V SA/Wa 2315/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska – Urbaniak, Sędzia WSA - Beata Krajewska (spr.), Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Protokolant specjalista - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 listopada 2013 r. sprawy ze skargi P. "P." Sp. z o.o. w P. na informację zawartą w piśmie Ministra Gospodarki z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu oddala skargę Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej jest ocena wniosku o dofinansowanie projektu złożonego przez P. Sp. zo.o. (dalej: skarżący) realizowanego w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 (PO IG), dokonana przez Ministra Gospodarki. W dniu [...].10.2012r. Skarżący złożył wniosek o przyznanie premii technologicznej w rozumieniu ustawy z 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. z 2008 r., nr 116, poz. 730, ze zm. dalej UDzI), w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka na lata 2007-2013, oś priorytetowa: Inwestycje w innowacyjne przedsięwzięcia, działanie 4.3: Kredyt technologiczny. Wniosek ten dotyczył projektu pt.: "[...]" i otrzymał numer: [...]. Pismem z dnia [...] czerwca 2013 r., znak: [...], B. poinformował Wnioskodawcę, iż wniosek o dofinansowanie nie uzyskał pozytywnej oceny w wyniku weryfikacji w zakresie następujących kryteriów merytorycznych: Projekt jest zgodny z celami i zakresem działania 4.3 PO IG oraz ustawą z 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej, wnioskodawca uzyskał opinią wystawioną przez podmiot wymieniony w art. 5 ust. 3 pkt 1 ustawy z 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej, stwierdzającą, że technologia, która będzie wdrażana w wyniku realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym jest nową technologią w rozumieniu ustawy, której okres stosowania na świecie nie jest dłuższy niż 5 lat oraz Wnioskodawca posiada status mikroprzedsiębiorcy, małego lub średniego przedsiębiorcy. W wyniku rozpoznania wniesionego protestu, Minister Gospodarki pismem z [...] września 2013r. uznał protest za niezasadny w zakresie kryteriów pn. Projekt jest zgodny z celami i zakresem działania 4.3 PO IG oraz ustawą z 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej oraz Wnioskodawca uzyskał opinię wystawioną przez podmiot wymieniony w art. 5 ust. 3 pkt 1 ustawy z 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej, stwierdzającą, że technologia, która będzie wdrażana w wyniku realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym jest nową technologią w rozumieniu ustawy, której okres stosowania na świecie nie jest dłuższy niż 5 lat oraz uwzględnia argumentację Wnioskodawcy przedstawioną w proteście w odniesieniu do kryterium pn. Wnioskodawca posiada status mikroprzedsiębiorcy, małego lub średniego przedsiębiorcy. IP wyjaśniła, że przedmiotowy projekt będzie polegał na odpowiednim doborze nabytych maszyn i urządzeń o wymaganych parametrach, wnioskodawca w ramach projektu chce zakupić i zintegrować w procesie produkcyjnym linię technologiczną do wytwarzania palet. Jednak zdaniem Ministra Gospodarki opinia o nowej technologii nie wykazuje znaczących cech procesu, świadczących o innowacyjności, wnioskodawcy zależy na automatyzacji procesu produkcji poprzez zakup kompletnej linii technologicznej, a zatem zainteresowany nie będzie wdrażał żadnej technologii a jedynie zamierza nabyć gotową linię technologiczną do zbijania palet. Ponadto zdaniem organu rozpoznającego protest, technologia polega jedynie na wykorzystaniu opcji już wcześniej opracowanych i wdrożonych przez producenta maszyn, inwestycja ta nie wymaga żadnego opracowania technologii ani jej wdrażania. IP nie podzieliła zarzutów IW dotyczących powiązania spółki wnioskodawcy ze spółką C. sp. zo.o. i w tym zakresie uznała ocenę Komisji Konkursowej za bezzasadną. W dniu 16 października 2013 r. Strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na informację zawartą w piśmie z 27 września 2013 r. o uznaniu protestu za niezasadny. Skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi oraz o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez IP a także zasądzenie na rzecz Skarżącej kosztów postępowania. Rozstrzygnięciu Ministra Gospodarki P. Spółka z o.o. zarzuciła naruszenie: 1. prawa materialnego poprzez błędną interpretację art. 3 ust. 1 i ust. 2 pkt b i c oraz art. 5 ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej, 2. przepisów prawa procesowego – art. 26 ust. 2, art. 27 ust. 2 a w szczególności art. 30a ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju poprzez złamanie zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów, niezapewnienie przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów i brak zapewnienia prawidłowości realizacji zadań powierzonych IP. W motywach skargi jej autor wskazał, że ocena projektu została dokonana w sposób wybiórczy z naruszeniem zasad równego dostępu do środków publicznych, ponadto IP nie odniosła się do wszystkich zarzutów postawionych przez zainteresowanego. Błędnie zdaniem skarżącego organ interpretuje zapisy dotyczące nowej technologii, nie kwalifikując wdrażanej technologii jako nowej, a planowanych do nabycia środków trwałych jako niezbędnych do jej wdrożenia nakładów inwestycyjnych. Zdaniem autora skargi spółka opracowała nowatorską, własną technologię, wykonała szereg testów sposobu oceny skuteczności działania niskoodpadowej obróbki palet i porównała z technologiami dostępnymi w kraju i za granicą. Skarżący podkreślił, że ta technologia ma postać projektu racjonalizatorskiego, wynalazczego, nie można przyjąć - jak uczynił to organ - że nowa technologia obróbki palet drewnianych znajduje się w nabywanych urządzeniach. W odpowiedzi na skargę Minister Gospodarki wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym piśmie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje : Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Wobec tego, iż przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest ocena wniosku o dofinansowanie realizacji projektu dokonana w oparciu o przepisy ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju wskazać również należy, iż prawo do jej złożenia zagwarantowane zostało w przepisie art. 30c ust. 1 i 2 u.z.p.p.r., zgodnie z którym po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), dalej: p.p.s.a. Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do udzielenia odpowiedzi na pytanie czy zgłoszone do dofinansowania w ramach Działania 4.3 Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka przedsięwzięcie "[...]" odpowiada wymogom określonym w ustawie z dnia z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz.U. nr 116 poz. 760 z późn. zm. ). Po rozpoznaniu protestu sporne zostały bowiem tylko kryteria: • Projekt jest zgodny z celami i zakresem działania 4.3 Po IG oraz ustawą z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej, • Wnioskodawca uzyskał opinię wystawioną przez podmiot wymieniony w art. 5 ust. 3 pkt 1 ustawy o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej, stwierdzającą, że technologia, która będzie wdrażana w wyniku realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym jest nową technologią w rozumieniu ustawy, której okres stosowania na świecie nie jest dłuższy niż 5 lat. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy określenie inwestycja technologiczna oznacza inwestycję polegającą na: a) zakupie nowej technologii, jej wdrożeniu oraz uruchomieniu na jej podstawie wytwarzania nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług albo b) wdrożeniu własnej nowej technologii oraz uruchomieniu na jej podstawie wytwarzania nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług. Jednak zgodnie z art. 3 ust. 4 ustawy kredyt technologiczny nie może być udzielany na zakup, leasing lub wynajem środka trwałego, w którym została wdrożona nowa technologia będąca przedmiotem inwestycji technologicznej finansowanej za pomocą kredytu technologicznego. I właśnie taka sytuacja zachodzi w sprawie niniejszej. Innowacyjność przedsięwzięcia polega bowiem wyłącznie na zakupie innowacyjnych urządzeń – maszyn do automatycznego zbicia palet z wcześniej wyselekcjonowanych i pociętych kawałków drewna. Świadczy o tym przedstawiona przez stronę Opinia o nowej technologii sporządzona przez S. L. W opinii tej omówiono innowacyjność technologii wdrożonej już przez producenta we wspomnianych maszynach. Z opinii wynika, że wdrożenie nowej technologii zostanie osiągnięte poprzez ustawienie w/w maszyn w ciągu produkcyjnym - z dobraniem parametrów spośród zakresu ustawień fabrycznych w ten sposób, by maksymalnie ograniczyć marnotrawstwo surowca i zminimalizować ilość odpadów poprodukcyjnych. Decydujące znaczenie ma cięcie z zachowaniem precyzyjnego przetarcia oraz zautomatyzowane zbicie palety w czasie 12 s na jedno opakowanie drewniane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odnosząc się przy rozpoznawaniu niniejszej sprawy do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 stycznia 2013 r., sygn. II GSK 2033/12, w którym NSA zajął stanowisko, iż: "Określone w ustawie zasady wspierania działalności innowacyjnej nie wiążą udzielania kredytu technologicznego i premii technologicznej z warunkiem, aby wnioskodawca sam wymyślił i wytworzył wszystkie elementy składające się na całość, jaką stanowi inwestycja. Warunku takiego nie przewiduje również w swych założeniach PO IG na lata 2007 - 2013 Działanie 4.3 "Kredyt technologiczny". Powołana regulacja - co do zasady - nie wyklucza wparcia dla inwestycji technologicznej, wymagającej zastosowania środków trwałych, w których została wdrożona jakakolwiek nowa technologia. Wykorzystanie takich urządzeń w procesie technologicznym nie wyłącza bowiem a priori, możliwości uzyskania nowej technologii" - zdecydowanie stanął na stanowisku, iż P. Sp. z o.o. nie zawarła w projekcie opracowania innowacyjnej technologii, poprzestając na odpowiednim, optymalnym z punktu widzenia ekonomiki produkcji, zestawieniu ciągu produkcyjnego złożonego z maszyn, w których została wdrożona nowa technologia. W ocenie Sądu zatem zaskarżone pismo zawiera trafną analizę opinii w zakresie innowacyjności procesu. Nie ulega żadnej wątpliwości, że z przedłożonej opinii wynika, iż innowacyjne technologie zostały zastosowane w zakupionym urządzeniu . Jak słusznie stwierdza IP Opinia o nowej technologii nie wykazuje znaczących cech procesu świadczących o innowacyjności w rozumieniu ustawy o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej. Twierdzenia Strony, że innowacyjna jest linia technologiczna z uwagi na jej nowatorską konfigurację, którą opracowała sama Strona skarżąca nie znajduje potwierdzenia ani w dokumentacji złożonej wraz z wnioskiem ani też w w/w dokumencie. Należy się także zgodzić z oceną Instytucji Pośredniczącej, iż przedłożona opinia o innowacyjności nie spełnia wszystkich wymogów określonych w ustawie. Zgodnie z art. 5 ust. 3 pkt 1 ustawy przedsiębiorca wraz z wnioskiem powinien przedstawić opinię sporządzoną na wniosek przedsiębiorcy przez jednostkę naukową lub centrum badawczo-rozwojowe, które nie są powiązane z przedsiębiorcą lub stowarzyszenie naukowo-techniczne o zasięgu ogólnopolskim, a ich zakres działania jest związany z inwestycją technologiczną, na którą ma być udzielony kredyt technologiczny, stwierdzającą, że technologia, która będzie wdrażana w wyniku realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym, jest nową technologią; Zgodnie z art. 5 ust. 3 pkt 2 powinien także przedstawić informacje opracowane w porozumieniu z przedsiębiorcą przez podmiot, który sporządził opinię na podstawie pkt 1, zawierające: a) charakterystykę technologii oraz przedstawienie właściwości świadczących o możliwości jej wdrożenia do wytwarzania nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług, b) opis sposobu wdrożenia technologii do wytwarzania nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług mających być wynikiem realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym, c) wykaz i uzasadnienie wykorzystania środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 10 ust. 5 pkt 5, usług badawczo-rozwojowych, nieopatentowanej wiedzy technicznej przy realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym, d) opis towarów, procesów lub usług mających być wynikiem inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym. Należy stwierdzić, że opinia istotnie nie zawiera w ogóle opisu wdrożenia nowej technologii ( art. 5 ust. 3 pkt 2 lit. b ) ani też opisu nowej technologii ( art. 5 ust. 3 pkt 2 lit. a ) a tylko opis działania kupowanej linii maszyn, w której już nowatorskie technologie zostały wdrożone. Nietrafny jest także zarzut niewezwania strony do złożenia wyjaśnień dotyczących opinii w trybie § 7 ust. 2 pkt 9 Regulaminu . Przepis ten służy bowiem wyłącznie do wyjaśnienia niejasności opinii a nie uzupełnianiu jej treści, co byłoby całkowicie niedopuszczalne. W sprawie niniejszej treść opinii nie budziła żadnych wątpliwości i treść ta nie była zgodna z wyżej cytowanymi zapisami ustawy o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej. W ocenie Sądu treść opinii w żadnej mierze nie potwierdzała spełnienia przez projekt wymogu innowacyjności w rozumieniu przepisów ustawy. Za nietrafne Sąd uznał także zarzuty dotyczące naruszenia w toku postępowania art. 26 ust. 2, art. 27 ust. 2 art. 30a ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Skarżąca była informowana na piśmie o wynikach każdego etapu oceny i rozpoznaniu środka zaskarżenia. Niezadowolenia Strony z rozstrzygnięcia nie można przekładać wprost na zarzuty naruszenia przez organ zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów, niezapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów i brak zapewnienia prawidłowości realizacji zadań powierzonych IP. Ocena projektu opiera się na swobodnej ocenie, przy czym nie jest to ocena dowolna. Jej granice wyznaczają zasady równego dostępu i przejrzystości reguł oceny ukształtowane w zakresie regulacji krajowych dotyczących PO IG przez ustawę o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, ustawę z 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej oraz Szczegółowy opis priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013. W Załączniku 4.4 do wymienionego Szczegółowego opisu priorytetów uregulowano procedurę odwoławczą w ramach PO IG. Ponadto, sposób przeprowadzenia konkursu jest unormowany w Regulaminie przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka (dla Priorytetu 4, Działania 4.3), stanowiącym opracowanie zasad dokonywania oceny wniosków o dofinansowanie, przygotowane na podstawie obowiązujących przepisów prawa krajowego i wspólnotowego. Regulamin przeprowadzenia konkursu stanowił załącznik do ogłoszenia o konkursie opublikowanego zgodnie z art. 29 ustawy przez Instytucję Wdrażającą – B. na jej stronie internetowej. Dodatkowo jako załączniki do ogłoszenia o konkursie zostały umieszczone "Kryteria wyboru projektów", "Wzór wniosku o dofinansowanie projektu" i "Instrukcja wypełnienia wniosku o dofinansowanie". Wszyscy zgłaszający wnioski do konkursu mieli więc jednakową możliwość zapoznania się z zasadami przeprowadzania konkursu, co prowadzi do zachowania zasad: równego dostępu do pomocy wszystkich wnioskodawców oraz zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów. Kontrola sądowo - administracyjna sprowadzała się do zbadania, czy dokonana ocena projektu nie naruszała reguł zawartych w systemie realizacji programu. Sąd stwierdził, że organ nie naruszył wskazanych w skardze przepisów prawa. Z powyższych względów Sąd nie uwzględnił skargi i na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju orzekł jak w sentencji wyroku.