V SA/Wa 2590/10

WyrokWSA w Warszawie2011-04-14

Skład orzekający: Joanna Zabłocka, Jolanta Bożek, Jarosław Stopczyński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej w decyzji administracyjnej, dotyczące błędnego zapisu imienia strony, jest zgodne z prawem, jeśli skarżący twierdzi, że omyłka dotyczy również innych pism w postępowaniu?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że postanowienie o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej w decyzji administracyjnej, polegającej na błędnym zapisie imienia strony, jest zgodne z prawem. Sąd podkreślił, że tryb sprostowania oczywistych omyłek, uregulowany w art. 113 § 1 KPA, dotyczy wyłącznie błędów w wydanych decyzjach, a nie w innych pismach kierowanych do stron postępowania. Skoro omyłka była oczywista i dotyczyła tożsamości strony, jej sprostowanie było prawidłowe, a utrzymujące je w mocy postanowienie organu wyższej instancji również nie naruszało prawa.
Stan faktyczny
Skarżący L.W. wniósł skargę na postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Oddziału ARiMR o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej w decyzji z 2009 r. Omyłka polegała na błędnym zapisie imienia strony z "Ł." na "L.". Skarżący zarzucił, że sprostowanie objęło tylko jedną decyzję, a nie inne pisma w postępowaniu. Sąd administracyjny ocenił, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, a sprostowanie było prawidłowe w świetle art. 113 § 1 KPA.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę jako nieuzasadnioną.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Joanna Zabłocka (spr.) Sędzia WSA - Jolanta Bożek Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński Protokolant st. sekr. sąd. - Monika Włochińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi L.W. na postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistych omyłek w decyzjach oddala skargę Postanowieniem nr [...] z dnia [...] sierpnia 2010r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] k/L. (dalej: Dyrektor Oddziału) sprostował oczywiste omyłki w decyzji własnej nr [...] z dnia [...] stycznia 2009r. o stwierdzeniu nieważności decyzji nr [...] z dnia [...] listopada 2004r. o przyznaniu L. W. płatności bezpośrednich do gruntów rolnych - w ten sposób, że w oznaczeniu strony w słowie "Ł." literę "Ł" zastąpił "L" oraz w pierwszej linijce rozstrzygnięcia w słowie "Ł." literę "Ł" zastąpił "L". W uzasadnieniu postanowienia – powołując się na art.113 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej: k.p.a. ) – organ wskazał, iż ww. omyłka nie budzi żadnych wątpliwości co do tożsamości strony, do której kierowana jest decyzja. Oczywistość tej omyłki potwierdzają dokumenty zgromadzone w sprawie. Pismem z [...] sierpnia 2010r. L. W. wniósł zażalenie na ww. postanowienie podnosząc, iż sprostowano oczywistą omyłkę jedynie w decyzji nr [...] z [...] stycznia 2009r., natomiast nie uczyniono tego w innych pismach kierowanych do niego, tj. w piśmie z [...] grudnia 2008r. o wszczęciu postępowania administracyjnego, stanowisku Dyrektora Oddziału w sprawie odwołania oraz piśmie przewodnim przekazującym odwołanie. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy, Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: Prezes ARiMR) postanowieniem nr [...] z dnia [...] września 2010r. utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ II instancji wskazał m.in., iż intencją Dyrektora Oddziału było wskazanie osoby L. W., a nie Ł. W., co znajduje potwierdzenie w aktach sprawy, jak również w treści decyzji. Omyłka nie budzi żadnych wątpliwości co do tożsamości strony. Ponadto skarżący czynnie brał udział w postępowaniu administracyjnym, a zatem wiedział, iż dotyczy ono jego osoby. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący wniósł o unieważnienie zaskarżonego postanowienia w całości zarzucając, iż postępowanie administracyjne było prowadzone w sprawie przeciwko Ł.W., podczas gdy on nazywa się L. W. W odpowiedzi na skargę Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w całości podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone orzeczenie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi wyeliminowanie tego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego (ewentualnie stwierdzenie jego wydania z naruszeniem prawa,v.art.145§1 p.p.s.a.). Przedmiotem oceny Sądu w tym postępowaniu było zaskarżone przez L.W. postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa nr [...] z dnia [...] .09.2010 r. ( Skarżący błędnie wskazał datę postanowienia jako [...].10.2010 r.). Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia, w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu, Sąd stwierdził, że postanowienie to nie narusza prawa. Zgodnie z art.113§1 kodeksu postępowania administracyjnego organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. W ocenie Sądu nie budzi wątpliwości, że wskazanie w decyzji nr [...] ARiMR z dnia [...] stycznia 2009 r. iż adresatem tej decyzji jest "Ł.", a nie "L." W. stanowiło oczywistą omyłkę pisarską podlegającą sprostowaniu w trybie art.113§1 k.p.a. Dlatego jako prawidłowe należało ocenić zarówno postanowienie nr [...] wydane dnia [...] sierpnia 2010 r. przez Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR dotyczące sprostowania ww. oczywistej omyłki jak i utrzymujące je w mocy postanowienie nr [...] Prezesa ARiMR z dnia [...] września 2010 r. Należy wskazać, że w trybie art.113 k.p.a. nie podlegają sprostowaniu błędy w kierowanych do stron postępowania pismach, np. informujących o wszczęciu postępowania administracyjnego, ani w wewnętrznych pismach organów administracji. Jak wynika z treści skargi, skarżący wnosząc skargę na postanowienie wydane w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki w decyzji stwierdzającej nieważność decyzji o przyznaniu mu płatności bezpośrednich do gruntów rolnych zmierzał w istocie nie tylko do uchylenia zaskarżonego postanowienia, ale również do wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji dotyczących stwierdzenia nieważności decyzji o przyznaniu mu płatności bezpośrednich do gruntów rolnych. W związku z tym Sąd wyjaśnia, że po pierwsze zgodnie z art.134 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, czyli w tym postępowaniu ocenie Sądu podlegały tylko postanowienia wydane w przedmiocie sprostowania omyłki pisarskiej w imieniu skarżącego; po wtóre postępowanie administracyjne prowadzone w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o przyznaniu skarżącemu płatności bezpośrednich do gruntów rolnych zakończone wydaniem dnia [...] marca 2009 r. przez Prezesa ARiMR decyzji nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Dyrektora [...] OR ARiMR nr [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. było przedmiotem oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 29 września 2009r. wydanym w sprawie o syg.akt V SA/Wa 673/09 oddalił skargę L. W. Nie znajdując, w tych warunkach, podstaw do stwierdzenia, że zaskarżone postanowienie nie odpowiada prawu materialnemu, względnie że wydane zostało z mającym, co najmniej istotny wpływ na wynik sprawy, naruszeniem przepisów postępowania, Sąd stosownie do przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę jako nieuzasadnioną.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło