V SA/Wa 2250/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak (spr.), Protokolant referent - Maryla Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 listopada 2013 r. sprawy ze skargi A. M. - Przedsiębiorstwa Transportowo-Handlowego Eksport-Import A. M. na informację Ministra Gospodarki z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu. oddala skargę Przedmiotem skargi A. M. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Transportowo-Handlowe Eksport – Import A. M. (zwanego dalej skarżącym) złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest informacja Ministra Gospodarki zawarta w piśmie z [...] września 2013 r., nr [...] uznająca protest skarżącego za niezasadny. Przedmiotowe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym. Skarżący złożyła do Banku Gospodarstwa Krajowego wniosek o dofinansowanie projektu pn.: "[...]" w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, lata 2007-2013, Działanie 4.3 "Kredyt technologiczny". Wniosek otrzymał numer: [...]. Pismem z [...] lipca 2013 r. nr [...] Bank Gospodarstwa Krajowego (Instytucja Wdrażająca – IW) poinformował skarżącego o odmowie przyznania promesy premii technologicznej. Zdaniem IW projekt nie spełnił kryterium oceny merytorycznej nr 2 "Projekt jest zgodny z celami i zakresem działania 4.3 PO IG oraz ustawą z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U., Nr 116, poz. 730, ze zm., dalej ustawa z 30 maja 2008r.)". Instytucja Wdrażająca uznała, że brak jest możliwości potwierdzenia, że do realizacji inwestycji polegającej na monitorowaniu parametrów jazdy samochodów niezbędnym jest budowa: portierni i szlabanów oraz systemu monitoringu wizyjnego wykorzystywanego w celu monitorowania terenu obiektu, a także budowa parkingu dla 85 pojazdów typu TIR. Bank Gospodarstwa Krajowego wskazał, że z dokumentacji aplikacyjnej oraz informacji zawartych na oficjalnej stronie internetowej wnioskodawcy wynika, iż firma posiada aktualnie miejsca parkingowe dla posiadanych pojazdów we wskazanej wyżej ilości w siedzibie pod adresem [...], ul. [...], która to lokalizacja leży w bliskim sąsiedztwie od budowanej bazy transportowej objętej projektem ([...], ul. [...]). Zdaniem IW wydatek ten powinien zostać uznany za niekwalifikowany również z powodu braku jego niezbędności dla wdrożenia technologii, która w zasadniczym stopniu polega na monitorowaniu parametrów jazdy samochodów. Tym samym Bank uznał, że wydatki powyższe nie spełniają przesłanek art. 10 ust. 5 ustawy z 30 maja 2008r., gdyż nie są wydatkami przeznaczonymi na realizację inwestycji technologicznej, polegającej (zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy) na wdrożeniu nowej technologii i uruchomieniu na jej podstawie wytwarzania nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług. Łącznie wydatki uznane za niekwalifikowane wynoszą 3.805.000 zł. Stanowi to ponad 55% łącznych wydatków kwalifikowanych projektu, co przekracza wskazany w § 7 ust. 2 pkt 11 Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka Priorytet 4: Inwestycje w innowacyjne przedsięwzięcia, Działanie 4.3: Kredyt Technologiczny (dalej Regulamin konkursu) próg 25%, po przekroczeniu którego wniosek podlega odrzuceniu. W wyniku rozpoznania protestu Minister Gospodarki rozstrzygnięciem zawartym w piśmie z [...] września 2013r. poinformował, że protest został oddalony. W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z opisem nowej technologii na str. 1 opinii niezbędnym elementem systemu będą urządzenia detekcyjne (czujniki, mierniki podłączone do nadajników) montowane w TIRach oraz system tankowania zaopatrzony w moduły przekaźników, których stan zmienia się w zależności od zaprogramowanych stanów alarmowych. Technologia będąca przedmiotem projektu opiera się na szeregu urządzeń detekcyjnych, które po przesłaniu danych do oprogramowania zarządzającego pozwolą uzyskać wiedzę na temat wszystkich parametrów usługi, analizować wyniki i podejmować odpowiednie decyzje. Organ zauważył, że Opiniodawca wyjaśnił, iż