust. 2 Prawa o ruchu drogowym wskazuje na dwa rodzaje rejestracji czasowej: z urzędu oraz na wniosek. Zgodnie z ust. 2 pkt 1 tego artykułu, rejestracji z urzędu dokonuje się w przypadku złożenia wniosku o rejestrację. Rejestracja na wniosek (art. 74 ust. 2 pkt 2 ustawy) dopuszczalna jest w przypadku wywozu pojazdu za granicę, przejazdu pojazdu z miejsca jego zakupu lub odbioru na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej oraz w sytuacji przejazdu pojazdu związanego z koniecznością dokonania jego badania technicznego lub naprawy. W niniejszej sprawie rejestracji czasowej dokonano w celu rejestracji pojazdów. Wynika to z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy oraz przepisów mających zastosowanie w sprawie rejestracji. Należy zauważyć, że zgodnie z § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (Dz. U. z 2007 r. Nr 186, poz. 1322, ze zm.) w przypadku rejestracji czasowej pojazdu, o której mowa w art. 74 ust. 2 pkt 1 ustawy (czyli z urzędu po złożeniu wniosku o rejestrację), organ rejestrujący wydaje pozwolenie czasowe, zalegalizowane tablice (tablicę) rejestracyjne, nalepkę kontrolną. W ocenie tak organu jak i sądu w przedmiotowej sprawie uznać należało, że rejestracji pojazdu dokonano z urzędu, po złożeniu wniosku o rejestrację (art. 74 ust. 2 pkt 1 Prawa o ruchu drogowym). Powodem rejestracji czasowej pojazdów, która miała miejsce w sprawie, nie było pozwolenie czasowe, w celu wywozu za granicę (art. 74 ust. 2 pkt 2 lit. a Prawa o ruchu drogowym). Sąd podkreśla, że czasowa rejestracja z urzędu po złożeniu wniosku o rejestrację pojazdu (art. 74 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy) jest częścią procesu rejestracji pojazdów, których celem było trwałe dopuszczenie do ruchu na terytorium kraju. W konsekwencji należy stwierdzić, że przedmiotowe auta zostały zarejestrowane na terytorium kraju. W ocenie Sądu, ten rodzaj rejestracji czasowej wyklucza prawo domagania się zwrotu akcyzy. Skoro rejestracji czasowej dokonano w celu rejestracji pojazdów to należy uznać, że pojazdy zostały po raz pierwszy zarejestrowane w terytorium kraju, co potwierdzają dokumenty w sprawie, w tym dane z CEPiK, a z tego tytułu co do zasady nie jest zwracany podatek akcyzowy. Tym samym Sąd nie podziela stanowiska WSA w Poznaniu zawartego w wyroku z 17 maja 2012 r., sygn. III SA/Po 249/12, który wskazał na konieczność stałej rejestracji. Sąd uznaje, że niezarejestrowanie należy odczytywać, jako brak złożenia wniosku o rejestrację pojazdu. W przedmiotowej sprawie skarżąca taki wniosek złożyła i uzyskała rejestrację czasową. Mając powyższe na względzie i uznając, że zaskarżona decyzja w części dotyczącej dwóch samochodów osobowych nr VIN: [...] (poz. 36 wniosku) oraz [...] (poz.49 wniosku) jest wadliwa, orzekł na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., jak w punkcie pierwszym. Natomiast co do pozostałych samochodów uznał, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa i z tego powodu orzekł na podstawie art. 151 p.p.s.a., jak w punkcie drugim. O odstąpieniu od zasądzenia zwrotu kosztów na rzecz strony skarżącej orzekł na podstawie art. 206 p.p.s.a,. jak w punkcie trzecim.