V SA/Wa 266/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia WSA - Bożena Zwolenik, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), Protokolant specjalista - Izabela Wrembel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 maja 2019 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w części i orzeczenie o prawidłowym okresie naliczania odsetek od kwoty dofinansowania przypadającej do zwrotu oddala skargę. Decyzją z dnia [...] maja 2016 r. znak: [...] PARP działając jako Instytucja Wdrażająca (dalej także jako: IW) określiła E. z o.o. w K. (dalej także jako: strona, odwołująca, skarżąca) zobowiązanie do zwrotu środków w wysokości 453 311,80 zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia przekazania środków do dnia dokonania zwrotu na rachunek PARP w terminie 14 dni od doręczenia decyzji ostatecznej. W dniu [...] sierpnia 2016 r. do Ministra Rozwoju (dalej także jako: organ odwoławczy, organ II instancji) wpłynęło odwołanie strony od w/w decyzji. Po jego rozpoznaniu organ odwoławczy decyzją z dnia [...] marca 2017 r. znak: [...] uchylił decyzje PARP w części dotyczącej określenia okresów, za jakie powinny zostać naliczone odsetki jak dla zaległości podatkowych i w tym zakresie orzekł, iż prawidłowy okres naliczania odsetek to: • od kwoty w wysokości 385 315,03 zł wypłaconej z EFRR, od dnia przekazania środków, tj. 17 września 2010 r. do dnia zwrotu, • od kwoty w wysokości 67 996,77 zł wypłaconej z BP, od dnia przekazania środków, tj. 10 września 2010 r. do dnia zwrotu, z zastrzeżeniem, że dla w/w kwot z okresów naliczania odsetek wyłączone powinny zostać okresy: • od [...] lutego 2016 r., tj. od dnia wszczęcia z urzędu postępowania administracyjnego przez PARP do 16 czerwca 2016 r., tj. do dnia doręczenia decyzji Organu I instancji oraz • od 26 września 2016 r. tj. od dnia następującego po upływie terminu na załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym, do dnia doręczenia niniejszej decyzji oraz utrzymał w mocy decyzję Organu I instancji w pozostałym zakresie. W uzasadnieniu własnej decyzji organ odwoławczy przywołał m.in. następujące okoliczności faktyczne i prawne: Przedmiotem umowy zawartej między PARP a skarżącą było udzielenie dofinansowania skarżącej ze środków publicznych w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka na realizację projektu pn.: "[...] (por. 2 umowy o dofinansowanie). Jednocześnie, w § 6 ust. 3 umowy o dofinansowanie (zmienionej aneksem nr [...] do Umowy o dofinansowanie projektu z [...] stycznia 2010 r.) zostało wskazane, iż "Okres kwalifikowalności wydatków dla projektu rozpoczyna się w dniu [...] stycznia 2009 r. i kończy się w dniu [...] stycznia 2010 r." a zatem w tym okresie powinna nastąpić pełna realizacja rzeczowo – finansowa projektu przez Spółkę. Z kolei, w § 6 ust. 6 umowy o dofinansowanie zostało określone, iż "Zakończenie realizacji Projektu oznacza: 1) wykonanie pełnego zakresu rzeczowego Projektu zgodnie z harmonogramem rzeczowo-finansowym projektu stanowiącym załącznik nr 2 do umowy 2) udokumentowanie zakupu towarów lub usług odpowiednimi protokołami odbioru lub innymi dokumentami potwierdzającymi zgodność realizacji projektu z warunkami Umowy 3) zrealizowane przez Beneficjenta pełnego zakresu finansowego projektu, co oznacza zrealizowanie przez beneficjenta wszystkich płatności w ramach Projektu, tj., poniesienie wydatków i pozyskanie dokumentów stanowiących podstawę uznania wydatków za kwalifikujące się do objęcia wsparciem w ramach projektu". Beneficjent – zgodnie z § 3 ust. 1 umowy o dofinansowanie zobowiązał się do "zrealizowania Projektu w pełnym zakresie określonym w Harmonogramie rzeczowo-finansowym projektu (...), w terminie wskazanym w §6 ust. 3 z należytą starannością, zgodnie z 1) Umową i jej załącznikami, w szczególności z opisem zawartym we wniosku o dofinansowanie (...); 2) obowiązującymi przepisami prawa krajowego i wspólnotowego (...)." Jednocześnie, zgodnie z § 8 ust. 1 i 2 umowy o dofinansowanie, Beneficjent jest zobowiązany do osiągnięcia wskaźników określonych we wniosku o dofinansowanie oraz do osiągnięcia założonych celów Projektu. We wniosku o dofinansowanie ( zob. pkt 15), stanowiący integralną część umowy o dofinansowanie beneficjent oświadczył, iż "ogólnym celem projektu jest umożliwienie nieograniczonego dostępu on-line do innowacyjnych form informacji z zakresu i opisu opinii produktów oferowanych przez sklepy internetowe w Polsce poprzez wdrożenie elektronicznej usługi. Cel ten będzie realizowany poprzez E. – utworzenie serwisu C. wdrożenie nowej e-usługi w obszarze handlu w Internecie. (...) Usługi będą świadczone drogą elektroniczną w publicznych sieciach telekomunikacyjnych, w sposób zautomatyzowany i natychmiastowy, odpowiadając na zindywidualizowane potrzeby usługobiorcy, bez konieczności jednoczesnej obecności stron w tej samej lokalizacji." Beneficjent założył, że źródłami przychodów z e-usługi będzie sprzedaż reklam, banerów i pop-up (40% przychodów) oraz sprzedaż reklamy kontekstowej producentów (60% przychodów). Przychody będą generowane poprzez ilości kliknięć ogłoszeń reklamodawców. Beneficjent, założył, iż przychody z tego tytułu będą wprost proporcjonalne do ilości użytkowników serwisu C. wskazując, że w kolejnych latach użytkownicy wykonają 10 kliknięć miesięcznie w 2008 r., 15 w 2009 r. oraz 20 w 2010 r. Jednostkowy przychód za kliknięcie użytkownika został zaplanowany na