dzięki powyższym rozwiązaniom nastąpi "zoptymalizowanie procesu spedycji". Z treści dokumentacji aplikacyjnej projektu, a w szczególności charakterystyki technologii zawartej w pkt 7 Opinii o nowej technologii wynika, że planowany do wdrożenia zintegrowany system zarządzania flotą i spedycją, będzie się składał z następujących elementów: system monitoringu pojazdów, system identyfikacji naczep, oprogramowanie, terminal mobilny kierowcy, system kontroli paliwa na zbiornikach. W związku z powyższym w opinii Instytucji Pośredniczącej parking na 85 TIRów będzie służył jedynie do przechowywania pojazdów pod kontrolą systemu wizyjnego, co potwierdzają zapisy dotyczące wykazu i uzasadnienia wykorzystania środków trwałych na str. 12 opinii: "Budowę parkingu na 85 miejsc parkingowych jednostek transportowych (TIRów) - należących do wnioskodawcy. Parking zostanie zaprojektowany w optymalny sposób uwzględniający najdogodniejszy sposób monitorowania poprzez system wizyjny stanowiący także jeden z elementów zakupu w ramach projektu". Minister Gospodarki podkreślił, że przytoczony fragment stanowi pełne uzasadnienie zamieszczone w opinii, a zatem brakuje w nim odniesienia do wdrażanego systemu zarządzania flotą i spedycją. Zarówno w uzasadnieniu wykorzystania środka trwałego jak w pozostałej części dokumentacji aplikacyjnej Opiniodawca/Wnioskodawca nie wskazuje, że parking na 85 miejsc parkingowych dla TIRów odgrywa kluczową rolę w technologii wdrażanej w ramach projektu. Jednocześnie z uwagi na fakt, że koszt budowy parkingu jest najwyższy spośród wszystkich pozostałych pozycji wskazanych w harmonogramie rzeczowo-finansowym (45 % wszystkich wydatków kwalifikowanych) Instytucja Pośrednicząca wysnuła wniosek, że budowa parkingu jest głównym celem skarżącego. Dlatego też uznała, że budowa parkingu na 85 miejsc parkingowych jednostek transportowych nie służy do uruchomienia technologii będącej przedmiotem projektu. Ze złożonej dokumentacji wynika, że budowa parkingu będzie stanowiła uzupełnienie infrastruktury logistyczno - transportowej skarżącego. Budowa parkingu nie służy więc realizacji inwestycji technologicznej. Odnosząc się do twierdzenia skarżącego, że brak budowy parkingu w obrębie infrastrukturalnie zaprojektowanego portalu niweczy możliwość wdrożenia nowej technologii, bowiem uniemożliwi zebranie danych i zarządzanie flotą, Minister Gospodarki nie zgodził się z powyższym argumentem. Wskazał, że z opinii o nowej technologii wynika, że zbieranie danych i zarządzanie flotą odbywa się przy pomocy urządzeń detekcyjnych wspomaganych oprogramowaniem. Z dokumentacji wynika, że we wdrażanym systemie parking pełni jedynie funkcję bezpiecznego przechowywania pojazdów. Zarówno skarżący jak i Opiniodawca nie wskazuje na funkcję parkingu jako elementu niezbędnego do zbierania danych i zarządzania flotą. Ponadto Instytucja Pośrednicząca podtrzymała ocenę Komisji Konkursowej, że system monitoringu wizyjnego nie służy realizacji inwestycji technologicznej w rozumieniu ustawy. Z informacji przedstawionych w dokumentacji aplikacyjnej nie wynika aby dane z systemu wizyjnego służyły zarządzaniu flotą oraz spedycją. Organ wskazał także, że system wizyjny to jedynie część infrastruktury, która służy ochronie mienia i nie ma bezpośredniego związku z wdrażana technologią. Minister Gospodarki natomiast uznał protest w zakresie szlabanów, które mają służyć do rejestracji wjazdów i wyjazdów pojazdów oraz portierni. Wyjaśnił, że szlabany będą odpowiadały za nadzór nad każdym pojazdem, a nie sam parking jako część infrastruktury. Ponadto, z opisu wydatku w poz. 1 wynika, że portiernia będzie wyposażona w system monitoringu, który jest częścią wdrażanego systemu. W związku z powyższym, IP uznała te wydatki za kwalifikowane. Skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie złożył A. M. wnosząc o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia w całości i skierowanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Zaskarżonej informacji zarzucono: - naruszenie zasad oceny projektu w zakresie kryterium merytorycznego "Projekt jest zgodny z celami i zakresem działania 4.3. POIG oraz ustawą z dnia 30 maja 2008r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz.U. z 2008 r., Nr 116, poz. 730 z późn. zm.); - błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na przyjęciu przez organ, że ocena merytoryczna obligatoryjna przedmiotowego wniosku została przeprowadzona w sposób prawidłowy w sytuacji kiedy ocena ta została oparta na nieprawdziwych informacjach, niepochodzących od wnioskodawcy; - obrazę zasady prawdy obiektywnej przez zaniechanie przez organ działań zmierzających do wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy (art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego – Dz.U. z 2013r., poz.267, dalej: k.p.a.), w szczególności pominięcie przez organ argumentacji oraz dowodów przedstawionych przez wnioskodawcę; - obrazę zasady praworządności (art. 6 i 7 k.p.a.), zgodnie z którą organ administracji publicznej działa na podstawie przepisów prawa i stoi na straży praworządności, gdy tymczasem organ bezpodstawnie przyjął, że ocena merytoryczna obligatoryjna wniosku została przeprowadzona w sposób prawidłowy, w sytuacji, kiedy oparta jest ona wyłącznie na domysłach, które nie mają poparcia w rzeczywistości, pomijając przy tym argumentację i dowody przedstawione przez wnioskodawcę. W uzasadnieniu skargi skarżący zawarł polemikę ze stanowiskiem organu dotyczącą systemu monitoringu wizyjnego oraz zasadności uwzględnienia parkingu na 85 pojazdów (TIRów) jako kosztów kwalifikowanych. Minister Gospodarki w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenia, podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. –Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U., Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Wobec tego, iż przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest ocena wniosku o dofinansowanie realizacji projektu dokonana w oparciu o przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009r., Nr 84, poz. 712 ze zm., dalej u.z.p.p.r.), wskazać również należy, iż prawo do jej złożenia zagwarantowane zostało w przepisie art. 30c ust. 1 i 2 u.z.p.p.r., zgodnie z którym po wyczerpaniu postępowania odwoławczego przed właściwą instytucją oraz (...), wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.). W myśl natomiast ust. 2 art. 30c u.z.p.p.r. skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia doręczenia informacji, o której mowa w art. 30b ust. 9 albo art. 30i pkt 1, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie. Skarga podlega wpisowi stałemu. Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do udzielenia odpowiedzi na pytanie czy zgłoszone do dofinansowania w ramach Działania 4.3 Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka przedsięwzięcie "Wdrożenie IT-technologii zarządzania flotą i spedycją w oparciu o portal logistyczny" odpowiada wymogom określonym w ustawie z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z 30 maja 2008r. określenie inwestycja technologiczna oznacza inwestycję polegającą na: a) zakupie nowej technologii, jej wdrożeniu oraz uruchomieniu na jej podstawie wytwarzania nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług albo b) wdrożeniu własnej nowej technologii oraz uruchomieniu na jej podstawie wytwarzania nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług. W myśl art. 5 ust. 3 pkt 2 lit c) ustawy z 30 maja 2008r. przedsiębiorca, za pośrednictwem banku kredytującego, składa do Banku Gospodarstwa Krajowego wniosek o przyznanie premii technologicznej, do którego dołącza warunkową umowę kredytu technologicznego albo promesę kredytu technologicznego oraz następujące dokumenty: informacje opracowane w porozumieniu z przedsiębiorcą przez podmiot, który sporządził opinię na podstawie pkt 1 zawierające: wykaz i uzasadnienie wykorzystania środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 10 ust. 5 pkt 5, usług badawczo-rozwojowych, nieopatentowanej wiedzy technicznej przy realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym. Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy z 30 maja 2008r. wydatkami na realizację inwestycji technologicznej są ponoszone przez przedsiębiorców realizujących tę inwestycję, niezbędne do jej realizacji wydatki. § 7 ust. 2 pkt 11 Regulamin przeprowadzania konkursu "Zasady dokonywania oceny merytorycznej" wskazuję, że w przypadku stwierdzenia, że dany wydatek lub jego część nie może zostać uznany za kwalifikujący się do objęcia wsparciem, KK (Komisja Konkursowa) ma prawo przenieść taki wydatek do wydatków niekwalifikujących się do objęcia wsparciem. KK może przenosić (wyłączyć) wydatki do wysokości 25% łącznych kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem. W takim przypadku członek oceniający stwierdza, że kryterium merytoryczne "Projekt jest zgodne z celami i zakresem działania 4.3. PO IG oraz ustawą z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz.U. z 2008 r., Nr 116, poz. 730 z późn. zm.,)" zostało spełnione i jednocześnie rekomenduje obniżenie kwoty dofinansowania z podaniem kosztu rekomendowanego do wyłączenia. Wniosek o dofinansowanie, w którym zostanie przekroczony pułap 25% zostaje odrzucony. Projekt skarżącego zarówno zdaniem Komisji Konkursowej, jak i następnie Ministra Gospodarki nie spełnił kryterium merytorycznego przyznania premii technologicznej nr 2 "Projekt jest zgodny z celami i zakresem działania 4.3 PO IG oraz ustawą z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. z 2008 r. Nr 116, poz. 730, z późn. zm.)". W myśl Opisu kryterium zamieszczonego w Przewodniku po kryteriach wyboru projektów w działaniu 4.3 (zwanego dalej Przewodnikiem) dotyczącego kryterium merytorycznego przyznania premii technologicznej nr 2 zgodność projektu z celami i zakresem działania 4.3 PO iG oraz ustawą polega na weryfikacji, czy: dany projekt wpisuje się w cele i założenia działania 4.3 PO IG - na podstawie opisu projektu, postawionych w nim celów i określonych wskaźników (część IV wniosku o dofinansowanie "Informacje o projekcie - inwestycji technologicznej"), zachowano zgodność przedmiotu inwestycji z definicją zawartą w art. 2 ust. 1 pkt 4 i 9 ustawy - podstawą do uznania tego warunku za spełniony jest pozytywna ocena informacji zawartych w części IV wniosku o dofinansowanie "Informacje o projekcie - inwestycji technologicznej " oraz w opinii o nowej technologii, zachowano zgodność przedmiotu inwestycji z wymogami zawartymi w art. 3 ust. 3 i 4 ustawy - weryfikacji dokonuje się na podstawie części IV wniosku o dofinansowanie ,, Informacje o projekcie - inwestycji technologicznej" oraz opinii o nowej technologii, przedstawione we wniosku i załącznikach wydatki kwalifikujące się do objęcia wsparciem zostały określone prawidłowo, tj. zgodnie z definicjami i katalogiem wydatków kwalifikowalnych dla działania określonym w: ustawie, Wytycznych MRR w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach PO IG, 2007-2013, Szczegółowym opisie priorytetów PO IG, 2007-2013 oraz są ze sobą powiązane funkcjonalnie i służą do realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym. zachowano zgodność kwoty obliczonej premii technologicznej z wymogami zawartymi w art. 10 ustawy. Aby kryterium mogło zostać uznane za spełnione, projekt musi zostać pozytywnie zweryfikowany w zakresie wszystkich powyższych punktów. Jak wynika z treści wniosku o dofinansowanie i opinii o nowej technologii w wyniku realizacji projektu "Wdrożenie IT-technologii zarządzania flotą i spedycją w oparciu o portal logistyczny" (pkt 15 "Charakterystyka technologii planowanej do wdrożenia w wyniku realizacji inwestycji technologicznej, stanowiącej główny przedmiot projektu. Elementy innowacyjności." – str. 8 wniosku) skarżący wdroży technologię, której niezbędnym elementem systemu będą urządzenia nadawcze/odbiorcze i komunikatory montowane w TIRach oraz system tankowania zaopatrzony w moduły przekaźników, których stan zmienia się w zależności od zaprogramowanych stanów alarmowych. Podobny zapis znajduje się na stronie 1 opinii o nowej technologii. Skarżący wskazał, że określone we wniosku cele sprowadzają się w praktyce do realizacji projektu uzyskania wskaźników: 1. produktu, jakim jest wdrożona 1 nowa technologia, której wdrożenie zostanie potwierdzone opinią (...) oraz 2. rezultatu, jakim będzie: 1 znacząco ulepszona usługa transportu i spedycji Skarżący wskazał we wniosku również na dodatkowe cele, które zostaną uzyskane poprzez wdrożenie projektu: ograniczenie: kosztów paliwa, przebiegów, nieautoryzowanych wyjazdów, kosztów telefonów, ułatwienie planowania zadań, zwiększenie bezpieczeństwa pojazdu, ładunku i pracownika, usprawnienie zarządzania pracownikami i pojazdami, bezpieczeństwo, ekonomika, oszczędność - poprzez weryfikację prędkości pojazdu oraz poprzez weryfikację nacisku na oś, temperatury silnika, obrotów, informacji o stanie pojazdu, weryfikacja kierunku poruszania się pojazdu, zwiększenie efektywności pracy pojazdów, eliminowanie nieplanowanych postojów oraz zbyt długich postojów, weryfikacja poprawności czasu pracy kierowców w rozumieniu przepisów ITD, optymalizacja tras przejazdu, obniżenie awaryjności i kosztów eksploatacji pojazdów poprzez analizę ekonomiki i stylu jazdy, ułatwia zarządzanie flotą (kontrola przebiegów, przeglądy, utrata gwarancji, itp), weryfikacja poprawności tankowań - miejsce i czas, orientacyjna ilość, prewencja - zapobieganie kradzieży paliwa przez kierowców (świadomość kontroli) umożliwia określenia miejsca, czasu i ilości zatankowanego i upuszczonego paliwa - wysoka dokładność pomiaru - max. błąd tylko 3%. Mając powyższe na względzie skarżący zamierza w istocie wdrożyć technologię informatyczną, która będzie opierała się na szeregu urządzeniach detekcyjnych, które po zebraniu i przesłaniu danych do oprogramowania zarządzającego pozwolą uzyskać wiedzę na temat wszystkich parametrów usługi, analizować wyniki i podejmować odpowiednie decyzje. Powyższe jest również zgodnie z opinią, gdzie w pkt 5 wskazano, iż cyt. "Kluczowym dla opiniowanej technologii jest fakt indywidualnego projektu systemu zarządzania pod konkretne rozwiązania, mające na celu zoptymalizowanie procesu spedycji realizowanej przez konkretną firmę zamawiającego, w konkretnej infrastrukturze danej lokalizacji, w obrębie której należało zaprojektować portal poprzez zaprogramowanie w jeden system: monitoringu wizyjnego, tankomatów, sond paliwa, urządzeń nadajnikowych i odbiorczych każdego z 85 TIRów oraz wykorzystania funkcjonującego w firmie oprogramowania CARO, a to wszystko wbudowane w system stworzonego pod zamówienie oprogramowania zarządzającego, co pozwoli uzyskać wiedzę na temat wszystkich parametrów usługi, analizować wyniki i podejmować odpowiednie decyzje". Z kolei sam system miał się składać z następujących elementów (strona 6-7 opinii): systemu monitoringu pojazdów, systemu identyfikacji naczep, oprogramowania, terminalu mobilnego kierowcy, systemu kontroli paliwa na zbiornikach. Podobnie we wniosku (strona 9) wskazano, że centrum zarządzania flotą umiejscowione zostanie w obiekcie zaprojektowanym w sposób umożliwiający pełną obsługę logistyczną i formalną transportu samochodowego poprzez nowo stworzony system zarządzania a także zaopatrzonego w pomieszczenia dla obsługi kierowców. Na system zarządzania składać się będą: system monitoringu pojazdów, system identyfikacji naczep, oprogramowanie, terminal mobilny kierowcy, integracja z systemem gospodarki paliwowej, integracja z zewnętrznym systemem spedycyjnym CARO. Natomiast odnośnie spornego wydatków w postaci budowy parkingu na 85 TIRów wskazano zarówno we wniosku (strona 16-17), jak i opinii (strona 12), na konieczność budowy parkingu na 85 miejsc parkingowych jednostek transportowych (TIRów) - należących do wnioskodawcy -wraz z placami i drogami wewnętrznymi dla potrzeb komunikacji z parkingiem. Parking zostanie zaprojektowany w optymalny sposób, uwzględniający najdogodniejszy sposób monitorowania poprzez system wizyjny