V SA/Wa 267/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Sędzia WSA Barbara Mleczko-Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 25 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. Ż. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] września 2013 r. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem 23 grudnia 2013 r. strona skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] września 2013 r. wydaną w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym. W skardze strona skarżąca zawarła wniosek o zawieszenie postępowania egzekucyjnego z uwagi na fakt, iż nie można uznać decyzji za prawomocnej i ostatecznej, przez co wykonalnej. Zgodnie z zarządzeniem z dnia 8 lipca 2014 r. strona skarżąca została poinformowana, że w niniejszej sprawie, Sąd nie ma możliwości zawieszenia postępowania egzekucyjnego, może jedynie wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. W związku z powyższym wezwano stronę skarżącą do sprecyzowania, w terminie 7 dni pod rygorem skutków procesowych, czy wniosek zawarty w pkt III skargi należy potraktować jako wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a jeśli tak wezwano do uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonanie zaskarżonej decyzji. Wyżej wskazane wezwanie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu [...] lipca 2014 r. Na powyższe wezwanie strona skarżąca przysłała pismo procesowe, w którym poinformowała, że wniosek zawarty w pkt III skargi należy traktować jako wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W piśmie tym strona skarżąca nie wskazała żadnych okoliczności uzasadniających wytrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. zasadą, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W razie wniesienia skargi na decyzję organ, który wydał decyzję, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (por. art. 61 § 2 cyt. ustawy). Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W świetle powyższej regulacji należy wskazać, że strona skarżąca była zobowiązana wykazać, że zachodzi jedna z przesłanek wskazanych w wymienionym przepisie, uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest przy tym wystarczający sam wniosek strony. Uzasadnienie wniosku winno bowiem wskazywać na okoliczności uzasadniające jego żądanie, przy czym okoliczności te muszą mieć charakter zindywidualizowany, a nie tylko potencjalny i hipotetyczny. Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu jest zasadne w stosunku do skarżącej. Twierdzenia te powinny być poparte dokumentami źródłowymi (por. J.P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz.", Warszawa 2006 r., s. 188). Tymczasem w niniejszej sprawie strona skarżąca, pomimo wezwania Sądu, nie dołączyła takich dokumentów ani nie wskazała żadnych okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd zaś nie ma obowiązku wyręczania strony skarżącej w tej kwestii. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 15 grudnia 2009, sygn. akt II OZ 1108/09 obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. spoczywa na wnioskodawcy. Przepis ten zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia, przy czym uprawdopodobnienie nie może z reguły opierać się na samych twierdzeniach strony. W przedmiotowej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został w żaden sposób uzasadniony. Mając zatem na uwadze brak uzasadnienia wniosku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.