poziomie 0,10 zł netto w przypadku reklamy, banerów i pop-up oraz 0,30 zł w przypadku reklamy kontekstowej producentów. W odniesieniu do celów projektu na poziomie rezultatu (pkt. 15 lit. c wniosku o dofinansowanie) Beneficjent zadeklarował m.in.: 1) wzrost liczny nowych użytkowników(klientów) e-usług E. Sp. z o.o. o 78 750 osób w okresie zakończenia projektu, "weryfikacja wskaźnika" miała nastąpić na podstawie statystyk generowanych przez serwis C. a "wynikiem produktu jest stopniowe pozyskiwanie klientów" a ich liczba "będzie systematycznie wzrastać" 2) "wzrost sprzedaży z tytułu realizacji projektu w okresie zakończenia projektu o 259 875 zł w odniesieniu do poziomu przed realizacją projektu", "weryfikacja wskaźnika" miała nastąpić na podstawie sprawozdania finansowego oraz faktur, natomiast "wynikiem projektu jest stopniowy wzrost sprzedaży związany ze stopniowym wzrostem liczby nowych klientów" 3) utworzenie 2 nowych miejsc pracy, w tym prezesa oraz sprzedawcy, którego weryfikacja miała nastąpić na podstawie umowy o prace oraz listy płac. Ponadto, Beneficjent zaplanował wzrost liczby nowych klientów e-usług E. Sp. z o.o. W pierwszym roku po zakończeniu realizacji projektu tj. w 2010 r o 831 000 osób (pierwszy rok trwałości), w 2011 r. o 872 550 osób (drugi rok trwałości), w 2012 r. o 916 177 osób (trzeci rok trwałości.) W zakresie sprzedaży Beneficjent zadeklarował wzrost o 3 656 400 zł w pierwszym roku trwałości, o 3 839 220 zł w drugim roku trwałości oraz o 4 031 181 zł w trzecim roku trwałości. Na realizację projektu, na podstawie wniosku o płatności pośrednią nr [...] przekazała Beneficjentowi dofinansowanie w łącznej wysokości 453 311,80 zł, [...] września 2010 r. kwotę w wysokości 67 996,77 zł ze środków BP oraz [...] września 2010 r. kwotę w wysokości 385 315, 03 zł ze środków z EFRR. M. [...] S.A. (dalej: "M."), która pełni funkcje Regionalnej Instytucji Finansującej (dalej: RIF), [...] i [...] września 2010 r. przeprowadziła kontrole osiągnięcia przez Beneficjenta wskaźników rezultatu i celów projektu, przy czym [...] września 2010 r. została przeprowadzona kontrola w miejscu lokalizacji serwera w W. W wyniku ww. kontroli stwierdzono następujące zastrzeżenia do przebiegu realizacji Projektu, które nie zostały wyjaśnione w toku podjętych działań wyjaśniających, w zakresie: 1) nieosiągnięcia przez Beneficjenta wskaźnika rezultatu odnoszącego się do wzrostu liczby nowych klientów e-usługi E. Sp. z o.o., w pierwszym roku po zakończeniu realizacji o 831 000 osób –podczas kontroli Beneficjent oświadczył, że nie osiągnie założonego we wniosku wzrostu liczby klientów; 2) nieosiągnięcia przez beneficjenta wskaźnika rezultatu dotyczącego ilości utworzonych miejsc pracy, 3) nieosiągnięcia przez Beneficjenta wskaźnika rezultatu dotyczącego wzrostu sprzedaży e-usług z tytułu realizacji projektu, (podczas kontroli oświadczył, że nie osiągnie założonego we wniosku wskaźnika sprzedaży z tytułu e-usług;) 4) zasad funkcjonowania serwisu C. serwis nie był na bieżąco aktualizowany, a zamieszczone komentarze dotyczące prezentowanych produktów były w większości kopiami komentarzy z portalu c. 5) powiązań osobowych pomiędzy Beneficjentem a T. S.A. nabywcą usługi powierzchni reklamowanej w serwisie C. ma podstawie faktury VAT nr [...]. Po weryfikacji dostarczonej przez Beneficjenta dokumentacji stwierdzono, że znaczna część dostarczonych komentarzy pokrywa się z komentarzami umieszczonymi na portalu c. IW również poddawała w wątpliwość kwestię zachowania zasady uczciwej konkurencji w związku z przedstawioną faktura VAT nr [...] z [...] grudnia 2009 r. na sprzedaż powierzchni reklamowej w serwisie C., której wystawcą była firma T. S.A., a prezesem zarządu był M.S. Potwierdzono również, iż poprzez sprzedaż powierzchni reklamowej portalu C. na wyłączność oraz firmie, w której funkcję prezesa pełni M.S. (będący jednocześnie prezesem zarządu u Beneficjenta) nie zachowano zasady uczciwej konkurencji, efektywności i przejrzystości zgodnie z §12 ust. 2 umowy o dofinansowanie. [...] marca 2013 r. w związku ze stwierdzonymi na etapie kontroli projektu nieprawidłowościami w jego realizacji, rekomendowano wypowiedzenie Beneficjentowi umowy o dofinansowanie, do którego jednakże nie doszło. Zgodnie z wyjaśnieniami Beneficjenta zawartymi w piśmie z [...] grudnia 2010 r. odnoszącymi się do osiągnięcia wskaźnika rezultatu dotyczącego ilości utworzonych miejsc pracy, Beneficjent powołał się na fakt, że PARP wydawała interpretację dla innych projektów w ramach działania 8.1 POIG, gdzie wyrażała zgodę na udokumentowanie wskaźnika miejsc pracy poprzez zawarcie umów zlecenia. W kwestii zastrzeżeń RIF dotyczących zasad funkcjonowania serwisu C. Beneficjent dostarczył wersję elektroniczną komentarzy najbardziej aktywnego użytkownika portalu z datą ich wystawienia. Organ odwoławczy podkreśla, że na mocy § 12 ust. 1-4 umowy o dofinansowanie Beneficjent zobowiązał się do ponoszenia wszystkich wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem z zachowaniem zasady uczciwej konkurencji, efektywności, jawności i przejrzystości oraz zobowiązany jest dołożyć wszelkich starań w celu uniknięcia konfliktu interesów rozumianego, jako brak bezstronności i obiektywności w wypełnianiu funkcji jakiegokolwiek podmiotu objętego umową w związku z jej realizacją. Beneficjent zobowiązał się do dokonywania czynności związanych z zakupem w formie pisemnej, przy czym dla dokumentowania czynności innych niż zawarcie umowy dopuszczalna jest forma elektroniczna i faks Umowa wskazuje także, że jeżeli Beneficjent nie jest zobowiązany do stosowania ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (tekst jedn. Dz. U. 2015r.poz, 2164), dalej: "ustawa Pzp", w przypadku realizacji w ramach projektu zakupu od jednego dostawcy lub wykonawcy usług, którego wartość przekracza 50 000,00 zł zobowiązuje się do przedstawienia, co najmniej trzech ofert, ważnych na dzień złożenia zamówienia lub zawarcia umowy oraz udokumentować fakt zamieszczenia ogłoszenia o dokonywanym zakupie na swojej stronie internetowej lub w prasie, bądź też w siedzibie Beneficjenta. Jak wynika z protokołu z [...] lutego 2009 r. w sprawie wyboru dostawcy usług w ramach projektu oraz usług budowy serwisu i testowania budowy serwisu w ramach realizowanego projektu wybrana została P. Sp. z o.o. powiązana osobowo z udziałowcem i prezesem zarządu Beneficjenta M.S. M.S., w okresie przed przeprowadzeniem postępowania ofertowego na wybór wykonawcy usług dla E. Sp. z o.o., lecz już po złożeniu wniosku o dofinansowanie, posiadał udziały w P. Sp. z o.o.-nabywając je ponownie po wyborze tej Spółki na wykonawcę ww. usług. Organ II instancji przypomina, że PARP uznała ustalenia RIF dokonane podczas kontroli Projektu oraz na etapie oceny wniosków o płatność – za własne, stwierdzając, że: 1) wskaźnik rezultatu w postaci utworzonych nowych miejsc pracy nie został osiągnięty, 2) wskaźnik rezultatu w postaci liczby nowych klientów e-usług nie został osiągnięty, 3) wskaźnik rezultatu w postaci wzrostu sprzedaży e-usług z tytułu realizacji projektu nie został osiągnięty, 4) Beneficjent przy wyborze wykonawcy usług dot. Zbudowania serwisu internetowego oraz usługi testowania (firmy P. Sp. z o.o.) naruszył zasady dokonywania zakupów określone w § 12 ust. 2-3 umowy o dofinansowanie. Wskutek zaistniałych w projekcie nieprawidłowości PARP, pismem z [...] marca 2015 r., wezwała Beneficjenta do zwrotu otrzymanego dofinansowania wraz z należnymi odsetkami. W odpowiedzi, Beneficjent pismem z [...] kwietnia 2015 r. wskazał na brak jakiejkolwiek podstawy takiego działania IW. Podkreślił, że stworzone w trakcie projektu miejsca pracy były w całości utworzone na podstawie umów zlecenia i wydatki z nimi związane zostały przez PARP zaakceptowane, również w pierwszej płatności pośredniej. Odnośnie zarzutu nieosiągnięcia wskaźnika wzrostu sprzedaży Beneficjent podniósł, że sprzedaż powierzchni była modelem biznesowym projektu i przychody z nią związane bezpośrednio efektem powstałej e-usługi, natomiast przedmiotowy zarzut należy traktować, jako wynikający ze złej woli PARP. W kwestii zarzutu nieosiągnięcia wskaźnika liczby nowych klientów beneficjent wskazał, iż jest on nieprawdziwy, gdyż podczas kontroli przedstawił statystyki serwisu potwierdzające znaczne przekroczenie założonych celów wskaźnika. Co zaś się tyczy zarzutu wyboru P. Sp. z o.o. na jednego z wykonawców projektu to zdaniem Beneficjenta był on zgodny z postanowieniem §12 umowy o dofinansowanie, ponieważ M.S. od 10 lutego 2009 r. nie był udziałowcem P. Sp. z o.o., co wynika z umowy sprzedaży udziałów tej spółki. Beneficjent zwrócił uwagę, że M.S. posiadał 15% udziałów w P. Sp. z o. o, a zatem zgodnie z definicją powiązań wg prawodawstwa wspólnotowego spółka ta nie była z nim powiązana uprzednio, gdyż posiadał mniej niż 25 % udziałów. Beneficjent podniósł, że wypłata płatności pośredniej nastąpiła po weryfikacji dokumentów potwierdzających wydatki na ponad 60% wartości projektu, w tym wydatki poniesione w ramach umowy na rzecz P. Sp. z o.o., w trakcie, której przedstawił dokumenty związane z P. Sp. z o.o., do czego PARP nie wniósł uwag. Dodatkowo zaznaczył, że nie otrzymał wypowiedzenia umowy o dofinansowanie, co świadczy o braku podstaw do jej rozwiązania, w związku, z czym umowa powinna zostać przez PARP "wykonana". IW nie uznała argumentacji Beneficjenta za zasadną i podtrzymała swoje stanowisko w sprawie. W związku z niedokonaniem przez Beneficjenta zwrotu środków w wysokości 453 311,80 zł wraz z należnymi odsetkami, IW wszczęła postępowanie administracyjne w przedmiocie określenia zobowiązania do zwrotu dofinansowania ze środków unijnych, zakończone wydaniem przez Organ I instancji decyzji z [...] maja 2016 r., znak: [...], którą Beneficjent zaskarżył, wnosząc odwołanie. W dalszej kolejności organ odwoławczy przywołał treść art. 207 ust1,8,9 i 11 u.o.f.p, a następnie wyjaśnił, że wykorzystanie środków niezgodnie z przeznaczeniem następuje przez zapłatę za zrealizowane zadania inne niż te, na które środki zostały przeznaczone. W tym przypadku chodzi o sfinansowanie zadania będące poza zakresem rzeczowym projektu, na który zostały przeznaczone środki, wydatki niezwiązane bezpośrednio z realizowanym projektem, nieprzyczyniające się do osiągnięcia celu określonego w umowie o dofinansowanie, które nie mogą zostać uznane za wydatki kwalifikowalne. "Przeznaczenie" oznacza w tym przypadku określenie z góry celu, na który środki są przekazywane. Naruszenie procedur przy wykorzystaniu środków dotyczy przede wszystkim procedur wskazanych w umowie o dofinansowanie. Środkami pobranymi w nadmiernej wysokości są natomiast środki otrzymane w wysokości wyższej niż określona w odrębnych przepisach, umowie o dofinansowanie lub wyższej niż niezbędna na dofinansowanie kub finansowanie dotowanego zadania. W szczególności środkami pobranymi w nadmiernej wysokości będą środki pochodzące z zaliczki niewykorzystanej w całości i niezwróconej przez beneficjenta. Środkami nienależnymi są środki udzielone bez podstawy prawnej, np. przyznane na podstawie dokumentu potwierdzającego nieprawdę. To, o czym mowa powyżej znalazło odzwierciedlenie w zawartej z Beneficjentem umowie o dofinansowanie. Zgodnie z § 14 ust. 2 tej umowy: "W przypadku: 1) wykorzystania dofinansowania niezgodnie z przeznaczeniem, 2) wykorzystania dofinansowania z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184 ustawy o finansach publicznych, 3) pobrania dofinansowania nienależnie lub w nadmiernej wysokości, stosuje się art. 207 i następne ustawy o finansach publicznych". Natomiast § 14 ust. 3 i 4 umowy o dofinansowanie stanowią odpowiednio: ust. 3 –"W przypadku stwierdzenia okoliczności, o których mowa w ust. 2, Instytucja Wdrażająca/Instytucja Pośrednicząca II stopnia, wzywa beneficjenta do: 1) zwrotu środków lub 2) wyrażenia zgody na pomniejszenie kolejnych wypłat dofinansowania, zgodnie z art. 207 ust 2 ustawy o finansach publicznych, w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania", zaś ust. 4 –"Po bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w ust. 3, właściwa instytucja wydaje decyzję określająca kwotę przypadającą do zwrotu i termin, od którego nalicza się odsetki, oraz sposób zwrotu środków". Zdaniem Organu odwoławczego, biorąc pod uwagę wskazane powyżej wyjaśnienia w zakresie wykorzystania środków "niezgodnie z przeznaczeniem", Organ I instancji właściwie ustalił, że w niniejszej sprawie doszło do naruszenia art. 207 ust. 1 pkt 1 u.o.f.p. W kwestii założenia dotyczącego utworzenia nowych miejsc pracy Organ II instancji nie ma wątpliwości, że nie zostało ono osiągnięte. Nie można podzielić twierdzenia Beneficjenta, iż zatrudnienie na podstawie umowy zlecenia oznacza wykonanie tego wskaźnika. We wniosku o dofinansowanie Beneficjent jednoznacznie, bowiem wskazał, że utworzy 2 nowe miejsca pracy, w tym prezesa oraz sprzedawcy, czego weryfikacja miała nastąpić na podstawie umowy o prace oraz listy płac. Osoby wykonujące pracę na podstawie umowy o pracę są pracownikami, a zatem ma do nich zastosowanie kodeks pracy, odmiennie niż w przypadku osób zatrudnionych na podstawie umowy zlecenie, jako umowy cywilnoprawnej, do których stosuje się kodeks cywilny. Zatem pomiędzy zatrudnieniem na podstawie umowy o pracę a zatrudnieniem na podstawie umowy zlecenie jest istotna różnica wynikająca przede wszystkim z faktu, iż umowa zlecenia nie posiada cech stosunku pracy wymienionych w art. 22 ustawy z 26 czerwca 1974 r. Kodeksu pracy. Odnosząc się do twierdzenia Beneficjenta zawartego w odwołaniu, iż w odpowiedzi na pytanie zamieszczone na stronie internetowej, PARP dopuścił rozliczenie wynagrodzeń na podstawie umów o pracę, umów o dzieło i umów zlecenia, to przedmiotowe stanowisko nie ma zastosowania w niniejszej sprawie, skoro beneficjent we wniosku sam złożył osiągnięcie wskaźnika poprzez utworzenie miejsc pracy na podstawie umów o pracę. W tym kontekście za trafny uznać należy pogląd PARP, iż przyjęcie przez Beneficjenta takich założeń we wniosku o dofinansowanie uzasadnia na etapie rozliczenia projektu w ramach tego wskaźnika wymaganie, aby Beneficjent wykazał jego zrealizowanie w taki sposób, w jaki sam przewidział we wniosku. Jeżeli tego nie uczynił nie można uznać, że założony cel projektu został osiągnięty, a tym samym naruszone zostało postanowienie § 8 ust. 1 i 2 umowy o dofinansowanie. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego jednoznacznie wynika również, że Beneficjent nie osiągnął wskaźnika dotyczącego wzrostu liczby nowych użytkowników (klientów) e–usług określonego we wniosku o dofinansowanie na 831 000 osób w pierwszym roku po zakończeniu okresu realizacji projektu. Beneficjent podczas kontroli oświadczył, że wskaźnik ten nie zostanie przez niego osiągnięty i okoliczności tej w odwołaniu nie kwestionuje. Podniósł natomiast, iż nie ma podstaw prawnych nałożenia ma beneficjenta obowiązku osiągnięcia założeń opisanych, jako plany i prognozy w kolejnych latach projektu. Wskazał przy tym, że obowiązek utrzymania trwałości przez okres 3 lat dotyczy projektu a nie wskaźników czy celów i pojęć tych nie można utożsamiać. Organ Odwoławczy wyjaśnia, że konkretne wskaźniki określone przez Beneficjenta w umowie o dofinansowanie stanowią narzędzie pozwalające na weryfikację, czy cel projektu został osiągnięty. Tym samym skoro Beneficjent nie osiągnął założonego wskaźnika projektu na poziomie rezultatu, który sam określił, to nie osiągnął celu projektu. To z kolei oznacza, że doszło do naruszenia postanowienia § 8 ust. 2 umowy o dofinansowanie. Tożsamy skutek wystąpił w wyniku nieosiągnięcia przez Beneficjenta wskaźnika rezultatu dotyczącego wzrostu sprzedaży e-usług z tytułu realizacji projektu założonego we wniosku o dofinansowanie na kwotę 3 365 400,00 zł w pierwszym roku po zakończeniu realizacji projektu. Jeżeli zaś chodzi o dokonaną przez PARP ocenę w kwestii nieosiągnięcia wskaźnika rezultatu w postaci wzrostu sprzedaży powierzchni reklamowej portalu C. w okresie trwałości projektu w związku z wystawioną fakturą VAT nr [...] dla T. S.A. to Organ II Instancji w pełni ją podziela. PARP trafnie wskazał, że czynność związana z podpisaniem umowy, w wyniku, której wystawiona została ww. faktura, nosi znamiona pozornej, ukierunkowanej na wykazanie Organowi, że założony wskaźnik został osiągnięty i nie dowodzi rozwoju projektu i przynoszenia przychodów. Umowa pomiędzy Beneficjentem a T. S.A. podpisana została przez tę samą osobę działającą w imieniu dwóch podmiotów – Prezesa zarządu M.S. Już zatem ta okoliczność budzi wątpliwości, co do rzeczywistych intencji związanych z jej podpisaniem w szczególności odnoszących się do rozwoju projektu. Dodatkowo, na co słusznie uwagę zwrócił Organ I Instancji, umowa z T. S.A. podpisana została na wyłączność, co oznacza, że Spółka ta, powiązana z Beneficjentem, była jedynym podmiotem reklamowanym w serwisie Beneficjenta do 30 września 2011 r., a także jedynym portalem, do którego następowało przekierowanie z serwisu C. Powyższe oznacza, że beneficjent nie dąży do rozwoju serwisu przez zwiększenie ilości podmiotów reklamujących się poprzez serwis, a co za tym idzie wzrostu przychodów ze sprzedaży. Taki stan rzeczy uzasadnia, zatem, stanowisko, iż Beneficjent nie osiągnął założonego wskaźnika rezultatu we wniosku o dofinansowanie. Poza tym, na etapie realizacji Projektu, Beneficjent przy wyborze wykonawcy usługi przygotowania specyfikacji serwisu oraz budowy serwisu i testowania budowy serwisu naruszył zasady określone w §12 ust. 2-4 umowy o dofinansowanie. Zbycie udziałów w P. Sp. z o.o. przez prezesa zarządu, a zarazem jedynego udziałowca Beneficjenta w okresie poprzedzającym postępowanie ofertowe, a następnie ponowne ich nabycie po przeprowadzeniu tego postępowania ofertowego, w sposób ewidentny świadczy o dokonywaniu przez Beneficjenta zakupów z naruszeniem zasad, o których mowa w postanowieniach umowy, w tym w szczególności zasady przejrzystości, uczciwej konkurencji oraz braku konfliktu interesów rozumianego, jako brak obiektywności i bezstronności w wypełnianiu funkcji jakiegokolwiek podmiotu objętego umową o dofinansowanie w związku z jej realizacją. Oceny takiej nie może zmienić podnoszony przez Beneficjenta argument, ze na moment przeprowadzenia postępowania ofertowego M.S. – prezes zarządu Beneficjenta nie był udziałowcem P. Sp. z o.o., gdyż w dniu podpisania umowy o dofinansowanie tj. [...] lutego 2009 r. udziały te jeszcze posiadał i dokonał ich zbycia dopiero [...] lutego 2009 r. W zaistniałym stanie rzeczy zważywszy, że zgodnie z umową o dofinansowanie Beneficjent zobowiązał się do dokonywania zakupów zgodnie z powyższymi zasadami, w szczególności przy dołożeniu wszelkich starań w celu uniknięcia konfliktu interesów, w tym bezstronności i obiektywności w wypełnianiu funkcji jakiegokolwiek podmiotu objętego umową w związku z jej realizacją, nie można uznać, iż dochował powyższych zasad ze względu na występujące powiązania osobowe pomiędzy Beneficjentem a P. Sp. z o.o. Ponadto, w świetle tych zasad nie sposób uznać za trafną podnoszoną na etapie postępowania przed Organem I Instancji argumentacje Beneficjenta, iż nie miał miejsca konflikt interesów ze względu na fakt, iż M.S. nie posiadał w P. Sp. z o.o. co najmniej 25% udziałów, a co za tym idzie Spółka ta nie była powiązana z Beneficjentem w świetle prawa europejskiego. Jak wynika z art. 3 ust 3 akapit 1 Załącznika nr 1 do Rozporządzenia 800/2008, przedsiębiorstwa powiązane oznaczają przedsiębiorstwa, które pozostają w jednym z poniższych związków: 1) przedsiębiorstwo ma większość praw głosu w innym przedsiębiorstwie w roli udziałowca/akcjonariusza lub członka; 2) przedsiębiorstwo ma prawo wywierać dominujący wpływ na inne przedsiębiorstwo zgodnie z umową zawartą z tym przedsiębiorstwem lub postanowieniami w jego statucie lub umowie spółki; 3) przedsiębiorstwo ma prawo wywierać dominujący wpływ na inne przedsiębiorstwo zgodnie z umową zawartą z tym przedsiębiorstwem lub postanowieniem w jego statucie lub umowie spółki; 4) przedsiębiorstwo będące udziałowcem/akcjonariuszem lub członkiem innego przedsiębiorstwa kontroluje samodzielnie, zgodnie z umową z innymi udziałowcami /akcjonariuszami lub członkami tego przedsiębiorstwa większość praw głosu udziałowców/akcjonariuszy lub członków w tym przedsiębiorstwie. Zgodnie z treścią art. 3 ust. 3 akapit 4 Załącznika nr 1 do tego Rozporządzenia 800/2008, przedsiębiorstwa pozostające w jednym z takich związków z osobą fizyczną lub grupą osób fizycznych działających wspólnie, również traktuje się jak przedsiębiorstwa powiązane, jeżeli prowadzą swoją działalność lub część działalności na tym samym właściwym rynku lub tynkach pokrewnych. W świetle ww. regulacji nie można uznać Beneficjenta za przedsiębiorstwo powiązane z tego względu, że jego jedyny udziałowiec oraz członek zarządu posiada udziały w P. Sp. z o.o. Nie może zmienić to jednak oceny, iż w kontekście zapisów § 8 ust. 2-4 umowy o dofinansowanie dokonanie zakupów w ramach projektu nie zostało zrealizowane zgodnie z zasadami tam wskazanymi. Nie sposób mówić o braku konfliktu interesów i związanym z tym zachowaniem obiektywizmu i bezstronności, w sytuacji, gdy Beneficjent dokonuje zakupów w Spółce, w której jednym z właścicieli w momencie zawarcia umowy o dofinansowanie był właściciel Beneficjenta, a następnie stał się nim ponownie po przeprowadzeniu postepowania ofertowego i wyborze wykonawcy. W ocenie organu odwoławczego w świetle powyższego beneficjent wykorzystał pobrane środki niezgodnie z przeznaczeniem. Dokonane niniejszej sprawie ustalenia potwierdzają również spełnienie przesłanki wykorzystania środków z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184 u.o.f.p, co uzasadnia dochodzenie od Beneficjenta w trybie art. 207 ust. 1 pkt 2 u.o.f.p, zwrotu dofinansowania wraz z odsetkami. Beneficjent nie osiągnął zakładanych wskaźników- tj. nie utworzył zakładanej ilości miejsc pracy, nie doprowadził do wzrostu liczby klientów o liczbę zakładaną we wniosku o dofinansowanie oraz do wzrostu sprzedaży o kwotę przewidzianą we wniosku. Ponadto, Beneficjent dokonał zakupów z naruszeniem zasad określonych w § 12 ust 2-4 umowy o dofinansowanie, wybierając wykonawcę powiązanego osobowo z prezesem, zarządu, a zarazem jedynym udziałowcem Beneficjenta, postępując tym samym wbrew zasadom przejrzystości, uczciwej konkurencji oraz braku konfliktu interesów rozumianego, jako brak obiektywności i bezstronności w wypełnianiu funkcji jakiegokolwiek podmiotu objętego umową o dofinansowanie w związku z jej realizacją. W związku z tym należy stwierdzić, że Beneficjent doprowadził do naruszenia procedur, o których mowa w art. 184 u.o.f.p. Decyzję organu odwoławczego zaskarżyła E. Sp. z o.o. w K. domagając się jej uchylenia, uchylenia decyzji Organu I Instancji oraz zasądzenia kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzucono: 1. naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy: 1. art. 67 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (u.f.p) poprzez uznanie, że w niniejszej sprawie nie mają zastosowania przepisy działu III Ordynacji Podatkowej. 2. art. 207 ust. 9 w zw. z ust 1 pkt 2 oraz w zw. z art. 184 ust 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (u.f.p) poprzez zastosowanie tych przepisów i uznanie, że Skarżąca spółka naruszyła procedury obowiązujące przy wydatkowaniu środków przeznaczonych na realizację programów i projektów finansowanych ze środków europejskich w sytuacji, gdy w okolicznościach niniejszej sprawy brak jest podstaw do twierdzenia, że Spółka wypełniła przesłanki wskazane w tych przepisach; 2. naruszenie przepisów postepowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik postępowania: 1. art 6 i 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. –Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 z późn.zm.; dalej: k.p.a.) poprzez wydanie decyzji pomimo braku podstaw do jej wydania i naruszenie zasady prawdy obiektywnej; 2. art. 8 k.p.a. i art. 12 k.p.a. poprzez działanie organu w sposób naruszający zaufanie do administracji publicznej a jednocześnie w sposób rażąco opieszały, 3. art. 7 i 77 p 1 k.p.a. poprzez zaniechanie wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego oraz nieuwzględnienie przy orzekaniu całokształtu materiału dowodowego w efekcie błędne ustalenie stanu faktycznego w sprawie, 4. art. 75 k.p.a. poprzez niedopuszczenie wszystkich dowodów w sprawie 5. art 80 k.p.a. poprzez dowolną ocenę zgromadzonego materiału szczególnie zapisów wniosku o dofinansowanie; 6. art. 10 k.p.a. poprzez iluzoryczne umożliwienie beneficjentowi czynnego udziału w postępowaniu i utrzymanie decyzji organu pierwszej instancji wydanej wcześniej niż upłynął termin na złożenie wyjaśnień. W uzasadnieniu skargi podkreślono m.in., że skarżąca zgłasza wobec zaskarżonej decyzji tożsame zarzuty jak wobec decyzji wydanej w I instancji przez PARP. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Sąd zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Jeśli chodzi o zarzuty skargi to ich ocena przedstawia się następująco: W kwestii naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. art. 207 ust 1 pkt 1 i 2 w zw. z art. 209 ust 9 u.o.f.p poprzez zastosowanie ww. przepisów i zobowiązanie beneficjenta do zwrotu dofinansowania, organ odwoławczy wykazał, że Beneficjent wykorzystał pobrane środki niezgodne z przeznaczeniem, a nadto z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184 u.o.f.p. Nie osiągnął, bowiem celu projektu poprzez osiągnięcie założonych wskaźników dotyczących utworzenia miejsc pracy, wzrostu sprzedaży czy wzrostu liczny klientów. Zatem bezsprzeczne jest zaistnienie w sprawie przesłanki wykorzystania przez Beneficjenta otrzymanego dofinansowania niezgodnie z przeznaczeniem. Wypłacone środki publiczne nie przyczyniły się do osiągnięcia przez Beneficjenta celu projektu, a zatem doszło do wykorzystania dofinansowania niezgodnie z przeznaczeniem, (było ono przyznane Beneficjentowi na konkretny cel). Beneficjent naruszył, zatem postanowienia umowy o dofinansowanie, co uzasadniało dochodzenie zwrotu dofinansowania. W związku z tym, argumentacja o niewystąpieniu okoliczności spełniających przesłanki wymienione a art. 207 ust 1 u.o.f.p jest niezasadna. Nie doszło, więc do naruszenia przez organy art. 207 ust. 9 u.o.f.p, gdyż przepis ten zobowiązuje do wydania decyzji określającej kwotę przypadającą do zwrotu i określenie terminu, od którego nalicza się odsetki, a także sposobu zwrotu środków po bezskutecznym upływie 14 dniowego terminu w związku ze stwierdzeniem okoliczności, o których mowa w art. 207 ust 1 u.o.f.p.( m.in. w zakresie wykorzystania środków niezgodnie z przeznaczeniem czy z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184 u.o.f.p.). Zdaniem sądu nie jest zasadny zarzut naruszenia art. 6 i 7 k.p.a. poprzez wydanie decyzji pomimo braku podstaw do jej wydania i naruszenie zasady prawdy obiektywnej, Organ odwoławczy jak i Organ I Instancji podjął działanie na podstawie przepisów prawa oraz zastosował je w sposób prawidłowy do zaistniałego stanu faktycznego. W ocenie sądu nie znajdują usprawiedliwionych podstaw zarzuty naruszenia art. 8 k.p.a. i art. 12 k.p.a., art. 7 k.p.a. i art. 77 p 1 k.p.a. oraz 80 k.p.a. poprzez działanie organu w sposób naruszający zaufanie do władzy publicznej, a jednocześnie w sposób rażąco opieszały, poprzez zaniechanie wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego oraz nieuwzględnienie przy orzekaniu całokształtu materiału dowodowego a w efekcie błędne ustalenie stanu faktycznego w sprawie oraz dowolną ocenę zgromadzonego materiału szczególnie zapisów wniosku o dofinansowanie. Stosownie do art. 7 k.p.a.: W toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Zgodnie z art. 8 k.p.a.: Organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, natomiast wg. art 12 k.p.a. Organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Z kolei art. 77 p 1 k.p.a. stanowi, że Organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy, a nadto ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona.( art.80 k.p.a.). Zdaniem sądu mając na względzie powyższe przepisy wskazać należy, że organ I i II instancji wyczerpująco zbadał wszystkie okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą oraz zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy, dokonując ustaleń faktycznych. Zastosował także właściwie przepisy prawa. Poczynił właściwe ustalenia, co do obowiązków wynikających z umowy o dofinansowanie, w szczególności w zakresie osiągnięcia celu projektu poprzez osiągnięcie zakładanych wskaźników rezultatu. Nie została naruszona także zasada swobodnej oceny dowodów, której dotyczy art. 80 k.p.a. Nie sposób dopatrzyć się, bowiem dowolnej oceny materiału dowodowego jak również sprzeczności w ustaleniu stanu faktycznego. Zasadnicza część okoliczności faktycznych nie była przez Beneficjenta kwestionowana. Uznać, zatem należy, iż Organy obu instancji dokonały prawidłowej wykładni przepisów prawa materialnego dochowując reguł procesowych wynikających z k.p.a. Odnośnie zarzutu naruszenia art. 10 k.p.a. poprzez iluzoryczne umożliwienie beneficjentowi czynnego udziału w postępowaniu i wydanie decyzji wcześniej niż upłynął termin na złożenie wyjaśnienia wskazać trzeba, że PARP pismem z [...] kwietnia 2016 r. doręczonym 19 maja 2016 r. zawiadomił Beneficjenta o zakończeniu postępowania dowodowego oraz wyznaczeniu terminu 7 dni na zapoznanie się z zebranym w sprawie materiałem dowodowym oraz złożenie ewentualnych dodatkowych uwag i wyjaśnień. Beneficjent, reprezentowany przez pełnomocnika zapoznał się z aktami sprawy, zaś pismem z [...] maja 2016 r., nadanym 27 maja 2016 r., doręczonym PARP [...] maja 2016 r. złożył wniosek o przedłużenie terminu do wniesienia uwag i wyjaśnień, powołując się na potrzebę zasięgnięcia opinii prawnej w zakresie prowadzonego postępowania. W świetle powyższego niewątpliwie zapewniono możliwość Beneficjentowi czynnego udziału w sprawie, informując o zakończeniu postępowania dowodowego oraz wyznaczając termin na zapoznanie się z aktami sprawy oraz składanie ewentualnych uwag i wyjaśnień. W zakreślonym terminie Beneficjent z uprawnienia tego nie skorzystał. Wniosek zaś o przedłużenie terminu został wniesiony już po upływie terminu zakreślonego przez Organ I Instancji. Zdaniem sądu organ odwoławczy ma rację wskazując, iż brak było podstaw do uwzględnienia zawartego w odwołaniu wniosku o dołączenie do akt sprawy pisma Beneficjenta z [...] listopada 2010 r. skierowanego do M. S.A., opinii Biura Prawnego PARP z [...] kwietnia 2011 r., opinii Biura Prawnego PARP z [...] września 2013 r. akt postępowania administracyjnego w sprawie M. Sp. z o.o. oraz akt postępowania administracyjnego w sprawie M. Sp. z o.o. Odnośnie pisma z [...] listopada 2010 r. to nie zostało ono przez Beneficjenta załączone do odwołania ani tez nie wskazał on, o jakie pismo chodzi jak również, jakie ma ono znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. W kwestii wniosku o załączenie do akt sprawy opinii Biura Prawnego PARP z [...] kwietnia 2011 r. wskazać trzeba, że w aktach sprawy(na karcie 196) brak jest informacji na temat opinii prawnej z tego dnia. Nie jest, zatem wiadome, o jaką opinię prawną chodzi, Beneficjent nie wskazał poza tym, jaki ma ona związek z niniejszym postępowaniem. Co do opinii prawnej z [...] września 2013 r. to została ona sporządzona w ramach innego postępowania i nie może mieć żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Co do wniosku o dołączenie do akt niniejszego postępowania akt postępowania administracyjnego w sprawie spółki M., oraz M. Sp. z o.o. to organ miał rację, iż, zmierzał on do jego przedłużenia. Postępowania te dotyczyły innych podmiotów w ramach innego stanu faktycznego. Co do treści pisma z [...] marca 2017 r., złożonego przez Beneficjenta po zapoznaniu się z aktami sprawy przed wydaniem decyzji w zakresie braku włączenia do akt dokumentów, o których dołączenie wnioskowała Strona w odwołaniu to Organ odwoławczy wyjaśnił, dlaczego dokumenty te nie mają znaczenia dla niniejszego postępowania. Wyjaśnienia te w pełni przekonują. Poza tym, włączenie do akt sprawy tych dokumentów nie zmieniłoby faktu, że Beneficjent nie zrealizował celu projektu i nie osiągnął zakładanych w projekcie wskaźników. W przedmiotowej sprawie sąd uznaje, za istotne to, iż skarżący miał, a przynajmniej powinien mieć świadomość tego, iż obowiązek odzyskiwania środków przez organ wynika z przepisów krajowych i unijnych. W rozporządzeniu 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającym przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 1260/1999, ustawodawca unijny w art. 2 pkt 7, definiuje m.in. pojęcie nieprawidłowości, rozumianej, jako "jakiekolwiek naruszenie przepisu prawa wspólnotowego wynikające z działania lub zaniechania podmiotu gospodarczego, które powoduje lub mogłoby spowodować szkodę w budżecie ogólnym Unii Europejskiej w drodze finansowania nieuzasadnionego wydatku z budżetu ogólnego" a także nakłada szereg obowiązków, m.in. w zakresie zapobiegania, wykrywania i korygowania nieprawidłowości oraz odzyskiwania kwot nienależnie wypłaconych. Zdaniem organu jak i sądu stwierdzone w projekcie naruszenia wpisują się w w/w definicje nieprawidłowości, co uzasadnia dochodzenie od Beneficjenta zwrotu wypłaconego dofinansowania. Doszło, bowiem do niezrealizowania przez Beneficjenta projektu, na który otrzymał dofinansowanie ze środków unijnych. Sąd podnosi, że poniesione przez Beneficjenta wydatki, które zostały wykazane do rozliczenia we wniosku o płatność, zostały ujęte w deklaracji wydatków i poświadczone do Komisji Europejskiej, jako wydatki kwalifikowalne. Skoro, zatem Komisja Europejska dokonała na rzecz Polski refundacji wydatków z tego tytułu to należy skorygować tę deklarację o wypłacone Beneficjentowi dofinansowanie i odzyskać te środki, ponieważ dotyczą one projektu, który nie został zrealizowany przez Beneficjenta. Ponadto, naruszenie procedur, o których mowa w art. 184 u.o.f.p. jest równoznaczne z naruszeniem prawa wspólnotowego. Wynika to m.in. z art. 60 lit. b rozporządzenia nr 1083/2006, który nakazuje Instytucji Zarządzającej "weryfikację, że współfinansowane towary i usługi są dostarczone oraz że wydatki zadeklarowane przez beneficjentów na operacje zostały rzeczywiście poniesione i są zgodne z zasadami wspólnotowymi i krajowymi." Co istotne na gruncie rozporządzenia nr 1083/2006 przy weryfikacji wydatków, "zasady wspólnotowe", a więc i naruszenie zasad wspólnotowych, traktowane jest na równi z naruszaniem "zasad krajowych". Jednocześnie waga nieprawidłowości nie pozwala na uznanie choćby części wydatków za kwalifikowalne, z uwago na fakt, że przekazane Spółce wsparcie nie przyczyniło się do realizacji projektu, co skutkowało także nieosiągnięciem jego celu. Zatem Strona zobowiązana jest do zwrotu, wraz z odsetkami, 100% otrzymanego dofinansowania, na co organ II instancji słusznie zwraca uwagę. Zdaniem sądu odnosząc się do kwestii przedawnienia możliwości dochodzenia zwrotu dofinansowania IŻ POIG słusznie uznała, że przepisów działu III Ordynacji podatkowej w zakresie regulującym terminy przedawnienia nie stosuje się w przedmiotowej sprawie z uwagi na przepis szczególny tj. Rozporządzenie Rady (WE, EUROATOM) Nr. 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (Dz.U.UE.L.1995.312.1). Art. 3 ust 1 tego rozporządzenia stanowi, że: "Okres przedawnienia wynosi cztery lata od czasu dopuszczenia się nieprawidłowości określonej w art. 1 ust. 1. Zasady sektorowe mogą jednak wprowadzić okres krótszy, który nie może wynosić mniej niż trzy lata. W przypadku nieprawidłowości ciągłych lub powtarzających się okres przedawnienia biegnie od dnia, w którym nieprawidłowość ustała. W przypadku programów wieloletnich okres przedawnienia w każdym przypadku biegnie do momentu ostatecznego zakończenia programu. Przerwanie okresu przedawnienia jest spowodowane przez każdy akt właściwego organu władzy, o którym zawiadamia się daną osobę, a który odnosi się do śledztwa lub postępowania w sprawie nieprawidłowości. Po każdym przerwaniu okres przedawnienia biegnie na nowo. Upływ terminu przedawnienia następuje najpóźniej w dniu, w którym mija okres odpowiadający podwójnemu terminowi okresu przedawnienia, jeśli do tego czasu właściwy organ władzy nie wymierzył kary; nie dotyczy to przypadków, w których postępowanie administracyjne zostało zawieszone zgodnie z art. 6 ust. 1." Pamiętać jednocześnie trzeba, iż Program Operacyjny Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013, jest programem wieloletnim, stąd uznać należy na mocy wskazanego przepisu, że okres przedawnienia w każdym przypadku biegnie od momentu ostatecznego zakończenia programu. Sprawę zakończenia programu reguluje m.in. decyzja Komisji zmieniająca decyzję C(2013) 1573 w sprawie zatwierdzenia wytycznych dotyczących zamknięcia programów operacyjnych przyjętych do celów pomocy z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego i Funduszu Spójności (2007-2013). Zgodnie z tymi zaleceniami wszystkie dokumenty zamknięcia należy złożyć 31 marca 2017 r., (jak określono w art. 89 ust 1 Rozporządzenia 1083/2006). Oznacza to, że w tej sprawie o przedawnieniu nie może być mowy, co najmniej do terminu złożenia Komisji Europejskiej dokumentów zamknięcia, czyli do 31 marca 2017 r. Jednakże, złożenie dokumentów zamknięcia nie oznacza zamknięcia programu (Dokumenty będą przez Komisję weryfikowane i dopiero po potwierdzeniu ich prawidłowości program zostanie zamknięty). Sąd uznaje za prawidłową decyzję organu odwoławczego także w części uchylającej rozstrzygnięcie organu I instancji. Podziela także argumentację przywołaną przez ten organ w tej materii i uznaje ją za własną (zob. str. 19 uzasadnienia zaskarżonej decyzji). Mając, zatem na względzie to wszystko, o czym mowa powyżej sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 p.p.s.a.