stanowiący także jeden z elementów zakupu w ramach projektu. Powyższe, jak słusznie zauważył Minister Gospodarki stanowiło pełne uzasadnienie konieczności budowy parkingu i brakuje w tym uzasadnieniu odniesienia do wdrażanego systemu zarządzania flotą i spedycją. Zarówno w uzasadnieniu wykorzystania środka trwałego jak w pozostałej części dokumentacji aplikacyjnej skarżący, kilkakrotnie wskazywał na parking, jednakże nie stwierdził, że parking na 85 miejsc parkingowych dla TIRów odgrywa kluczową rolę w technologii wdrażanej w ramach projektu. Co więcej z wniosku skarżącego oraz opinii o nowej technologii można wysnuć twierdzenie, że sporny parking będzie jedynie służył do przechowywania pojazdów pod kontrolą systemu wizyjnego, gdyż w żaden sposób nie powiązano budowy parkingu z nową technologią. Należy też podkreślić, że budowa parkingu stanowi aż 45% wszystkich wydatków kwalifikowanych i ponadto jest kosztem najwyższym spośród wszystkich pozostałych pozycji wskazanych w harmonogramie rzeczowo-finansowym. Zdaniem Sądu przedmiotem omawianego projektu, który mógłby być objęty pomocą finansową, mogła być wyłącznie technologia informatyczna wraz z urządzeniami monitorującymi, nie budowa całej bazy logistycznej, obejmującej m.in. budowę parkingu. W tym miejscu trzeba podkreślić, że nie sposób jest zasadnie twierdzić, aby w ramach ustawy o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej obejmować nią również koszty inwestycyjne związane z brakującą infrastrukturą w przedsiębiorstwie skarżącego, jak przykładowo budowa parking, czy też systemu monitorującego parkingu. Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 25 września 2013r., sygn. akt II GSK 1728/13 (orzeczenia.nsa.gov.pl). Warto także wskazać, że przekazywane środki w ramach działania 4.3 PO IG są środkami publicznymi i winny być wydawane na cele ściśle związane z określonym działaniem POIG. Przepisy ustawy wskazują, że wydatkami niezbędnymi do realizacji inwestycji technologicznej są wydatki niezbędne do wdrożenia technologii i uruchomienia na jej podstawie wytwarzania towarów procesów lub usług. Natomiast ze złożonej dokumentacji wynika, że budowa parkingu będzie stanowiła uzupełnienie infrastruktury logistyczno - transportowej skarżącego. Zgodzić się należy z Ministrem Gospodarki, który w odpowiedzi na protest odnosząc się do powielonego w skardze zarzutu wskazującego, że brak budowy parkingu w obrębie infrastrukturalnie zaprojektowanego portalu niweczy możliwość wdrożenia nowej technologii wyjaśnił, że ta argumentacja jest błędna. Zasadnie bowiem wyjaśnił na podstawie dokumentacji, że zbieranie danych i zarządzanie flotą odbywa się przy pomocy urządzeń detekcyjnych wspomaganych oprogramowaniem. Z dokumentacji wynika, że we wdrażanym systemie parking pełni jedynie funkcję bezpiecznego przechowywania pojazdów. Strona skarżąca bowiem, we wniosku (lub też opinii), w żaden inny sposób nie uzasadniła konieczności budowy tego parkingu. Zarówno Wnioskodawca jak i Opiniodawca nie wskazuje na funkcję parkingu jako elementu niezbędnego do zbierania danych i zarządzania flotą. Wobec powyższego, argumentacja w powyższym zakresie przedstawiona w proteście jest bezzasadna. W związku z tym należy stwierdzić, że stanowisko Ministra Gospodarki i Instytucji Wdrażającej dotyczące faktu braku spełnienia kryterium merytorycznego w zakresie "Projekt jest zgodny z celami i zakresem działania 4.3 POIG oraz ustawą z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej", jest prawidłowe. Kryterium to ocenia się przez pryzmat treści opinii o nowej technologii i wniosku a weryfikuje się je m.in. poprzez ocenę zachowania zgodności przedmiotu inwestycji z definicją zawartą w art. 2 ust. 1 pkt 4a ustawy a ocenę wydatków niezbędnych przeznaczonych na realizację inwestycji zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy. Odnosząc się do twierdzenia skarżącego wskazującego na niekonsekwencję przy uznawaniu wydatków za kwalifikowane, bowiem za taki wydatek uznano budowę obiektu zarządzania systemem, mimo że skarżący w przeciwieństwie do parkingu posiada obiekt będący siedzibą firmy, to należy zauważyć, że budowa tego obiektu nie była kwestionowana przez Komisje Konkursową, jak i samego skarżącego. Dlatego też Minister Gospodarki przy rozpoznawaniu protestu nie mógł odnieść się do tej kwestii. Nie mógł także, zakwestionować tego wydatku na etapie rozpoznawania protestu, bowiem był związany jego zakresem. W tym zakresie wobec braku stanowiska zarówno Banku Gospodarstwa Krajowego jak i Ministra Gospodarki Sąd nie mógł dokonać oceny prawidłowości przyjęcia za kwalifikowany tego wydatku, bowiem przedmiotem skargi mogła być tylko negatywna ocena. W podobny sposób należy także ocenić wydatek w postaci systemu monitoringu wizyjnego, który w istocie będzie jedynie służył ochronie mienia nie będzie miał bezpośredniego związku z wdrażaną technologią. Trzeba wskazać, że z żadnego z zapisów wniosku oraz opinii nie wynika, że dane z tego systemu wizyjnego będą służyły zarządzaniu flotą oraz spedycją, a nie tylko będą służyły ochronie mienia. Wyjaśnienia wymaga również, że § 1 Regulaminu przeprowadzenia konkursu zawiera słowniczek pojęć i skrótów i w pkt 20 określono pojęcie wydatki kwalifikujące się do objęcia wsparciem, które należy rozumieć jako wydatki faktycznie poniesione i udokumentowane, bezpośrednio związane z projektem i niezbędne do jego prawidłowej realizacji, według ich wartości netto (...), wskazane w umowie o dofinansowanie oraz zgodne z katalogiem wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem określonym w ustawie. Budowa parkingu nie służy więc do uruchomienia technologii będącej przedmiotem projektu. Nie można pod płaszczykiem kredytu technologicznego dokonywać wydatków typowo inwestycyjnych, luźno związanych z wdrażaną technologią. Trzeba bowiem zauważyć, że - w takim jak przedmiotowa sprawa stanie faktycznym - wdrażanie nowej technologii odchodzi na dalszy plan, gdyż koszty inwestycyjne (budowa parkingu i systemu monitoringu) sięgają prawie połowy wszystkich kosztów kwalifikowanych i tym samym trudno mówić o wdrażaniu nowej technologii, gdyż na pierwszy plan przebijają się wydatki na brakującą infrastrukturę (nie będącą nową technologią – co potwierdził na rozprawie również pełnomocnik skarżącego) w przedsiębiorstwie, które nie mogą być finansowane z tego działania. Tym samym należy zgodzić się ze stanowiskiem organu, iż koszty związane z budową parkingu nie są wydatkami niezbędnymi do uruchomienia wytwarzania nowego towaru, jakim jest system zarządzania flotą oraz procesami spedycyjnymi i nie służą do uruchomienia wytwarzania tego towarów na podstawie wdrażanej technologii. Również przy rozpoznaniu protestu Sąd nie stwierdza naruszenia obowiązującej Procedury odwoławczej. W piśmie z [...] września 2013 r. ustosunkowano się do zarzutów zawartych w proteście i szczegółowo uzasadniono stanowisko odnośnie niezasadności protestu. Brak odniesienia się do wszystkich twierdzeń skarżącego nie może być rozumiany jako brak uzasadnienia, gdyż w przedmiotowej sprawie skarżący tylko polemizuje z ustaleniami organu, bez wskazania konkretnych zapisów w dokumentacji, które podważałyby to stanowisko organu. Ponadto skarżący na etapie skargi podnosi również argumenty wskazane w proteście, które Minister Gospodarki uznał za słuszne (portiernia, szlabany), bądź też ich obecnie nie podtrzymuje (np. odnośnie już posiadanego parkingu). Dlatego też Sąd nie będzie odnosił się do każdego z osobna twierdzeń skarżącego, powielając tym samym argumenty przedstawione powyżej, wskazujące na niezasadność ponoszenia kosztu budowy parkingu i systemu monitoringu. Nie zasadne są również zarzuty naruszenia pozostały przepisów proceduralnych, tj. art. 6, art. 7 k.p.a, gdyż organ ich nie mógł stosować. Zgodnie z art. 37 u.z.p.p.r. do postępowania w zakresie ubiegania się oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Dlatego też przepis ten nie mógł zostać naruszony. Należy także podkreślić, że przystępując do niniejszego konkursu skarżący zgodził się na warunki na jakich jest on organizowany. Na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju Instytucja Zarządzająca tj. Minister Rozwoju Regionalnego opracowała system realizacji programu operacyjnego, którego elementem są zasady dokonywania wyboru projektów. Zarówno w zasadach dokonywania wyboru projektów jak i dokumentacji konkursowej wskazano sposób organizacji konkursu i procedurę odwoławczą. Z zawartych tam zapisów jednoznacznie wynika, że ocena projektu dokonywana jest jedynie w oparciu o informacje zawarte we wniosku o dofinansowanie i załącznikach. Powyższe potwierdza art. 7 ust. 1 ustawy z 30 maja 2008r., który stanowi, że Bank Gospodarstwa Krajowego rozpatruje zgodność wniosku o przyznanie premii technologicznej z przepisami ustawy na podstawie dokumentów, o których mowa w art. 5 ust. 3. Zatem wszelkie dodatkowe informacje zawarte np. w proteście nie mogły uzupełnić wniosku w zakresie uzupełnianiu treści wniosku. Ewentualne dodatkowe informacje niewynikające z treści wniosku, a zawarte np. w proteście nie powinny być brane pod uwagę przez Instytucję Pośredniczącą, ze względu na zasadę równości. W związku z powyższym Minister Gospodarki nie miał podstaw do uwzględnienia innych twierdzeń skarżącego poza wnioskiem i załączonymi do niego dokumentami. Skarżący przystępując do konkursu miała obowiązek zapoznać się z dokumentacją konkursową i do niej się zastosować. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. Ponadto wbrew twierdzeniom skarżącego, Regulamin nie nakłada każdorazowo obowiązku zwracania się do wnioskodawców o wyjaśnienia. Trzeba bowiem zauważyć, że prezentacja projektów odbywa się na zasadach konkursu. A więc Komisja Konkursowa winna wybrać projekt, który z jednej strony jest najlepiej przygotowany, a z drugiej najlepiej będzie realizował cel konkursu. Sąd zauważa, że mimo Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach POIG Priorytet 4: Inwestycje w innowacyjne przedsięwzięcia Działanie 4.3: Kredyt technologiczny przewiduje możliwość wzywania do udzielenia dodatkowych wyjaśnień, to nie zawsze organ ma obowiązek wzywania Wnioskodawcy do ich złożenia. Zgodnie z § 7 ust. 9 Regulaminu przeprowadzania konkursu organ ma obowiązek wezwać jedynie w wypadku wniosku członków oceniających Komisji Konkursowej. W kontekście powyższego oraz zgodnie ze wskazanym wyżej obowiązkiem odnoszącym się do prawidłowego wypełniania wniosków o dofinansowanie, zwracanie się o dodatkowe wyjaśnienia ma charakter fakultatywny (nikt nie może nakazać niezależnym członkom Komisji Konkursowej do wystąpienia z wnioskiem o wezwanie wnioskodawcy do złożenia wyjaśnień) i jest zasadne jedynie wówczas, gdy sformułowania wniosku są niezrozumiałe. W przedmiotowej sprawie powyższe nie wystąpiło i możliwa była ocena wniosku. Sąd stoi na stanowisku, że w wypadku, gdy wniosek jednoznacznie opisuje daną kwestię lub brak jest odniesienia się we wniosku do wymaganych przez Przewodnik zagadnień to brak jest podstaw do wzywania wnioskodawców do złożenia wyjaśnień i wówczas wniosek może zostać w tym zakresie odpowiednio oceniony. Przeciwna interpretacja prowadziłaby do wniosku, że w każdym wypadku należałoby wezwać skarżącego do złożenia wyjaśnień. Taka sytuacja byłaby sprzeczna z zasadą równego traktowania Wnioskodawców, uniemożliwiałaby bowiem wnioskodawcom, których wnioski zostały sformułowane poprawnie jeszcze większe doprecyzowanie ich treści. Ponadto doprowadziłaby do znacznego wydłużenia postępowania. W związku z powyższym w przedmiotowej sprawie nie zachodziła konieczność wezwania skarżącego do złożenia dodatkowych wyjaśnień, gdyż na podstawie wniosku możliwa była ocena tego kryterium (negatywna ocena). Wobec powyższego - skoro w postępowaniu dotyczącym oceny wniosku – nie zostały naruszone żadne zasady postępowania obowiązujące w danym konkursie, uznając, iż protest został rozpoznany prawidłowo, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o przepis art. 30c ust. 3 pkt 2 u.z.p.p.r. orzekł jak w sentencji wyroku.