V SA/Wa 2398/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak (spr.), Protokolant: st. specjalista - Sylwia Wojtkowska-Just, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2013 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na informację zawartą w piśmie Ministra Gospodarki z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; oddala skargę Przedmiotem skargi [...] Sp. z o.o. w [...] (zwanej dalej: skarżącą lub wnioskodawcą) jest informacja Ministra Gospodarki zawarta w piśmie z [...] października 2013r. nr [...] o uznaniu za niezasadny protestu skarżącej na zawiadomienie Banku Gospodarstwa Krajowego z [...] czerwca 2012 r. informujące o odmowie przyznania promesy premii technologicznej. Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco: W dniu [...] października 2012 r. skarżąca, złożyła wniosek o dofinansowanie projektu p.t. "[...].", realizowanego w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka na lata 2007-2013 Działanie 4.3. Kredyt technologiczny. Pismem z [...] czerwca 2013 r. skarżąca została poinformowana przez Bank Gospodarstwa Krajowego - Instytucję Wdrażającą (dalej: BGK, IW), że na podstawie wyników weryfikacji merytorycznej wniosku podjęto decyzję o odmowie przyznania promesy premii technologicznej. Wskazano, że wniosek nie spełnia kryterium oceny merytorycznej nr 1 "Projekt jest zgodny z celami i zakresem działania 4.3 POIG oraz ustawą z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. z 2008r., Nr 116, poz. 730 ze zm.)". Skarżąca wniosła protest na powyższe pismo Instytucji Wdrażającej. Minister Gospodarki – Instytucja Pośrednicząca (zwany dalej Ministrem lub IP) pismem z [...] października 2013 r. poinformował skarżącą o negatywnym rozpatrzeniu protestu. W uzasadnieniu Minister wskazał, iż z dokumentacji aplikacyjnej wynika, że nowość planowanej do wdrożenia technologii wynika z cech wykorzystywanego surowca oraz nabywanej linii technologicznej. Podał, że na rynku znane są materiały izolacyjne, w tym płyty np. z surowca [...], które odznaczają się identycznymi walorami chemicznymi i izolacyjnymi jak te, którymi mają charakteryzować się nowe produkty skarżącej, czyli materiały termoizolacyjne ze spienionego polistyrenu z obniżoną chłonnością wody produkowane z surowca zawierającego mniejszą zawartość pentanu do 5% i posiadające niepowtarzalny kształt (o "niepowtarzalnych kształtach"), który warunkują jego zastosowanie. Właściwości izolacyjne [...], w tym bardzo małą absorpcję wody, opisywano w branżowych czasopismach już ponad dekadę temu i surowiec ten występuje w 2 patentach firmy [...] ([...] i [...]). IP zauważyła również, że surowiec [...] znany jest skarżącej, gdyż do dokumentacji aplikacyjnej (Metoda technologiczna produkcji płyt styropianowych [...] i [...]) załączony jest "Raport z badań płyt styropianowych [...] surowiec [...]". Minister wskazał, że załączone do wniosku ww. opracowanie pt. Metoda technologiczna produkcji płyt styropianowych [...] i [...] stanowiące według skarżącej nieopatentowaną wiedzę techniczną nie zawiera żadnych nowatorskich danych merytorycznych do prowadzenia produkcji poza parametrami pracy urządzeń (np. gęstość spieniania, temperatura, czas sezonowania) odpowiadającymi zastosowanemu surowcowi oraz parametrami frezowania płyt i skupia się przede wszystkim na sprawdzaniu przez pracowników stanu technicznego urządzeń. IP przedstawiła na podstawie opinii o nowej technologii proces produkcyjny końcowego produktu i wskazała, że zmiana lub dobór parametrów w takich procesach jak Proces spieniania polistyrenu EPS, Sezonowanie granulatu, a także etapów Formowania i Kształtowania ew. Przyklejania włókniny jest typowym działaniem wytwórców, którzy dążą do spełnienia norm lub życzeń klientów. W całym procesie technologicznym zastosowane zostaną typowe urządzenia przetwarzające nowy surowiec charakteryzujący się obniżoną hydrofobowością i średnicą granulek w przedziale 0,63/0,9 mm. Na każdym z etapów produkcji brak jest elementów, które świadczyłyby o nowatorstwie procesu, a jedynie z dopasowaniem parametrów procesu do takich, które zapewniają spełnienie przez produkt finalny wymagań narzuconych przez normę lub wymagań klienta (grubość, kształt). Ponadto pozostałe korzyści wynikają z użycia polepszonego, zakupionego surowca ([...] firmy [...]). IP zwróciła uwagę, że na rynku dostępne są podobne produkty, wytwarzane na bazie tego samego surowca. Zastosowanie drenów w celu odprowadzenia wody i pary wodnej w płytach styropianowych zabezpieczające konstrukcje budowlane również nie ma charakteru nowatorskiego i niepowtarzalnego, gdyż takie produkty są już na rynku dostępne. IP podała, że nie kwestionuje faktu, iż zgodnie z przedstawionym opisem technologii we wniosku i w proteście istnieje potencjał surowca, który można wykorzystać. Skarżąca nie przedstawiła jednak żadnych dowodów, że gdyby surowiec ten został wykorzystany w standardowych procesach nie osiągnięto by założonych parametrów produktu końcowego. Zaznaczył, że wnioskodawczyni nie zdefiniowała też - w celach porównawczych - procesu zwanego przez niego "standardowym". Dodatkowo zdaniem IP ustawienie czy dobór reżimów pracy maszyn lub urządzeń (tj. opisywana innowacyjność) nie może być traktowane jako nowa technologia w rozumieniu przepisów ustawy. Powyższe operacje są jedynie wykorzystaniem opcji maszyny, już wcześniej opracowanych i wdrożonych przez ich producenta. Tym samym planowana do wdrożenia technologia korzysta z wdrożonej wcześniej technologii w nabywanych urządzeniach, a projekt jest niezgodny z art. 3 ust. 4 oraz art. 2 ust. 1 pkt. 4 i 9 ustawy. Ponadto IP wyjaśniła, że treść załączonej do wniosku opinii o nowej technologii nie zawiera bezpośredniego wskazania, iż opisywana technologia została już wdrożona w nabywanych urządzeniach. Niemniej jednak interpretacja dokumentu dokonana w świetle pozostałych dokumentów projektowych potwierdza prawidłowość przeprowadzonej oceny. Dodatkowo Minister zwrócił uwagę, iż dołączona do protestu Opinia nie jest rozpatrywana przez IP, z uwagi na fakt, iż rolą IP na etapie procedury odwoławczej jest weryfikacja poprawności dokonanej przez IW oceny, której podlegała dokumentacja aplikacyjna, a nie dokumentacja złożona na etapie protestu. W opinii IP koszty związane z nabyciem stanowiska rejestrującego i etykietującego oraz pakowaczki, jak również wózka widłowego (w 50%) nie służą bezpośrednio celowi projektu jakim jest wdrożenie nowej technologii (nieuzasadnione względami technologicznymi) nie mogą stanowić wydatków kwalifikowanych. Minister odnosząc się do wskazywanych zalet stosowania automatycznego rejestrowania i śledzenia procesów wytworzenia wyrobu stwierdził, że tego typu systemy stosowane są w każdym zintegrowanym, nowocześnie prowadzonym procesie produkcyjnym. Skarżąca natomiast nie wykazała, że wspomniany system stanowi o nowatorstwie proponowanej technologii tak, jak definiuje to ustawa. IP podkreśla, że uznanie wymienionych wydatków za niekwalifikowane nie stanowiło podstawy do odmowy przyznania premii technologicznej, gdyż nie przekraczają one bowiem 25% łącznych wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem (stanowią jedynie ponad 2% ww. wartości wydatków). Minister podzielił również opinię IW, że wydatek w poz. 3 harmonogramu rzeczowo-finansowego: Pełnobranżowy projekt budowlany został przez skarżącą błędnie zakwalifikowany do wydatków zgodnych z art. 10 ust. 5 ustawy zamiast zgodnych z art. 10 ust. 6 ustawy. Pismem z 28 października 2013r. skarżąca złożyła skargę na informację Ministra Gospodarki z [...] października 2013r. wnosząc o stwierdzenie, że ocena projektu objętego wnioskiem została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazanie sprawy oceny projektu objętego wnioskiem do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą oraz o zasądzenie na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania. Zaskarżonej informacji zarzuciła rażące naruszenie przepisów prawa, w tym w szczególności: 1) art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity: Dz. U. 2009 r. Nr 84 poz. 712 ze zm., zwanej dalej "u.z.p.p.r.") poprzez niedokonanie rzetelnej oceny wniosku w zakresie treści załączonej do tego wniosku Opinii o nowej technologii; 2) art. 3 ust. 4 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. Nr 116, poz. 730 ze zm., zwanej dalej "ustawą z 30 maja 2008r.") poprzez jego błędną wykładnię prowadzącą do przyjęcia, że znajdował on zastosowanie w postępowaniu w przedmiocie protestu dotyczącego oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie, podczas gdy technologia, której dotyczy wniosek nie została wdrożona w środkach trwałych, które skarżąca planuje sfinansować za pomocą kredytu technologicznego, lecz stanowi ona element zewnętrzny w stosunku do kupowanych maszyn; 3) art. 2 ust. 1 pkt 4 i 9 ustawy z 30 maja 2008r. poprzez błędne przyjęcie, że projekt nie przewiduje zastosowania nowej technologii, a polepszone właściwości izolacyjne styropianu wynikają z cech zastosowanego do jego produkcji surowca oraz że inwestycja planowana przez skarżącą nie będzie opierać się na zastosowaniu nowej technologii, lecz jedynie na wykorzystaniu funkcjonalności nabywanych środków trwałych (zastosowaniu odpowiednich parametrów procesowych) podczas gdy zastosowanie nowej technologii w rozumieniu przepisów ustawy z 30 maja 2008r. zostało potwierdzone w Opinii o nowej technologii, a także załączonej do protestu Opinii na temat nowej technologii produkcji styropianu o obniżonej chłonności wody sporządzonej przez mgr inż. A. J. ze Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Mechaników Polskich. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że założenie PO IG na lata 2007-2013 działanie 4.3 "kredyt technologiczny", co do zasady, nie wyklucza wsparcia dla inwestycji technologicznej, wymagającej zastosowania środków trwałych, w których została wdrożona jakakolwiek nowa technologia. Wykorzystanie takich urządzeń w procesie technologicznym nie wyłącza bowiem a priori, możliwości uzyskania nowej technologii. Art. 3 ust. 4 ustawy z 30 maja 2008r. nie pozwala jedynie na finansowanie kredytem technologicznym tych środków trwałych, w których została wdrożona nowa technologia będąca przedmiotem inwestycji technologicznej finansowanej za pomocą kredytu technologicznego. Odmowa dofinansowania realizacji inwestycji na tej podstawie wymaga porównania technologii objętej całą inwestycją, z technologią wdrożoną w konkretnym środku trwałym. Zdaniem skarżącej nowa technologia nie została wdrożona w żadnym planowanym do zakupu środku trwałym. Nowa technologia w postaci nieopatentowanej wiedzy technicznej skarżącej dotyczy procesu produkcyjnego, a nie jak stwierdziły IW i IP surowca lub maszyn do produkcji styropianu (wykorzystania ich funkcjonalności). Nie ma zatem mowy o nowej technologii w maszynie, lecz w procesie, metodzie technologicznej będącej know-how skarżącej, co zostało potwierdzone w Opinii o nowej technologii oraz dołączonej do protestu opinii Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Mechaników Polskich. Rezultatem wdrożenia nowej technologii będzie możliwość produkcji zupełnie nowego rodzaju styropianu, który charakteryzuje się m.in. niską chłonnością wody, szybkim odprowadzaniem wody i pary wodnej, szybkim odprowadzaniem wody do drenażu, łatwym sposobem montażu, skróconym czasem montażu oraz obniżonymi kosztami montażu. W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U., Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Wobec tego, iż przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest ocena wniosku o dofinansowanie realizacji projektu dokonana w oparciu o przepisy ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, wskazać również należy, iż prawo do jej złożenia zagwarantowane zostało w przepisie art. 30c ust. 1 i 2 u.z.p.p.r., zgodnie z którym po wyczerpaniu postępowania odwoławczego przed właściwą instytucją (...), wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.). W myśl natomiast ust. 2 art. 30c u.z.p.p.r. skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia doręczenia informacji, o której mowa w art. 30b ust. 9 albo art. 30i pkt 1, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie. Skarga podlega wpisowi stałemu. Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do udzielenia odpowiedzi na pytanie czy zgłoszone do dofinansowania w ramach Działania 4.3 Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka przedsięwzięcie "[...]", odpowiada wymogom określonym w ustawie z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej. Wskazać należy, iż - jak wynika z dotychczasowego orzecznictwa - zasady dokonywania sądowej oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego wymagają ustalenia standardu prawnego, według którego należy dokonać oceny zgodności (niezgodności) z prawem kontrolowanego rozstrzygnięcia odwoławczego. Wprowadzając w art. 30c ust. 1 pkt 1 u.z.p.p.r. kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 37, że do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie na podstawie tejże ustawy – ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych – nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Natomiast podzielić należy stanowisko, które dopuszcza możliwość posługiwania się, w ramach sądowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie - postanowieniami systemu realizacji programu, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego. Jednocześnie przyjąć należy jako słuszny pogląd, że kontrola sądowoadministracyjna sprowadza się w tym przypadku do zbadania, czy dokonana ocena projektu nie narusza powyższych reguł. Powyższe oznacza, że Sąd nie jest uprawniony do weryfikacji merytorycznej wniosku (projektu), lecz wyłącznie do kontroli oceny projektu dokonanej przez organy w aspekcie kompletności oceny oraz jasności kryteriów tejże oceny (patrz: wyrok WSA w Poznaniu z dnia 11 lutego 2010 r., sygn. akt III SA/Po 37/10, orzeczenia.nsa.gov.pl). Przystępując do merytorycznego rozpoznania sprawy odnieść należy się do przebiegu postępowania zainicjowanego złożonym przez skarżącą wnioskiem o dofinansowanie, przy uwzględnieniu podniesionych w tym zakresie zarzutów w skardze. Skarżąca zgłosiła swój wniosek – projekt w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka (PO IG) lata 2007-2013 – Działanie 4.3. – Kredyt technologiczny. Program ten został przygotowany na podstawie Rozporządzenia Rady nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 oraz Rozporządzenia (WE) nr 1080/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 lipca 2006 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1783/1999 a także Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1828/2006 z dnia 8 grudnia 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności oraz rozporządzenia (WE) nr 1080/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. Zastosowanie w realizacji tego programu mają również przepisy Rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych) (Dz. Urz. UE L 214 z 09.08.2008, str. 3), zwane dalej "rozporządzeniem Komisji (WE) nr 800/2008". W zakresie regulacji krajowych dotyczących PO IG wymienić trzeba cyt. ustawę o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz ustawę z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej. Ministerstwo Rozwoju Regionalnego uregulowało zasady udzielania dofinansowania w ramach PO IG, w tym określiło regulacje dotyczące procedury odwoławczej, o której mowa w art. 30b-g u.z.p.p.r. w Szczegółowym opisie priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013. Ponadto odpowiednio Instytucja Wdrażająca ustaliła Regulamin przeprowadzania Konkursu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka Priorytet 4: Inwestycje w innowacyjne przedsięwzięcia Działanie 4.3: Kredyt technologiczny (dalej : Regulamin). Z treści cytowanych dokumentów wynika, że wniosek o dofinansowanie (wniosek o przyznanie premii technologicznej) powinien być wypełniony zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku o dofinansowanie, na formularzu zamieszczonym w powszechnie dostępnej sieci tele-informatycznej. Wnioskodawca za pośrednictwem banku kredytującego składa do BGK wniosek o dofinansowanie wraz z wymaganymi załącznikami, do którego dołącza promesę kredytu technologicznego/warunkową umowę udzielenia kredytu technologicznego. Instytucja dokonująca wyboru projektów do dofinansowania ma obowiązek stosowania wszystkich zasad i reguł określonych w systemie realizacji projektu (kryteria oceny, sposób stosowania tych kryteriów w nawiązaniu do projektu, rozpatrywanie środków odwoławczych) – do których musi stosować się także wnioskodawca zgłaszający określony projekt do dofinansowania – zaś Sąd dokonuje kontroli ich stosowania jako źródeł prawa w szerokim znaczeniu, przy uwzględnieniu także norm prawnych powszechnie obowiązujących. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z 30 maja 2008r. określenie inwestycja technologiczna oznacza inwestycję polegającą na: a) zakupie nowej technologii, jej wdrożeniu oraz uruchomieniu na jej podstawie wytwarzania nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług albo b) wdrożeniu własnej nowej technologii oraz uruchomieniu na jej podstawie wytwarzania nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług. Nowa technologii według słowniczka – art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy z 30 maja 2008r. - oznacza technologię w postaci prawa własności przemysłowej lub usługi badawczo-rozwojowej (w rozumieniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług), lub nieopatentowanej wiedzy technicznej, która umożliwia wytwarzanie nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług i nie jest stosowana na świecie dłużej niż 5 lat. Ponadto należy przypomnieć, że art. 3 ust. 4 ustawy z 30 maja 2008 r. stanowi, iż kredyt technologiczny nie może być udzielany na zakup, leasing lub wynajem środka trwałego, w którym została wdrożona nowa technologia będąca przedmiotem inwestycji technologicznej finansowanej za pomocą kredytu technologicznego. § 7 ust. 2 pkt 11 Regulamin przeprowadzania konkursu "Zasady dokonywania oceny merytorycznej" wskazuje, że w przypadku stwierdzenia, że dany wydatek lub jego część nie może zostać uznany za kwalifikujący się do objęcia wsparciem, KK (Komisja Konkursowa) ma prawo przenieść taki wydatek do wydatków niekwalifikujących się do objęcia wsparciem. KK może przenosić (wyłączyć) wydatki do wysokości 25% łącznych kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem. W takim przypadku członek oceniający stwierdza, że kryterium merytoryczne "Projekt jest zgodny z celami i zakresem działania 4.3. PO IG oraz ustawą z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz.U. z 2008 r., Nr 116, poz. 730 z późn. zm.,)" zostało spełnione i jednocześnie rekomenduje obniżenie kwoty dofinansowania z podaniem kosztu rekomendowanego do wyłączenia. Wniosek o dofinansowanie, w którym zostanie przekroczony pułap 25% zostaje odrzucony. Projekt skarżącej zarówno zdaniem Instytucji Wdrażającej, jak i następnie Ministra Gospodarki nie spełnił kryterium merytorycznego przyznania premii technologicznej nr 2 "Projekt jest zgodny z celami i zakresem działania 4.3 PO IG oraz ustawą z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. z 2008 r. Nr 116, poz. 730, z późn. zm.)". W myśl Opisu kryterium zamieszczonego w Przewodniku po kryteriach wyboru projektów w działaniu 4.3 (zwanego dalej Przewodnikiem) dotyczącego kryterium merytorycznego przyznania premii technologicznej nr 2 zgodność projektu z celami i zakresem działania 4.3 PO iG oraz ustawą polega na weryfikacji, czy: 1. dany projekt wpisuje się w cele i założenia działania 4.3 PO IG - na podstawie opisu projektu, postawionych w nim celów i określonych wskaźników (część IV wniosku o dofinansowanie "Informacje o projekcie - inwestycji technologicznej"), 2. zachowano zgodność przedmiotu inwestycji z definicją zawartą w art. 2 ust. 1 pkt 4 i 9 ustawy - podstawą do uznania tego