V SA/Wa 2941/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: przewodniczący – sędzia WSA – Barbara Mleczko – Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.K. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] sierpnia 2012 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności pieniężnych postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 24 lipca 2012 r. A.K. zwrócił się do Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad o umorzenie nałożonej na niego kary pieniężnej. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad (dalej: GDDKiA) odmówił umorzenia należności z tytułu nałożonej kary. Decyzja ta zawierała pouczenie o możliwości złożenie do GDDKiA wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zgodnie z art. 127 § 3 k.p.a. Rozpoznając wniosek A.K. o ponowne rozpatrzenie sprawy GDDKiA decyzją z dnia [...] października 2012 r. znak [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Decyzja zawierała pouczenie o możliwości jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Pismem z dnia [...] listopada 2012 r. A.K. wniósł skargę na decyzję [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu bowiem zaskarżono decyzję organu I instancji. Na wstępie należy wskazać, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6), która występuje m.in. w razie zaskarżenia rozstrzygnięcia od którego skarga nie przysługuje. Podkreślić także należy, iż stosownie do art. 57 § 1 pkt 1 i pkt 2 p.p.s.a. wskazanie zaskarżonego aktu oraz organu, działania – lub bezczynności – którego skarga dotyczy, jest wymogiem formalnym skargi, niezbędnym do nadania jej właściwego biegu, zaś Sąd administracyjny nie jest uprawniony do zmiany przedmiotu zaskarżenia określonego przez stronę. Wskazanie przez stronę zaskarżonego aktu i organu, działania którego skarga dotyczy – wobec obowiązującej w postępowaniu sądowoadministracyjnym zasady skargowości – jest dla Sądu wiążące (tak również Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 11 maja 2011 r. sygn. akt I OSK 716/11 – dostępne w internetowej bazie orzeczeń http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu nie ulega żadnej wątpliwości, iż skarżący jako zaskarżony do tut. Sądu akt prawny wskazał decyzję organu I instancji z dnia 31 sierpnia 2012 r., na który skarga nie przysługuje. Prawo złożenia skargi do sądu administracyjnego, zgodnie z prawidłowym pouczeniem doręczonym skarżącemu, przysługiwało jedynie od decyzji z dnia [...] października 2012 r., jednak skarżący nie skorzystał z tej możliwości. Uznać tym samym należało, że w niniejszej sprawie zaistniały przesłanki odrzucenia skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa.