V SA/Wa 2272/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Jarosław Stopczyński (spr.) po rozpoznaniu w dniu 14 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawy ze skargi K. W. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] września 2020 r. nr [...] w przedmiocie: odmowy zwolnienia z obowiązku opłacenia należności z tytułu składek za kwiecień 2020r. postanawia: odrzucić skargę. K.W. (dalej: Skarżąca) wystąpiła do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej: ZUS, organ) z wnioskiem o zwolnienie z obowiązku opłacenia należności z tytułu składek za kwiecień 2020 r. Po rozpatrzeniu wniosku decyzją .... września 2020 r. nr .... organ odmówił prawa do zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek za wskazany okres. Po rozpatrzeniu złożonego przez Skarżącą odwołania, decyzją z dnia .... listopada 2020 r. organ utrzymał w mocy decyzję wydaną w I instancji. Pismem z 12 grudnia 2020 r. Skarżąca złożyła skargę na decyzję z .... września 2020 r. nr ...... Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Środkiem zaskarżenia przysługującym od decyzji ZUS (wydanej jako decyzja I instancji) jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jednakże przepis art. 52 § 3 p.p.s.a (w brzmieniu obowiązującym od 1 czerwca 2017 r.) pozwala na wniesienie na taką decyzję skargi do sądu administracyjnego z pominięciem wniosku. Stanowi bowiem, że "jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa". Nowelizując art. 52 § 3 p.p.s.a. ustawodawca wprowadził możliwość wyboru przez stronę sposobu zaskarżenia aktu wydanego w I instancji przez organ nie mający nad sobą organu wyższego stopnia. Można to więc zrobić albo poprzez złożenie do organu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy albo poprzez wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Treść tego przepisu nie pozostawia też wątpliwości, że chociaż do strony należy decyzja, jaką drogę zaskarżenia wybrać, to jednak skorzystanie z jednego trybu zaskarżenia danego aktu wyklucza możliwość skorzystania z drugiego trybu. Niedopuszczalna jest więc sytuacja, że to samo rozstrzygnięcie strona skarży zarówno w drodze postępowania przed organem administracji, jak i w drodze postępowania przed sądem administracyjnym. Strona musi bowiem dokonać wyboru między dwiema wykluczającymi się możliwościami. W poprzedzającym wniesienie skargi postępowaniu administracyjnym Skarżąca po doręczeniu decyzji z .... września 2020 r. złożyła pismo, które zatytułowała "odwołanie". W treści pisma wniosła o "ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek ...". Organ rozpoznał pismo uznając je za wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy i decyzją z ... listopada 2020 r. utrzymał w mocy decyzję wydaną w I instancji. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdził, że niedopuszczalne jest wszczęcie i prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego mającego za przedmiot decyzję ZUS z ..... września 2020 r. nr ....... Skoro Skarżąca skorzystała ze środka zaskarżenia, jakim jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, to nie mogła następnie wnieść skargi do sądu administracyjnego na ten sam akt. Wymaga przy tym zaznaczenia, że treść pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji potwierdza, iż organ prawidłowo poinstruował Skarżącą o przysługujących jej alternatywnie środkach zaskarżenia. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuci skargę jeżeli z przyczyn inne niż określone w pkt 1-5a jej wniesienie jest niedopuszczalne. Niedopuszczalność wniesienia skargi ma miejsce m.in. wówczas, gdy ustawodawca uczynił z niej jeden z wzajemnie wykluczających się środków zaskarżenia, a strona ze środka alternatywnego już skorzystała. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.