V SA/Wa 2913/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA – Bożena Zwolenik po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 27 marca 2015 r. w sprawie ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym; postanawia - odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 27 marca 2015 r. Wyrokiem z dnia 27 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym. Pismem z dnia 26 stycznia 2016 r. Pełnomocnik Strony skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia pisemnego do wyroku z dnia 27.03.2015 roku, sygn. akt V SA/Wa 2913/14. Pełnomocnik wyjaśnił, że na podstawie przeprowadzonej analizy okoliczności doręczenia na podstawie art. 87 § 2 ustawy p.p.s.a., niniejszym zawiadomienia o rozprawie, która odbyła się w dniu 27.03.2015 r. w sprawie sygn. V SA/Wa 2913/14, po nieskutecznych próbach ustalenia w urzędzie pocztowym właściwym dla adresu do doręczeń wskazanego w treści skargi (tj. [...]), powodów braku doręczenia zawiadomienia o rozprawie, a następnie po analizie treści dokumentów znajdujących się w aktach sprawy znajdujących się w WSA w Warszawie, ustalił że sporządzono notatkę o przekazaniu przez WSA w Warszawie informacji telefonicznie o terminie rozprawy sekretarce [...] Pani A. D. W związku z faktem, że dnia 27.03.2015 roku odbywała się inna rozprawa dotycząca bardzo podobnego przedmiotu (podatek akcyzowy od samochodu [...], sygn. V SA/Wa 2914/14), sekretarka nie przekazała Pełnomocnikowi informacji o kolejnej rozprawie tego samego dnia, prawdopodobnie uznając, że Pełnomocnik posiada informację o rozprawie (taka informacja o rozprawie sygn. V SA/Wa 2914/14 widniała w kalendarzu elektronicznym u Pełnomocnika jak i u sekretarki). Pełnomocnik pozostawał w przekonaniu, że w tym dniu ma miejsce tylko jedna rozprawa. Pełnomocnik wyjaśnił również, że po ustaleniu faktu przekazania informacji telefonicznej sekretarce, podjął kolejne próby ustalenia, w tym z pracownikami Poczty Polskiej, którzy zazwyczaj doręczają przesyłki do [...] dlaczego Poczta Polska nie doręczyła zawiadomienia o rozprawie, jednakże urzędnicy podkreślali, że nie ma żadnego śladu przedmiotowej korespondencji w ich urzędzie pocztowym, właściwym dla [...]. Pełnomocnik ponownie podjął próby ustalenia (chodziło o wyjaśnienie Stronie postępowania przyczyn nieobecności Pełnomocnika na rozprawie, o które w międzyczasie poproszono), powodów braku doręczenia Pełnomocnikowi zawiadomienia (w tym w celu uniknięcia na przyszłość podobnych sytuacji) i w dniu 19.01.2016 analizując akta sprawy ustalił, iż koperta zawierająca zawiadomienie o rozprawie, do której przyklejone było zwrotne potwierdzenie odbioru zawiera nieprawidłowy adres dla korespondencji zawierającej zawiadomienie o rozprawie, przy czym we wszystkich pozostałych dokumentach dotyczących sprawy, w tym w samej treści zawiadomienia o rozprawie widnieje adres prawidłowy, [...]. Adres wskazany na kopercie był poprzednim adresem, gdzie znajdowała się siedziba [...], dlatego w urzędzie pocztowym właściwym dla adresu [...] nie było nigdzie śladu przedmiotowej przesyłki. Pełnomocnik złożył w dniu 19.01.2016 r. wniosek o dokonanie odpowiednich kopii przedmiotowych dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. Zdaniem Pełnomocnika przyczyna uchybienia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie pisemne wyroku WSA sygn. V SA/Wa 2913/14 ustała w dniu 19.01.2016 r., kiedy to odkrył właściwą przyczynę braku doręczenia zawiadomienia. W związku z powyższymi okolicznościami Pełnomocnik podkreślił, że w niniejszej sprawie nie został prawidłowo zawiadomiony o rozprawie w dniu 27.03.2015 r., przy czym zawiadomienie telefoniczne, a w szczególności bez potwierdzenia ze strony samego Pełnomocnika o otrzymaniu odpowiedniej informacji, nie może być w żadnym razie uznane za doręczenie. W konsekwencji, zdaniem Pełnomocnika, bez swojej winy nie mógł dokonać czynności polegającej na złożeniu wniosku o pisemne uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie sygn. V SA/Wa 2913/14, co uniemożliwiło mu ewentualne złożenie skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie, zgodnie z art. 88 tej ustawy, spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wniosek Strony skarżącej uznać należy za spóźniony, bowiem jego wniesienie do Sądu nastąpiło z naruszeniem ustawowego terminu, określonego w omawianym art. 87 § 1 p.p.s.a. W pierwszej kolejności wskazać należy, że z akt sprawy wynika, że Pełnomocnik Strony skarżącej doradca podatkowy P.T. w dniu 26 sierpnia 2015 r. o godz. 10:47 przeglądał w czytelni Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie akta sądowe niniejszej sprawy. Powtórnie akta te były przeglądane przez Pełnomocnika strony skarżącej w dniu 19 stycznia 2016 r. o godz. 13:08. Przyjąć zatem należy, iż przyczyna uchybienia terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 27 marca 2015 r. ustała w dniu 26 sierpnia 2015 r. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż termin do złożenia przedmiotowego wniosku rozpoczął swój bieg dnia następnego po dniu w którym ustała przyczyna uchybienia i upłynął w dniu 2 września 2015 r. W konsekwencji, wniosek Strony skarżącej o przywrócenie terminu – nadany w dniu 26 stycznia 2016 r. – uznać należy za spóźniony i jako taki podlegający odrzuceniu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 88 ustawy p.p.s.a orzeczono jak w sentencji postanowienia.