V SA/Wa 2665/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jolanta Bożek, Sędzia WSA - Joanna Zabłocka (spr.), Sędzia WSA - Małgorzata Rysz, Protokolant - Anna Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 maja 2009 r. sprawy ze skargi K. A. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia ... lipca 2008 r. nr ... w przedmiocie odmowy wydania wizy pobytowej krajowej oddala skargę Wnioskiem datowanym na dzień ....06.2008r. K. A., obywatelka Republiki A., wystąpiła do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z wnioskiem o wydanie jednokrotnej wizy pobytowej. Powyższy wniosek uzasadniła przysługującym jej prawem uczestniczenia przed Sądem w sprawie ze skargi na ostateczną decyzję administracyjną z dnia ...06.2008r. wydaną w innym, toczącym się z jej udziałem postępowaniu w przedmiocie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. W ocenie wnioskodawczyni powyższa okoliczność stanowi wyjątkową sytuację, która wymaga jej obecności na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Decyzją z dnia ...07.2008r. o nr ... Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców, działając m.in. na podstawie art. 33 ust. 1 w zw. z art. 46 ust. 3 ustawy z dnia 13 czerwca 2003r. o cudzoziemcach (Dz.U. z 2006r., Nr 234, poz. 1694 z późn. zm.) odmówił K. A. wydania wnioskowanej wizy pobytowej. W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że wiza pobytowa wydawana na podstawie art. 33 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach służy legalizowaniu wyłącznie krótkotrwałych pobytów cudzoziemców, którzy znaleźli się w wyjątkowych, niezależnych od nich sytuacjach, a ich pobyt w Polsce jest uzasadniony względami humanitarnymi lub losowymi. Szef Urzędu podniósł ponadto, że ustawa o cudzoziemcach przewiduje możliwość wydania w/w wizy pobytowej tylko w sytuacji wystąpienia zdarzenia niezależnego od woli cudzoziemca i uniemożliwiającego mu opuszczenie terytorium Polski, a także w przypadku konieczności wjazdu cudzoziemca na terytorium RP, gdy wydanie wizy pobytowej w zwykłym trybie nie jest możliwe. Analizując sprawę, organ uznał, że podnoszona przez K. A. okoliczność w postaci chęci jej czynnego uczestniczenia w innym postępowaniu sądowoadministracyjnym tj. w sprawie odmowy wydania zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, nie stanowi przesłanki do wydania przedmiotowej wizy pobytowej krajowej bowiem strona może działać przed Sądem przez ustanowionego w sprawie pełnomocnika. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pełnomocnik skarżącej K. A. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie prawa: - materialnego poprzez jego niewłaściwą wykładnię oraz zastosowanie tj. art. 33 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 13 czerwca 2003r. o cudzoziemcach poprzez odmowę wydania wnioskodawczyni wizy pobytowej krajowej mimo, że wydanie wizy jest uzasadnione koniecznością osobistego uczestniczenia przez skarżącą w postępowaniu przed WSA w Warszawie w sprawie wniesionej skargi na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia ...06.2008r., jak również wyjątkową sytuacją osobistą wymagającą obecności skarżącej na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej; - procesowego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 7, art. 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach poprzez wydanie zaskarżonej decyzji w przedmiocie odmowy wydania wizy pobytowej bez dostatecznego wyjaśnienia stanu faktycznego i nie uwzględnienia wszystkich okoliczności istotnych w sprawie. Na podstawie art. 106 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi pełnomocnik skarżącej wniósł nadto o przeprowadzenie dowodu z dokumentu w postaci zaświadczenia lekarskiego z dnia ... lipca 2008r., dotyczącego schorzenia [...], na które cierpi K. A. Pełnomocnik wnioskodawczyni zwrócił uwagę, iż nie leczona w odpowiedni sposób jej choroba może doprowadzić do poważnych powikłań zdrowotnych łącznie z [...], a charakter schorzenia K. A. wymaga korzystania przez nią ze specjalistycznych świadczeń opieki medycznej, które w kraju pochodzenia cudzoziemki nie są dostępne na takim poziomie jak w Polsce. Tym samym, w ocenie pełnomocnika, pobyt skarżącej na terytorium Polski uzasadniony jest zarówno szczególnie trudną sytuacją osobistą skarżącej (choroba ... na którą cierpi skarżąca) jak i chęcią osobistej partycypacji w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, co uzasadnia wydanie K. A. wizy pobytowej w trybie art. 33 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach, które to postępowanie podlega ogólnym zasadom i standardom rzetelnej procedury administracyjnej. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Ponownie wyjaśnił, że samego faktu złożenia skargi do WSA nie można uznać za wystarczającą podstawę do wydania cudzoziemce wizy we wnioskowanym trybie i tym samym do legalizowania jej krótkotrwałego pobytu w naszym kraju. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych [Dz.U. nr 153, poz. 1269] oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.], dalej – p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem i to na dzień wydania decyzji. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy, w pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że podstawę materialno-prawną zaskarżonej decyzji stanowi art. 33 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach (stan prawny z dnia złożenia wniosku o wydanie wizy tj. ... czerwca 2008r.), zgodnie z którym wiza pobytowa krajowa może być wydana cudzoziemcowi, mimo że zachodzą okoliczności, na podstawie których należałoby mu odmówić wydania wizy (art. 42 w/w ustawy), jeżeli: 1) przepisy prawa polskiego wymagają od niego osobistego stawiennictwa przed polskim organem władzy publicznej; 2) wjazd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest niezbędny ze względu na konieczność poddania się zabiegom lekarskim służącym bezpośrednio ratowaniu życia, którym nie może on zostać poddany w innym państwie; 3) zachodzi wyjątkowa sytuacja osobista wymagająca jego obecności na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 4) wymaga tego interes Rzeczypospolitej Polskiej; 5) zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że cudzoziemiec jest ofiarą handlu ludźmi w rozumieniu Decyzji Ramowej rady z dnia 19 lipca 2002 r. w sprawie zwalczania handlu ludźmi (Dz. U. WE L 203 z 1.08.2003), potwierdzone przez organ właściwy do prowadzenia postępowania w sprawie zwalczania handlu ludźmi. Zgodnie z treścią tego przepisu wiza pobytowa krajowa może być wydana cudzoziemcowi, mimo że zachodzą okoliczności, na podstawie których należałoby mu odmówić wydania wizy. Należy jednak podkreślić, iż wydanie ww. wizy pobytowej krajowej może mieć miejsce wyłącznie w wyjątkowych okolicznościach i nie może być interpretowane w sposób rozszerzający. Ustawa o cudzoziemcach przewiduje możliwość wydania ww. wizy pobytowej krajowej tylko w przypadku wystąpienia zdarzenia niezależnego od woli cudzoziemca i uniemożliwiającego mu opuszczenie terytorium Polski, a także w przypadku konieczności wjazdu cudzoziemca na terytorium naszego kraju, gdy wydanie wizy pobytowej w zwykłym trybie nie jest możliwe. Ponadto wiza pobytowa krajowa wydawana na podstawie cytowanego art. 33 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach służy legalizowaniu wyłącznie krótkotrwałych pobytów cudzoziemców, którzy znaleźli się w wyjątkowych sytuacjach, a ich pobyt w Polsce jest uzasadniony względami humanitarnymi lub losowymi, powstałymi niezależnie od nich (vide wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 24 sierpnia 2007r. sygn. akt: VSA/Wa 1541/07). Nie może zatem być, w ocenie Sądu, uzasadnione twierdzenie cudzoziemki, że za wydaniem wnioskowanej wizy pobytowej przemawia chęć jej osobistego uczestniczenia w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w innym toczącym się postępowaniu. W pełni podzielając stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wyrażone w wyroku z dnia 20.03.2006r. o sygn. akt II SA/Wa 1907/05 wyjaśnić należy, że osoba reprezentowana przez pełnomocnika działa w taki sposób, jakby sama dokonywała czynności procesowych, tyle że przy wykorzystaniu profesjonalnej pomocy, co w zasadzie powinno służyć wzmocnieniu jej pozycji i realizacji praw w postępowaniu. Nie ma zatem konieczności osobistego uczestniczenia skarżącej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Tym samym, w ocenie Sądu, w zaskarżonej decyzji z dnia ...07.2008r. Szef Urzędu trafnie przyjął, że zainteresowana może działać przed sądem przez ustanowionego pełnomocnika i prawidłowo odmówił skarżącej wydania wizy pobytowej krajowej, gdyż w przedmiotowej sprawie nie zaistniała wyjątkowa sytuacja osobista wymagająca obecności obywatelki A. – K. A. - na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Odnosząc się do pozostałych zarzutów i wniosków pełnomocnika skarżącej zawartych w skardze Sąd stwierdza, iż działając na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. postanowił uwzględnić złożony w niniejszym postępowaniu dowód w postaci zaświadczenia lekarskiego skarżącej z dnia ...07.2008r., jednakże dokonując jego analizy zwraca się uwagę, iż epikryza w nim zawarta nie wskazuje, aby [...] należało do chorób, które uzasadniałyby konieczność poddania się skarżącej zabiegom lekarskim służącym bezpośrednio ratowaniu jej życia, a które to zabiegi nie mogłyby być wykonywane w innym państwie. Powyższy dowód nie stanowi okoliczności, uzasadniającej wydanie K. A. wnioskowanej wizy pobytowej, a tym samym nie spełnione zostały również przesłanki o których mowa w art. 33 ust. 1 pkt 2 ustawy o cudzoziemcach. W tym miejscu Sąd wyjaśnia, iż powyższe zaświadczenie lekarskie zostało wydane po dniu złożenia przez cudzoziemkę, w postępowaniu administracyjnym, wniosku o wydanie wizy pobytowej, co świadczyć może o tym, iż podstawowym powodem ubiegania się cudzoziemki o wydanie wizy była podnoszona chęć uczestnictwa cudzoziemki w innym postępowaniem sądowoadministracyjnym. Ponadto, zarówno w aktach administracyjnych sprawy jak i w toku postępowania przed Sądem Administracyjnym nie przedstawiono dodatkowej dokumentacji medycznej obszerniej opisującej schorzenie na jakie cierpi K. A., czy też zakres i sposób ewentualnego specjalistycznego leczenia. Tym samym, w ocenie Sądu, zaskarżona decyzja odpowiada prawu, gdyż zarówno argumentacja skargi jak i analiza akt sprawy nie ujawniła wad uzasadniających wyeliminowanie jej z obrotu prawnego. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wydając przedmiotową decyzję działał na podstawie przepisów prawa materialnego, jak i procesowego, a w toku postępowania prawidłowo zgromadził i poddał wszechstronnej analizie zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, przez co zarzut naruszenia art. 7, 77 § 1 k.p.a. okazał się bezzasadny. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy procesowej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku.