V SA/Wa 2317/14

WyrokWSA w Warszawie2015-03-17

Skład orzekający: Ewa Wrzesińska-Jóźków, Michał Sowiński, Tomasz Zawiślak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ odwoławczy, rozpatrując wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, ma obowiązek rozstrzygnąć sprawę w całości, w tym odnieść się do kwot odsetek, co do których organ pierwszej instancji odmówił umorzenia?
Ratio decidendi
Organ odwoławczy, rozpatrując wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, ma obowiązek rozstrzygnąć sprawę w całości, zgodnie z art. 138 § 1 k.p.a. W sytuacji, gdy organ pierwszej instancji odmówił umorzenia części odsetek, organ odwoławczy musi wydać rozstrzygnięcie dotyczące tej pozostałej kwoty, a nie pomijać jej w swoim orzeczeniu. Brak takiego rozstrzygnięcia stanowi naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o umorzenie odsetek od zaległych składek na ubezpieczenie społeczne rolników. Organ pierwszej instancji (Prezes KRUS) odmówił umorzenia części odsetek. Po uchyleniu przez WSA wcześniejszej decyzji z powodu wad proceduralnych, organ ponownie wydał decyzję, w której umorzył część odsetek, ale nie odniósł się do pozostałej kwoty, co do której organ pierwszej instancji odmówił umorzenia. Skarżący złożył skargę, domagając się umorzenia całości odsetek. WSA uchylił zaskarżoną decyzję z powodu naruszenia przepisów postępowania.
Rozstrzygnięcie
Uchyla zaskarżoną decyzję.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Wrzesińska-Jóźków Sędziowie: WSA Michał Sowiński WSA Tomasz Zawiślak (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Artur Dobrowolski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 marca 2015 r. sprawy ze skargi S. K. na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia odsetek od zaległych składek na ubezpieczenia społeczne rolników uchyla zaskarżoną decyzję. Przedmiotem skargi złożonej przez S. K. (dalej: skarżący lub strona) jest decyzja Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (zwanego dalej: Prezesem KRUS lub organem) z [...] lipca 2013 r., znak [...] umarzająca odsetki od należności na ubezpieczenia: wypadkowe, chorobowe i macierzyńskie w wysokości 454 zł oraz emerytalno-rentowe w wysokości 1.372 zł. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym: Decyzją z [...] marca 2013 r., nr [...], Prezes KRUS stwierdził, iż skarżący podlega ubezpieczeniu społecznemu rolników i ciąży na nim obowiązek opłacenia składek na ubezpieczenie wypadkowe, chorobowe i macierzyńskie oraz ubezpieczenie emerytalno-rentowe dla J. K. w łącznej wysokości 7.333 zł wraz z odsetkami za zwłokę. Pismem z 2 kwietnia 2013 r. skarżący wystąpił do Placówki Terenowej KRUS z wnioskiem o umorzenie odsetek "naliczonych w związku z uregulowaniem ubezpieczenia". W uzasadnieniu wskazał, iż jedynym jego dochodem jest sprzedaż mleka, za która otrzymuje przeciętnie 3 tys. zł na miesiąc. Wyjaśnił, iż na jego utrzymaniu pozostaje rodzina, opłaca naukę dla dwóch osób, a nadto opiekuje się chorą, leżącą matką. Dodatkowo wskazał, iż zaciągnął kredyt w wysokości 130 tys. zł na zakup maszyn rolniczych, który spłaca wraz z odsetkami. Prezes KRUS – rozpatrując wniosek z 2 kwietnia 2013 r. – wydał decyzję z [...] kwietnia 2013 r. o nr [...], w której wskazał, iż zadłużenie na dzień złożenia podania wynosi 7.348 zł, w tym należność 3.873 zł oraz odsetki 3.475 zł, za okres 2003.2–2013.01/03 oraz odmówił umorzenia odsetek w kwocie 3.475 zł. Decyzja została doręczona w dniu 8 maja 2013 r. Pismem z 20 maja 2013 r. skarżący wystąpił do Centrali KRUS zwracając się o umorzenie odsetek. Wyjaśnił, iż dnia 2 kwietnia 2013 r. zwrócił się z prośbą do Placówki Terenowej KRUS w O. o umorzenie odsetek naliczonych w związku z uregulowaniem ubezpieczenia. Skarżący ponownie przedstawił swoją sytuację rodzinną i majątkową. Decyzją z [...] czerwca 2013 r. o nr [...], Prezes KRUS – rozpatrując wniosek z 20 maja 2013 r. – stwierdził, iż zadłużenie na dzień złożenia podania wynosi 6.905,20 zł, w tym należność 3.653,20 zł oraz odsetki 3.252 zł i dotyczy okresu 2003.3–2013.01/03 oraz odmówił umorzenia odsetek w kwocie 3.252 zł. W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, iż zadłużenie (będące przedmiotem wniosku złożonego w dniu 23 maja 2013 r.) powstało po objęciu wstecznym ubezpieczeniem współmałżonki J. K., na podstawie decyzji z [...] marca 2013 r. Następnie Prezes KRUS podniósł, iż z przeprowadzonej w dniu 27 marca 2013 r. wizytacji, a także na podstawie dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy ustalono, iż sytuacja materialna skarżącego jest przeciętna. Organ stwierdził także, iż przy podejmowaniu decyzji przeanalizowano wszystkie przedstawione przez stronę fakty i dokonano szczegółowej analizy sytuacji materialno-bytowej. Pismem z 28 czerwca 2013 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Prezesa KRUS z [...] czerwca 2013 r. Decyzją z [...] lipca 2013 r., nr [...], Prezes KRUS utrzymał w mocy decyzję własną z [...] czerwca 2013 r. W uzasadnieniu decyzji odwoławczej, Prezes KRUS ponownie przedstawił stan faktyczny sprawy oraz wskazał, iż wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nie zawiera nowych, nieznanych dotąd argumentów w sprawie, przemawiających za podjęciem decyzji o umorzeniu wnioskowanych należności. W wyniku rozpoznania sprawy na skutek skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 27 lutego 2014r., sygn. akt V SA/Wa 2131/13 uchylił decyzję z [...] lipca 2013r. W uzasadnieniu wyroku sąd wskazał, że obie decyzje Prezesa KRUS, tj. z [...] lipca 2014r. i utrzymana nią w mocy decyzja [...] czerwca 2013r. zostały wydane nie przez piastuna urzędu tylko przez umocowanego pracownika. Tego samego pracownika. W ocenie sądu podpisanie obu decyzji przez Zastępcę Dyrektora OR KRUS w W. inż. R. M. było niezgodne z treścią art. 24 § 1 pkt. 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r. poz. 267 tj., dalej: k.p.a.). Powyższe stanowiło podstawę do uchylenia decyzji z [...] lipca 2013r. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy Prezes KRUS zaskarżoną decyzją z [...] lipca 2014r. umorzył odsetki na ubezpieczenia: wypadkowe, chorobowe i macierzyńskie w wysokości 454 zł oraz emerytalno - rentowe w wysokości 1.372 zł. W podstawie prawne przywołał przepisy art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 k.p.a. oraz art. 59 ust. 3, art. 36 ust. 1 pkt 10, art. 41a ust. 1 pkt 1 ustawy z 20 grudnia 1990r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz.U. z 2013r., poz. 1403 ze zm., dalej: u.u.s.r.) i rozporządzenie Komisji (UE) Nr 1408/2013 z 18 grudnia 2013r. w sprawie zastosowania art. 107 i 108 Traktatu UE w odniesieniu do pomocy de minimis w sektorze produkcji rolnej (Dz.Urz. UE L nr 352). W uzasadnieniu decyzji organ przedstawił ustalony stan faktyczny i prawny oraz wskazał, że dołączone nowe dokumenty wskazują na duże wydatki przy prowadzeniu gospodarstwa rolnego (faktury na około 14.000 zł, zaświadczenie z banku BGŻ o zaciągniętym kredycie na zakup ciągnika w kwocie 100.000 zł, koszty związane z opieką nad chorą matką - faktury na około 800 zł miesięcznie), jak również trudną sytuację materialną potwierdzoną przez Wójta G. (decyzja z [...] grudnia 2013r. określająca dochód w rodzinie w wysokości 276,86 zł na jedną osobę). W związku z powyższym organ stwierdził pogorszenie sytuacji materialnej rolnika i dlatego też postanowił umorzyć odsetki w wysokości wskazanej w sentencji. Pismem z 15 lipca 2014r. skarżący złożył skargę na ww. decyzję zaskarżając ją w części, w której nie rozpatrzono jego wniosku, tj. ponad kwotę 1372 zł odsetek w ubezpieczeniu emerytalno-rentowym i ponad kwotę 454 zł w ubezpieczeniu chorobowym. Wniósł o zmianę decyzji w części umorzonych kwot. Wskazując, że organ winien umorzyć odsetki w wysokości wskazanej w decyzji z [...] marca 2013r., tj. 3460 zł. Wyjaśnił, że jego wniosek dotyczył umorzenia odsetek w całości. Organ natomiast orzekł tylko co do części odsetek, a co do pozostałej części nie odmówił umorzenia. W odpowiedzi na skargę Prezes KRUS wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej – art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269). Uzupełnieniem powyższego jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., p.p.s.a.), w którym wskazano, iż sądy stosują środki określone w ustawie. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. Sąd administracyjny ma za zadanie kontrolować zgodność zaskarżonej decyzji z prawem materialnym i procesowym. Tym samym nie jest uprawniony do merytorycznego rozstrzygania o prawach i obowiązkach strony w zakresie przyznania jej żądanego uprawnienia lub stwierdzenia, że nie obciąża ją określony obowiązek. Odnosząc to do sprawy należy stwierdzić, że WSA nie jest uprawniony do zmiany decyzji w zakresie umorzenia konkretnej kwoty odsetek. Brak więc jest możliwości uwzględnienia takiego żądania strony zawartego w skardze. Przechodząc do rozpoznania sprawy, to w ocenie sądu, w niniejszej sprawie w toku postępowania prowadzonego przez Prezesa KRUS, doszło do naruszenia przepisów postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, co z mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. prowadzi do uchylenia zaskarżonej decyzji. Wykraczając, z mocy art. 134 § 1 p.p.s.a., poza zarzuty skargi sąd podnosi, iż przede wszystkim organ wydający decyzję na skutek prawidłowo złożonego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy obowiązany jest ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę, która już raz została rozstrzygnięta przez ten organ w ramach działania jako organu pierwszej instancji, przy zastosowaniu takich rozstrzygnięć, które zostały przewidziane w art. 138 § 1 k.p.a. Ponadto, organ rozstrzygając sprawę ponownie ma obowiązek rozstrzygnąć sprawę w całości. Należy podkreślić, iż wskazany art. 138 § 1 k.p.a. zawiera wyczerpujące wyliczenie rozstrzygnięć, jakie mogą być wydane przez organ rozpatrujący wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W przedmiotowej sprawie organ stosując art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., który stanowi, że organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję - umorzył odsetki w łącznej wysokości 1826 zł. W tym miejscu trzeba wskazać, że decyzją z [...] czerwca 2013r. Prezes KRUS odmówił umorzenia odsetek w kwocie 3.252 zł. Wydane zaskarżone rozstrzygnięcie z jednej strony podjęte zostało przez organ ponownie rozpoznający sprawę, o czym świadczyłoby powołanie w zaskarżonej decyzji przepisu art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 k.p.a., a z drugiej strony wskazana sentencja jest rozstrzygnięciem podejmowanym przez organ po raz pierwszy rozpoznający sprawę (organ I instancji), a więc jest rozstrzygnięciem pierwszoinstancyjnym. W ocenie sądu organ umarzając określoną wysokość odsetek w postępowaniu wszczętym na skutek złożonego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy winien zastosować art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., który stanowi, że organ odwoławczy wydaje decyzję, uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części. W sentencji decyzji winno znaleźć się stwierdzenie o uchyleniu swojej poprzedniej decyzji w całości lub określonej części i w zakresie uchylonym orzeczenie co do istoty sprawy. Tego elementu zaskarżona decyzja nie zawiera, co narusza przepis art. 138 § 1 k.p.a. w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Organ II instancji rozstrzygając ponownie sprawę, poza powyższymi nieprawidłowościami, wydał zaskarżoną decyzję także bez rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy w całości. Prezes KRUS w zaskarżonej decyzji postanowił bowiem umorzyć odsetki w łącznej wysokości 1826 zł. Natomiast organ I instancji w decyzji z [...] czerwca 2013r. odmówił umorzenia odsetek w kwocie 3.252 zł. Zatem zauważyć należy, że postępowanie w przedmiocie wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy zakończone zaskarżoną decyzją nie odnosi się w swoim rozstrzygnięciu do orzeczenia o należnościach z tytułu odsetek, co do których organ I instancji odmówił zastosowania ulgi. Trzeba wskazać, że organ nie zawarł jakiegokolwiek rozstrzygnięcia w kwestii różnicy pomiędzy kwotami 3.252 zł, a 1826 zł, tj. kwotą 1.426 zł. Oznacza to, że organ II instancji pominął w swoim orzeczeniu należności z tytułu odsetek w ustalonej uprzednio kwocie 3.252 zł. W tym miejscu należy stwierdzić, iż wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy powinien być rozpatrzony przy odpowiednim zastosowaniu art. 138 § 1 k.p.a. Oznacza to, że organ obowiązany jest ponownie rozpatrzyć i rozstrzygnąć sprawę rozstrzygniętą przez organ I instancji zgodnie z wnioskiem strony o ponowne rozpatrzenie sprawy. Na przeszkodzie takiemu rozstrzygnięciu w żaden sposób nie stała kwestia związana z przymusowym wyegzekwowanie części należności. Dokonanie przez organ rozliczeń wyegzekwowanych kwot na należność główną i odsetki nie uniemożliwiał podjęcie określonej decyzji, co do pozostałej kwoty odsetek – również pozytywnej. Kwestie bowiem materialno-techniczne polegające na rozliczeniu wyegzekwowanej kwoty nie mogą stanowić przeszkody w pozytywnym załatwieniu sprawy, gdyż zawsze będzie możliwe ponowne przeliczenie tych należności np. w wypadku umorzenia całości odsetek. Co więcej w tym miejscu należy przywołać ugruntowany pogląd, że zapłata należności po wszczęciu postępowania w przedmiocie umorzenia zaległości (szerzej po wszczęciu postępowania "ulgowego") nie czyni postępowania w przedmiocie umorzenia należności bezprzedmiotowym i nie daje podstaw do jego umorzenia (por. wyrok NSA z 9 października 2006r., sygn. akt I FSK 1/06, publ. orzeczenia.nsa.gov.pl). W przedmiotowej sprawie, to decyzja organu I instancji oraz złożony wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakreśliły zakres orzekania przez organ II instancji (ponownie rozpoznający sprawę). Dlatego też pominięcie kwoty 1426 zł stanowi o braku rozstrzygnięcia tej kwestii podjętego przez Prezesa KRUS i tym samym również stanowi o naruszeniu art. 138 § 1 k.p.a. mającym zasadnicze znaczenie dla merytorycznego załatwienia sprawy. W tym miejscu sąd także wskazuje, że bezzasadne są żądania skarżącego dotyczące umorzenia kwoty 3.460 zł, która była określona w decyzji z [...] marca 2013r., która to kwota odsetek była wyliczona na datę tej decyzji. Strona występując z wnioskiem o umorzenie odsetek po pierwsze zobowiązana była do zapłaty innej już kwoty odsetek, gdyż naliczane są one za każdy dzień zwłoki i po wtóre żądając ich umorzenia nie wskazała na ich konkretną wysokość. Dlatego też należy uznać kwotę 3252 zł wykazaną w decyzji z [...] czerwca 2013r. jako kwotę w zakresie której organ ponownie rozpoznający sprawę był zobowiązany wydać rozstrzygnięcie. Co więcej kwota tych odsetek na żadnym z etapów postępowania nie była kwestionowana przez skarżącego. Zatem obecne odwoływanie się do innej kwoty odsetek nie może mieć żadnego znaczenia, gdyż zgodnie z tym co zostało wskazane wyżej, to decyzja wydana w pierwszej instancji zakreśliła konkretną wysokość odsetek będącą przedmiotem sprawy. W związku z powyższym, w toku ponownego rozpoznania sprawy powyższe nieprawidłowości winny zostać wyeliminowane, a sprawa rozpoznana merytorycznie zgodnie z zasadami wyrażonymi w kodeksie postępowania administracyjnego. Na zakończenie sąd wskazuje, że nie mógł uwzględnić wniosku skarżącego wskazującego na zaskarżenie decyzji w części dotyczącej nierozstrzygnięcia kwestii odsetek ponad łączną kwotę 1826 zł, gdyż takiego rozstrzygnięcia ta decyzja (o czym szeroko wyżej) nie posiadała. Natomiast wady decyzji wskazane wyżej prowadzą do jej uchylenia w całości i w następstwie którego organ winien rozstrzygnąć w całości sprawę, mając na uwadze podjęte już rozstrzygnięcie w przedmiocie częściowego umorzenia odsetek. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło