V SA/Wa 2408/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Krystyna Madalińska-Urbaniak po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. Z. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "L." J. Z. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] sierpnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z 30 września 2013 r. (data nadania pocztowego) strona skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] sierpnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego. W skardze strona skarżąca zawarła również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując że wobec skarżącego prowadzone jest postępowanie egzekucyjne w sprawach podatkowych dotyczących nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazdów samochodowych, wskutek których doszło do zajęcia kont bankowych prowadzonej przez Niego działalności gospodarczej. Doprowadziło to do utraty płynności finansowej i niemożności kontynuowania działalności gospodarczej. Podkreślono, że zgodnie z wydrukiem z Centralnej Ewidencji Działalności i Informacji Gospodarczej działalność gospodarcza skarżącego została zawieszona z dniem [...] stycznia 2013 r. (do 31 grudnia 2014 r.) a skarżący podjął pracę, przy czym otrzymuje wynagrodzenie miesięczne w kwocie ok. 800 złotych brutto, zaś jego żona w kwocie 3000 złotych. Skarżący ma na utrzymaniu dwójkę małoletnich dzieci i z tego względu nie jest w stanie ponieść zarówno kosztów sądowych, jak i uiścić kwoty należnego podatku. Wskazano, że za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji przemawia zatem konieczność zabezpieczenia funkcjonowania skarżącego i Jego rodziny poprzez zapewnienie im środków utrzymania, przy jednoczesnym zatrzymaniu procesu namnażania się zaległości podatkowych i przysługujących od nich odsetek podatkowych oraz kosztów egzekucji administracyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. zasadą, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W razie wniesienia skargi na decyzję organ, który wydał decyzję, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (por. art. 61 § 2 cyt. ustawy). Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W świetle powyższej regulacji należy wskazać, że strona skarżąca była zobowiązana wykazać, że zachodzi jedna z przesłanek wskazanych w wymienionym przepisie, uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest przy tym wystarczający sam wniosek strony. Uzasadnienie wniosku winno bowiem wskazywać na okoliczności uzasadniające jego żądanie, przy czym okoliczności te muszą mieć charakter zindywidualizowany, a nie tylko potencjalny i hipotetyczny. Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu jest zasadne w stosunku do skarżącej. Twierdzenia te powinny być poparte dokumentami źródłowymi (por. J.P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz.", Warszawa 2006 r., s. 188). Tymczasem w niniejszej sprawie strona skarżąca nie dołączyła takich dokumentów, Sąd zaś nie ma obowiązku wyręczania strony skarżącej w kwestii dokumentowania Jej trudnej sytuacji majątkowej. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 15 grudnia 2009, sygn. akt II OZ 1108/09 obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. spoczywa na wnioskodawcy. Przepis ten zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia, przy czym uprawdopodobnienie nie może z reguły opierać się na samych twierdzeniach strony. W przedmiotowej sprawie strona skarżąca ograniczyła się jedynie do wskazania, wysokości dochodów i okresu zawieszenia prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej oraz do stwierdzenia, że za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji przemawia konieczność zabezpieczenia funkcjonowania skarżącego i Jego rodziny poprzez zapewnienie im środków utrzymania przy jednoczesnym zatrzymaniu procesu namnażania się zaległości podatkowych i przysługujących od nich odsetek podatkowych oraz kosztów egzekucji administracyjnej. Strona skarżąca poza wydrukiem z Centralnej Ewidencji Działalności i Informacji Gospodarczej nie przedstawiła żadnych dokumentów, które przedstawiałyby Jej trudną sytuację finansową. Ponieważ wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym stwierdzić należy, że wykonanie świadczenia pieniężnego z natury rzeczy nie wywoła nieodwracalnych skutków, gdyż ewentualne uchylenie zaskarżonej decyzji spowoduje zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. Mając zatem na uwadze przedmiot rozstrzygnięcia objętego wnioskiem (obowiązek o charakterze pieniężnym) oraz brak uprawdopodobnienia wskazanych we wniosku okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.