V SA/Wa 2870/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Piotr Kraczowski (spr.), Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska - Urbaniak, Protokolant st. sekr. sąd. - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lutego 2011 r. sprawy ze skargi G. Ż. na rozstrzygnięcie M. Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu postanawia: pozostawić skargę bez rozpatrzenia. Skarżąca – G. Ż. – [...] lipca 2010 r. złożyła do [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych (dalej: [...]JWPU) wniosek o dofinansowanie projektu realizowanego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Mazowieckiego 2007-2013 (RPO WM), Priorytet I – Tworzenie warunków dla rozwoju potencjału innowacyjnego i przedsiębiorczości na Mazowszu, Działanie 1.5. Rozwój Przedsiębiorczości, tytuł projektu "[...]". Pismem z [...]sierpnia 2010 r. [...]JWPU, poinformowała skarżącą, że złożony wniosek o dofinansowanie realizacji projektu został odrzucony z przyczyn formalnych. Skarżąca pismem z [...] sierpnia 2010 r. złożyła protest, w którym wskazała, iż podała wydatki kwalifikowane m.in. na stronie 14 Biznes Planu. Jednakże zupełnie omyłkowo wolne od wpisu są dwie ostatnie rubryki, które wypełniane były w brudnopisie dokumentacji. Zdaniem skarżącej trudno uznać, że wniosek podlega odrzuceniu ze względu na niespełnienie kryterium minimalnej wartości projektu tj. [...] zł, skoro sama wartość netto lokalu to właśnie [...] zł. Odnośnie sekcji G (Finanse) zamieszczonej we wniosku skarżąca podkreśliła, iż była ona w całości wypełniona. Przy jej wypełnianiu pojawiły się problemy z obsługą programu (zapisywaniem i walidowaniem). Skarżąca stwierdziła, że w przedmiotowej sytuacji dowodem powinny być dane zapisane na serwerze organu, albowiem wniosek i inne niezbędne dokumenty zostały w całości wypełnione. [...]JWPU pismem z [...] września 2010 r. poinformowała skarżącą, że protest został uwzględniony, a wniosek skierowany do ponownej oceny formalnej, zgodnie z § 15 Procedury odwoławczej dla wniosków o dofinansowanie projektów realizowanych w ramach RPO WM 2007-2013. Następnie pismem z [...] września 2010 r. [...]JWPU wezwała skarżącą do uzupełnienia braków formalnych wniosku. [...] października 2010 r. skarżąca złożyła uzupełnienie do wniosku. [...]JWPU pismem z [...] października 2010 r. poinformowała skarżącą, że wniosek o dofinansowanie realizacji projektu został odrzucony z przyczyn formalnych. Wniosek o dofinansowanie nie spełniał następujących kryteriów formalnych przyjętych przez Komitet Monitorujący RPO WM uchwałą nr [...] z [...] kwietnia 2010 r.: - Numer 9 - kompletność złożonego Wniosku o dofinansowanie projektu i załączników: b) wszystkie wymagane pola we wniosku zostały wypełnione i c) wniosek zawiera poprawne wyliczenie arytmetyczne; Numer 10 - zgodność z regulaminem konkursu lub listą IWIPK i zgłoszeniem do IWIPK; Numer 12 - kwalifikowalność wydatków. Skarżąca pismem z [...] listopada 2010 r. złożyła protest, w którym wskazała, iż trudno przyjąć, że wnioskodawca nie zastosował się do jakiejkolwiek uwagi zawartej w piśmie o uzupełnienie, skoro starał się wypełnić wszystkie żądane pola najlepiej jak potrafił. W istocie wiele tych uwag zostało uzupełnionych zgodnie z żądaniem [...]JWPU. [...]JWPU pismem z [...] listopada 2010 r. poinformowała skarżącą, że protest został oddalony. Od powyższej informacji skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc – na podstawie art. 30c ust. 2 i 3 ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 Nr 84, poz. 712) – o uwzględnienie skargi i stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. Informacji tej zarzuciła w szczególności naruszenie: art. 6 k.p.a. poprzez niezastosowanie przy ocenie projektu ogólnych zasad postępowania administracyjnego tj. art. 7 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszelkich kroków niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego i nieuwzględnienie interesu społecznego, który powinien polegać na podejmowaniu działań związanych z wykorzystywaniem środków unijnych w jak najszerszym zakresie oraz nieuwzględnienie interesu strony aplikującej o dotację, art. 8 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w taki sposób, który nie pogłębia zaufania obywateli do organów Państwa, art. 9 k.p.a. poprzez niepełne i niewyczerpujące poinformowanie, dotyczące sposobu wypełniania dokumentacji, co skutkuje odmową przyznania dofinansowania i naraża aplikującą na znaczną szkodę. Do skargi skarżąca dołączyła formularz wniosku, jednakże nie załączył żadnego załącznika wymienionego na stronach 20-21 formularza wniosku m.in. brak jest biznes planu (pkt 1), czy dokumentu związanego z oceną oddziaływania na środowisko (pkt 2). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Ustawa z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84. poz. 712; dalej: u.z.p.p.r.) w pewnym zakresie w odmienny sposób reguluje postępowanie sądowoadministracyjne od przepisów ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej: p.p.s.a.). W przepisie art. 30e u.z.p.p.r., który stanowi, że – w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146, 150 i 152 tej ustawy, przyjęto zasadę odpowiedniego stosowania przepisów ustawy p.p.s.a. Odpowiednie stosowanie przepisów polega na tym, że niektóre z przepisów ustawy p.p.s.a. stosowane są wprost, inne ulegają modyfikacji, są także przepisy, które nie znajdują zastosowania. Ocena zakresu odpowiedniego stosowania przepisu powinna uwzględniać systematykę i cele regulacji, w obrębie której dany przepis ma być odpowiednio zastosowany. Na podstawie art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r. – po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. Stosownie do art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. – skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4. Stosownie do art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. Natomiast, ustawa p.p.s.a. w art. 57 § 1 stanowi, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać elementy wskazane w pkt 1-3. Zgodnie zaś z treścią przepisu art. 46 § 1 pkt 1-5 p.p.s.a, każde pismo strony powinno zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; oznaczenie rodzaju pisma; osnowę wniosku lub oświadczenia; podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; wymienienie załączników. Stosownie do art. 47 § 7 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego na podstawie art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r., będąca pismem procesowym powinna spełniać wyżej wskazane w art. 46 i art. 57 p.p.s.a. wymagania stawiane pismu, ponadto skarżący winien (zgodnie z art. 47 p.p.s.a) dołączyć do skargi załączniki oraz ich odpisy. Jednakże należy zauważyć, iż niewywiązanie się przez stronę z obowiązku zadośćuczynienia wymaganiom formalnym skargi nie skutkuje uznaniem jej za niekompletną. W przytoczonych przepisach art. 46, art. 47 i art. 57 p.p.s.a wskazano jakie warunki formalne musi spełniać pismo w postępowaniu sądowym (art. 49 § 1 p.p.s.a). Jednakże prawodawca w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie użył terminu "warunki formalne", lecz termin "skarga niekompletna" (art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r.). Wprawdzie w przepisie art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. ustawodawca nie sprecyzował co oznacza pojęcie "skarga niekompletna", jednakże w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjęto, iż pojęcie "skargi kompletnej (niekompletnej)" należy interpretować w oparciu o przepis art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. i odnosić wyłącznie do dokumentacji dotyczącej sprawy, którą wnoszący skargę jest zobowiązany dołączyć do skargi (v: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 15 września 2010 r., sygn. akt II GSK 1042/10 pub. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Za skargę kompletną uznaje się więc skargę, do której dołączono całą dokumentację, o jakiej mowa w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r., tj. wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informację o wynikach procedury odwoławczej, przy czym ustanowiony w tym przepisie obowiązek dołączenia do skargi kompletnej dokumentacji dotyczy złożenia wniosku o dofinansowanie wraz z załącznikami, których treść była przedmiotem negatywnie zakończonej procedury odwoławczej. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, wskazać należy, iż skarżąca do skargi wniesionej do Sądu nie załączyła żadnego spośród załączników złożonych wraz z formularzem wniosku, a wymienionych na stronach 20-21 tego formularza m.in. biznes planu na który skarżąca powołuje się w skardze. Ponadto skarżąca nie załączyła dokumentów (m.in. poprawionego wniosku), które w ramach uzupełnienia złożyła do [...]JWPU [...] października 2010 r. (v. zał. 4 przedstawionych przez skarżącą akt). Wobec tego stwierdzić należy, że skarżąca – pomimo prawidłowego pouczenia o treści art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. w zaskarżonym rozstrzygnięciu – nie przedłożyła ze skargą kompletnej dokumentacji w sprawie, obejmującej formularz wniosku o dofinansowanie wraz jego uzupełnieniami i kompletem dokumentacji załączonej do wniosku, jest więc skarga niekompletna w rozumieniu art. 30c ust. 5 pkt 2 w zw. z art. 5 ust. 2 u.z.p.p.r. Brak kompletności przedłożonej przez skarżącą dokumentacji uniemożliwił sądowi kontrolę sądowo-administracyjną zaskarżonego rozstrzygnięcia. Mając powyższe na uwadze, skargę należało pozostawić bez jej rozpatrzenia, na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r.