V SA/Wa 2308/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Dariusz Zalewski (spr.), Protokolant st. spec. - Małgorzata Broniarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2015 r. sprawy ze skargi D. A. Sp. z o.o. w W. na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W. z dnia [...] kwietnia 2015r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania; oddala skargę I. Stan sprawy przedstawia się następująco: 1. [...] maja 2012 r. Spółka O. Sp. z o.o. nadała wniosek o przyznanie płatności na rok 2012, zgodnie z art 18 ust 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008 r., Nr 170, poz. 1051 z późn. zm.). 2. Po rozpatrzeniu wniosku spółki O. Sp. z o.o. z [...] sierpnia 2013 r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] postanowieniem z [...] sierpnia 2013 r. zawiesił postępowania w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012. 3. W dniu [...] czerwca 2014 r. D. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] jako następca prawny O. Sp. z o.o. złożyła wniosek o przyznanie jednolitej płatności obszarowej lub specjalnej płatności obszarowej do powierzchni upraw roślin strączkowych i motylkowatych drobnonasiennych w przypadku przekazania gospodarstwa rolnego przez O. Sp. z o.o. na rok 2012. Do wniosku dołączono kopię odpisu postanowienia Sądu Rejonowego dla [...] w [...] z dnia [...] marca 2014 r., sygn. sprawy [...]. 4. W związku z wykrytymi brakami formalnymi wniosku Skarżącej, w dniu [...] stycznia 2015 r. organ administracji wystosował Wezwanie Nr [...] do usunięcia braków formalnych. 5. Strona skarżąca [...] stycznia 2015 r. złożyła korektę do wniosku, w której doprecyzowała, że wnioskuje o przyznanie jednolitej płatności obszarowej w przypadku następstwa prawnego na rok 2012 i dołączyła potwierdzoną za zgodność z oryginałem przez pracownika Agencji kopię odpisu [postanowienia Sądu Rejestrowego dla [...] w [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. 6. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] postanowieniem z dnia [...] lutego 2014 r. Nr [...], na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 i art. 123 § 1 k.p.a. zawiesił z urzędu postępowanie z wniosku na rok 2012 o przyznanie jednolitej płatności obszarowej w przypadku następstwa prawnego. W uzasadnieniu postanowienia Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa jako okoliczność uzasadniającą zawieszenia przedmiotowego postępowania wskazał fakt zawieszenia na wniosek spółki O. Sp. z o.o. postępowania o przyznanie płatności obszarowych na rok 2012. Postępowanie z wniosku o przejęcie płatności na rok 2012 przez następcę prawnego D. Sp. z o.o. związane było z uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego poprzez ustalenie czy O. Sp. z o.o. była uprawniona do przyznania płatności na rok 2012. Organ zaznaczył, że nie można wykluczyć, że spółka nie wznowi postępowania w okresie trzech lat od daty zawieszenia, co doprowadzi do umorzenia postępowania z wniosku o płatności za 2012 rok oraz bezprzedmiotowości wniosku o przejęcie przez D. płatności z wniosku O. na rok 2012. 7. Pismem z dnia [...] lutego 2015 r. D. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła zażalenie na postanowienie Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] lutego 2014 r., wnosząc o jego uchylenie na podstawie art. 132 w zw. z art. 144 K.p.a. Zdaniem spółki sam fakt złożenia wniosku transferowego stanowił wniosek o podjęcie zawieszonego postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2013 r. postępowania. 8. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] (nazywany dalej: "Dyrektorem") postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 K.p.a. utrzymał w mocy postanowienie Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] lutego 2014 r. W uzasadnieniu postanowienia Dyrektor wyjaśnił, że tryb składania wniosków o przyznanie płatności oraz warunki uzyskania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego reguluje ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2007 r. Nr 35 poz. 217 z późn. zm.), w tym art. 7 ust. 1 cyt. ustawy, art. 22a ust. 1, ust. 3, ust. 5 i ust. 6. Następnie Dyrektor wyjaśnił, że zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a organ administracji publicznej zawiesza postępowanie gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Pod pojęciem "zagadnienia wstępnego" rozumie się sytuacje, w których wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem, uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego. Oznacza to, że bez rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego przez inny organ lub sąd wydanie decyzji w danej sprawie jest niemożliwe. A zatem, musi więc istnieć związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym. Dyrektor, analizując dokumentację zgromadzoną w sprawie stwierdził istnienie okoliczności przejściowej uniemożliwiającej rozstrzygnięcie sprawy w postaci zawieszenia sprawy z wniosku o przyznanie płatności dla O. sp. z o.o. na rok 2012 na jej wniosek. P. M., działający w imieniu O. Sp. z o.o. w piśmie z dnia [...] sierpnia 2013 r. wskazał na okoliczność prowadzonego postępowania dotyczącego przyznania płatności na rok 2011. Wskazał, że trwająca procedura odwoławcza od decyzji za rok 2011, której tezy mogą wpływać również na rozstrzygnięcia w kolejnych latach, dotyczy kwestii posiadania działek rolnych, a zatem ustalenia stanu faktycznego. W związku z tym Strona wniosła o zawieszenie postępowań w sprawach płatności za rok 2012 do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez organ odwoławczy, tj. oceny legalności stanowiska Kierownika Biura Powiatowego wyrażonego w decyzji za 2011 r. W prowadzonym postępowaniu za rok 2012 organ prowadził czynności mające na celu ustalenie faktycznego posiadacza działek rolnych. Jednakże w związku ze złożonym wnioskiem Strony o zawieszenie - organ uwzględnił żądnie wnioskodawcy i zawiesił postępowanie postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2013 r., pouczając jednocześnie, że jeżeli w okresie trzech lat od daty zwieszenia postępowania żadna ze stron nie zwróci się o podjęcie postępowania, żądanie wszczęcia postępowania zostanie uznane za wycofane. Biorąc powyższe pod uwagę Dyrektor uznał, że postępowanie z wniosku o przyznanie płatności w przypadku wystąpienia następstwa prawnego na rok 2012 złożonego przez D. Sp. z o.o. związane jest z uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego, tj. ustalenia czy podmiot O. Sp z o.o. był uprawniony do przyznania płatności na rok 2012. W sprawie nie było zatem możliwe rozstrzygnięcie wniosku Strony o wstąpienie do toczącego się postępowania w miejsce dotychczasowego beneficjenta bez uprzedniego ustalenia spełnienia przez niego warunków do przyznania płatności. W odpowiedzi na zarzut strony zawarty w zażaleniu, Dyrektor wyjaśnił, że w świetle art. 98 § 1 i 2 K.p.a. niedopuszczalne jest podjęcie zawieszonego postępowania tylko i wyłącznie ze względu na okoliczność złożenia przez Stronę tzw. wniosku transferowego. Podjęcie zawieszonego postępowania może nastąpić tylko i wyłącznie na wyraźne żądanie Strony. Organ nie może domniemywać, czy Strona składając do akt sprawy jakiekolwiek dokumenty, żąda podjęcia zawieszonego postępowania. Przepisy regulujące przesłanki podjęcia zawieszonego postępowania nie mogą podlegać wykładni rozszerzającej. 9. W skardze z dnia [...] kwietnia 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Dyrektora z dnia [...] kwietnia 2015 r. spółka D. Sp. z o.o. z siedzibą w [...], zarzucając mające istotny wpływ na wynik sprawy naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz poprzedzającego go postanowienia organu pierwszej instancji w całości oraz uwzględnienie postanowienia [...], które nie było ostateczne i nie weszło do obrotu prawnego. W uzasadnieniu skargi Spółka podała, że zagadnieniem wstępnym w rozumieniu art. 97 § 1 ust. 4 K.p.a. może być rozstrzygnięcie innego organu lub sądu, które determinuje możliwość rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji w sprawie głównej, która to sytuacja w sprawie nie zachodziła. Nie istniały przeszkody, aby rozstrzygnięcie dotyczące przyznania płatności zostało wydane w oparciu o stan faktyczny i prawny, który istniał w chwili wydawania skarżonego aktu. Samo złożenie wniosku transferowego stanowiło, w ocenie Spółki, wniosek o podjęcie zawieszonego postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2013 r. przez Kierownika BP ARiMR w [...] postępowania. W zaskarżonym postanowieniu uwzględniono postanowienie [...], które nie było ostateczne i nie weszło do obrotu prawnego, a które próbowało sanować zasadniczy i nieusuwalny błąd skarżonego postanowienia polegający na wskazaniu podmiotu, którego praw miało dotyczyć postępowanie. 10. W odpowiedzi na skargę Dyrektor wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 1. Na wstępie wyjaśnić należy, iż zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, lub ewentualnie ustalenie, że decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 lit. a-c p.p.s.a.). 2. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Wykładnia powołanego przepisu wskazuje, że Sąd ma nie tylko prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Z drugiej jednak strony, granicą praw i obowiązków Sądu, wyznaczoną w art. 134 § 1 p.p.s.a. jest zakaz wkraczania w sprawę nową. Granice te zaś wyznaczone są dwoma aspektami, mianowicie: legalnością działań organu oraz całokształtem aspektów prawnych tego stosunku prawnego, który był objęty treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia. 3. Rozpoznając sprawę według powyższych kryteriów należy uznać, że skarga nie jest zasadna. 4. Rozstrzygnięcie sprawy przez Sąd wymaga analizy przepisów, na podstawie których uregulowany jest tryb składania wniosków o przyznanie płatności oraz warunki uzyskania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego reguluje Ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2007r. nr 35 poz. 217, z późn. zm.), zwanej dalej "ustawą". Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa do będącej w jego posiadaniu w dniu [...] maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, powierzchni gruntów rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujących się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 124 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia nr 73/2009, jeżeli m.in.: 1) posiada w tym dniu działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczypospolitej Polskiej w załączniku nr VII do rozporządzenia nr 1121/2009, tj. 1,00 ha; 2) wszystkie grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności; 2a) przestrzega wymogów przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności; 3) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Podkreślić należy, iż zgodnie z art. 18 ust. 2 ustawy wniosek o przyznanie płatności obszarowych składa się w terminie od dnia 15 marca do dnia 15 maja. 5. Zgodnie zaś z art. 22a ust. 1 ustawy w przypadku rozwiązania albo przekształcenia rolnika albo wystąpienia innego zdarzenia prawnego, w wyniku których zaistniało następstwo prawne, z wyłączeniem przypadku, o którym mowa w art. 22 ust. 1, w okresie od dnia złożenia wniosku o przyznanie jednolitej płatności obszarowej, płatności uzupełniającej, o której mowa w art. 7 ust. 2 i 2a, lub wsparcia specjalnego do dnia doręczenia decyzji w sprawie przyznania tych płatności lub tego wsparcia, płatności te lub wsparcie to przysługują następcy prawnemu, jeżeli: 1) odpowiednio grunty rolne, które były objęte wnioskiem o przyznanie jednolitej płatności obszarowej, płatności uzupełniającej, o której mowa w art. 7 ust. 2 i 2a, lub specjalnej płatności obszarowej do powierzchni upraw roślin strączkowych i motylkowatych drobnonasiennych, lub zwierzęta, które były objęte wnioskiem o przyznanie płatności do krów i owiec, były w dniu [...] maja roku, w którym został złożony ten wniosek, w posiadaniu rolnika lub następcy prawnego; 2) spełnia on warunki do przyznania danej płatności lub wsparcia, z tym że w przypadku płatności uzupełniającej do powierzchni uprawy chmielu niezwiązanej z produkcją i płatności uzupełniającej do powierzchni upraw roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych, płatności te przysługują, o ile rolnik spełniał lub następca prawny spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej i złożył wniosek o wstąpienie odpowiednio do postępowania w sprawie przyznania jednolitej płatności obszarowej, płatności uzupełniającej lub wsparcia specjalnego. 6. Stosownie do art. 22a ust. 3 ustawy w przypadku, o którym mowa w ust. 1, następca prawny wstępuje do toczącego się postępowania na miejsce rolnika na wniosek złożony w terminie 3 miesięcy od dnia wystąpienia zdarzenia prawnego, w wyniku którego zaistniało następstwo prawne. Na podstawie zaś ust. 5 ustawy do wniosku, o którym mowa w ust. 3, następca prawny dołącza dokument potwierdzający zaistnienie następstwa prawnego albo kopię tego dokumentu potwierdzoną za zgodność z oryginałem przez notariusza albo upoważnionego pracownika Agencji. Natomiast zgodnie z art. 22a ust. 6 przedmiotowej ustawy wniosek, o którym mowa w ust. 3, następca prawny składa do kierownika biura powiatowego Agencji, do którego rolnik złożył wniosek o przyznanie płatności lub wsparcia, o których mowa w ust. 1. Termin, o którym mowa w ust. 3, nie podlega przywróceniu, (ust. 7) Z kolei na podstawie art. 22b ust. 1 ustawy w przypadku gdy rolnik, który złożył za dany rok kalendarzowy wniosek o przyznanie płatności bezpośredniej, wsparcia specjalnego, płatności uzupełniającej, płatności cukrowej oraz płatności do pomidorów, złożył również za ten rok kalendarzowy wniosek, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 2, art. 22 ust. 2 lub art. 22a ust. 3, wnioski te są rozpatrywane łącznie przez kierownika biura powiatowego Agencji, o którym mowa w art. 5 ust. 2. W przypadku gdy rolnik, który za dany rok kalendarzowy złożył wniosek o przyznanie płatności bezpośredniej, wsparcia specjalnego, płatności uzupełniającej, płatności cukrowej oraz płatności do pomidorów, złożył za dany rok kalendarzowy również wniosek, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 2, art. 22 ust. 2 lub art. 22a ust. 3, do kierownika biura powiatowego Agencji innego niż kierownik, o którym mowa w art. 5 ust. 2, kierownik, do którego został złożony wniosek, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 2, art. 22 ust. 2 lub art. 22a ust. 3, przekazuje ten wniosek wraz z aktami sprawy, w celu łącznego rozpoznania wniosków złożonych przez tego rolnika, do kierownika, o którym mowa w art. 5 ust. 2, zawiadamiając o tym rolnika na piśmie. 8. Przechodząc do zarzutów Strony zawartych w skardze, w ocenie Sądu, są one niezasadne. Pełnomocnik, działająca w imieniu Skarżącej spółki w uzasadnieniu skargi wskazuje, że samo złożenie wniosku transferowego stanowi, w jej ocenie, wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania. Rozstrzygając ten zarzut wskazać należy, że kwestie zawieszenia postępowania regulują przepisy art. 97 i 98 K.p.a. Zgodnie z treścią art. 97 § 1 pkt 1-4 K.p.a. organ administracji publicznej zawiesza postępowanie obligatoryjnie: 1) w razie śmierci strony lub jednej ze stron, jeżeli wezwanie spadkobierców zmarłej strony do udziału w postępowaniu nie jest możliwe i nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 30 § 5, a postępowanie nie podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe (art. 105); 2) w razie śmierci przedstawiciela ustawowego strony; 3) w razie utraty przez stronę lub przez jej ustawowego przedstawiciela zdolności do czynności prawnych; 4) gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Stosownie zaś do przepisu art. 98 § 1 K.p.a. organ administracji publicznej może zawiesić postępowanie, jeżeli wystąpi o to strona, na której żądanie postępowanie zostało wszczęte, a nie sprzeciwiają się temu inne strony oraz nie zagraża to interesowi społecznemu. Jeżeli w okresie trzech lat od daty zawieszenia postępowania żadna ze stron nie zwróci się o podjęcie postępowania, żądanie wszczęcia postępowania uważa się za wycofane.(art. 98 § 2 K.p.a.) W ocenie Sądu z powyższych przepisów wynika, że Strona, na której wniosek postępowanie zostało zawieszone, a która żąda ponownego prowadzenia postępowania, powinna zwrócić się ze stosownym wnioskiem o podjęcie zawieszonego postępowania do organu, który takie postępowanie zawiesił. Kwestia podjęcia zawieszonego fakultatywnie uregulowany został w przepisie art. 98 § 2 k.p.a. Organ administracji publicznej podejmuje zawieszone na żądanie strony postępowanie, jeżeli zwróci się o to strona. Z przepisu art. 98 § 2 wynika, że z żądaniem podjęcia zawieszonego postępowania może zwrócić się każda ze stron, a nie tylko ta, na której żądanie postępowanie zostało zawieszone. Druga przesłanka, której spełnienie jest niezbędne do podjęcia postępowania związana jest z terminem. W razie gdy w okresie trzech lat od daty zawieszenia postępowania żadna ze stron nie zwróci się o podjęcie postępowania, żądanie wszczęcia postępowania uważa się za wycofane. Kodeks wymaga, aby nastąpiło to w okresie do 3 lat od daty zawieszenia postępowania, bowiem po upływie tego terminu żądanie wszczęcia postępowania uważa się za wycofane (umarza się postępowanie). Z treści art. 98 § 2 K.p,.a. wynika, że podjęcie zawieszonego fakultatywnie postępowania oparte jest na zasadzie dyspozycyjności. Zwrócenie się o podjęcie postępowania" jest postacią czynności procesowej strony postępowania. Dla podjęcia postępowania dokonanie tej czynności ma wymiar bezwzględny. Wyraźne żądanie strony podjęcia postępowania nie może być zastąpione innymi czynnościami lub uzależnione od określonych zdarzeń. (zob. G. Łaszczyca, Koment. do art. 98 K.p.a.). 9. W przedmiotowej sprawie Sąd podziela i uznaje za prawidłowe stanowisko organu II instancji, że nie jest dopuszczalne podjęcie zawieszonego postępowania tylko wyłącznie ze względu na okoliczność złożenia przez Stronę tzw. wniosku transferowego. Podjęcie zawieszonego postępowania, może zaistnieć tylko i wyłącznie na wyraźne żądanie Strony. Organ nie ma obowiązku domniemywać, czy Strona składając do akt sprawy jakiekolwiek dokumenty, żąda podjęcia zawieszonego postępowania. Przepisy regulujące przesłanki podjęcia zawieszonego postępowania nie mogą podlegać wykładni rozszerzającej. 10. Skarżąca podnosi także zarzut, iż w sprawie nie występuje zagadnienie wstępne i sprawa nadawała się do rozstrzygnięcia przez organ. Sąd po analizie akt sprawy stwierdza, iż w prowadzonym postępowaniu pojawiła się okoliczność przejściowa uniemożliwiająca rozstrzygnięcie sprawy, a mianowicie zawieszenie sprawy z wniosku o przyznanie płatności dla O. sp. z o.o. na rok 2012 na wniosek Strony postępowania. Pan P. M., działający w imieniu O. Sp. z o.o. w swoim piśmie z dnia [...].08.2013 r. wskazał na okoliczność prowadzonego postępowania dotyczącego przyznania płatności na rok 2011. Wskazał, że trwająca procedura odwoławcza od decyzji za rok 2011, której tezy mogą wpływać również na rozstrzygnięcia w kolejnych latach, dotyczy kwestii posiadania działek rolnych, a zatem ustalenia stanu faktycznego. W związku z tym Strona wniosła o zawieszenie postępowań w sprawach płatności za rok 2012 do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez organ odwoławczy, tj. oceny legalności stanowiska Kierownika Biura Powiatowego wyrażonego w decyzji za 2011 r. W postępowaniu prowadzonym za rok 2012 organ prowadził czynności mające na celu ustalenie faktycznego posiadacza działek rolnych. Jednakże w związku ze złożonym wnioskiem Strony o zawieszenie - organ uwzględnił żądnie wnioskodawcy i zawiesił postępowanie. Z uwagi na powyższe postępowanie z wniosku o przyznanie płatności w przypadku wystąpienia następstwa prawnego na 2012 r. złożonego przez Skarżącą związane jest z uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego, tj. ustalenia czy podmiot O. Sp z o.o. był uprawniony do otrzymania płatności. W ocenie Sądu zasadne jest więc stanowisko organu, że w przedmiotowej sprawie nie jest możliwe rozstrzygnięcie wniosku Strony o wstąpienie do toczącego się postępowania w miejsce dotychczasowego beneficjenta bez uprzedniego ustalenia spełnienia przez niego warunków do przyznania płatności za 2012 r. 11. Pełnomocnik podnosi w skardze również fakt wydania przez organ I instancji postanowienia o sprostowaniu oczywistej omyłki w postanowieniu o zawieszeniu postępowania (nr dok. [...]). Zdaniem Strony organ odwoławczy błędnie uwzględnił postanowienie o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej, które nie weszło do obrotu prawnego, a które próbowało sanować zasadniczy i nieusuwalny błąd poprzez wskazanie podmiotu, którego praw miało dotyczyć postępowanie. Odnosząc się do powyższego zarzutu Sąd stwierdza, że nie jest on zasadny. Postanowienie nr [...] zostało wydane przez organ I instancji z błędną datą, a mianowicie zamiast roku 2015 organ wskazał 2014 r. oraz z błędem w sentencji postanowienia w postaci wskazania innej nazwy spółki i nr REGON a mianowicie zamiast O. (REGON [...]) organ wskazał B. sp. z o.o. (REGON [...]). W ocenie organu powyższe omyłki należą do oczywistych omyłek pisarskich. W przypadku błędnej daty wydanie niniejszego postanowienia nie mogło nastąpić wcześniej niż chociażby złożenie "wniosku transferowego" przez Skarżącą, co miało miejsce w dniu [...].06.2014 r., zaś w przypadku błędnego wskazania nazwy spółki przekazującej wskazać należy, że z akt sprawy w tym "wniosku transferowego" oraz z uzasadnienia postanowienia wprost wynika, że postanowienie wydane zostało w związku ze sprawą złożenia wniosku w przypadku następstwa prawnego, gdzie przekazującym jest O. sp. z o.o. Sąd powyższą ocenę podziela. Zgodnie z art. 113 § 1 K.p.a., organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie oraz inne oczywiste omyłki w wydawanych przez ten organ decyzjach. Z uwagi na toczące się postępowanie i całokształt dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy oczywistym jest, że popełnione przez organ błędy były ewidentny, łatwo zauważalne i niewymagające dodatkowych zabiegów myślowych oraz nie wpływały na treść rozstrzygnięcia, a więc mogły podlegać sprostowaniu w trybie art. 113 K.p.a., gdyż niewątpliwie ważne jest, aby pozostające w obrocie prawnym ostateczne orzeczenia administracyjne, z których wynikają dla strony określone w nich uprawnienia, były niewadliwe pod względem formalnym i materialnym. Powyższe stanowisko znajduje w znacznym zakresie oparcie w ocenach prawnych zawartych - między innymi – w wyroku NSA z 26 września 2013 r., , II GSK 827/12, LEX nr 1375637: "W sytuacji, gdy mimo wynikającej z treści całej decyzji, pełnej wiedzy i woli organu odwoławczego co do przedmiotu odwołania i sposobu rozstrzygnięcia, dojdzie do niezgodności pomiędzy tą wiedzą i wolą a częściowym wyrażeniem tego na piśmie, popełniony błąd może podlegać sprostowaniu przez organ w każdym czasie na zasadzie określonej w art. 113 § 1 K.p.a. Aby mogło dojść do sprostowania decyzji, oczywistość błędu nie może budzić wątpliwości". Podobną ocenę prawną wyrażał NSA w wyrokach z 26 czerwca 2012 r., II GSK 812/11 oraz z 8 października 2014 r., II OSK 777/13 (orzeczenia.nsa.gov.pl). Przytoczone wyżej poglądy sądów administracyjnych w pełni podziela WSA w Warszawie w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, a akceptacja tych poglądów oznacza równocześnie, że skarga i zarzuty w niej sformułowane nie zasługują na uwzględnienie. 12. Mając powyższe na względzie, sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.