V SA/Wa 2671/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska (spr.), Protokolant - Aneta Adamczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 marca 2008 r. sprawy ze skargi D. Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe; skargę oddala. Zaskarżoną decyzją z [...] sierpnia 2007 r. Dyrektor Izby Celnej w [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] z dnia [...] września 2005 r. uznającą zgłoszenie celne z dnia [...] września 2002 r. za nieprawidłowe w części dotyczącej zastosowanej stawki celnej, ustalonego kraju pochodzenia towaru, określonej kwoty cła, taryfikacji oraz wartości celnej sprowadzonego towaru, w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu [...] września 2002 r. Agencja Celna U. Sp. z o.o. w W., działając jako przedstawiciel bezpośredni importera "D." Sp. z o.o. z siedzibą w W., dokonała zgłoszenia celnego do procedury dopuszczenia do obrotu według dokumentu SAD o numerze [...] towaru w postaci 7035 par obuwia sportowego. Do zgłoszenia celnego załączono m.in. fakturę nr 21100024 z 6 września 2002 r. wystawioną przez eksportera działającego pod firmą T. S.R.O. z siedzibą w B. oraz certyfikat pochodzenia nr 103321, wystawiony 6 września 2002 r., zgodnie z którym towar pochodził z R. K. Po przyjęciu zgłoszenia celnego Naczelnik Urzędu Celnego [...] przeprowadził rewizję celną, w wyniku której stwierdzono nieprawidłowości dotyczące ilości, pochodzenia oraz wartości towaru. W związku z powyższym organ celny wszczął postępowanie celne stosownie do art. 65 § 7 Kodeksu celnego oraz dochodzenie w sprawie o przestępstwo skarbowe polegające na wprowadzeniu w błąd poprzez podanie w zgłoszeniu celnym danych niezgodnych z rzeczywistością. Pismem z [...] września 2002 r. skarżąca Spółka wystąpiła z wnioskiem o zezwolenie na odesłanie zgłoszonego towaru do eksportera, z uwagi na niezgodność pomiędzy złożonym zamówieniem a otrzymaną partią towaru. Przy piśmie z dnia [...] września 2002 r. nadesłała komplet dokumentów potwierdzających - w jej ocenie - niezgodność między zamówieniem a dostarczonym towarem. Postanowieniem z dnia [...]października 2002 r. organ celny zawiesił z urzędu postępowanie w przedmiotowej sprawie stwierdzając w uzasadnieniu, że rozstrzygnięcie sprawy zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia sprawy o przestępstwo skarbowe. Pismem z dnia [...] października 2002 r. skarżąca złożyła zażalenie na postanowienie zawieszające postępowanie i jednoczenie wniosła o unieważnienie zgłoszenia celnego z [...] września 2002 r. na podstawie art. 68 § 1 Kodeksu celnego. Po rozpatrzeniu zażalenia, postanowieniem z dnia [...] lutego 2003 r. Dyrektor Izby Celnej w [...] uchylił postanowienie Naczelnika Urzędu o zawieszeniu postępowania i umorzył postępowanie w przedmiocie zawieszenia postępowania podnosząc w uzasadnieniu, iż zgodnie z treścią przepisu art. 273 Kodeksu celnego prowadzenie postępowania karnego skarbowego lub postępowania karnego nie stanowi przeszkody do prowadzenia postępowania celnego. Po przeprowadzeniu postępowania celnego, Naczelnik Urzędu Celnego [...] decyzją z [...] maja 2003 r. o numerze [...] uznał przedmiotowe zgłoszenie celne za nieprawidłowe w zakresie zastosowanej stawki celnej, kraju pochodzenia, taryfikacji i wartości celnej towaru oraz określenia kwoty wynikającej z długu celnego i orzekł w tym zakresie na podstawie ustalonych przez siebie danych. Orzekając na skutek odwołania Spółki, Dyrektor Izby Celnej w [...] decyzją z [...] kwietnia 2004 r. o numerze [...] uchylił zaskarżoną decyzję organu celnego pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, iż powyższe rozstrzygnięcie nastąpiło z przyczyn formalno-prawnych, bowiem w toku postępowania pierwszoinstancyjnego nie rozpoznano wniosku Strony z [...] października 2002 r. o unieważnienie zgłoszenia celnego, a jedynie odniesiono się do niego w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, nie dokonując analizy przedłożonych dokumentów, do czego obliguje art. 210 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.). Jednocześnie, Dyrektor Izby Celnej zauważył, iż organ pierwszej instancji powinien rozważyć wniosek Spółki z [...]września 2002 r., dotyczący zezwolenia na odesłanie zgłoszonego towaru do zagranicznego kontrahenta i w zależności od sposobu rozpatrzenia tego wniosku - powinien ponownie odnieść się do kwestii opłaty dodatkowej na obuwie pochodzące z C. R. L. oraz do kwestii prawidłowości klasyfikacji taryfowej. Organ odwoławczy wskazał ponadto, iż w celu ustalenia prawidłowej stawki celnej należy wezwać importera do przedłożenia świadectwa potwierdzającego niepreferencyjne pochodzenie towaru, wystawionego przez władze celne kraju exportu (R. C.). W związku z powyższym rozstrzygnięciem, skarżąca Spółka pismem z [...] grudnia 2004 r. wystąpiła do organu celnego pierwszej instancji z ponownym wnioskiem o unieważnienie zgłoszenia celnego oraz zgodę na zwrot towaru do dostawcy. Postępowanie administracyjne w tym przedmiocie zostało zakończone decyzją Dyrektora Izby Celnej z [...] lipca 2005 r. o numerze [...], którą utrzymano w mocy decyzję organu pierwszej instancji odmawiającą unieważnienia tego zgłoszenia. Wyrokiem z [...] maja 2006 r. sygn.akt V SA/Wa 2459/05 WSA oddalił skargę na ww. decyzję Dyrektora Izby. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe Naczelnik Urzędu Celnego [...] decyzją z [...] września 2005 r. nr [...] uznał zgłoszenie celne SAD nr [...] z dnia [...] września 2002r. za nieprawidłowe w części dotyczącej zastosowanej stawki celnej, ustalonego kraju pochodzenia towaru, określonej kwoty cła, taryfikacji towaru oraz wartości celnej sprowadzonego towaru, orzekając w tym zakresie. W wyniku wniesionego przez Spółkę odwołania Dyrektor Izby Celnej w [...] zaskarżoną decyzją z [...] sierpnia 2007 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W motywach podjętego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał m.in., że w sprawie brak jest podstaw prawnych do zastosowania stawki konwencyjnej, a którą Strona zadeklarowała w zgłoszeniu celnym. Załączone do zgłoszenia celnego świadectwo pochodzenia nr 103321, potwierdzające k. niepreferencyjne pochodzenie 7035 par obuwia, nie dotyczy przedmiotowej dostawy. W wyniku rewizji celnej stwierdzono bowiem sprowadzenie przez Stronę 6999 par obuwia (a nie jak zadeklarowano 7035 par), w tym 2798 par obuwia posiadającego metki wskazujące na c. pochodzenie towaru. Przedłożone przez Stronę świadectwo pochodzenia nr 103321 nie stanowi prawidłowego dokumentu pochodzenia uprawniającego do zastosowania konwencyjnej stawki celnej - nie dotyczy bowiem towaru rzeczywiście sprowadzonego przez Importera. Tym samym świadectwo nie spełnia wymogów określonych w przepisach rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 października 1997r. w sprawie określenia szczegółowych zasad i trybu ustalania niepreferencyjnego pochodzenia towarów, sposobu jego dokumentowania oraz listy towarów, których pochodzenie musi być udokumentowane świadectwem pochodzenia. W przedmiotowej sprawie w wyniku rewizji celnej ustalono dla 2798 par obuwia c. niepreferencyjne pochodzenie (właściwe dla stawki autonomicznej) na podstawie zapisu o kraju produkcji na znajdujących się na obuwiu (metki). Na tej podstawie zastosowano na ww. obuwie podstawową - autonomiczną stawkę celną. Taką samą stawkę zastosowano także dla 4196 par obuwia, co do którego przyjęto k. niepreferencyjne pochodzenie, na podstawie oświadczenia eksportera towaru. W stosunku natomiast do 5 par obuwia (o symbolach V4-109-19-08, V4-109-12-13, V4-209-17-13, V4-109-18-12) zastosowano stawkę celną autonomiczną podwyższoną o 100%, z uwagi na to, że towar ten, ujawniony w wyniku rewizji celnej, nie został ujęty na fakturze importowej, a Strona pomimo wezwania, nie przedstawiła żadnego dowodu pochodzenia dla przedmiotowego obuwia. Odnośnie dokonanej klasyfikacji taryfowej towaru Dyrektor Izby podkreślił, iż zgodnie z regułą 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (dalej: ORINS) "Tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów, oraz o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag". W brzmieniu pozycji objętych działem 64 taryfy celnej "Obuwie, getry i wyroby podobne; ich części" ujęto kryteria klasyfikacji towarów do tych pozycji, którymi są: rodzaj materiału, z którego wykonana jest podeszwa oraz rodzaj materiału cholewki. Charakterystyka materiałowa towarów objętych poszczególnymi pozycjami działu 64 taryfy celnej przedstawia się następująco: 1) 6401 - obuwie nieprzemakalne, podeszwa zewnętrzna i cholewka: z gumy lub tworzyw sztucznych, 2) 6402 - pozostałe obuwie, podeszwa zewnętrzna i cholewka: z gumy lub tworzyw sztucznych, 3) 6403 - podeszwa zewnętrzna: z gumy, tworzyw sztucznych, skóry lub skóry wtórnej, cholewka: ze skóry, 4) 6404 - podeszwa zewnętrzna: z gumy, tworzyw sztucznych, skóry lub skóry wtórnej, cholewka: z materiału włókienniczego, 5) 6405 - pozostałe obuwie. W przedmiotowej sprawie stan faktyczny importowanego obuwia ustalony został w oparciu o wyniki badań laboratoryjnych (pismo CLC nr [...] z dnia [...].10.2002r.), zgodnie z którymi cholewki badanego obuwia wykonane były ze skóry wtórnej. W związku z powyższym, zaklasyfikowano importowane przez Stronę obuwie do kodu PCN 6405 10 90 0. W dalszej części uzasadnienia Dyrektora Izby wyjaśnił, iż w jego ocenie brak jest podstaw do odstąpienia od wymierzenia odsetek wyrównawczych w niniejszej sprawie, gdyż Strona nie wykazała należytej staranności przy dokonywaniu transakcji z zagranicznym kontrahentem. Powoływanie się przez Stronę na pomyłkę kontrahenta nie zwalnia Jej z odpowiedzialności za posłużenie się przy dokonywaniu odprawy nieprawidłowymi dokumentami, czego konsekwencją było zaniżenie kwoty długu celnego. Dowodem dochowania należytej staranności może być m.in. uzyskanie od kontrahenta pisemnego zapewnienia, że dostarczy prawidłowy towar i prawidłowe dokumenty, w tym świadectwo pochodzenia, ale przede wszystkim zawarcie z nim kontraktu określającego szczegółowo warunki transakcji wraz z konsekwencjami nie wywiązania się którejkolwiek ze stron z warunków umowy. Strona zaś - jak sama stwierdziła - nie zawarła takiej umowy handlowej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, pełnomocnik skarżącej Spółki wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w [...] z [...] sierpnia 2007 r. zarzucając naruszenie następujących przepisów: art.65 § 5 Kodeksu celnego w związku z art.145 § 2 , art.211 i 212 Ordynacji podatkowej w związku z art.262 Kodeksu celnego poprzez wydanie decyzji po upływie 3 lat od dnia przyjęcia zgłoszenia celnego SAD nr [...], które nastąpiło [...] września 2002r; art. 122, art. 187 i art. 191 Ordynacji podatkowej w związku z art.262 Kodeksu celnego poprzez uznanie, że Strona nie wykazała, że niezgodność towaru wynikała z omyłkowej dostawy i pominięcie jako dowodu w sprawie postanowienia Urzędu Celnego [...] Sekcja Karno-skarbową z [...] listopada 2002 r., z którego wyraźnie wynika, że niezgodne z rzeczywistością fakturowanie spowodowane było błędem eksportera towaru - firmy T. S.r.o. w C.; 3. sprzeczność istotnych ustaleń decyzji z treścią zgromadzonego w sprawie materiału, a w szczególności pominięcie korespondencji złożonej tuż po zgłoszeniu celnym oraz przy wniosku z [...] października 2002 r., a następnie na żądanie Urzędu jako dokumentującej jakie pochodzenie miało mieć zamówione obuwie, a w konsekwencji naruszenie §5 ust.3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 sierpnia 2003r. w sprawie odsetek wyrównawczych; 4. art. 13 ust.1 Kodeksu celnego w związku z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej poprzez niezgodne z ogólnymi regułami interpretacyjnymi ustalenie klasyfikacji taryfowej dla obuwia sportowego, które zostało sklasyfikowane przez Urząd Celny jako PCN 640510900. Rozwijając powyższe zarzuty, pełnomocnik skarżącej podniósł, iż Spółka nie miała możliwości poinformowania organu celnego o ewentualnych nieprawidłowościach, bowiem towar pakowany i wysłany przez czeskiego kontrahenta, w chwili zgłoszenia do procedury celnej znajdował się pod zamknięciami celnymi i dopiero po ich zdjęciu i przystąpieniu do rewizji można było stwierdzić, iż przesyłka jest niezgodna ze złożonym zamówieniem. Zarzucając pominięcie części materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie oraz brak wnikliwej oceny jego całokształtu, pełnomocnik powołał się na treść korespondencji między eksporterem a skarżącą Spółką, z której wynika, iż niezgodność nadesłanej partii towaru wynikała z omyłki czeskiego kontrahenta, który sam stwierdza, iż sporny towar został przesłany niezgodnie z zamówieniem. Odnośnie klasyfikacji taryfowej pełnomocnik skarżącej spółki zarzucił brak szczegółowego uzasadnienia w tym zakresie. Podniósł, iż dla klasyfikacji obuwia mają znaczenie dwa elementy: surowiec z jakiego buty wykonano i ich przeznaczenie. Ten drugi element pominięto, a zdaniem pełnomocnika, jest on dla sprawy kluczowy, ponieważ wykonanie cholewek obuwia ze skóry wtórnej nie pozwala na zaklasyfikowanie ich do kategorii obuwia ogólnej zależnej jedynie od surowca. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w [...] wniósł o jej oddalenie powołując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Na wstępie zauważyć należy, że sądy administracyjne w tym sąd wojewódzki, sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - patrz art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269). Sąd administracyjny badając zaskarżony akt administracyjny ustala, czy organ orzekający w sprawie prawidłowo zinterpretował i zastosował przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji wydanej przez Dyrektora Izby Celnej w [...], w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu na podstawie ww. ustaw, tj. badając zaskarżone orzeczenie pod względem jego zgodności tak z przepisami procesowymi, jak i z normami prawa materialnego, Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja jest prawidłowa, dlatego też skargę jako niezasadną oddalił. Przed przystąpieniem do oceny zaskarżonej decyzji i ustosunkowaniem się do podniesionych w skardze zarzutów Sąd wyjaśnia, iż zgodnie z treścią art. 26 ustawy z 19 marca 2004 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 623 ze zm.), jeżeli dług celny powstał przed dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej, do spraw dotyczących długu celnego stosuje się przepisy dotychczasowe. Stosownie zatem do zacytowanej normy przejściowej zawartej w powyższym przepisie, w rozpatrywanej sprawie, w której dług celny powstał w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego, tj. [...] września 2002 r., zastosowanie znajdują przepisy ustawy z 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny (Dz. U. Nr 75 z 2001 r., poz. 802 ze zm.). W pierwszej kolejności należy odnieść się do zarzutu wydania decyzji przez Naczelnika Urzędu Celnego po upływie 3 letniego terminu od daty przyjęcia zgłoszenia celnego. Uznając powyższy zarzut za chybiony, wskazać należy, iż zgodnie z art.65 § 5 Kodeksu celnego decyzja uznająca zgłoszenie celne za nieprawidłowe nie może zostać wydana, jeżeli upłynęły 3 lata od przyjęcia zgłoszenia celnego. Na podstawie art.65 § 5a kodeksu celnego przepisy art.230 § 5 i 6 stosuje się odpowiednio. Rację należy przyznać argumentacji przedstawionej przez organ, iż w sprawie trzyletni termin przedawnienia uległ zawieszeniu od dnia [...]06.2003r. (data wniesienia odwołania) do dnia [...]04.2004r. ( data doręczenia decyzji organu odwoławczego), a zatem decyzja Naczelnika Urzędu Celnego została doręczona w terminie określonym w art.65 § 5 Kodeksu celnego. Pozostałe kwestie sporne w rozpoznawanej sprawie to wadliwość przeprowadzonego postępowania dowodowego i sprzeczność w dokonanych ustaleniach, błędna klasyfikacja taryfowa oraz naruszenie § 5 ust.3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 sierpnia 2003r. w sprawie odsetek wyrównawczych. Odnosząc się do kwestii zaklasyfikowania importowanego towaru do kodu PCN 6405 10 90 0, należy podkreślić, iż działanie organów celnych było w pełni prawidłowe. Dyrektor Izby zasadnie wskazał, iż klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz Ogólnym regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod Taryfy z przyporządkowaną do niego stawką celną. Dla celów prawnych taryfikację towarów ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej (przy czym wiążący jest tu, wynikający z art. 85 § 1 ustawy Kodeks celny, stan towaru w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego). Zgodnie z regułą 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (dalej: ORINS) "Tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów, oraz o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag". W brzmieniu pozycji objętych działem 64 taryfy celnej "Obuwie, getry i wyroby-podobne; ich części" ujęto kryteria klasyfikacji towarów do tych pozycji, którymi są: rodzaj materiału, z którego wykonana jest podeszwa oraz rodzaj materiału cholewki. Charakterystyka materiałowa towarów objętych poszczególnymi pozycjami działu 64 taryfy celnej przedstawia się następująco: 1)6401 - obuwie nieprzemakalne, podeszwa zewnętrzna i cholewka: z gumy lub tworzyw sztucznych, 2) 6402 - pozostałe obuwie, podeszwa zewnętrzna i cholewka: z gumy lub tworzyw sztucznych, 3) 6403 - podeszwa zewnętrzna: z gumy, tworzyw sztucznych, skóry lub skóry wtórnej, cholewka: ze skóry, 4) 6404 - podeszwa zewnętrzna: z gumy, tworzyw sztucznych, skóry lub skóry wtórnej, cholewka: z materiału włókienniczego, 5) 6405 - pozostałe obuwie. W przedmiotowej sprawie stan faktyczny importowanego obuwia ustalony został w oparciu o wyniki badań laboratoryjnych (pismo CLC nr [...] z dnia [...].10.2002r.), zgodnie z którymi cholewki badanego obuwia wykonane były ze skóry wtórnej. Powyższego Skarżąca nie kwestionowała w postępowaniu wyjaśniającym prowadzonym przez organy celne. Mając na uwadze zasady klasyfikacji taryfowej wyrażonej w regule 1 ORINS należy uznać, iż klasyfikacja taryfowa do kodu PCN 6405 10 90 0., zastosowana przez organy celne jest prawidłowa, ponieważ rodzaj surowca, z którego wykonano cholewki tego obuwia (skóra wtórna) nie spełnia kryteriów materiałowych określonych dla tej części obuwia, wskazanych w innych pozycjach działu 64 taryfy celnej (od 6401 do 6404). Trafnie Dyrektor Izby wskazał, iż w niniejszej sprawie, z uwagi na pierwszeństwo stosowania kryterium materiałowego, wynikającego z brzmienia pozycji działu 64, nie ma zastosowania kryterium odnoszące się do rodzaju obuwia, zdefiniowanego w uwadze 1 (a) do podpozycji działu 64, zgodnie z którą: "Wrozumieniu podpozy-cji 6402 12, 6402 19, 6403 12, 6403 19 i 6404 11 określenie "obuwie sportowe" odnosi się tylko do obuwia o przeznaczeniu