V SA/Wa 2733/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Piotr Kraczowski, Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska (spr.), Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Protokolant ref.staż. - Anna Głowacka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi W. R. na decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego ARIMR w W. z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości: oddala skargę. W dniu 10 maja 2013 r. skarżący W. R. złożył wniosek o przyznanie płatności, w tym płatności rolnośrodowiskowej na 2013 ro ( PROW 2007-2013) na podstawie § 23 ust.2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2013r, poz. 361 z późn.zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 roku", wraz z załącznikami. W dniach 18.07-20.09.2013 r. w gospodarstwie wnioskodawcy przeprowadzono czynności kontrolne w zakresie kwalifikowalności powierzchni. W zakresie płatności rolnośrodowiskowej dokonano następujących ustaleń: działka rolna E: powierzchnia deklarowana 5,11 ha - powierzchnia stwierdzona 5,50 ha; działka rolna G: powierzchnia deklarowana 0,82 ha- powierzchnia stwierdzona 0,88ha; działka rolna K: powierzchnia deklarowana 3,18 ha - powierzchnia stwierdzona 3,08 ha; działka rolna Ł: powierzchnia deklarowana 4,72 ha - powierzchnia stwierdzona 4,48 ha; działka rolna M: powierzchnia deklarowana 0,55 ha- powierzchnia stwierdzona 0,47 ha; działka rolna R: powierzchnia deklarowana 0,81 ha- powierzchnia stwierdzona 0,72 ha. Ponadto na działkach rolnych D, DA, DB, F inspektorzy terenowi stwierdzili brak deklarowanej uprawy wskazując, iż zamiast deklarowanej mieszanki strączkowo- zbożowej (peluszka + owies - deklaracja we wniosku) na gruntach występuje jedynie mieszanka zbożowa. Zastosowano kod błędu DR 6 (nie stwierdzono deklarowanej grupy upraw; stwierdzona uprawa należy do tej samej grupy upraw, do której należy roślina deklarowana). W toku postępowania organ I instancji dokonując weryfikacji deklarowanych powierzchni ustalił maksymalny obszar kwalifikowalny, czyli powierzchnię uprawnioną do przyznania płatności. W wyniku tych ustaleń na wymienionych poniżej działkach rolnych stwierdzono powierzchnie; A 1,79 ha wobec deklarowanej 1,82 ha, B 2,74 ha wobec deklarowanej 2,81 ha, F 4,74 ha wobec deklarowanej 4,79 ha, L 0,58 ha wobec deklarowanej 0,59 ha, Następnie w wyniku rozpoznania wniosku, w dniu (...) maja 2014 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w C. decyzją nr (...) przyznał skarżącemu płatność rolnośrodowiskową w pomniejszonej wysokości, tj. 11.663,40 zł. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, w dniu (...) maja 2014 r. W. R. złożył odwołanie do organu II instancji wskazując, że nie zgadza się z ustaleniami dotyczącymi działek rolnych D, DA, DB, F. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy, na skutek wniesionego odwołania, Dyrektor Mazowieckiego Oddziału Regionalnego ARiMR w W. utrzymał w mocy decyzję wydaną przez organ I instancji, uznając jej słuszność pod względem faktycznym i prawnym. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia powołano przepisy regulujące warunku i tryb przyznawania płatności rolnośrodowiskowych, przeprowadzania kontroli administracyjnych oraz kontroli na miejscu. Organ przedstawił również sposób naliczenia płatności na 2013 rok. Organ wskazał, iż w przypadku, gdy w wyniku kontroli na miejscu zostanie stwierdzona inna uprawa niż deklarowana we wniosku i rolnik nie zgłosił zmiany na podstawie art. 73 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009, to powierzchnia taka nie kwalifikuje się do przyznania płatności rolnośrodowiskowej. Podkreślił, że dokonanie ewentualnych zmian zobowiązania rolnośrodowiskowego wprowadza się w planie działalności rolnośrodowiskowej (§ 6 ust. 2) oraz zgłasza się kierownikowi biura powiatowego Agencji we wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok, w którym rolnik realizuje zmienione zobowiązanie rolnośrodowiskowe, chyba że przepisy rozporządzenia stanowią inaczej (§ 6 ust. 3). Na spornych działkach D, DA, DB, F nie stwierdzono deklarowanej uprawy, tj. mieszanki strączkowo zbożowej (grupa JPO), lecz mieszankę zbożową (grupa upraw JPO). W ocenie organu odwoławczego analiza raportu z czynności kontrolnych oraz sporządzonej dokumentacji fotograficznej wskazuje na prawidłowość ustaleń pierwszoinstancyjnych. Stwierdzone przez inspektorów terenowych nieprawidłowości znajdują potwierdzenie w zdjęciach o nr. 122, 123, 124, 125, 126, 127, 128, 129, 130, 131, 132, 133, 134, 135, 136, 137, 138, 139. Zatem wykluczenie przez organ I instancji z płatności działki rolnej D, DA, DB, F było – zdaniem organu odwoławczego - prawidłowe. Powyższe wykluczenie spowodowało przedeklarowanie powierzchni zgłoszonej w pakiecie 1 Rolnictwo Zrównoważone z wariantem 1.1 Zrównoważony System Gospodarowania o 34,15%. Organ wyjaśnił także, iż zgodnie z art. 21 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz.U. z 2013r., poz.173) ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Z przepisu tego wynika wprost, że ustawodawca w postępowaniu w przedmiocie przyznania płatności zdecydował się na odejście od zasady prawdy obiektywnej wyrażonej art. 7 k.p.a. Obowiązek wynikający z art. 77 k.p.a. w postępowaniu w przedmiocie przyznania płatności został ograniczony jedynie do rozpatrzenia materiału dowodowego przedłożonego przez wnioskodawcę, na którym, stosownie do art. 21 ust. 3 ustawy, ciąży wykazanie przesłanek, od których uzależnione jest uprawnienie do płatności. W toku postępowania odwoławczego skarżący dostarczył fakturę VAT Nr (...)z dnia (...) marca 2013 r. na zakup grochu siewnego Hubal C1 w ilości 300kg, rejestr działań agrotechnicznych oraz oświadczenie M. K. Jak wynika z materiału dowodowego wnioskodawca sporządził mieszankę, w której udział grochu wynosił średnio co najwyżej 34 kg/ha. Organ wyjaśnił, iż w celu otrzymania płatności, o które wystąpiła strona nie wystarczy dokonanie efektywnego zasiewu roślin ale także efektywna ich uprawa i zbiór dający zamierzony cel. W przypadku braku możliwości realizacji zamierzonego celu w postaci uprawy określonej rośliny bądź ich grupy, strona zobowiązana była na podstawie oświadczenia i zobowiązania (sekcja IX wniosku) do niezwłocznego informowania na piśmie Agencji o zaistniałych okolicznościach. Jak wynika z dokonanej kontroli na działkach w skład mieszanki zbożowej wchodził owies oraz jęczmień, co potwierdziła strona w odwołaniu. W ocenie organu II instancji wskazuje to, iż strona dokonywała swobodnej zmiany w składzie wysianych mieszanek nie stosując dobrej praktyki rolnej w zakresie wysiewu, zastępując w składzie mieszanki nasiona grochu nasionami jęczmienia. Stosując jednak taką mieszankę strona nie mogła spełnić podjętych zobowiązań w zakresie efektywnej uprawy. Zatem biorąc pod uwagę raport z czynności kontrolnych wraz z dokumentacją fotograficzną , organ odwoławczy uznał rozstrzygnięcie organu I instancji za prawidłowe. W skardze na powyższą decyzję wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismem z dnia 29 sierpnia 2014r. skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o przeprowadzenie dowodu z dokumentów na podstawie art.106 § 3 p.p.s.a. Skarżący podniósł następujące zarzuty: naruszenia prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy: 80 k.p.a. w związku z art. 7 oraz 8 k.p.a, poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy, w tym niewłaściwe ustalenia w zakresie sposobu wykorzystania działek rolnych, w szczególności w przedmiocie roślin na nich uprawianych; 138 § 1 pkt 1 k.p.a, poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji w sytuacji, gdy decyzja ta winna być uchylona w całości; naruszenia prawa materialnego: § 2 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r. - poprzez jego niezastosowanie, mimo iż stan faktyczny sprawy potwierdził spełnienie przesłanek warunkujących przyznanie płatności rolnośrodowiskowej. § 23 ust. 1 pkt 5 1 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r. - poprzez jego niezastosowanie, mimo iż oświadczenie złożone do wniosku potwierdziło spełnienie przesłanek warunkujących przyznanie płatności rolnośrodowiskowej. Ponadto skarżący zarzucił błędne ustalenia faktyczne w zakresie rzeczywistego zasiewu działek, tj. co do sposobu ich wykorzystywania i rodzaju zasiewu, w tym deklarowanego we wniosku. Powyższe zarzuty skarżący rozwinął w motywach skargi. Podkreślił, że działkach F, H, D, DA i DB była zasiana mieszanka zbożowo-strączkowa i ta uprawa była prowadzona, aż do zbioru. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Mazowieckiego Oddziału ARiMR w W. wniósł o jej oddalenie jako niezasadnej, podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w sposób i w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie jej z obrotu prawnego w oparciu o którąkolwiek z podstaw prawnych wskazanych w art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). Spór w przedmiotowej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy organ zasadnie przyjął nieprawidłowości w zakresie rośliny uprawnej na spornych działkach D, DA, DB, F, co spowodowało różnicę w pakiecie 1 Rolnictwo Zrównoważone z wariantem 1.1 Zrównoważony sposób gospodarowania, pomiędzy powierzchnią deklarowaną 27, 77 ha, a powierzchnią stwierdzoną 20,70 ha, wynoszącą ponad 20 % przedeklarowania, co w konsekwencji spowodowało odmowę przyznania płatności rolnośrodowiskowej na rok 2013 za ten Pakiet. Ze względu na treść i datę złożenia wniosku, podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowiły: ustawa z dnia 7 marca 2007r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem EFR ROW ( Dz. U 2013, poz. 173), Rozporządzenie Komisji ( UE ) nr 65 /2011 z dnia 27 stycznia 2011r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady ( WE ) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz do zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia ( Dz. Urz. UE L 25/8 z 28 stycznia 2011r. i rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2013r, poz. 361 z późn. zm.), zwane dalej: "rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 roku" Zgodnie § 2 ust 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z płatność rolnośrodowiskową przyznaje się rolnikowi w rozumieniu art. 2 lit. a rozporządzenia nr 73/2009, zwanemu dalej "rolnikiem", jeżeli: 1) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, zwany dalej "numerem identyfikacyjnym"; 2) łączna powierzchnia posiadanych przez niego działek rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, na których jest prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 2 lit. c rozporządzenia nr 73/2009, zwanych dalej "działkami rolnymi", wynosi co najmniej 1 ha; 3) realizuje 5-letnie zobowiązanie rolnośrodowiskowe, o którym mowa w art. 39 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277 z 21.10.2005, str. 1, z późn. zm.), zwane dalej "zobowiązaniem rolnośrodowiskowym", obejmujące wymogi wykraczające ponad podstawowe wymagania, w ramach określonych pakietów i ich wariantów, zgodnie z planem działalności rolnośrodowiskowej; 4) spełnia warunki przyznania płatności rolnośrodowiskowej w ramach określonych pakietów lub ich wariantów określone w rozporządzeniu. Zgodnie z art. 20 rozporządzenia Rady (WE) NR 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 roku ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz. Urz. UE L 30 z 31.01.2009, str.16 - 99) państwa członkowskie przeprowadzają kontrole administracyjne oraz kontrole na miejscu wniosków o pomoc w celu weryfikacji warunków kwalifikowalności do pomocy. W związku ze złożeniem wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej skarżącemu naliczono płatność rolnośrodowiskową na rok 2013 wykluczając z powierzchni deklarowanej, na jakiej realizowano pakiet 1.1 Zrównoważony sposób gospodarowania ( 27, 77 ha ) powierzchnię 7, 07 ha. z uwagi na brak deklarowanej uprawy ( mieszanki zbożowo strączkowej ). Wskazać należy, że zakres danych, jakie rolnik zobowiązany jest podać we wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej został określony w § 23 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r. Zgodnie z § 23 ust 1 pkt 5 tego rozporządzenia wniosek o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej zawiera oświadczenie o: a) powierzchni działek ewidencyjnych, b) sposobie wykorzystywania działek rolnych, w szczególności z podaniem rośliny uprawnej, c) liczbie zwierząt ras lokalnych. Mając na uwadze powyższe, w przypadku, gdy w wyniku kontroli na miejscu zostanie stwierdzona inna uprawa niż deklarowana we wniosku i rolnik nie zgłosił zmiany na podstawie art. 73 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 to powierzchnia taka nie kwalifikuje się do przyznania płatności rolnośrodowiskowej. W ocenie Sądu analiza czynności kontrolnych oraz sporządzonej dokumentacji fotograficznej potwierdza prawidłowość dokonanych przez organ ustaleń. Stwierdzone przez inspektorów terenowych nieprawidłowości znajdują istotnie potwierdzenie w zdjęciach o nr. 122, 123, 124, 125, 126, 127, 128, 129, 130, 131, 132, 133, 134, 135, 136, 137, 138, 139. Na spornych działkach D, DA, DB i F brak jest deklarowanej we wniosku uprawy tj. mieszanki strączkowo zbożowej, a inspektorzy terenowi stwierdzili inną uprawę czyli mieszankę zbożową. Czynności kontrolne wykonane zostały prawidłowo a skarżący nie przedstawił dowodów na poparcie okoliczności uzasadniających prawo do płatności. Zgodnie z art. 30 ust. 2 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem EFRROW przeprowadzenie kontroli może zostać powierzone jednostkom organizacyjnym dysponującym odpowiednimi warunkami organizacyjnymi, kadrowymi i technicznymi, określonymi w art. 31 ust. 1 tejże ustawy. Kontrole te przeprowadzane są przez osoby do tego upoważnione zgodnie z § 3 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 31 maja 2007 r. w sprawie warunków, jakie powinny spełniać jednostki organizacyjne, którym można powierzyć wykonywanie czynności kontrolnych w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2008 Nr 183, poz. 1138). Zgodnie z w/w przepisem rozporządzenia jednostki organizacyjne i osoby zatrudnione w niej m.in.: 1. posiadają wykształcenie wyższe w zakresie rolnictwa lub ogrodnictwa, lub wykształcenie średnie rolnicze lub ogrodnicze albo wykształcenie wyższe w zakresie geodezji i kartografii lub wykształcenie średnie geodezyjne - odpowiadające zakresowi powierzchownych im czynności kontrolnych, 2. posiadają uprawnienia zawodowe w zakresie określonym w art. 43 pkt. 1, 2, 5 lub 7 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r., Nr 240, poz. 2027 z późn. zm.), 3. zostaną przed podjęciem czynności kontrolnych przeszkolone, w zakresie odpowiadającym powierzonym im czynnościom, 4. jednostki organizacyjne zapewniają: - sprzęt pomiarowy i informatyczny w liczbie umożliwiającej sprawne wykonanie pomiarów geodezyjnych, - sprzęt informatyczny i oprogramowanie zapewniające przetwarzanie danych, zgodnie z systemem informatycznym posiadanym przez ARiMR, - środki transportu zapewniające sprawne wykonywanie powierzonych kontroli. Jedynie kontrolom przeprowadzonym w gospodarstwach wnioskodawców przez upoważnionych inspektorów ARiMR, których obowiązkiem jest ustalenie powierzchni kwalifikującej się do przyznania płatności i sporządzenie szczegółowego protokołu z kontroli należy co do zasady przypisać przymiot wiarygodności - właśnie z racji przeprowadzenia kontroli przez podmioty wyspecjalizowane (dysponujące odpowiednimi warunkami organizacyjnymi, kadrowymi i technicznym) i bezstronne (wyrok NSA z dnia 4 kwietnia 2008r. Sygn. akt II GSK 492/07). Zmiany dokonywane w protokole już po zakończeniu czynności kontrolnych nie świadczą o wadliwości kontroli. I nie zmieniają postaci rzeczy , gdyż na żadnej z kwestionowanych działek nie stwierdzono mieszanki zbożowo strączkowej, a poprawiono jedynie wpis odnośnie stwierdzonej rośliny ( zamiast owies )- wpisano mieszankę zbożową. Raport z czynności kontrolnych, o którym mowa w przepisie art. 31a ust. 10 ustawy z 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, ma moc prawną dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 76 k.p.a. (wyrok WSA z dnia 8 grudnia 2010 r., sygn. akt. I SA/Sz 704/10, LEX nr 750468), co nie oznacza braku możliwości przeprowadzenia dowodu zaprzeczającego autentyczności dokumentu. Strona, która zaprzecza prawdziwości dokumentu urzędowego albo twierdzi, że zawarte w nim stwierdzenia, oświadczenia i poświadczenia upoważnionego podmiotu, od którego dokument ten pochodzi, są niezgodne z rzeczywistością, powinna tę okoliczność udowodnić (por. art. 252 k.p.c.); zob. wyrok SN z dnia 5 października 1995 r., III ARN 38/95, OSNAPiUS 1996, nr 8, poz. 109. Podkreślić należy , że w myśl art. 21 ust. 3 Ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U.2013.173) ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. W postępowaniu w przedmiocie przyznania płatności obowiązek wynikający z art. 77 k.p.a został bowiem ograniczony jedynie do rozpatrzenia materiału dowodowego przedłożonego przez wnioskodawcę, na którym, stosownie do art. 21 ust. 3 w w ustawy, ciąży wykazanie przesłanek, od których uzależnione jest uprawnienie do płatności (por. wyrok NSA z dnia 24.11.2010r. sygn. akt II GSK 1017/09). W świetle powyższego przepisu strona zobowiązana jest dostarczyć organowi dowody na poparcie okoliczności, z których wywodzi skutek prawny w postaci uprawnienia do płatności. Zasadnie przyjęto, że przedłożony w toku postępowania przez skarżącego materiał dowodowy w postaci faktury FAT Nr (...)z dnia (...).03.2013r na zakup grochu siewnego HubalC1 w ilości 300kg, rejestru działań agrotechnicznych oraz oświadczenia M. K. nie potwierdziły użytkowania spornych gruntów w sposób wskazany we wniosku. Sporadyczność występowania nasion grochu w mieszance zbożowej, jak zasadnie wskazał organ w zaskarżonej decyzji nie wskazuje na uprawę mieszanki strączkowo zbożowej, a załączona dokumentacja fotograficzna potwierdza ustalenia kontroli, iż w była to mieszanka zbożowa w skład której wchodził owies i jęczmień. Odnosząc się do przedstawionych dowodów organ słusznie