V SA/Wa 2401/12

Referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 9 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi "Stowarzyszenia Emigracji Polskiej" w P. na decyzję Szefa Kancelarii Senatu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia (...) lipca 2012 r. Nr 7 Znak: (...) w przedmiocie określenia kwoty dotacji przypadającej do zwrotu do budżetu państwa p o s t a n a w i a : zasądzić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz radcy prawnego E. Z., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 4.428,00 zł (cztery tysiące czterysta dwadzieścia osiem złotych), w tym: tytułem wynagrodzenia kwotę 3.600,00 zł (trzy tysiące sześćset złotych) oraz tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 828 zł (osiemset dwadzieścia osiem złotych). Postanowieniem z dnia 12 lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym, w tym poprzez ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Wyrokiem z dnia 4 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę oraz zasądził na rzecz wyznaczonego pełnomocnika – radcy prawnego E. Z. – wynagrodzenie za pomoc prawna udzieloną z urzędu w wysokości 295,20 zł. Pełnomocnik z urzędu sporządził w dniu 28 października 2013 r. zażalenie na zawarte w punkcie 2 sentencji wyroku postanowienie w przedmiocie zasądzonego wynagrodzenia, wnosząc o jego uchylenie i zasądzenie wynagrodzenia w prawidłowej wysokości. Wyrokiem z dnia 26 lutego 2015 r. o sygn. akt II GZ 11/14 i II GSK 60/14 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił punkt 2 wyroku z dnia 4 września 2013 r. i w tym zakresie przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie . Rozpoznając wniosek należało zważyć, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Aktem prawnym regulującym powyższe zasady jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.; zwane dalej: "rozporządzeniem"). Zgodnie z § 15 pkt 1 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-4. Stawki minimalne w postępowaniu przed sądem administracyjnym zostały określone w Rozdziale 4 rozporządzenia. W niniejszej sprawie pełnomocnik został ustanowiony w postępowaniu sądowym pierwszej instancji. Wobec tego, iż wynagrodzenie w ramach prawa pomocy zostało przyznane pełnomocnikowi postanowieniem zawartym w punkcie 2 wyroku z dnia 4 września 2013 r., które zostało następnie uchylone wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, należało ponownie uwzględnić wniosek pełnomocnika z urzędu zawarty w protokole rozprawy z dnia 4 września 2013 r. Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a rozporządzenia, stawkę minimalną za udział w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji – w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – oblicza się na podstawie § 6 tego rozporządzenia. Wobec tego, iż wartość przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie wynosi 110.796,00 zł, stawkę minimalną należało ustalić w oparciu o § 6 pkt 6 rozporządzenia – w wysokości 3.600 zł. Jednocześnie stosownie do treści § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Zgodnie natomiast z § 16 omawianego rozporządzenia, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub części. Biorąc powyższe pod uwagę oraz wobec oświadczenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu, że koszty pomocy nie zostały opłacone w żadnej części – na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.