V SA/Wa 2475/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Madalińska-Urbaniak (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] lutego 2007 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym W dniu 17 września 2007 r. (data nadania pocztowego) r. A. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich. Skarżący wskazał, iż wnosi o przyznanie uprawnień kombatanckich po ojcu S. K. Postanowieniem z dnia 10 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych albowiem skarżący nie wyczerpał toku instancji (wniósł skargę na prawomocne orzeczenie wydane w I instancji). 24 października 2007 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Zgodnie z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz. U. Nr 153, poz. 1270] zwanej dalej p.p.s.a prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Oczywista bezzasadność skargi zachodzi, gdy dla każdego prawnika z góry, bez konieczności dokonywania głębszej analizy stanu faktycznego i prawnego, jest zupełnie oczywiste, że skarga nie może zostać uwzględniona (por. postanowienia SN z 18 stycznia 1966 r., I CZ 124/65 i z 8 października 1984 r., II CZ 112/84 ). Będą to zatem tego rodzaju sytuacje, w których przepisy obowiązującego prawa niepodlegające różnej wykładni w sposób jasny i jednoznaczny wykluczają możliwość uwzględnienia żądania skarżącego (por. J.P. Tamo: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz , Warszawa 2004, s. 321; por. też orzeczenie SN z 19 marca 1947 r., CIII. 149/47, OSN 1948, nr 1, poz. 12 i postanowienie SN z 8 września 1970 r., II CZ 115/70 , OSNCP 1971, nr 6, poz. 104). W przedmiotowej sprawie skarżący wniósł o przyznanie uprawnień kombatanckich po zmarłym ojcu. Należy podkreślić, iż na podstawie ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (tekst jednolity Dz.U. z 2002 r., Nr 42, poz. 371 z późn. zm.) uprawnienia kombatanckie przysługują tylko kombatantom bądź też wdowom lub wdowcom po zmarłych kombatantach. Nie przysługują natomiast zstępnym zmarłego np. dzieciom. W związku z powyższym skarga na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] lutego 2007 r. w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich jest oczywiście bezzasadna i wniosek o przyznanie prawa pomocy w takim wypadku nie podlega merytorycznej ocenie. W tej sytuacji na podstawie art. 247 ww. ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.