warunku za spełniony jest pozytywna ocena informacji zawartych w części IV wniosku o dofinansowanie "Informacje o projekcie - inwestycji technologicznej " oraz w opinii o nowej technologii, 3. zachowano zgodność przedmiotu inwestycji z wymogami zawartymi w art. 3 ust. 3 i 4 ustawy - weryfikacji dokonuje się na podstawie części IV wniosku o dofinansowanie "Informacje o projekcie - inwestycji technologicznej" oraz opinii o nowej technologii, 4. przedstawione we wniosku i załącznikach wydatki kwalifikujące się do objęcia wsparciem zostały określone prawidłowo, tj. zgodnie z definicjami i katalogiem wydatków kwalifikowalnych dla działania określonym w: - Ustawie, - Wytycznych MRR w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach PO IG, 2007-2013, - Szczegółowym opisie priorytetów PO IG, 2007-2013 oraz są ze sobą powiązane funkcjonalnie i służą do realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym. 5. zachowano zgodność kwoty obliczonej premii technologicznej z wymogami zawartymi w art. 10 ustawy. Aby kryterium mogło zostać uznane za spełnione, projekt musi zostać pozytywnie zweryfikowany w zakresie wszystkich powyższych punktów. Wskazując na powyższe regulacje, trzeba zgodzić się z Ministrem Gospodarki, że z załączonej dokumentacji aplikacyjnej, a w szczególności opinii o nowej technologii (strony 4-10) oraz wniosku o dofinansowanie wynika, że nowość planowanej do wdrożenia technologii bierze się z cech wykorzystywanego surowca oraz nabywanej linii technologicznej. W opinii o nowej technologii opiniujący wskazuje, że proces produkcyjny płyt styropianowych o nazwach [...] i [...] składa się z etapów: pobieranie surowca z magazynu, spienianie, sezonowanie, formowanie, sezonowanie, cięcie, profilowanie krawędzi, ryflowanie powierzchni płyty, pakowanie i przekazywanie na magazyn oraz w odniesieniu do styropianu [...] – przyklejanie geowłókliny, który to proces odbywa się przed pakowaniem. Trzeba wprost wskazać, że w złączonej do wniosku opinii brak jest elementów świadczących o innowacyjności. Słusznie także zauważył Minister Gospodarki, że na rynku znane są materiały izolacyjne z surowca [...], który według powołanych przez Instytucję Pośrednicząca czasopismach branżowych opisywany był ponad dekadę temu i które to właściwości zostały wykorzystane do dwóch patentów jednego z liderów rynku chemicznego na świecie oraz co istotne znany też on jest skarżącej. Właściwości tego surowca odznaczają się identycznymi walorami chemicznymi i izolacyjnymi jak te, które mają charakteryzować się nowe produkty skarżącej, czyli materiały termoizolacyjne ze spienionego polistyrenu z obniżoną chłonnością wody produkowane z surowca zawierającego mniejszą zawartość pentanu do 5% i posiadające niepowtarzalny kształt, który warunkują jego zastosowanie. Przechodząc do szczegółowej analizy należy stwierdzić, że w opinii o nowej technologii dotyczącej procesu spieniania EPS opiniujący, główny nacisk kładzie na cechy użytego do produkcji surowca, który określa jako cyt. "specjalny poliester ekspandowany o obniżonej hydrofobiczności i średnicy granulek w przedziale 0,63/0,9 mm. W tym surowcu każda granulka jest zabezpieczona specjalną otoczka stanowiącą skuteczną barierę, uniemożliwiająca wnikanie wody do środka". Ponadto dodatkowo podaje jeszcze inne parametry tego surowca i stwierdza, że wszystkie one zostały potwierdzone badaniami laboratoryjnymi. Ponadto opiniujący wskazuje na pożądane efekty tego etapu produkcji, tj. osiągnięcie gęstość spienienia 24,8-25,0 kg /m3, który osiągnięto na podstawie prób w laboratorium zakładowej produkcji i systematycznej kontroli procesu. Celem tego jest, jak określił to opiniujący "spełnienie normowych parametrów przewidzianych dla tego typu styropianu". Dlatego też zgodzić się trzeba z Instytucja Pośredniczącą, że we wskazanym w opinii etapie procesu brak jest jakiejkolwiek innowacyjności. Opinia położyła nacisk na charakter użytego surowca, a nie innowacyjny proces. W tym etapie procesu produkcyjnego