V SA/Wa 2303/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska (spr.), Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Protokolant spec. - Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi M. G. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia ... sierpnia 2011 r. nr ... w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE; oddala skargę. Wnioskiem z dnia ... lipca 2010 r. M. G. (zwana dalej: skarżącą) wystąpiła do Wojewody D. o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnot Europejskich. W jego uzasadnieniu wyjaśniła, iż jako bezpaństwowiec nie posiada dokumentu umożliwiającego jej prawo do swobodnego przemieszczania się zgodnie z Europejską Konwencją Praw Człowieka i Konstytucją RP. Decyzją z dnia ... listopada 2010 r. nr ...Wojewoda D. działając na podstawie art. 67 ust. 1 i ust. 7, art. 71 ust. 1, art. 71a ust. 1 i ust. 3, art. 71b ust. 1, art. 71c oraz art. 7 ust. 1 ustawy z dni 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (t.j. Dz. U. z 2006 r. Nr 234, poz. 1694 z późn. zm.) – dalej: ustawy o cudzoziemcach, udzielił skarżącej zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnot Europejskich wyjaśniając, iż skarżącą, w myśl art. 65 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach, udokumentowała posiadanie na terytorium RP ważnego ubezpieczenia zdrowotnego w rozumieniu przepisów o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz stabilnego i regularnego źródła dochodu wystarczającego do pokrycia kosztów utrzymania siebie i członków rodziny pozostających na utrzymaniu. Odnosząc się do kwestii obywatelstwa skarżącej i jej syna W. G. Wojewoda D. wyjaśnił, iż decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji nr ... z dnia ... lipca 2010 r. bezspornie potwierdza posiadanie przez skarżącą obywatelstwa u., czego dowodem jest fakt legitymowania się skarżącej paszportem u. serii ...wydanym w dniu ... października 1997 r. przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych U. z wpisem – paszport obywatela U.. W dniu ... listopada 2010 r. skarżąca wniosła odwołanie od powyższej decyzji oraz pismem z tej samej daty, zatytułowanym "wniosek" skarżąca wniosła o "cofnięcie" wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE i umorzenie postępowania w powyższej sprawie. Wobec nieudzielania jednoznacznej odpowiedzi dotyczącej charakteru odwołania z dnia ... listopada 2010 r. oraz "wniosku" z dnia ... listopada 2010 r., Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców pismem z dnia ... lutego 2011 r. pozostawił bez rozpoznania odwołanie skarżącej wraz z jej wnioskiem o umorzenie postępowania wskazując, iż z nadesłanych przez skarżącą pism nie ma możliwości wywnioskować jednoznacznie, jakie jest jej żądanie. W dniu ... marca 2011 r., wnosząc ponowną skargę na bezczynność organu, skarżąca zarzuciła brak wydania decyzji w toku postępowania odwoławczego, co uniemożliwia jej wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego. Rozpatrując zażalenie skarżącej na niezałatwienie przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w terminie sprawy rozpatrzenia odwołania od decyzji Wojewody D. z dnia ... listopada 2010 r., Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji postanowieniem z dnia ... lipca 2011 r. wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy do dnia ... sierpnia 2011 r. Mając na uwadze wytyczne organu nadzoru i rozpatrując odwołanie wniesione na powyższą decyzję Wojewody D., Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z dnia ... sierpnia 2011 r., nr ... utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, wskazując jako podstawę prawną rozstrzygnięcia art. 65 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach oraz art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. Organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji zwięźle opisał dotychczasowy przebieg postępowania, a powołując się na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia ... lipca 2010 r., podobnie jak uczynił to organ I instancji, wyjaśnił, iż W. G. przyjechał do Polski jako małoletni w ... r. wraz z matką i był wpisany do jej dokumentu podróży, który został wydany przez władze Z. Jednak dokument ten został wydany w dniu 07.07.... r. przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych U. tj. po rozpadzie Z. i po uzyskaniu przez U. niepodległości. Ponadto podkreślono, iż skarżąca ubiegając się w 1996 r. o udzielenie zezwolenia na stały pobyt wskazała u. obywatelstwo – swoje i syna. Skarżąca posiadała dokument podróży, wydany w dniu ...10.1997 r. przez władze U. W w/w dokumentach podróży jednoznacznie wskazano obywatelstwo u. skarżącej i jej syna. W powyższej decyzji Ministra stwierdzono, że brak ważnych dokumentów, wydanych przez władze kraju pochodzenia w żadnym wypadku nie jest dowodem na utratę obywatelstwa u., a zatem nie można uznać, że obywatelstwo jest nieokreślone. W ocenie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z powyższych ustaleń jednoznacznie wynika, że skarżąca posiada obywatelstwo u. wobec czego decyzja Wojewody D. została wydana zgodnie z obowiązującymi przepisami, z prawidłowym wskazaniem obywatelstwa skarżącej i brak jest podstaw do uchylenia tego rozstrzygnięcia. Organ dodał również, iż w przypadku gdy skarżąca nie chce pozostawać obywatelką U., powinna poczynić stosowane działania w celu zrzeczenia się tego obywatelstwa. Z akt sprawy jednak nie wynika, iż skarżąca dotychczas poczyniła jakiekolwiek kroki w powyższym celu, które z kolei uzasadniałyby jej żądanie dotyczące wskazania w zaskarżonej decyzji organu I instancji, iż jest ona bezpaństwowcem. Jedynie władze kraju pochodzenia są uprawnione do stwierdzenia utraty obywatelstwa. W skardze na powyższą decyzję skarżąca wniosła o cyt: "stwierdzenie niezgodności z prawem Decyzji", w związku z rażącym naruszeniem art. 2, art. 9, art. 18 i art. 87 ust. 1 Konstytucji RP. W obszernej skardze odnosiła się ponadto do naruszenia jej praw wynikających z Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności (art. 14) oraz art. 7 Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o je oddalenie w pełni podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji z dnia ... sierpnia 2011 r. W załączniku do protokołu rozprawy z dnia ... czerwca 2012 r. skarżąca podtrzymała swoje stanowisko wyrażone w skardze oraz złożyła wniosek o pominięcie jako dowodów w sprawie trzech dokumentów wskazanych w piśmie zatytułowanym "wniosek" tj. pisma Ambasady RP w K. z dnia ....08.2010 r.; informacji Ministerstwa Spraw Wewnętrznych z dnia....06.2010 r.; uwierzytelnionej kopii paszportu M. G. serii ... nr ... Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna. Stosownie do art. 65 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego WE udziela się cudzoziemcowi przebywającemu na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej bezpośrednio przed złożeniem wniosku, legalnie i nieprzerwanie co najmniej przez 5 lat, który posiada: 1) stabilne i regularne źródło dochodu wystarczającego do pokrycia kosztów utrzymania siebie i członków rodziny pozostających na jego utrzymaniu, 2) ubezpieczenie zdrowotne w rozumieniu przepisów o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym lub potwierdzenie pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. Postanowienia art. 65 ust 1 ustawy o cudzoziemcach nakładają więc na organ obowiązek zbadania m.in. czy pobyt cudzoziemca wnioskującego o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE jest legalny i nieprzerwany, co najmniej przez 5 lat bezpośrednio przed złożeniem wniosku oraz czy cudzoziemiec posiada stabilne i regularne źródło dochodu wystarczającego do pokrycia kosztów utrzymania siebie i członków rodziny (...). Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że skarżąca spełnia przesłanki określone w art. 65 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach, co zasadnie doprowadziło organ do uwzględnienie jej wniosku z dnia ... lipca 2010 r. o udzieleniu zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE. Sąd uznał zatem, że organ prawidłowo ustalił spełnienie przez skarżącą przesłanek warunkujących udzielenie jej zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE. Jednak w ocenie organu niekwestionowaną okolicznością, co stanowi zarzut skarżącej, jest fakt posiadania przez skarżącą obywatelstwa u. Organ w tym zakresie powołał się na notoryjne dowody, ustalone w decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia ... lipca 2010 r., nr ... utrzymującej w mocy decyzję Wojewody D. z dnia ... kwietnia 2010 r. o odmowie uznania W. G. za obywatela polskiego. W postępowaniu wyjaśniającym przeprowadzonym w przedmiocie udzielenia skarżącej i jej synowi obywatelstwa polskiego ustalono, iż skarżąca M. G. legalizując swój pobyt w Polsce w ... r. jako obywatelstwo swoje oraz małoletniego W. G. wskazała obywatelstwo u. Skarżąca posiadała paszport u. serii ... nr ..., wydany z wpisem: paszport obywatela U. (k – ... dec. Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia ....07.2010 r.). Dowodzi to, zdaniem Ministra, nabycia przez M. G. obywatelstwa u. z chwilą powstania niepodległej U. Nie bez znaczenia jest również fakt, iż skarżąca składając wniosek o wydanie karty stałego pobytu wskazywała, że posiada obywatelstwo u. Odnosząc się do powyższego w kontekście przedmiotowej sprawy, nie można tym samym czynić zarzutu organowi nieprawidłowego ustalenia stanu faktycznego skoro z w/w ustaleń jednoznacznie wynika, że skarżąca posiada obywatelstwo u. W ocenie Sądu istotne również jest, iż w toku postępowania o udzielenie obywatelstwa polskiego oraz w przedmiocie niniejszej sprawy skarżąca nie przedłożyła żadnego dokumentu wystawionego przez władze U. zawierające informację o dacie utraty przez nią obywatelstwa u. bądź dokumentu potwierdzającego wszczęcie postępowania w celu zrzeczenia się tego obywatelstwa. Z kolei o prawidłowości wydanych w tych sprawach rozstrzygnięć świadczy dodatkowo wydany w sprawie wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 maja 2012 r. sygn., akt II OSK 1020/11, w którym akceptując stanowisko sądu niższej instancji Sąd odwoławczy stwierdził, że dowody zgromadzone w toku postępowania administracyjnego były same w sobie wystarczające do wydania decyzji odmawiającej uznania syna skarżącej za obywatela polskiego w trybie art. 9 ustawy o obywatelstwie polskim gdyż wynika z nich, że W. G. jest obywatelem U. Powyższe należy również odnieść do samej skarżącej, w której paszporcie serii ... nr ... wpisany był wówczas małoletni syn W. G. Nadto, co zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 27.01.2011 r., sygn. akt IV SA/Wa 1674/10 paszporty zostały wydane przez właściwe władze u. z wpisem o posiadanym obywatelstwie u. W ocenie Sądu rozpoznającego przedmiotową sprawę stwierdzić należy, że wobec tego, iż skarżąca nie wywiodła skutecznego zarzutu naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, nie może skutecznie kwestionować ustaleń dotyczących braku spełnienia przez nią przesłanki uznania jej za obywatela polskiego na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy o obywatelstwie polskim tym bardziej, że ustalenia w tym względzie, dokonane przez Ministra w powyższej decyzji okazały się prawidłowe. Skarżąca nie podważyła, uznanych za prawidłowe przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców ustaleń faktycznych oraz dowodów, które doprowadziły organy obu instancji do wniosku, że skarżąca nie spełnia przesłanek do uznania jej za obywatela polskiego w tym trybie, nie wykazała bowiem, że jest osobą o nieokreślonym obywatelstwie lub nieposiadającą żadnego obywatelstwa. Fakt natomiast, iż organ I instancji stwierdził u. obywatelstwo skarżącej w żaden sposób nie dyskryminuje jej oraz nie powoduje, że nie jest traktowana na równi z innymi cudzoziemcami, a tym samym stwierdzenie obywatelstwa nie narusza art. 14 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności oraz art. 9 Konstytucji RP. W ocenie Sądu brak jest także podstaw do przyjęcia, że warunki uznania za obywatela polskiego określone w tym przepisie naruszają zasadę demokratycznego państwa prawnego, co niezasadnym czyni zarzut naruszenia art. 2 Konstytucji RP. Za racji tego, że skarżąca nie przedstawiła żadnego dowodu na poparcie jej twierdzenia jakoby powodem odmowy udzielenia jej obywatelstwa polskiego był czynnik dyskryminujący, nie można w ocenie Sądu uznać za zasadny zarzut naruszenia art. 7 Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka ONZ, który stanowi, że wszyscy są równi wobec prawa i mają prawo, bez jakiejkolwiek różnicy, do jednakowej ochrony prawnej. Odmowa uznania skarżącej za obywatela polskiego nie nastąpiła z powodu jej dyskryminacji. Wobec powyższego i wbrew zarzutom skargi, skarżone decyzje organów obu instancji wydane zostały na podstawie prawidłowo zebranego materiału dowodowego, który uzasadnia oceny i rozstrzygnięcia orzekających w sprawie organów. Z powyższych względów, na podstawie art. 151 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 j.t.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku. Na marginesie Sąd, w odniesieniu do zawartego w piśmie skarżącej z dnia ...06.2012 r. wniosku o pominięcie dowodów w sprawie, wyjaśnia, iż przedstawione przez skarżącą środki dowodowe zostały już przeprowadzone w postępowaniu administracyjnym, zaś rola sądu na tym etapie sprawy ograniczyła się do kontroli prawidłowości podjętej przez organ decyzji, co znalazło wyraz w uzasadnieniu wyroku.