sportowym, które posiada, lub w którym przewiduje się możliwość dodania kolców, kołków, korków, zacisków, sztabek itp. ". Za powyższym przemawiają bowiem zapisy odnoszące się do wyszczególnienia "obuwia sportowego" jako jednej spośród grup towarów ujętych w ww. podpozycjach, a nie bezpośrednio w brzmieniu tych pozycji. Sąd przyznaje również rację organom celnym, co do zasadności obciążenia skarżącej spółki odsetkami wyrównawczymi. Art. 222 § 4 Kodeksu celnego stanowi, iż w przypadku, gdy przesunięcie daty powstania długu celnego lub zarejestrowania kwoty wynikającej z długu celnego powoduje uzyskanie korzyści finansowej, organ celny pobiera odsetki wyrównawcze. Zgodnie z § 5 ww. przepisu wypadki i warunki pobierania odsetek wyrównawczych, a także sposób ich naliczania określa Minister Finansów w drodze rozporządzenia. Przepis § 1 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 listopada 1999r. w sprawie określenia wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania obliguje organ celny do pobrania odsetek wyrównawczych w wypadku, gdy kwota wynikająca z długu celnego została zarejestrowana na podstawie nieprawidłowych lub niekompletnych danych podanych przez zgłaszającego w zgłoszeniu celnym, jednakże z wyjątkiem, gdy dłużnik udowodni, że podanie nieprawidłowych lub niekompletnych danych spowodowane było szczególnymi okolicznościami, nie wynikającymi z jego zaniedbania lub świadomego działania. Taka sytuacja w niniejszej sprawie nie miała miejsca. Przeprowadzona w rozpoznawanej sprawie rewizja celna wykazała, że Skarżąca spółka sprowadziła towar, który różnił się asortymentowo i ilościowo od towaru zadeklarowanego przez nią w zgłoszeniu celnym i załączonych do zgłoszenia dokumentach -fakturze nr 21100024, świadectwie pochodzenia nr 103321. Zgodnie natomiast z przepisami kodeksu celnego to na Stronie spoczywał obowiązek prawidłowego ustalenia statusu pochodzenia towaru i jego udokumentowanie w sposób przewidziany prawem. Strona posłużyła się nieprawidłowym dokumentem załączając go do zgłoszenia celnego w celu zastosowania w stosunku do zaimportowanego towaru, stawki celnej niższej niż prawnie należna. Załączone do zgłoszenia świadectwo pochodzenia potwierdzało k. nieprefrencyjne pochodzenie obuwia w postaci 7035 par obuwia. Na tej podstawie zastosowano w stosunku do sprowadzonego towaru konwencyjna stawkę celną. Tymczasem w trakcie rewizji stwierdzono m.in. obuwie pochodzenia c., jak również różnice w ilości importowanego obuwia w stosunku zadeklarowanego w zgłoszeniu celnym. W trakcie prowadzonego postępowania Skarżąca wyjaśniła, że różnice w asortymencie i ilości towaru są wynikiem omyłkowej wysyłki c. kontrahenta. Skarżąca podniosła, że butów pochodzenia c. nie zamawiała, na dowód czego przedstawiła korespondencję z dostawcą zagranicznym dotyczącą realizacji zamówienia. Kontrahent zagraniczny wyjaśnił, iż z powodu błędu w magazynie 2808 par obuwia zostało załadowane niezgodnie z zamówieniem. Trudno przyjąć takie wyjaśnienie za wiarygodne zważywszy na fakt, iż towary pochodzenia c. zostały ujęte na fakturze. Nie jest więc to błąd dotyczący załadunku, ale nieprawidłowość przy realizacji całego zamówienia. Wątpliwości budzi zwłaszcza fakt, iż do faktury obejmującej obuwie c., wystawionej w dniu 6 września 2002 r. przez eksportera działającego pod firmą T.S.R.O. z siedzibą w B., wystawiony został w tym samym dniu w K. certyfikat pochodzenia nr 103321, zgodnie z którym towar pochodził z R. K. W polu nr 5 świadectwa pochodzenia powołana jest przedmiotowa faktura, która obejmuje obuwie c. Powyższe zdaje się wskazywać, że wystawca certyfikatu pochodzenia nie znał treści faktury, którą powołał w świadectwie. Nie sposób w tej sytuacji przyjąć za wiarygodne wyjaśnień o "błędzie w