V SA/Wa 2452/12

Referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi T. P. na postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] 2012r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania odwoławczego p o s t a n a w i a : zasądzić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz adwokata M. C. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 442,80 zł (czterysta czterdzieści dwa złote i osiemdziesiąt groszy), w tym: tytułem wynagrodzenia kwotę 360,00 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) oraz tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 82,80 zł (osiemdziesiąt dwa złote i osiemdziesiąt groszy). Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2013 r. referendarz sądowy przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym, w tym poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. Pismem z dnia 25 marca 2013 r. Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie poinformowała o wyznaczeniu pełnomocnika w osobie adwokata M.C. Wyrokiem z dnia 20 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę strony. Jednocześnie wobec braku wniosku pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną z urzędu, w wyroku nie zawarto orzeczenia w tym zakresie. W skardze kasacyjnej z dnia 6 sierpnia 2013 r., sporządzonej przez adw. O.P. z substytucji adw. M. C., został zawarty wniosek o zasadzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu wraz z oświadczeniem, że koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części. Wyrokiem z dnia 16 grudnia 2014 r. o sygn. akt II GSK 1818/13 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Rozpoznając wniosek należało zważyć, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Aktem prawnym regulującym powyższe zasady jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), zwane dalej: "rozporządzeniem". Zgodnie z § 19 pkt 1 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5. Stawki minimalne w postępowaniu przed sądem administracyjnym zostały określone w Rozdziale 5 rozporządzenia. Na wstępie zwrócić uwagę należy, iż zawarty w skardze kasacyjnej wniosek nie ogranicza się do wynagrodzenia za postępowanie kasacyjne. Mając zatem na uwadze to, że w wyroku kończącym postępowanie sądowe w pierwszej instancji nie orzeczono o wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu oraz to, że wniosek o zasądzenie takiego wynagrodzenia nie jest ograniczony terminem przewidzianym w przepisach regulujących koszty sądowe między stronami (wynagrodzenie pełnomocnika z urzędu pochodzi ze środków budżetowych sądu administracyjnego), należało zasądzić wynagrodzenie należne za udział pełnomocnika w obu instancjach. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, stawka minimalna za udział w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji wynosi 240 zł. Natomiast, w myśl 18 ust. 1 pkt 2 lit b rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosi – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie wyznaczony adwokat został ustanowiony w postępowaniu sądowym w pierwszej instancji, w którym brał udział, sporządził i wniósł skargę kasacyjną, lecz nie stawił się na rozprawę przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, wobec czego należało zasądzić na jego rzecz wynagrodzenie w wysokości 50% stawki minimalnej, tj. w wysokości 120 zł. Zatem należne wynagrodzenie wynosi 360 zł, co stanowi sumę 240 zł za pierwszą instancję oraz 120 zł za postępowanie kasacyjne. Jednocześnie stosownie do treści § 20 omawianego rozporządzenia, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub części. Zgodnie natomiast z § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Biorąc powyższe pod uwagę oraz wobec oświadczenia złożonego w imieniu pełnomocnika ustanowionego z urzędu, że koszty pomocy nie zostały pokryte przez skarżącą stronę – na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.