najważniejszy jest użyty surowiec i dopasowanie parametrów spieniania do takich, które zapewniają spełnienie przez produkt finalny wymagań narzuconych przez normę. Słusznie zatem Minister Gospodarki zwrócił uwagę, że skarżąca będzie korzystać z urządzeń, w których wcześniej przewidziano możliwość zastosowania nastaw i parametrów umożliwiających przetwórstwo spienialnego polistyrenu wg proponowanej przez nią technologii. Odnośnie kolejnego etapu produkcji – sezonowania - opiniujący skupił się jedynie na czasie sezonowania, tj. zauważył, że użyty surowiec potrzebuje tylko 6 godzin sezonowania przed blokowaniem, zamiast obecnie minimum 16 godzin (optymalnie 24 godziny). Sezonowanie również występuje po procesie formowania i odnośnie tego etapu również położony jest nacisk na czas, który wskazuje, że winien wynosić 5 dni. Dlatego też tak przedstawiony przez opiniującego kolejny etap procesu produkcyjnego w żaden sposób nie mógł doprowadzić do konkluzji, że jest on nowatorski. Ponownie trzeba wyjaśnić, że to same cechy użytego surowca będą odpowiedzialne za skrócenie czasu produkcji, a nie jakaś nowatorska myśl. W zakresie formowanie, także opiniujący główny nacisk kładzie na użyty surowiec, który pozwoli skrócić czas tego etapu produkcyjnego do 180-200 sekund, zamiast obecnie 300 sekund. W tym to etapie po raz pierwszy w opinii wskazano na pewną nowatorską myśl, którą jak sam opiniujący wskazuje polega tylko na udoskonaleniu poprzez modyfikację parametrów. Wyjaśniono także, że w dotychczas stosowanym procesie dochodziło do zasklepienia się zewnętrznych ścian z jednoczesnym wytworzeniem się ścian bloku w postaci zamkniętej puszki, co uniemożliwiało doparowanie wnętrza bloku. Proces ten nie jest procesem nowatorskim, gdyż jak to sam określił opiniujący jest tylko udoskonaleniem już istniejącego procesu. W zakresie etapu cięcia płyt w opinii wskazano jedynie na urządzenie przy pomocy którego odbywa się ten proces. Natomiast w etapie frezowania wyjaśniono, że płyty poddawane są profilowaniu krawędzi poprzez frezowanie. Z kolei w etapie kształtowania geometrii płyt - płyty są drenowane, tzn. wycinane są, przy pomocy konturówki charakterystyczne wyżłobienia na powierzchni płyty. W myśl przedłożonej opinii w drodze doświadczenia przy pomocy prototypu osiągnięto najlepszy kształt i wymiar drenu. Ponadto w procesie produkcji wyrobu [...] następuję jeszcze jeden proces tj. przyklejanie geowłókliny, za pomocą kleju poliuretanowego. Wskazane etapy produkcji zdaniem Sądu również nie mają charakteru nowatorskiego. Słusznie w powyższym kontekście IP zauważyła, że na rynku występują już tego rodzaju płyty styropianowe, zawierające frezowanie, bądź też dreny. Organ powołał konkretne nazwy tych płyt i zauważył także, że część tych płyt również jest produkowana z tego samego surowca, który jest proponowany przez skarżącą, tj. [...] firmy [...]. Zatem zasadne jest twierdzenie Ministra Gospodarki, że zarówno zastosowanie drenów w celu odprowadzenia wody i pary wodnej, jak i frezowanie płyt styropianowych nie mają charakteru nowatorskiego i niepowtarzalnego. Skarżąca zarówno we wniosku jak i załączonej opinii o nowej technologii opisała proces technologiczny produkcji ww. płyt styropianowych w sposób, który wprost wskazuje, że zachodzące w toku produkcji procesy wynikają z cech użytego surowca i odpowiedniego ustawienia pracy nabywanej linii technologicznej. Prawidłowe zatem jest stanowisko IP i IW wskazujące, że innowacyjność projektu opiera się tylko na cechach surowca oraz kompletowanej linii technologicznej. Trzeba również podkreślić, że skarżąca w żadnym z dokumentów nie opisała i nie przedstawiła dowodów, że gdyby surowiec ten został wykorzystany w standardowych procesach nie osiągnięto by założonych parametrów produktu końcowego. Słusznie także w tym kontekście Minister Gospodarki zwrócił uwagę, że skarżąca także w celach porównawczych nie zdefiniowała też procesu zwanego przez nią "standardowym". Zatem brak jest punktu odniesienia. A tym samym prawidłowe jest stanowisko, że cała technologia opiera się na użytym surowcu i nabywanych maszynach. Dobór ustawień pracy maszyn i urządzeń nie może być traktowane jako nowa technologia w rozumieniu przepisów ustawy. Wykorzystywanie opcji maszyny, już wcześniej opracowanych i wdrożonych przez ich producenta, nie może być rozumiany jako innowacyjność. W załączonej dokumentacji brak takich danych, które uniemożliwiałyby ocenę w sposób sugerowany przez skarżącą, tj. w sposób wskazujący, że wdrażana nieopatentowana wiedza techniczna wykorzystuj potencjał surowca. Trzeba również podkreślić, że w świetle pkt 15 Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 Działanie 4.3 Kredyt technologiczny, którego uzyskanie premii technologicznej na wdrożenie nowej technologii w postaci nieopatentowanej wiedzy technicznej, wymaga potwierdzenia w sposób niebudzący wątpliwości faktu posiadania nowej technologii. Zgodnie z ww. dokumentem za właściwie zidentyfikowane należy uznać takie informacje, które są opisane lub utrwalone w zamkniętej i spójnej formie, umożliwiającej bieżące ustalenie ich treści i sprawdzenie m.in. czy informacje te umożliwią wytwarzanie nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług oraz czy charakteryzują się nowością. Informacje takie muszą być ustalone w dokumencie albo zarejestrowane w innej stosownej formie, tak aby były weryfikowalne. Należy zwrócić uwagę, iż Skarżąca ww. warunków nie dochowała - dokumentacja aplikacyjna (m.in. wniosek o dofinansowanie, biznes plan, opinia o nowej technologii) nie zawiera żadnych informacji o rozwiązaniach technicznych opracowanych przez skarżącą, które pozwalałyby na stwierdzenie, że rozwiązania te stanowią własną, nową technologię skarżącej, na podstawie której wytwarzane będą nowe lub znacząco ulepszone towary, procesy lub usługi. Reasumując zdaniem Sądu projekt skarżącej jest niezgodny z cytowanymi wyżej art. 3 ust. 4 oraz art. 2 ust. 1 pkt. 4 i 9 ustawy z 30 maja 2008r. Prawidłowo również Minister Gospodarki nie uwzględnił załączonej do protestu uzupełnienia do opinii o nowej technologii. Minister Gospodarki bowiem prawidłowo wyjaśnił, że dokonuje jedynie sprawdzenia już dokonanej oceny przez Instytucję Wdrażającą. Natomiast ocena ta jest dokonywana tylko i wyłącznie na podstawie wniosku oraz załączonych do niego dokumentów w tym przede wszystkim opinii o nowej technologii. Ocenie nie może podlegać dokumentacja złożona do protestu, bowiem trzeba zwrócić uwagę, że projekt skarżącej bierze udział w konkursie i wyłanianie projektów do dofinansowania następuje na warunkach konkursu. Odnosząc się do zakwestionowania wydatków, które zdaniem Ministra Gospodarki niekwalifikują się do wsparcia, to trzeba wyjaśnić, że ewentualne uwzględnienie skargi w tym zakresie nie przyczyniłoby się do stwierdzenia, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, gdyż nie zostało spełnione kryterium merytoryczne przyznania premii technologicznej. Jednakże zdaniem Sądu, również te wskazane wydatki zostały ocenione przez Instytucję Pośrednicząca w zaskarżonym piśmie prawidłowo. Minister odniósł się do wskazywanych nieprawidłowości i w sposób prawidłowy uzasadnił swoje rozstrzygnięcie. Dlatego też, Sąd nie wdając się w szczegółową polemikę w tym zakresie uznał dokonaną przez Ministra Gospodarki w zaskarżonym rozstrzygnięciu ocenę za prawidłową. Wobec powyższego, Sąd nie stwierdził naruszenia powołanych przez skarżącą przepisów proceduralnych (art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r.), bowiem ocena projektu została dokonana prawidłowo i rzetelnie. Prawidłowo także została dokonana ocena procesu technologicznego. Mając powyższe na względzie oraz skoro w postępowaniu dotyczącym oceny wniosku nie zostały naruszone żadne zasady postępowania obowiązujące w danym konkursie, uznając, iż protest został rozpoznany prawidłowo, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o przepis art. 30c ust. 3 pkt 2 u.z.p.p.r. orzekł jak w sentencji wyroku.