V SA/Wa 2542/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: przewodniczący - sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zmianę postanowienia w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi R.C. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] października 2011 r. Nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich p o s t a n a w i a: odmówić wzruszenia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 września 2012 r. sygnatura akt V SA/Wa 2542/11. R.C. dwukrotnie zwracał się o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze swojej skargi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] października 2011 r. Pierwszy wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym rozpoznany został odmownie postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 10 lutego 2012 r. Postanowienie to wobec braku wniesienia sprzeciwu stało się prawomocne z dniem 1 marca 2013 r. Kolejny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy, tym razem w zakresie częściowym, wniesiony został w dniu 21 maja 2012 r. W uzasadnieniu wniosku skarżący powołał się na problemy zdrowotne swoje (inwalida I grupy po udarze mózgu, choroba Alzheimera) i opiekującej się nim żony. Wskazał również, iż utrzymuje syna, który nie ma stałej pracy. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż posiada mieszkanie o pow. 62 m 2, oraz emeryturę 3.472,97 zł. Emeryturę żony pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym określono na kwotę 2.057,34 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznając drugi wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy postanowieniem z 5 września 2012 r. odmówił przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Sąd stwierdził, że analiza podanych przez skarżącego okoliczności oraz nadesłanych przez niego na wezwanie Sądu dokumentów finansowych dokonana w związku z przepisami ustawy uzasadnia stwierdzenie, iż skarżący nie wykazał przesłanek przemawiających za uwzględnieniem jego wniosku. Podkreślono przy tym, iż skarżący nie przedstawił pełnej dokumentacji wykazującej jego sytuację majątkową o którą był wzywany. W dniu 6 grudnia 2012 r. tut. Sąd oddalił skargę na zaskarżoną w sprawie decyzję organu administracyjnego. Pismem z dnia 31 stycznia 2013 r. skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika procesowego wniósł skargę kasacyjną zwracając się przy tym o prawo pomocy w zakresie częściowym. W uzasadnieniu wniosku o prawo pomocy powołano się na te same okoliczności, które wskazywane były w poprzednich wnioskach o prawo pomocy: problemy zdrowotne skarżącego (inwalida I grupy po udarze mózgu, choroba Alzheimera) i opiekującej się nim żony. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach ponownie wskazano te same dane majątkowe (mieszkanie o pow. 62 m 2, emerytura skarżącego 3.472,97 zł, emeryturę żony pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym 2.057,34 zł). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Należy zauważyć, że sprawa z wniosku skarżącego o udzielenie prawa pomocy w zakresie częściowym została już rozstrzygnięta postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 września 2012 r., a postanowienie to stało się prawomocne. Postanowienie w sprawie prawa pomocy należy do tzw. postanowień niekończących postępowania w sprawie, które mogą być uchylane lub zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne – art. 165 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270 -j.t.) - dalej powoływanej jako p.p.s.a. W orzecznictwie jak i doktrynie funkcjonuje pogląd, że zmiany stanu faktycznego lub prawnego uzasadniające zmianę lub uchylenie postanowienia w trybie art. 165 p.p.s.a. muszą dotyczyć okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, tak by uzasadniały zmianę lub uchylenie postanowienia. Przez "zmianę okoliczności sprawy" należy rozumieć wszelkie zmiany w okolicznościach faktycznych sprawy, jak i w obowiązujących przepisach prawnych. Bez takiej zmiany okoliczności sprawy wydane postanowienie nie może być modyfikowane lub uchylone (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Warszawa 2005 r., s. 499). W przypadku sprawy dotyczącej prawa pomocy, zmiany powyższych okoliczności musiałyby być na tyle widoczne, aby możliwa była zmiana dotychczasowego stanowiska a zatem musiałyby to być zmiany polegające na pogorszeniu sytuacji materialnej wnioskodawcy (tak również NSA w post. z dnia 7 listopada 2007 r. Sygn. akt I GZ 220/07 - http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie tut. Sądu w rozpoznawanej sprawie skarżący w złożonym ponownie wniosku powołał się dokładnie na te same okoliczności w sprawie, które stanowiły już przedmiot rozpoznania Sądu. Zważywszy na to, iż uprzednio rozpoznawane wnioski oparte na tych samych okolicznościach prawomocnie rozpatrzone zostały negatywnie dla strony wnioskującej, uznać należało, że Skarżący nie wykazał okoliczności, które mogłyby uzasadniać wzruszenie prawomocnego postanowienia z dnia 5 września 2012 r. W związku z tym, że wniosek o prawo pomocy był już wnikliwie oceniony przez Sąd, a skarżący nie wykazał zmiany okoliczności faktycznych w przedmiotowym zakresie, na podstawie art. 165 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.