V SA/Wa 29/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Małgorzata Dałkowska – Szary (spr.), Sędzia WSA - Irena Jakubiec – Kudiura, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska – Urbaniak, Protokolant - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 maja 2009 r. sprawy ze skargi K. W. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania kwoty indywidualnej z krajowej rezerwy kwoty krajowej dla dostawcy hurtowego; oddala skargę. Przedmiotem skargi z 10 grudnia 2008 r., wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez K.W., jest decyzja Prezesa Agencji Rynku Rolnego z [...] listopada 2008 r., nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w B. z [...] października 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania kwoty indywidualnej z krajowej rezerwy kwoty krajowej dla dostawcy hurtowego. Skarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym: W dniu [...] czerwca 2007 r. Dyrektor Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w B. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie cofnięcia indywidualnej ilości referencyjnej z powodu niewykorzystania jej przez producenta – K.W. – w co najmniej 70 %. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, decyzją z [...] lipca 2007 r., nr [...] Dyrektor Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w B. cofnął przyznaną K.W. indywidualną ilość referencyjną sprzedaży bezpośredniej w wysokości 100 kg. Wnioskiem z 26 czerwca 2008 r. K.W. zwrócił się do Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w B. o przyznanie indywidualnej ilości referencyjnej w wysokości 24 443 kg. z krajowej rezerwy krajowej ilości referencyjnej dla dostawcy hurtowego. W dniu [...] października 2008 r. Dyrektor Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w B. wydał decyzję odmowną wskazując w uzasadnieniu, że w stosunku do strony, Dyrektor Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w B. wydał decyzję z dnia [...] lipca 2007 r., nr [...] w sprawie cofnięcia indywidualnej ilości referencyjnej sprzedaży bezpośredniej. Zgodnie zaś z art. 32 ust. 4 ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (Dz. U. z 2005 r. Nr 244, poz. 2081, z późn. zm.) producent nie może ubiegać się o przyznanie kwoty indywidualnej z krajowej rezerwy, w okresie dwóch lat od dnia wydania decyzji o zmniejszeniu lub cofnięciu kwoty indywidualnej. W dniu 27 października 2008 r. K.W. wniósł do Prezesa Agencji Rynku Rolnego odwołanie od decyzji z [...] października 2008 r. Wyjaśnił, że nie był świadomy treści przepisów dotyczących mechanizmu kwotowania produkcji mleka. Podkreślił, iż cofnięcie indywidualnej ilości referencyjnej sprzedaży bezpośredniej nie powinno stanowić przyczyny odmowy przyznania kwoty indywidualnej z krajowej rezerwy kwoty krajowej dla dostawcy hurtowego. Jednocześnie skarżący wskazał, iż wykorzystał w całości przysługującą mu kwotę indywidualną dostaw. Po rozpoznaniu odwołania, Prezes Agencji Rynku Rolnego decyzją z dnia [...] listopada 2008 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w B. z dnia [...] października 2008 r., nr [...]. Uzasadniając swoją decyzję organ odwoławczy podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu decyzji organu I instancji. Dodatkowo zauważył, że od dnia wydania decyzji w sprawie cofnięcia kwoty indywidualnej sprzedaży bezpośredniej do dnia złożenia wniosku o przyznanie indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy krajowej ilości referencyjnej, nie upłynął okres dwóch lat, o którym mowa w art. 32 ust. 4 ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych. Wyjaśniono, że ww. przepis nie różnicuje kwoty indywidualnej dostaw i kwoty sprzedaży bezpośredniej, dla której dokonano cofnięcia kwoty indywidualnej. Wobec powyższego organ podkreślił, iż nie ma możliwości uzyskania kwoty indywidualnej z krajowej rezerwy, w sytuacji gdy dostawcy uprzednio zmniejszono lub cofnięto kwotę indywidualną. Odnosząc się do zawartej w odwołaniu argumentacji skarżącego dotyczącej braku świadomości odnośnie konsekwencji wiążących się z "zamianą kwoty bezpośredniej na hurtową", organ wyjaśnił, iż K.W. – jako uczestnik systemu kwotowania mleka – obowiązany jest znać przepisy prawa określające zasady funkcjonowania ww. mechanizmu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, decyzji Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] listopada 2008 r., nr [...] skarżący zarzucił naruszenie art. 32 ust. 4 ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że dokonana przez organ interpretacja ww. przepisu – wskazująca, iż nie różnicuje on kwoty bezpośredniej i kwoty hurtowej dostaw – jest nieprawidłowa. Skarżący podkreślił, iż ustawa o organizacji rynku mleka wyodrębnia dwa oddzielne jego segmenty, tj. krajową kwotę dostaw hurtowych i krajową kwotę sprzedaży bezpośredniej. W ocenie skarżącego jeżeli przewinienie powstało w segmencie kwoty bezpośredniej, to sankcja wynikająca z art. 32 ust. 4 ww. ustawy, nie powinna dotykać segmentu kwoty hurtowej, której dotyczył złożony przez skarżącego wniosek. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej – patrz art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269). Uzupełnieniem powyższego jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej: p.p.s.a., w którym wskazano, iż sądy stosują środki określone w ustawie. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. Rozważając w tym kontekście argumenty przedstawione w skardze, stwierdzić należy, że są one bezzasadne. Zasady przyznawania kwot indywidualnych z krajowej rezerwy zostały uregulowane w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (Dz. U. z 2005 r., Nr 244, póz. 2081 z późn. zm.). Stosownie do treści przepisu art. 14 ust. 1 i 2 pkt 1 ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych tworzy się krajową rezerwę krajowej ilości referencyjnej, która może być przeznaczona na zwiększenie indywidualnych ilości referencyjnych posiadanych przez producentów rozwijających produkcję mleka. Ponadto, zgodnie z treścią art. 15 ust. 1 ww. ustawy decyzję w sprawie przyznania indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy wydaje, na wniosek producenta, właściwy miejscowo dyrektor oddziału terenowego Agencji. Podstawę materialnoprawną skarżonej decyzji stanowił przepis art. 32 ust. 4 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (Dz. U. z 2005 r. Nr 244, poz. 2081 ze zm.), zgodnie z którym w przypadku wydania decyzji, w przedmiocie zmniejszenia lub cofnięcia indywidualnej ilości referencyjnej, producent nie może ubiegać się o przyznanie indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy w okresie dwóch lat od dnia wydania decyzji. W przedmiotowej sprawie poza sporem jest, że w stosunku do skarżącego Dyrektor Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w B. wydał w dniu [...] lipca 2007 r., decyzję w sprawie cofnięcia indywidualnej ilości referencyjnej sprzedaży bezpośredniej. Jak wynika z akt administracyjnych przedmiotowej sprawy, w dniu 26 czerwca 2008 r. K.W. złożył wniosek do Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w B. o przyznanie indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej ilości referencyjnej dla dostawcy hurtowego. Wobec powyższego podkreślenia wymaga, że w dniu złożenia wniosku przez skarżącego, tj. 26 czerwca 2008 r. nie upłynął jeszcze wskazany w art. 32 ust. 4 cytowanej ustawy, dwuletni termin od dnia wydania decyzji w przedmiocie cofnięcia indywidualnej ilości referencyjnej sprzedaży bezpośredniej. Sąd wyjaśnia, iż okoliczność ta obligowała organ do wydania decyzji o odmowie przyznania kwoty indywidualnej z krajowej rezerwy kwoty krajowej. Odnosząc się do zawartego w skardze zarzutu nieprawidłowej interpretacji przez orzekające w sprawie organy art. 32 ust. 4 ww. ustawy, poprzez błędne przyjęcie, iż nie różnicuje on kwoty bezpośredniej i kwoty hurtowej dostaw, wskazać należy, iż zarzut ten jest bezzasadny. Organ słusznie wskazuje, iż przepis art. 32 ust. 4 ustawy o organizacji rynku mleka, wprowadzając zakaz ubiegania się o przyznanie kwoty indywidualnej z krajowej rezerwy kwoty krajowej, nie różnicuje kwoty indywidualnej na kwotę indywidualną dla dostawców hurtowych i kwotę indywidualną dla dostawców bezpośrednich. Wobec powyższego, zmniejszenie lub cofniecie kwoty indywidualnej – co miało miejsce w niniejszej sprawie – uniemożliwia producentowi ubieganie się o przyznanie kwoty indywidualnej z krajowej rezerwy w okresie dwóch lat od dnia wydania decyzji w przedmiocie zmniejszenia lub cofnięcia kwoty indywidualnej. Nie ma przy tym żadnego znaczenia, czy decyzja w przedmiocie cofnięcia kwoty indywidualnej dotyczyła kwoty dla dostawców hurtowych, czy też dla dostawców bezpośrednich. Należy zgodzić się ze stanowiskiem zawartym w zaskarżonej decyzji, że gdyby zamierzeniem ustawodawcy było wprowadzenie w przepisie art. 32 ust. 4 ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych rozróżnienia w zależności od rodzaju kwoty indywidualnej, taka okoliczność wynikałaby wprost z treści samego przepisu. Wobec powyższego Sąd stanął na stanowisku, iż organ odwoławczy prawidłowo dokonał oceny treści przepisów stanowiących podstawę prawna wydanego roztrzygnięcia, co znalazło swoje odzwierciedlenie w uzasadnieniu skarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy - wobec niestwierdzenia naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, jak również innego naruszenia przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy - na mocy art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.