załadunku" i omyłkowej dostawie. Prawidłowo zatem organy celne uznały, iż brak jest podstaw do odstąpienia od wymierzenia odsetek wyrównawczych, gdyż Strona nie wykazała należytej staranności przy dokonywaniu transakcji z zagranicznym kontrahentem. Powoływanie się przez Stronę na pomyłkę kontrahenta nie zwalnia Jej z odpowiedzialności za posłużenie się przy dokonywaniu odprawy nieprawidłowymi dokumentami, czego konsekwencją było zaniżenie kwoty długu celnego. Dowodem dochowania należytej staranności może być m.in. uzyskanie od kontrahenta pisemnego zapewnienia, że dostarczy prawidłowy towar i prawidłowe dokumenty, w tym świadectwo pochodzenia, ale przede wszystkim zawarcie z nim kontraktu określającego szczegółowo warunki transakcji wraz z konsekwencjami nie wywiązania się którejkolwiek ze stron z warunków umowy. W przedmiotowej sprawie Strona sama stwierdziła, że nie zawarła takiej umowy handlowej. Ryzyko zaś zawarcia transakcji z nierzetelnym kontrahentem spoczywa wyłącznie na Stronie i tylko od Strony zależy, w jaki sposób zapewni ona możliwość dochodzenia swoich roszczeń w stosunku do zagranicznego eksportera z tytułu niedopełnienia przez niego warunków transakcji. Przepis art. 2 § 2 Kodeksu celnego, wprowadzenie towaru na polski obszar celny lub jego wyprowadzenie z polskiego obszaru celnego powoduje z mocy prawa powstanie obowiązków i uprawnień przewidzianych w przepisach prawa celnego, jeżeli przepisy prawa, w tym umowy międzynarodowe, nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż obowiązek prawidłowego zgłoszenia towaru do odprawy celnej ciąży na importerze. Art. 64 § 1, 2 i 2a Kodeksu celnego stanowi, że zgłoszenie celne w formie pisemnej powinno zostać dokonane przez zgłaszającego na właściwym formularzu, zgodnym ze wzorem przewidzianym do objęcia towaru określoną procedurą celną. Zgłoszenie to powinno być podpisane i zawierać wszystkie elementy niezbędne do objęcia towaru procedurą celną do której jest zgłaszany. Do zgłoszenia celnego należy dołączyć dokumenty, których przedstawię- nie jest wymagane do objęcia towaru daną procedurą celną. Złożenie zgłoszenia celnego podpisanego przez zgłaszającego lub jego przedstawiciela jest równoznaczne ze złożeniem przez zgłaszającego oświadczenia o prawdziwości danych zawartych w zgłoszeniu celnym oraz autentyczności załączonych do niego dokumentów. Okoliczności sprawy, jak i wyjaśnienia Strony nie dają podstaw do uznania, że podanie w zgłoszeniu celnym nieprawidłowych danych m.in. odnośnie pochodzenia importowanych towarów spowodowane było szczególnymi okolicznościami, nie wynikającymi z zaniedbania lub świadomego działania Strony. Za chybione uznać należy również zarzuty natury procesowej podniesione w skardze. W niniejszej sprawie rozstrzygnięcia wydane na podstawie samodzielnych ocen materiału dowodowego, oparte zostały na prawidłowo zebranym materiale dowodowym, który uzasadnia oceny orzekających w sprawie organów celnych. W ocenie Sądu, ocena zebranego materiału dowodowego znalazła wyraz w uzasadnieniu decyzji wydanych w pierwszej i drugiej instancji. Dyrektor Izby Celnej w [...] w sposób bezpośredni odniósł się również do twierdzeń odwołującej się strony, w szczególności dotyczących umorzenia postępowania karnego skarbowego, na który to dowód powołuje się strona. Zgodzić należy się w tym miejscu z organem celnym, iż prowadzenie postępowania karnego skarbowego nie koliduje z prowadzonym równolegle postępowaniem celnym, zaś ustalenia przyjęte w jednym z tych postępowań nie mają mocy wiążącej dla biegu drugiego z nich, co wynika z treści przepisu art. 273 Kodeksu celnego. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, iż zaskarżona decyzja odpowiada prawu i na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.