V SA/Wa 2661/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: przewodniczący – sędzia WSA – Krystyna Madalińska – Urbaniak po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi M.B. na informację Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia [...] września 2010 r. Nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W dniu 22 października 2010 r. doręczono M.B. pismo Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia [...] września 2010 r. Nr [...] dotyczące oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu. Pismem z dnia 19 listopada 2010 r., skarżąca M.B. zwróciła się o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na pismo Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia [...] września 2010 r. Nr [...]. Do wniosku dołączono skargę na przedmiotowe pismo z dnia 17 września 2010 r. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu skarżąca wskazała, iż z powodu planowanego zabiegu szpitalnego i pobytu w szpitalu jej matki w terminie do wniesienia skargi na ww. pismo była zajęta. Wyjaśniła, iż jej matka nie posiada innej bliskiej rodziny, zatem osobiście pomagała w przygotowaniu do hospitalizacji i wykonaniu wszystkich potrzebnych badań. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Stosownie do treści przepisu art. 86 § 1 i art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek, zgłoszony w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu postanowi przywrócenie terminu. W ocenie Sądu rozpoznawany wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, iż rozpoznawany wniosek złożony został w dniu 19 listopada 2010 r., a mając na uwadze, iż powoływana przez skarżącą przyczyna uchybienia terminu (pomoc matce) ustała w dniu 16 listopada 2010 r. (karta informacyjna dotycząca wypisu ze szpitala z dnia 16 listopada 2010 r.), uznać należało, iż strona dochowała terminu wynikającego z treści przepisu art. 87 § 1 p.p.s.a., tj. złożyła wniosek w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przechodząc do oceny merytorycznej wniosku wyjaśnienia wymaga, iż ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (zwana dalej ustawą o z.p.p.r.) zawiera wyodrębnione zasady postępowania sądowoadministracyjnego. Wskazać tutaj należy, iż zgodnie z art. 30 c ust. 1 ww. ustawy po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ust. 2 stanowi zaś, że skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4. skarga podlega opłacie sądowej. W myśl art. 30e natomiast w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy p.p.s.a. określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146, 150 i 152 tej ustawy. Dokonując oceny przedstawionych przez skarżącą okoliczności uzasadniających nie dokonanie w terminie uchybionej czynności procesowej wskazać należy, iż w ocenie Sądu skarżąca nie wykazała, że uchybiła terminowi do wniesienia przedmiotowej skargi bez swojej winy. Sąd wyjaśnia, iż kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się - zgodnie z orzecznictwem i literaturą przedmiotu - z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Uchybienie terminu może być przykładowo poczytane jako zawinione przez nią, "jeśli strona nie chciała dopełnić czynności w terminie albo chciała czynności dopełnić, lecz nie dopełniła z powodu jakiejś przeszkody, którą mogła przezwyciężyć" (v. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz wyd. 7, Wydawnictwo C.H. Beck. W-wa 2005, str. 334). Warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej, jest zatem uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo całej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej (v. wyrok NSA z 13 października 1999 r., sygn. akt IV SA 1656/97). Przywrócenie terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, iż niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Podkreślić należy, iż uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym, słabszym niż dowód, nie dającym pewności, lecz jedynie wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o danym fakcie. Uprawdopodobnienie prowadzi bowiem jedynie do uzasadnionego przypuszczenia, że zdarzenie rzeczywiście miało miejsce. Wnioskodawczyni nie przedstawiła jednak żadnych okoliczności, które świadczyłyby o braku winy przy dokonywaniu czynności procesowej. Nie stanowią bowiem przesłanki uzasadniającej przywrócenie terminu podnoszone przez skarżącą okoliczności związane z udzielaną przez skarżącą pomocą związaną z pobytem w szpitalu R. B. (matki). Należy mieć tutaj na uwadze, iż zaskarżone pismo doręczone zostało skutecznie skarżącej w dniu 22 października 2010 r. Termin do zaskarżenia pisma upłynął bezskutecznie z dniem 5 listopada 2010 r. Jak wynika z informacji zawartych w dołączonej do wniosku o przywrócenie terminu karcie szpitalnej dotyczącej hospitalizacji R.B. pobyt w szpitalu trwał w okresie 9-16 listopad 2010 r. Uzasadniając przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu skarżąca wskazała, iż w okresie możliwości wniesienia skargi była zajęta pomocą swojej [...] – letniej matce. Zdaniem Sądu konieczność opiekowania się chorą osobą w podeszłym wieku nie wykluczała jednak możliwości złożenia przez skarżącą skargi. Podkreślić tutaj należy, iż skarżąca nie wskazała w żaden sposób na czym polegała świadczona pomoc w przygotowaniu do hospitalizacji i dlaczego w przedmiotowym terminie nie mogła podjąć żadnych działań w swoich własnych sprawach. Z doświadczenia życiowego wynika, że w czasie sprawowania opieki nad chorą osobą konieczne jest bieżące zapewnienie podstawowych potrzeb tj. zakup leków, środków czystości, żywności. Skarżąca nie uprawdopodobniła w żaden sposób, by sprawowana opieka nad chorą matką uniemożliwiła jej zrealizowanie wskazanych czynności oraz złożenie przedmiotowej skargi. Ponadto podkreślić również należy, iż świadczona przez skarżącą pomoc w okresie poprzedzającym hospitalizację jej matki nie wiązała się z potrzebą stałego opuszczania miejsca zamieszkania skarżącej. Jak wynika bowiem z treści wniosku oraz załączonej do niego karty informacyjnej skarżąca zamieszkuje pod tym samym adresem co jej matka tj. przy ul. [...] w O. Jak podkreśla Naczelny Sąd Administracyjny przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 listopada 2008 r., sygn. akt I OZ 861/08, LEX nr 564260). Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Z tego też względu Sąd na podstawie art. 86 § 1 ppsa postanowił jak w sentencji.