V SA/Wa 238/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Ewa Jóźków po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi E. B. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych postanawia: - odrzucić wniosek Postanowieniem z 29 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił sporządzenia uzasadnienia do wyroku zapadłego w dniu 26 kwietnia 2007r. w sprawie o sygn. akt. VSA/Wa 238/07, z uwagi na złożenie wniosku z uchybieniem ustawowego terminu przewidzianego do jego wniesienia. Pismem procesowym z 13 grudnia 2007 r. - nadanym w polskim urzędzie pocztowym w dniu 14 grudnia 2007 r. - skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wnioskodawca wyjaśnił, iż w miesiącu marcu 2007 r. zmienił miejsce zamieszkania o czym niezwłocznie powiadomił ZUS - [...] oraz sądził, że skoro wszelką korespondencję zobowiązany był kierować do ZUS - [...] to i odpowiedź z WSA w Warszawie otrzyma za pośrednictwem ZUS. Jednocześnie wniósł o przesłanie wyroku wraz z uzasadnieniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje. Stosownie do treści przepisu art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie, zgodnie z art. 88 tej ustawy, spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wniosek skarżącego uznać należy za spóźniony, bowiem jego wniesienie do Sądu nastąpiło z naruszeniem ustawowego terminu, określonego w omawianym art. 87 § 1 p.p.s.a.. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku ogłoszonego w dniu 26 kwietnia 2007 r. upłynął w dniu 3 maja 2007 r. Skarżąca strona - w dniu 8 października 2007 r. - dokonała czynności procesowej przed Sądem, tj. złożyła w polskim urzędzie pocztowym wniosek o przesłanie wyroku wraz z uzasadnieniem. Tym samym przyjąć należy, iż przyczyna uchybienia terminowi ustała najpóźniej w dniu dokonania tej czynności, tj. 8 października 2007 r., skoro skarżący był w stanie nadać korespondencję do Sądu. Podniesienia wymaga, iż termin siedmiu dni do wniesienia pisma liczy się od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a nie od czasu dowiedzenia się o tym (por. komentarz do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek; Zakamycze 2005, s. 217). Takie też stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 6 grudnia 2007 r. o sygn. akt. II GZ 186/07. Nie można zatem skutecznie skorzystać z instytucji przywrócenia terminu w sytuacji, w której skarżaca strona - po jego uchybieniu - dokonuje w terminie o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. jedynie samej czynności, nie składając wraz z nią jednocześnie (bądź w ciągu omawianych siedmiu dni) wniosku o przywrócenie terminu do jej dokonania. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż termin do złożenia przedmiotowego wniosku rozpoczął swój bieg dnia następnego po dniu w którym ustała przyczyna uchybienia i upłynął w dniu 15 października 2007 r. W konsekwencji, wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu - nadany w dniu 14 grudnia 2007 r. - uznać należy za spóźniony i jako taki podlegający odrzuceniu. Już tylko na marginesie zauważyć należy, iż we wniosku skarżący nie wskazał takich okoliczności, które świadczyłyby o braku jego winy w niezachowaniu ustawowego terminu, zaś stosownie do treści art. 86 § 1 p.p.s.a. brak zawinienia w uchybieniu terminu stanowi konieczną przesłankę do uwzględnienia wniosku strony. W tym stanie rzeczy, wniosek skarżącego jako spóźniony podlega odrzuceniu na podstawie art. 88 ustawy p.p.s.a., o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł w sentencji postanowienia.