V SA/Wa 294/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska – Urbaniak, Sędzia WSA - Irena Jakubiec – Kudiura, Sędzia WSA - Barbara Mleczko – Jabłońska (spr.), Protokolant specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 marca 2012 r. sprawy ze skargi T. Sp. z o.o. w W. na informację [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie ocena wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; postanawia: odrzucić skargę T. Sp. z o.o. z siedzibą w W. złożyła w dniu [...].07. 2010 roku w [...] Jednostce Wdrażania Programów Unijnych wniosek o dofinansowanie projektu "[...]" w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Mazowieckiego 2007-2013 (RPO WM); Priorytet I –Tworzenie Warunków dla rozwoju potencjału innowacyjnego i przedsiębiorczości na Mazowszu; działanie 1.5. Rozwój przedsiębiorczości. Pismem z dnia [...] lipca 2010 roku [...] Jednostka Wdrażania Programów Unijnych poinformowała wnioskodawcę, iż wniosek został odrzucony z przyczyn formalnych. Wskazała, iż projekt podlega odrzuceniu ze względu na niekwalifikowaność wszystkich wydatków związanych z projektem. W ramach regionalnej pomocy inwestycyjnej w sektorze transportu pomoc nie może być przeznaczona na zakup środków transportu – oznacza to, iż jeśli podmiot ubiegający się o dofinansowanie ma w dokumentach rejestrowych kody PKD/EKD związane z transportem – zakup środków transportu jest dla niego wydatkiem niekwalifikowanym. Wnioskodawca posiada w PKD Transport lotniczy towarów oraz transport lotniczy pasażerów a chce zakupić samoloty, które zgodnie z Klasyfikacją Środków Trwałych należą do kategorii 780 środki transportu – tabor Lotniczy. Wszystkie wydatki w projekcie są niekwalifikowane dlatego cały projekt również nie kwalifikuje się do wsparcia. Od wyniku oceny strona wniosła protest, w którym zarzuciła, iż jako powód odrzucenia wniosku wskazano ujęcie przez wnioskodawcę kosztów, które w całości zostały uznane za niekwalifikowane. Powodem zakwalifikowania podanych kosztów jako wydatków niekwalifikowanych było działanie przez wnioskodawcę w sektorze transportu, gdy wnioskodawca nie prowadził i nie prowadzi działalności związanej z przewozem mienia i osób a podstawową działalnością jest prowadzenie szkoleń w zakresie nauki i pilotażu. Numery PKD związane z transportem lotniczym towarów oraz transportem lotniczym pasażerów widnieją w dokumencie rejestrowym, jednak takiego typu usługi nie są i nie będą świadczone. Nie posiada bowiem wymaganej przepisami i prawem lotniczym koncesji na wykonywanie przewozu lotniczego (zgodnie z Rozporządzeniem Rady (EWG) Nr 1008/2008 z dnia 24 września 2008r. w sprawie wspólnych zasad wykonywania przewozów lotniczych na terenie Wspólnoty, oraz przepisami ustawy z dnia 3 lipca 2002r. Prawo lotnicze, Dz. U. z 2006r., Nr 100, poz. 696 z późn. zm.). Wreszcie wnioskodawca nie ma możliwości organizacyjnych i finansowych do spełnienia warunków o ubieganie się o w/w koncesję. Nadto wnioskodawca nie posiada odpowiedniego typu samolotów do świadczenia usług określonych w podanych numerach PKD. Samoloty będące przedmiotem zakupu są typowymi samolotami szkolno-treningowymi. Podkreślono, iż T. świadczy obecnie jedynie usługi szkoleniowe dla osób posiadających już licencję pilota, dlatego też działalność firmy jest związana z wypromowaniem marki jaki świadczonej obecnie usługi. W wyniku pozyskania nowych maszyn oraz oprogramowania w firmie będzie uruchomiona nowa technologia przeprowadzania szkoleń wynikająca z pozyskania nowoczesnych samolotów szkoleniowych na których odbywać się będzie część praktyczna szkoleń. Pismem z dnia [...] sierpnia 2010r. poinformowano wnioskodawcę, że jego protest został uwzględniony. IOK wskazała, że oceniając zgodność złożonego wniosku z zapisami rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z 11 października 2007r. w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej trzeba wziąć pod uwagę, iż nie należy wiązać prowadzenia działalności gospodarczej jedynie z wpisem do ewidencji działalności gospodarczej czy tez do KRS . Istotne jest czy dana osoba bądź firma faktycznie prowadzi działalność gospodarczą w zadeklarowanym zakresie. Z wniosku jak i Biznes Planu jak podała IOK wynika wyraźnie, że wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie szkoleń pilotażu. Zdaniem IOK ocena wniosku na etapie oceny formalnej przeprowadzona została nieprawidłowo, co uzasadnia skierowanie wniosku do ponownej oceny formalnej zgodnie z § 15 ust 1 procedury odwoławczej dla wniosków o dofinansowanie projektów realizowanych w ramach RPO WM 2007-2013. Następnie pismem z dnia [...] września 2010 roku prostującym wcześniej wysłaną informację z dnia [...] sierpnia 2010 roku [...] Jednostka Wdrażania Programów Unijnych ([...]JWPU) poinformowała wnioskodawcę, iż wniesiony protest został oddalony, a uprzednio wydane rozstrzygnięcie było na skutek błędu technicznego nieprawidłowe. W uzasadnieniu pisma stanowiącego rozpoznanie protestu wskazano na niezgodność z Regulaminem konkursu oraz Rozporządzeniem Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 11.10.2007 r. w sprawie udzielenia regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych. Podano, że zgodnie z § 6 ust. 7 tego rozporządzenia "W przypadku beneficjenta pomocy prowadzącego działalność gospodarczą w sektorze transportu do wydatków kwalifikowanych nie zalicza się wydatków na zakup środków transportu" –oznacza to, iż jeśli podmiot ubiegający się o dofinansowanie ma w dokumentach rejestrowych kody PKD/EKD związane z transportem – zakup środków transportu jest dla niego wydatkiem niekwalifikowanym. W tej sytuacji po przeprowadzonej analizie IOK stwierdziła, że ocena wniosku na etapie formalnym została przeprowadzona prawidłowo, a tym samym zarzut wskazany przez wnioskodawcę w proteście jest niezasadny. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na informację o negatywnym rozpatrzeniu protestu, skarżąca spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej informacji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez instytucję zarządzającą. Podkreśliła, iż nie działa w służbie transportu, a podstawową działalnością spółki jest prowadzenie szkoleń w zakresie szkoleń pilotażu, interpretacja definicji przedsiębiorcy w sektorze transportu jednoznacznie wyznacza kwalifikacje przedsiębiorstwa skarżącej jako świadczącego usługi we wskazanym zakresie oraz, że zakupu samolotów nie można traktować jako zakupu środków transportu, gdyż będą one służyły jedynie do celów szkoleniowych. Powtórzyła, iż głównym i zarazem jedynym przychodem przedsiębiorstwa skarżącego jest świadczenie usług szkoleniowych. Podniosła, iż pismem z dnia [...] sierpnia 2010 r. wnioskodawca został poinformowany, iż jego protest został uwzględniony. Następnie dnia [...] września 2010 r. otrzymał pismo z dnia [...] września 2010 r., w którym wskazano, iż na skutek błędu technicznego protest z dnia [...] sierpnia 2010 r. został rozstrzygnięty nieprawidłowo, a w załączeniu znajdowało się rozstrzygnięcie, w którym ten sam, uprzednio uwzględniony protest, w niezmienionych okolicznościach zarówno faktycznych jak i prawnych, został oddalony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu sprawy, wyrokiem z 19 maja 2011r. sygn. akt VSa/Wa 548/11 stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia [...] Jednostce Wdrażania Programów Unijnych . WSA wskazał, że w istocie na przestrzeni niespełna miesiąca czasu IOK w wyniku rozpoznania protestu wyraziła dwa sprzeczne stanowiska. W piśmie z dnia [...].08.2010r. poinformowała, że protest został uwzględniony, zaś w nocie z dnia [...].09.2010r., że ów środek zaskarżenia został oddalony. W sprawie — bazując na tym samym materiale dowodowym — w pierwszym piśmie uwzględniającym protest zwrócono uwagę, że nie można poprzestać jedynie na formalnej klasyfikacji działalności beneficjenta (pozycja PKD 51.102 — transport lotniczy pasażerski oraz 51.211 — transport lotniczy towarów) ale należy uwzględnić to, że wnioskodawca wyraźnie deklaruje działalność w zakresie szkoleń pilotażu. Świadczyć mogą o jego wiarygodności dane o dochodach — 100% przychodów jest z działalności szkoleniowej. Beneficjent nie posiada też jakiejkolwiek koncesji na wykonywanie przewozów lotniczych. Wskazano także, że nie należy wiązać prowadzenia działalności gospodarczej jedynie z wpisem do ewidencji działalności gospodarczej czy też do KRS; istotne jest natomiast jaki rodzaj działalności jest de facto prowadzony. Konkludując wyrażono pogląd, że treść wpisów do KRS dotycząca zadeklarowanych rodzajów prowadzonej działalności nie stanowi naruszenia normy prawnej wynikającej z cyt.§6 ust.7 rozp. Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 11.10.2007r. i zgodnie z §15 ust.1 procedury odwoławczej zostanie skierowany do ponownej oceny formalnej. W drugim piśmie z dnia [...].09.2010r. — pomijając całkowicie wskazane wyżej argumenty, a także powołując się na §5 ust.6 Regulaminu konkursu — wskazano, że jeśli podmiot ubiegający się o dofinansowanie ma w dokumentach rejestrowych kody PKD/EKD związane z transportem, zakup środków transportu jest dla niego wydatkiem niekwalifikowanym". Reasumując wyrażono pogląd, że ocena wniosku na etapie formalnym została przeprowadzona prawidłowo, a tym samym zarzut wskazany przez Wnioskodawcę w proteście jest niezasadny. Zdaniem Sądu [...]JWPU nie wskazuje żadnych przepisów, które mogłyby ją upoważniać do korekt "błędów technicznych", zwłaszcza, iż nie jest to pomyłka pisarska czy oczywisty błąd rachunkowy itp., a diametralnie odmienna interpretacja stanu faktycznego i sprzeczne rozstrzygnięcie (względem pierwotnego — z dnia [...].08.2010 r.). Zdaniem WSA w sprawie doszło do rażącego naruszenia prawa, czego odzwierciedleniem jest pismo z dnia [...].09.2010 r. które w dalszym postępowaniu nie może mieć jakiegokolwiek znaczenia; zatem traktować je należy jako nieistniejące i przejść należy — zgodnie z pismem z dnia [...].08.2010 r., do następnego etapu oceny wniosku. Od powyższego wyroku [...]JWPU wniosła skargę kasacyjną do NSA, który w wyniku jej rozpoznania wyrokiem z dnia 31 sierpnia 2011r. w sprawie sygn. akt II GSK 1699/11 podzielając w całości stanowisko wyrażone przez Sąd I instancji oddalił skargę kasacyjną. W uzasadnieniu orzeczenia NSA wskazał między innymi, iż podjęte ponownie bez podstawy prawnej i odmienne w swej treści rozstrzygnięcie protestu w sytuacji gdy wnioskodawca legitymował się informacją o uwzględnieniu złożonego przez niego środka odwoławczego, narusza zasadę legalizmu lecz pozostaje również w sprzeczności z zasadą demokratycznego państwa prawnego. NSA wskazał, że znalazło to wyraz w lekceważeniu ustalonych z upoważnienia ustawy procedur oraz nie respektowaniu podjętych i znajdujących się w obiegu prawnym rozstrzygnięć. W wyniku powyższego - etap ponownie przeprowadzonej oceny formalnej wniosku zakończył się negatywnym dla strony rozstrzygnięciem zawartym w piśmie z [...] listopada 2011r. [...]JWPU poinformowała w nim wnioskodawcę, że projekt został odrzucony z przyczyn formalnych ze względu na niekwalifikowalność wszystkich wydatków wskazanych w montażu finansowym ( środki transportu , zgodnie z definicją zawarta KŚT kategoria 780 ). Oceniający wskazali, że w ramach regionalnej pomocy inwestycyjnej w sektorze transportu nie można udzielać pomocy na zakup środków transportu ( samoloty pasażerskie ). Z uwagi, iż wnioskodawca posiada w dokumencie rejestrowym zapisy potwierdzające prowadzenie działalności w tym sektorze nie może zdaniem oceniających nabyć środków transportu, które są jedynymi wydatkami w przedmiotowym projekcie. Zgodnie z zawartym w piśmie pouczeniem spółka od powyższej oceny złożyła protest, w którym podobnie jak uprzednio podniosła zarzuty będące przedmiotem wcześniejszego protestu wnioskodawcy. Wskazała ponownie, że nie działa w sektorze transportu, a świadczy jedynie usługi szkoleniowe. Zarzuciła oceniającym błędną interpretację definicji przedsiębiorcy w sektorze transportu oraz wskazała, że zakup samolotów nie można traktować jako zakupu środków transportu. W wyniku rozpoznania protestu [...]JWPU pismem z [...] stycznia 2012r. poinformowała skarżącą, że protest został rozpoznany negatywnie. W skardze złożonej w dniu 2 lutego 2012r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na stanowisko w sprawie negatywnego rozpatrzenia protestu spółka wniosła o przekazanie sprawy [...]JWPU do ponownego rozpatrzenia z uwagi na to, iż jej zdaniem, ocena projektu "[...]" została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. Skarżąca wniosła również o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi spółka zarzuciła, że [...] Jednostka Wdrażania Programów Unijnych nie uwzględniając treści wyroków zapadłych w sprawie odrzuciła wniosek z powodu uznania kosztów wskazanych przez wnioskodawcę jako koszty niekwalifikowane. Ponadto po raz kolejny wskazała, jak uprzednio, iż błędnie w sprawie przyjęto, że spółka działa w sektorze transportu. [...] Jednostka Wdrażania Programów Unijnych reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika – radcę prawnego, w odpowiedzi na skargę wniosła przede wszystkim o pozostawienie skargi bez rozpatrzenia z uwagi na jej niekompletność w rozumieniu art. 30 c ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, zaś odnosząc się do podniesionych w skardze zarzutów wskazała, że są one bezzasadne podtrzymując stanowisko zawarte w piśmie z dnia [...] stycznia 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 30 c ustawy z 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712), w związku z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W przepisach art. 30c-30d ustawy przewidziano kilka rozwiązań autonomicznych, regulujących wybrane zagadnienia procesowe, w tym także kierunki rozstrzygnięć, jakie może podjąć sąd, załatwiając skargę (art. 30c ust. 3-5). Natomiast w zakresie nieuregulowanym w ustawie, w postępowaniu sądowoadministracyjnym odpowiednie zastosowanie znajdą przepisy p.p.s.a. (określone dla aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4), z wyłączeniem jednak: art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a. (art. 30e ustawy). W sprawie mniejszej skarga podlega odrzuceniu, gdyż przedmiotem skargi było pismo [...]JWPU z dnia [...] stycznia 2012r. będące rozstrzygnięciem protestu, który zgodnie z §15 ust 5 procedury odwoławczej dla wniosków o dofinansowanie projektów realizowanych w ramach RPO WM 2007- 2013. w sprawie niniejszej wnioskodawcy nie przysługiwał, a tym samym wydany w wyniku jego rozpoznania akt nie podlegał zaskarżeniu. Natomiast podniesiony przez organ inny zarzut formalny o pozostawienie skargi bez rozpatrzenia z uwagi na jej niekompletność w rozumieniu art. 30 c ust 2 ustawy z 6 grudnia 2006r. o prowadzeniu polityki rozwoju nie okazał się słuszny. Złożona skarga jest kompletna. Dokumenty złożone zostały w oryginale ( informacja o ocenie wniosku oraz środki odwoławcze). Uwierzytelnienie natomiast złożonych odpisów dokumentów dokonane zostało przez pełnomocnika procesowego r.pr. M.G. ustanowioną w sprawie ( k.6 akt sądowych ). W tym miejscu wskazać wypada że Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie jest znane stanowisko Trybunału Konstytucyjnego zajęte w wyroku z 12 grudnia 2011r. sygn. akt P 1/11 w zakresie konstytucyjności przepisów art. 30b i 30c ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w zakresie jakim dopuszczają uregulowanie procedur odwoławczych poza systemem obowiązujących źródeł prawa. Trybunał Konstytucyjny stwierdził mianowicie, że art. 30b ust. 1 zdanie pierwsze i ust. 2 ustawy o z.p.p.r. w zakresie, w jakim dopuszcza uregulowanie środków odwoławczych przysługujących wnioskodawcy w toku postępowania o dofinansowanie z programu operacyjnego poza systemem źródeł powszechnie obowiązującego prawa, jest niezgodny z art. 87 Konstytucji, jak też art. 30c ust. tej ustawy w zakresie, w jakim uzależnia prawo do skorzystania ze skargi do sądu administracyjnego od wyczerpania środków odwoławczych przewidzianych w aktach niebędących źródłem powszechnie obowiązującego prawa, jest niezgodny z art. 87 Konstytucji. Orzeczenie zostało opublikowane w Dz.U. z 2011r. Nr 279 poz.1644. Trzeba jednak uwzględnić, że Trybunał Konstytucyjny wydając to orzeczenie odroczył jego wejście w życie na okres 18 miesięcy od daty ogłoszenia go w Dzienniku Ustaw. Oznacza to, że orzekając w niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny nie mógł uwzględnić okoliczności, że normy regulujące postępowanie odwoławcze w ramach PO WM leżą poza konstytucyjnym systemem źródeł prawa i miał obowiązek je stosować. Po dokonaniu powyższego zastrzeżenia należy przedstawić przepisy w oparciu o które Sąd rozstrzygnął przedmiotowa sprawę. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie aktem podlegającym zaskarżeniu do Sądu jest pismo [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z [...] listopada 2011r., nr [...] wydane na skutek wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 19 maja 2011r., sygn. akt V SA/WA 548/11. , stanowiące zarazem negatywny wynik procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji RPO WM. Zaskarżeniu natomiast nie podlega późniejsze pismo [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych, gdyż zostało one wydane w sprawie niniejszej poza systemem przewidzianym dla RPO WM. Powyższe wynika z analizy przepisów mających zastosowanie w sprawie. Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w § 2, natomiast § 3 stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Taką ustawą szczególną jest ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.) – dalej zwana u.z.p.p.r. Zgodnie z art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r. po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju reguluje postępowanie sądowoadministracyjne w sposób pod wieloma względami odmienny, od przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do art. 30e u.z.p.p.r. w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, 150 i 152 p.p.s.a. Opisany w art. 30e zakres wyłączeń stosowania przepisów p.p.s.a., nie oznacza jednak, że wszystkie niewymienione w tym przepisie jednostki redakcyjne p.p.s.a. mają zastosowanie w postępowaniu sądowoadministracyjnym w sprawach uregulowanych ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Ustawodawca ustanowił w art. 30e u.z.p.p.r. zasadę, że przepisy p.p.s.a. mają zastosowanie w zakresie nieuregulowanym w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju i wprowadził szczególne regulacje wyłączające w niektórych przypadkach stosowanie niewymienionych w art. 30e jednostek redakcyjnych p.p.s.a., względnie powodujące daleko idące modyfikacje w stosowaniu przepisów p.p.s.a. Zgodnie z art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4. Z kolei zgodnie z §3 obowiązującej w sprawie Procedury odwoławczej dla wniosków o dofinansowanie projektów realizowanych w ramach RPO WM w ramach procedury odwoławczej obowiązują dwa etapy:"etap przesądowy – protest oraz etap sądowy, przy czym środki odwoławcze przysługują wyłącznie wnioskodawcom, których wnioski uzyskały ocenę negatywną. Należy również zwrócić uwagę, że w przedmiotowej sprawie pismem z [...] sierpnia 2010r. IOK uwzględniła protest skarżącej kierując wniosek do ponownej oceny zgodnie z § 15 ust 1 procedury odwoławczej. Jednocześnie w kolejnym piśmie z dnia [...] września 2010 r. ten sam protest rozstrzygnięto w sposób odmienny tj. negatywnie. Po dokonaniu negatywnej oceny w piśmie z [...] września 2010r. skarżąca skorzystała z przysługujących jej środków odwoławczych tj. skargi do sądu, który stwierdził, że dokonana przez IOK ocena projektu zawarta w piśmie z dnia [...] września 2010r. w sposób rażący narusza prawo i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia [...]JWPU, wskazując jednoznacznie w uzasadnieniu wydanego wyroku, zakres ponownego rozpoznania sprawy poprzez wskazanie, że negatywne rozstrzygnięcie protestu w piśmie z dnia [...] września 29010r. nie może mieć w sprawie jakiegokolwiek znaczenia, a zatem przejść należy zgodnie z pismem z dnia [...] sierpnia 2010r. do następnego etapu oceny wniosku( zatem przeprowadzenia jej w myśl §15 ust 1 procedury odwoławczej ). Tym samym skoro dokonana ponownie na skutek pozytywnego rozpoznania protestu ocena zakończyła się negatywnym dla strony wynikiem właśnie ona stanowi zakończenie procedury odwoławczej na danym etapie oceny. Jak wynika bowiem z treści §15 ust 5 procedury odwoławczej w przypadku negatywnego wyniku ponownej oceny wniosku , wnioskodawcy przysługuje prawo złożenia protestu jedynie w zakresie " nowych" niewskazanych przez [...]JWPU błędów w przypadku oceny formalnej, co w sprawie niniejszej ewidentnie nie miało miejsca bowiem ocena formalna wniosku dokonana w piśmie z [...] listopada 2011r. nie wskazuje na jakiekolwiek inne błędy formalne aniżeli wskazane uprzednio w pierwszej ocenie wniosku dokonanej w piśmie z dnia [...] lipca 2010r. Dlatego też po dokonaniu ponownej, negatywnej oceny wniosku na skutek uwzględnienia protestu gdy skarżącej w ponownej ocenie formalnej nie wskazano "nowych błędów" przysługuje wyłącznie skarga do sądu administracyjnego, a nie zaś ponowny protest. Ma to istotne znaczenie dla strony, która nie zgadzając się z ponownie negatywną oceną projektu może odwołać się do stanowiska organu zawartego w piśmie uwzględniającym jej protest, czego zostaje pozbawiona w wskutek przeprowadzonego przez [...]JWPU postępowania niejako "od początku" z pominięciem rozstrzygnięcia o uwzględnieniu protestu, do czego wskutek rozstrzygnięcia przez WSA w Warszawie wyrokiem z dnia 19 maja 2011r [...]JWPU nie była uprawniona. Wskazać bowiem w tym miejscu należy, ze rozstrzygnięcie WSA zawarte w w.w. wyroku nie uzasadniało przeprowadzenia postępowania w zakresie oceny wniosku niejako "od początku", bowiem wskazując na rażące naruszenie zasad procedury związanej z przeprowadzonym konkursem WSA wskazał wyraźnie na zakres ponownego postępowania i etap postępowania, na który wniosek skarżącej winien powrócić po pozytywnie dla niej rozpoznanym proteście. Reasumując zatem powyższe regulacje, należy wysnuć wniosek, że skarżąca nie zgadzając się z oceną dokonaną w piśmie [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z [...] listopada 2011r., opartą na tych samych przesłankach co dokonana uprzednio tj. niekwalifikowaności wydatków, wobec nie wskazania jej "nowych błędów" formalnych, winna złożyć skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, o czym jednak nie została prawidłowo pouczona. Pismo [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z [...] listopada 2011r. wyczerpuje zatem środki odwoławcze wobec uprzednio rozpoznanego i uwzględnionego pismem z [...] sierpnia 2010r. protestu i z tego względu w ramach sytemu stworzonego w Zasadach wyboru projektów w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego WM nadaje wnioskodawcy prawo do złożenia skargi do sądu administracyjnego. W związku z powyższym, już tylko na marginesie Sąd zauważa, że zgodnie z art. 30d ust. 1 u.z.p.p.r. na prawo Spółki do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie wpływa negatywnie błędne pouczenie lub brak pouczenia, o którym mowa w art. 30b ust. 1 i 4. ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju Dlatego też, jeżeli skarżąca uważa, że została w sposób nieprawidłowy pouczona co do przysługujących jej środków zaskarżenia winna złożyć skargę na właściwy akt wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu w trybie art. 86-87 p.p.s.a., w którym szczegółowo uzasadni przyczynę nie dochowania terminu do złożenia skargi. Mając na uwadze, że przedmiotem skargi jest akt wydany przez [...]JWPU z [...] stycznia 2012r., nr [...], który nie podlegał zaskarżeniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał skargę za niedopuszczalną i postanowił jak w sentencji orzeczenia.