V SA/Wa 2573/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak, Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska (spr.), Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Protokolant st. specjalista - Justyna Macewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 października 2017 r. sprawy ze skargi P. W. S. Z. im. (....) w O. na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia (...) czerwca 2016 r. nr (...) w przedmiocie odmowy przyznania środków finansowych 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego na rzecz P.W. S. Z. im. (.) w O. kwotę 680 zł (sześćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi rozpatrywanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jest skarga P. W. Sz. Z. im. [...] z siedzibą w O. (dalej: Skarżący) na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] czerwca 2016 r. Nr [...], wydaną po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] marca 2016 r. dotyczącej odmowy przyznania środków finansowych na realizację projektu. Powyższe rozstrzygnięcie wydane zostało w następującym stanie faktycznym: P. W. S. Z. im. [...] w O. złożyła wniosek o finansowanie projektu w ramach programu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego pn. "Rozwój Sportu Akademickiego" nr rej. [...] pt. "[...]", w odpowiedzi na konkurs ogłoszony w dniu 1 kwietnia 2015 r. Wniosek był oceniany według kryteriów określonych w ogłoszeniu konkursowym przez Zespół specjalistyczny do spraw projektów zgłoszonych do programu pn. "Rozwój Sportu Akademickiego", powołany przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego na podstawie art. 52 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki (Dz. U. z 2014 r. poz. 1620 z późn. zm.). Wniosek był oceniany w skali 0-100 punktów, według kryteriów określonych w ust. 12 ogłoszenia o konkursie: a) wartość naukowa projektu w skali 0-30 pkt; b) znaczenie planowanych wyników dla rozwoju sportu akademickiego w skali 0-40 pkt; c) zasadność planowanych kosztów projektu badawczego w stosunku do przedmiotu i zakresu badań w skali 0-15 pkt; d) możliwość wykonania projektu, w tym dorobek naukowy i kwalifikacje kierownika i głównych wykonawców projektu oraz wyposażenie jednostki w aparaturę naukowo- badawczą niezbędną do jego realizacji w skali 0-15 pkt. Recenzenci przyznali wnioskowi średnią ocenę 87,0 pkt w stupunktowej skali (punktacja recenzji - 90 i 84 pkt). Zespół przyznał wnioskowi uzgodnioną ocenę końcową 45 pkt w skali stupunktowej. Za wartość naukową projektu przyznano 15 pkt w skali 0-30 pkt. Za znaczenie planowanych wyników dla rozwoju sportu akademickiego Zespół przyznał projektowi 10 pkt w skali 0-40 pkt. Zasadność planowanych kosztów projektu badawczego w stosunku do przedmiotu i zakresu badań została oceniona na 8 pkt w skali 0-15 pkt, zaś dorobek naukowy i kwalifikacje kierownika i głównych wykonawców projektu oraz wyposażenie jednostki w aparaturę naukowo-badawczą niezbędną do jego realizacji, uzyskały ocenę 12 pkt w skali 0-15 pkt. W opinii Zespołu specjalistycznego projekt prezentował bardzo prostą metodologię badawczą i niewiele wnosił do nauk o kulturze fizycznej. Zespół wskazał ponadto, iż jakość życia studentów P. W. S. Z. im. [...] w O. ma niewiele wspólnego z procesem szkolenia sportowego i nie przekłada się w żaden sposób na poprawę wyników sportowych. Proponowane badania miały charakter socjologiczny i demograficzny, miały być realizowane przy udziale studentów Skarżącego, wśród których niewielu uprawia sport wyczynowo. Brakowało zatem aplikacyjnych wartości wniosku dla rozwoju sportu akademickiego. Projekt był przy tym relatywnie kosztowny zważywszy, iż badania miały mieć charakter ankietowy, w którym nie przewidywało się zakupu aparatury diagnostyczno - pomiarowej. Wniosek uzyskał natomiast wysoką ocenę Zespołu w kategorii "dorobek naukowy i kwalifikacje kierownika i głównych wykonawców projektu oraz wyposażenie jednostki w aparaturę naukowo- badawczą niezbędną do jego realizacji". Reasumując Zespół specjalistyczny stwierdził, że projekt nie wpisywał się w priorytetowe zadania programu "Rozwój Sportu Akademickiego", który miał w pierwszej kolejności wspierać proces szkolenia sportowego poprzez wdrażanie innowacyjnych metod treningowych, kontrolno-pomiarowych i innych bezpośrednio związanych ze sportem wyczynowym. Zespół specjalistyczny sklasyfikował wniosek na 56 miejscu listy rankingowej projektów zgłoszonych do konkursu stwierdzając, że wniosek nie uzyskał rekomendacji do finansowania. Rekomendację Zespołu uzyskały wnioski do pozycji 25. listy rankingowej, z oceną końcową co najmniej 75 pkt. O rekomendacji Zespołu zdecydowała wartość wniosków według kryteriów określonych w ust. 12 ogłoszenia o konkursie, wyrażona w wartości punktowej. W związku z powyższym w dniu [...] marca 2016 r. Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego, na podstawie: art. 26 ust. 1 i art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki, Komunikatu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 29 września 2011 r. o ustanowieniu programu pod nazwą "Rozwój Sportu Akademickiego" (M.P. Nr 90, poz. 944) oraz ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23), wydał decyzję Nr [...] odmawiającą przyznania środków finansowych na realizację projektu. W dniu [...] marca 2016 r. wpłynął do Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego wniosek Skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Ministra. Wniosek ten został poddany ocenie w trybie określonym w art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki, w wyniku przeprowadzonego postępowania odwoławczego Zespół odwoławczy do spraw opiniowania wniosków o ponowne rozpatrzenie spraw dotyczących przyznania lub odmowy przyznania środków finansowych na naukę wyraził opinię o zasadności utrzymania w mocy decyzji Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego Nr [...] z dnia [...] marca 2016 r. Zespół odwoławczy przychylił się do decyzji Ministra dotyczącej odmowy przyznania środków finansowych na realizację projektu stwierdzając, że zgodnie z pkt 13 ogłoszenia o konkursie z dnia 1 kwietnia 2015 r. wnioski przyjęte do konkursu były oceniane według kryteriów określonych w pkt 12 ogłoszenia przez Zespół specjalistyczny do spraw projektów zgłoszonych do programu pn. "Rozwój Sportu Akademickiego", po uzyskaniu ocen sporządzonych przez co najmniej dwóch recenzentów zewnętrznych wskazanych przez członków zespołu. Zespół specjalistyczny ocenił wniosek na 45 pkt w skali stupunktowej, niżej niż dwaj recenzenci, którzy ocenili wniosek na 84 i 90 pkt. Zespół odwoławczy do spraw opiniowania wniosków o ponowne rozpatrzenie spraw dotyczących przyznania lub odmowy przyznania środków finansowych na naukę uznał, że należy zgodzić się z punktacją Zespołu specjalistycznego, bowiem projekt nie zapewniał i nie wspierał procesu szkolenia sportowego, gdyż brakowało w nim innowacyjnych metod treningowych. Badania ankietowe proponowane przez Wnioskodawcę miały co prawda pewien aspekt poznawczy, projekt nie spełniał jednak większości kryteriów określonych w pkt 1 ogłoszenia o konkursie z dnia 1 kwietnia 2015 r. Zespół odwoławczy po rozpatrzeniu ww. sprawy stwierdził, że wydana decyzja Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego była zgodna z obowiązującymi procedurami oraz zasadami przyjętymi w ustawie o zasadach finansowania nauki oraz w Komunikacie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 29 września 2011 r. o ustanowieniu programu pod nazwą "Rozwój Sportu Akademickiego". W związku z tym, w dniu [...] czerwca 2016 r., Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego wydał decyzję Nr [...] utrzymującą zaskarżoną decyzję w mocy. Na powyższe P. W. S. Z. im. [...] w O. wniosła w dniu 10 sierpnia 2016 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i orzeczenie o kosztach postępowania wg norm przepisanych z uwzględnieniem kosztów zastępstwa procesowego. Zaskarżonej decyzji zarzucono : I. naruszenie przepisów postępowania, mogące mieć istotny wpływ na treść decyzji, a to: a. art. 27 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 roku o zasadach finansowania nauki (Dz. U. z 2014 r., poz. 1620 t.j.) poprzez zastosowanie do oceny wniosku skarżącej kryteriów odmiennych od tych, wskazanych w ogłoszeniu o konkursie dotyczącym programu "Rozwój Sportu Akademickiego" z dnia 1 kwietnia 2015 roku, wydanego na podstawie Komunikatu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 29 września 2011 roku; b. art. 77 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a. poprzez brak wszechstronnej oceny zebranego materiału dowodowego poprzez pominięcie pozytywnych ocen wniosku wyrażonych przez dwóch recenzentów, także w odniesieniu do dorobku naukowego kierownika projektu; c. art. 77 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a. w zw. art. 8 k.p.a. w następstwie braku rozpatrzenia w całości zebranego materiału dowodowego w postaci wniosku złożonego przez Skarżącego w postępowaniu konkursowym oraz błędne zastosowanie kryteriów oceny wniosku, które w konsekwencji doprowadziło do przyznania przez zespół oceniający, odmiennie niż przez recenzentów, nadmiernie niskiej liczby punktów w ramach poszczególnych części składowych oceny projektu; d. art. 77 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a. w zw. z art. 8 k.p.a. poprzez brak wszechstronnego rozpatrzenia zebranego w sprawie materiału dowodowego i oparciu się przy ponownym rozpatrywaniu sprawy przez zespół odwoławczy do spraw opiniowania wniosków o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczących przyznania lub odmowy przyznania środków finansowych na naukę głównie na opinii zespołu specjalistycznego oceniającego projekt zgłoszony przez Skarżącego z jednoczesnym pominięciem pozytywnych ocen wystawionych przez dwóch recenzentów; e. art. 107 § 3 k.p.a, w zw. z art. 77 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a. w zw. z art. 8 k.p.a. poprzez brak należytego uzasadnienia decyzji wydanej na skutek rozpatrzenia wniosku skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy w następstwie ograniczenia się wyłącznie do stanowiska zespołu specjalistycznego oceniającego projekt zgłoszony przez Skarżącego. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718; zwanej dalej p.p.s.a.), w którym wskazano, iż sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią – bez wątpienia – sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną polegającą na zbadaniu, czy organ administracji publicznej nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie. Badając zaskarżone orzeczenie pod względem jego zgodności z przepisami wyżej wskazanej ustawy p.p.s.a oraz ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 z p. zm., dalej: k.p.a.), jak i z normami prawa materialnego mającymi zastosowanie w sprawie, Sąd uznał, iż rozstrzygnięcie to zostało wydane z istotnym naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to uzasadniło jej uchylenie w oparciu o przepis art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. W powyższym kontekście - stosownie do treści art. 145 § 1 p.p.s.a. - należy zwrócić uwagę, iż nie każdy akt administracyjny, który dotknięty jest wadliwością automatycznie zostanie przez Sąd usunięty z obrotu prawnego. Ustawodawca bowiem przyjął, iż Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie (w całości lub w części) może tak orzec, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, niezależnie od tego, czy uchybienie to miało wpływ na wynik sprawy; c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd ponadto stwierdza nieważność aktu administracyjnego (w całości lub w części), jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a, lub w innych przepisach. Orzeka także wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w k.p.a. lub w innych ustawach. Reasumując należy stwierdzić, iż uchylenie aktu administracyjnego z racji naruszenia prawa materialnego uzasadnione będzie wtedy, gdy - w wypadku prawidłowego zastosowania tych norm - rozstrzygnięcie byłoby inne. Zaznaczyć trzeba, że naruszenie prawa nie powoduje uchylenia aktu administracyjnego, gdy wystąpi w postaci rażącej, albowiem wówczas stwierdza się nieważność decyzji lub postanowienia. Wreszcie "inne naruszenie przepisów postępowania" skutkuje uchyleniem aktu administracyjnego, o ile uchylenie to mogło mieć (a więc wcale nie musiało mieć) wpływu na wynik sprawy. Podkreślenia wymaga również to, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, jednakże w mocy art. 134 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi ani powołaną podstawą prawną. Skarga analizowana w świetle powyższych kryteriów zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki (Dz. U. z 2014 r., poz. 1620, obecnie Dz. U. z 2016 r., poz. 2045 z p. zm., dalej jako ustawa o zasadach finansowania nauki, ustawa), Komunikatu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 29 września 2011 r. o ustanowieniu programu pod nazwą "Rozwój Sportu Akademickiego" (M.P. Nr 90, poz. 944) oraz ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 z p. zm., dalej jako K.p.a.). Na wstępie Sąd pragnie podkreślić, że do postępowania przed Ministrem Nauki i Szkolnictwa Wyższego stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, gdyż żaden przepis ustawy o zasadach finansowania nauki nie wyłączył stosowania tych przepisów. Co więcej - zgodnie z przepisem art. 13 ust. 1 ustawy o zasadach finansowania nauki - sprawie finansowania zadań określonych w art. 5 pkt 4, 6-10a (obecnie 6-10b) i 11a Minister rozstrzyga w drodze decyzji, na podstawie wniosków złożonych przez uprawnione podmioty, po zasięgnięciu opinii właściwego zespołu, o którym mowa w art. 52 ust. 1-3 ustawy. W myśl natomiast art. 14 ust. 1 ustawy o zasadach finansowania nauki – w brzmieniu obowiązującym do dnia 25 kwietnia 2015 r. - strona niezadowolona z decyzji dotyczącej przyznania albo odmowy przyznania środków finansowych na naukę mogła zwrócić się do Ministra z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 14 dni od dnia otrzymania decyzji. Do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące odwołań od decyzji, przy czym stosownie do art. 14 ust. 2 powyższej ustawy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy jest opiniowany przez zespół, o którym mowa w art. 52 ust. 2 tej ustawy. Po nowelizacji przepisy te stanowią, iż w przypadku naruszenia procedury konkursowej lub innych naruszeń formalnych przy przyznawaniu środków na zadania określone w art. 5 pkt 4, 6-10a (obecnie 6-10b) i 11a wnioskodawca może zwrócić się do Ministra z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 14 dni od dnia otrzymania decyzji albo pisemnej informacji, o której mowa w art. 13 ust. 1a (art. 14 ust. 1 ustawy). Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy jest opiniowany przez zespół, o którym mowa w art. 52 ust. 2, w terminie 30 dni od dnia, w którym zespół ten otrzymał wniosek (art. 14 ust. 2 ustawy). Trzeba przy tym podkreślić, że art. 14 ust. 1 został zmieniony przez art. 1 pkt 13 lit. a ustawy z dnia 15 stycznia 2015 r. (Dz.U. z 2015 r., poz. 249) zmieniającej nin. ustawę z dniem 25 maja 2015 r., a z treści art. 7 ustawy zmieniającej wynika, że do postępowań o przyznanie środków finansowych na naukę, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe. Wniosek Skarżącego został złożony w dniu [...] maja 2015 r., zatem w rozpatrywanej sprawie organy obowiązywała treść przepisów sprzed nowelizacji ustawy. W świetle powyższych regulacji nie budzi wątpliwości, że w sprawie znajdują zastosowanie przepisy K.p.a. W niniejszej sprawie Minister, na podstawie art. 52 ust. 1 ustawy o zasadach finansowania nauki, powołał Zespół specjalistyczny do spraw projektów zgłoszonych do programu pn. "Rozwój Sportu Akademickiego". Organ powołał także Zespół odwoławczy do spraw opiniowania wniosków o ponowne rozpatrzenie spraw dotyczących odmowy przyznania środków finansowych w ramach powyższego programu, co było zgodne z art. 52 ust. 2 ustawy o zasadach finansowania nauki. Z wymogu stosowania w sprawie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego (w tym dotyczących odwołań od decyzji) wynika obowiązek organu odwoławczego (organu rozpatrującego wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy) do merytorycznego rozpatrzenia sprawy i skontrolowania postępowania oraz decyzji organu I instancji zarówno z punktu widzenia legalności jak i celowości. Kontrola organu odwoławczego będzie więc zawsze kontrolą pełną, polegającą na ponownym merytorycznym rozstrzygnięciu sprawy, co wynika wprost z art. 138 k.p.a. (patrz: wyrok NSA z 24 czerwca 1998r., III SA 1379/97, dostępny na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Postępowanie odwoławcze polega bowiem nie tylko na kontroli postępowania organu I instancji, lecz także na weryfikacji zaskarżonej decyzji pod względem jej legalności i celowości. Powinno mieć miejsce ponowne merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy niejako "od nowa", gdyż organ odwoławczy nie jest związany poczynionymi przez organ I instancji ustaleniami i dokonaną oceną dowodów (patrz: wyrok WSA w Warszawie z 20 stycznia 2006 r., sygn. akt V SA/Wa 2473/05, LEX nr 196286). W świetle powyższego zauważyć należy, że ponowne rozpatrzenie sprawy (rozstrzygniecie sprawy w przedmiocie wniosku o przyznanie środków finansowych na realizację projektu) nie może mieć charakteru iluzorycznego. Minister w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji powinien, czyniąc zadość wymogom z art. 107 § 3 k.p.a. w związku z art. 140 k.p.a., odnieść się do wszystkich zarzutów podniesionych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, czego jednak w ogóle nie uczynił. Podkreślić należy, że Minister wydając zaskarżoną decyzję oparł się wyłącznie na stanowisku zespołu odwoławczego, zawartym w opinii z dnia [...] kwietnia 2016 r. Przedmiotowa opinia jest również lakoniczna, nie wyjaśnia powodów, nie wskazuje argumentów na okoliczność zaniżenia punktacji i nie nawiązuje do zarzutów Skarżącego podniesionych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Te wszystkie okoliczności uniemożliwiają Sądowi dokonanie skutecznej weryfikacji prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia. Świadczą one również o zasadności zarzutów skargi nie tylko w zakresie naruszenia art. 107 § 3 k.p.a., lecz również art. 8 k.p.a., który nakazuje organom administracji publicznej prowadzić postępowanie w sposób budzący zaufanie do władzy publicznej. Ponownie orzekając w sprawie Minister uwzględni ocenę prawną wyrażoną w niniejszym wyroku i rozważy zasadność wszystkich argumentów i zastrzeżeń o charakterze merytorycznym podniesionych przez Skarżącego na etapie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (powtórzonych także w skardze), ze szczególnym odniesieniem się do podnoszonej przez Skarżącego kwestii zastosowania innego kryterium od wskazanych w ogłoszeniu o konkursie, co powinno znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu przyszłej decyzji, spełniającej wymogi art. 107 § 3 k.p.a. Dopiero analiza całokształtu sprawy powinna być podstawą do rozstrzygnięcia kwestii przyznania środków finansowych na realizację projektu zgłoszonego przez Skarżącego. Organ powinien mieć również na względzie, że przewidziany w art. 14 ust. 2 ustawy o zasadach finansowania nauki, wymóg opiniowania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przez zespół odwoławczy (powołany na podstawie art. 52 ust. 2 ustawy) nie oznacza przyznania temu zespołowi ścisłego przymiotu organu w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Poza tym określenie ,,Wniosek (...) jest opiniowany" ma zasadniczo inne znaczenie niż zwroty np: ,,po uzgodnieniu", ,,w uzgodnieniu", ,,za zgodą", które mogłyby wskazywać na ściślejsze związanie organu orzekającego opinią zespołu odwoławczego. Daje to podstawę dla organu do szerszego rozpatrzenia spornych kwestii, niż tylko oparcie się na opinii zespołu odwoławczego (patrz: wyrok WSA w Warszawie z dnia 17 kwietnia 2015 r., sygn. akt V SA/Wa 3072/14; podobnie wyrok WSA w Warszawie z dnia 27 czerwca 2013 r., sygn. akt V SA/Wa 1022/13, NSA z dnia 14 stycznia 2015 r., sygn. akt II GSK 1923/13, dostępne na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponownie rozpatrując sprawę Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego dostosuje się do wskazań zawartych w niniejszym wyroku. Z przedstawionych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję i orzekł jak w wyroku. Odnośnie do wniosku o zwrot kosztów, Sąd wskazuje, że zgodnie z art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Do kosztów tych zalicza się między innymi koszty sądowe, w tym wpis, a także wynagrodzenie pełnomocnika (w tym przypadku adwokata) reprezentującego stronę skarżącą, o czym stanowi art. 205 § 1 i § 2 p.p.s.a. Wniosek o zwrot kosztów Sąd rozstrzygnął zatem w oparciu o wskazane przepisy, zasądzając na rzecz Skarżącego kwotę 680 zł, stanowiącą sumę uiszczonego w sprawie wpisu sądowego (200 zł) oraz wynagrodzenia adwokata (480 zł).