V SA/Wa 2413/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA - Dorota Mydłowska po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi W. M. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... września 2011 r. Nr ... w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych naruszeń; postanawia: - odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 9 stycznia 2012 r. odrzucił skargę W. M. (zwanej dalej: skarżącą) na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... września 2011 r., opisaną w komparycji postanowienia. Postanowienie to zostało doręczone skarżącej w dniu ... stycznia 2012 r. Pismem z dnia ... lutego 2012 r. skarżąca zwróciła się do Oddziału ARiMR z wnioskiem o przywrócenie terminu do rozpoznania skargi, który przy piśmie z dnia ... marca 2012 r. przekazany został sądowi, jako instytucji właściwej do jego rozpoznania. W jego uzasadnieniu skarżąca wyjaśniła, iż cyt. "... (...)". Z kolei w piśmie z dnia ... lutego 2012 r. stanowiącym skargę na decyzję z dnia ... września 2011 r., wyjaśniła, iż cyt. "... (...), ... (...) ...". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. W pierwszej kolejności Sąd stwierdza, że złożenie w niniejszej sprawie skargi nastąpiło z naruszeniem ustawowego terminu, co znalazło wyraz w prawomocnym postanowieniu Sądu z dnia 9 stycznia 2012 r. Przechodząc zatem do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, wyjaśnić w pierwszej kolejności należy, iż stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej – p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z treścią art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z kolei zgodnie z art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu, podlega odrzuceniu przez Sąd, na posiedzeniu niejawnym. W tym też miejscu wyjaśnić należy, że dokonanie oceny, czy wskazywana przez skarżącą przyczyna uchybienia terminu w dokonaniu czynności w postępowaniu sądowym wynikała z braku winy strony, jest sprawą odrębną od kwestii zbadania terminowości złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Kryterium braku winy jest zaś w myśl art. 86 § 1 p.p.s.a. warunkiem zasadności wniosku o przywrócenie terminu. Z akt sprawy wynika, iż postanowienie Sądu odrzucające skargę zostało doręczone skarżącej ... stycznia 2012 r. (k-... akt sąd.). Przyjmując, że ta data stanowi rozpoczęcie biegu siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, to termin do jego wniesienia upływał z dniem ... stycznia 2012 r. Złożenie zatem przedmiotowego wniosku w dniu ... lutego 2012 r. skutkuje jego odrzuceniem, o czym stanowi art. 88 p.p.s.a. W konsekwencji wniesiony przez skarżącą wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zostanie przez Sąd rozpoznany w oparciu o przesłanki zawarte w art. 86 § 1 p.p.s.a. Na marginesie można tylko dodać, że w przypadku merytorycznego rozpoznawania wniosku, przedstawione przez skarżącą okoliczności, sprowadzające się do konieczności rozpoznania jej skargi z uwagi na to, że ARiMR nie odniósł się do wszystkich, istotnych dla niej wniosków podnoszonych w postępowaniu administracyjnym, nie stanowiłby podstawy do przywrócenia wnioskowanego terminu. Przy uwzględnieniu bowiem wymogów przewidzianych w art. 87 § 1 p.p.s.a., przywrócenie terminu może mieć miejsce jedynie wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku oraz gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy (por. Postanowienie NSA z dnia 06.10.2011 r., sygn. akt II OZ 897/11). Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 88 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.