V SA/Wa 2432/15

Referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 2 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi Stowarzyszenia "E." we W. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia (...) października 2012 r. Nr (...) w przedmiocie zobowiązania do zwrotu części dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem p o s t a n a w i a : zasądzić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz radcy prawnego J. C., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 1.476,00 zł (tysiąc czterysta siedemdziesiąt sześć złotych), w tym: tytułem wynagrodzenia kwotę 1.200,00 zł (tysiąc dwieście złotych) oraz tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 276 zł (dwieście siedemdziesiąt sześć złotych). Postanowieniem z dnia 22 lutego 2013 r. referendarz sądowy przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym, w tym poprzez ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Pismem procesowym z dnia 18 czerwca 2013 r. wyznaczony pełnomocnik z urzędu – radca prawny J.C. – wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej z urzędu oświadczając, iż nie zostały one opłacone w żadnej części. Przedmiotowy wniosek wraz z oświadczeniem został ponownie złożony do protokołu rozprawy w dniu 19 czerwca 2013 r. Wyrokiem z dnia 19 czerwca 2013 r. o sygn. akt V SA/Wa 326/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę oraz zasądził na rzecz pełnomocnika koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Po rozpoznaniu skargi kasacyjnej sporządzonej przez pełnomocnika z urzędu, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 10 lutego 2015 r. o sygn. akt II GSK 2155/13 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji, a także zasądził koszty postępowania kasacyjnego. Rozpoznając ponownie sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 5 sierpnia 2015 r. o sygn. akt V SA/Wa 2432/15 uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję, a także stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. Rozpoznając wniosek należało zważyć, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Aktem prawnym regulującym powyższe zasady jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.; zwane dalej: "rozporządzeniem"). Zgodnie z § 15 pkt 1 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-4. Stawki minimalne w postępowaniu przed sądem administracyjnym zostały określone w Rozdziale 4 rozporządzenia. W niniejszej sprawie pełnomocnik został ustanowiony w postępowaniu sądowym pierwszej instancji. Wobec tego, iż wynagrodzenie w ramach prawa pomocy zostało przyznane pełnomocnikowi w wyroku z dnia 19 czerwca 2013 r., który został następnie uchylony w całości wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, należało ponownie uwzględnić wniosek pełnomocnika z urzędu zawarty w piśmie procesowym z dnia 18 czerwca 2013 r. i powtórzony do protokołu rozprawy w dniu 19 czerwca 2013 r. Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a rozporządzenia, stawkę minimalną za udział w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji – w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – oblicza się na podstawie § 6 tego rozporządzenia. Wobec tego, iż wartość przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie wynosi 7.338 zł, stawkę minimalną należało ustalić w oparciu o § 6 pkt 4 rozporządzenia – w wysokości 1.200 zł. Jednocześnie stosownie do treści § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Zgodnie natomiast z § 16 omawianego rozporządzenia, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub części. Biorąc powyższe pod uwagę oraz wobec oświadczenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu, że koszty pomocy nie zostały opłacone w żadnej części – na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.