przyjął, powołując się na opracowania naukowe i zasady dobrej kultury rolnej , że mieszanka przygotowana przez producenta, w której udział grochu wynosił średnio co najwyżej 34 kg /ha nie spełniała norm w zakresie prawidłowo przygotowanej mieszanki i nie gwarantowała spełnienia podjętych zobowiązań w zakresie efektywnej uprawy. Powyższego nie zmienia przedstawione w toku postępowania przed Sądem pismo Mazowieckiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego z dnia 12 stycznia 2015r. kierowane do skarżącego informujące iż w ramach Pakietu 1. Rolnictwo Zrównoważonego nie ma wymogów dotyczących ilości wysiewu poszczególnych roślin, co nie oznacza, iż punktu widzenia o zasad właściwej agrotechniki nieistotne jest ustalenie właściwej proporcji rośliny strączkowej w mieszance. Jak wskazano z zaleceń Instytutu Uprawy Nawożenia i Gleboznawstwa zaleca się w centralnych i wschodnich regionach kraju wysiew mieszanek zbożowo strączkowych, w których składzie rośliny strączkowe stanowią 30-40 % , co nie oznacza że rośliny strączkowe mają stanowić 30 czy 40% całkowitej masy mieszanki. Nie mniej jednak, w celu otrzymania płatności, nie wystarczy dokonanie efektywnego wysiewu roślin ale także efektywnej ich uprawy i zbioru dającego zamierzony cel. Natomiast w przypadku braku możliwości zamierzonego celu w postaci uprawy określonej rośliny np. mały udział roślin strączkowych przed zbiorem lub ich brak z powodu złych warunków atmosferycznych lub innych okoliczności (o których skarżący wskazuje w zastrzeżeniach do protokołu kontroli – mokre lato, rozwój chorób grzybowych) strona zobowiązana była do niezwłocznego informowania na piśmie Agencję o powyższym, czego jak widać nie uczyniła. Ubiegając się bowiem o przyznanie płatności rolnik jak wynika z informacji zawartych we wniosku (sekcja IX) zobowiązany jest m.in. do niezwłocznego informowania Agencji o każdym fakcie, który może mieć wpływ na wysokość płatności i o każdej zmianie, która nastąpi w okresie od dnia złożenia wniosku do dnia przyznania płatności. Zdaniem Sądu nie można mówić w niniejszej sprawie o naruszeniu art. 80 K.p.a. Organy rozpoznające sprawę orzekały na podstawie całości zgromadzonych akt sprawy, w tym dokumentach dostarczonych przez skarżącego. Na podstawie tych materiałów organy orzekły zasadnie, iż w 2013 r. skarżący nie prowadził na spornych działkach D, DA, DB i F zadeklarowanej uprawy. Stwierdzenie innej uprawy niż deklarowana we wniosku i brak zgłoszenia przez producenta zmiany na podstawie art. 73 rozporządzenia Komisji ( WE) nr 122/2009 powoduje iż taką powierzchnię należało wykluczyć z płatności. Skoro zaś różnica pomiędzy powierzchnią deklarowaną ( 27,77ha ), a stwierdzoną ( 20,70) ha wyniosła 7,07 ha, stanowi to przedeklarowanie o 31,15%, a więc ponad 20 %. Powyższe z kolei uzasadnia na podstawie art. 16 ust 5 akapit drugi rozporządzenia Komisji ( UE) 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011r. odmowę przyznania pomocy. Nie można również zgodzić się zarzutem skarżącego, iż naruszono art. 7 i 8 kpa. W toku postępowania skarżący był informowany o jego przebiegu składał wyjaśnienia i dowody, do których organ odniósł się w zaskarżonej decyzji. Nie można także zarzucić organowi odwoławczemu braku bezstronności. Reasumując należy stwierdzić, iż organy ARiMR rozpatrujący sprawę, wbrew zarzutom skargi, podjęły wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia sprawy, zebrały materiał dowodowy, należycie go oceniły, a wydane na jego podstawie zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Z tych względów, w oparciu o art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę.