V SA/Wa 2967/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Michał Sowiński, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska (spr.), Sędzia WSA - Andrzej kania, Protokolant - Izabela Zdzieszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 marca 2008 r. sprawy ze skargi A G na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej w części dotyczącej stawki celnej i kwoty wynikającej z długu celnego oraz otrzymania jej w mocy w części dotyczącej wartości celnej; 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...] w części utrzymującej w mocy decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lipca 2003 r. nr [...] 2. w pozostałej części oddala skargę; 3. zasądza od Dyrektora Izby Celnej W. na rzecz A G kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem częściowego zwrotu kosztów postępowania sądowego; W dniu [...] .09.2002r. A G zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym samochód osobowy marki [...], rok produkcji [...]. na warunkach zadeklarowanych w zgłoszeniu. Do ww. zgłoszenia celnego Strona załączyła m.in. fakturę nr [...] z dnia [...].07.2002r. określającą wartość przedmiotowego pojazdu na [...] EUR, zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu nr [...] z dnia [...].09.2002r., oraz deklarację wartości celnej. Decyzją nr [...] z dnia [...].10.2002r. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W uznał ww. zgłoszenie celne za nieprawidłowe w zakresie deklarowanej wartości celnej oraz kwoty wynikającej z długu celnego i orzekł w tym zakresie. W wyniku odwołania strony decyzją nr [...] z dnia [...] .07.2003r Dyrektor Izby Celnej w W utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W dniu [...] .07.2003r. Strona złożyła wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Dyrektora Izby Celnej nr [....] z dnia [...] .07.2003r w związku z rażącym naruszeniem prawa. Organ celny decyzją nr [...] z dnia [...].09.2003r. odmówił stwierdzenia nieważności decyzji własnej nr [...]z dnia [...].07.2003r., W związku z odwołaniem strony Dyrektor Izby Celnej w W decyzją nr [...]z dnia [...].12.2003r. utrzymał w mocy decyzję z dnia [...].09.2003r. Pismem z dnia [...].01.2004r. skarżąca wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W z dnia [...] grudnia 2003 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W dniu [...].06.2004r. Strona złożyła wniosek o wznowienie postępowania na podstawie art. 240 §1 pkt 5 w sprawie zakończonej decyzją nr [...]z dnia [...].07.2003r. Do wniosku załączono wystawione retrospektywnie świadectwo przewozowe EUR.1 nr [...]potwierdzające unijne pochodzenie towaru. Następnie pismem z dnia [...].08.2004r. Strona 1 Sygn. akt VSA/Wa 2967/07 uzupełniła ww. wniosek podnosząc zarzuty dotyczące przyjętej przez organ wartości celnej. Postanowieniem nr [...]z dnia [...].08.2004r. Dyrektor Izby Celnej zawiesił z urzędu postępowanie dotyczące wznowienia postępowania do czasu wydania rozstrzygnięcia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w sprawie skargi strony w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji nr [...] z dnia [...].07.2003r. W związku z wyrokiem Sądu z dnia 4.11.2004r., sygn. akt V SA/Wa 240/04 oddalającym skargę organ celny podjął w dniu [...].05.2004r. zawieszone postępowanie. Dyrektor Izby Celnej w W decyzją nr [...] z dnia [...].07.2005 r. uchylił decyzję własną nr [...]z dnia [...].07.2003r. oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W nr [...]z dnia [...].10.2002 r. w części dotyczącej zastosowanej stawki celnej oraz kwoty wynikającej z długu celnego i orzekł w tym zakresie, natomiast w części dotyczącej wartości celnej odmówił uchylenia ww. decyzji. W wyniku odwołania skarżącej Dyrektor Izby Celnej w W decyzją nr z dnia [...].12.2005 r. utrzymał w mocy decyzję własną nr [...]z dnia [...].07.2005r. Pismem z dnia [...].01.2005r. Strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wyrokiem z dnia 12.06.2006r o sygn. akt V SA/Wa 390/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji nr [...]z dnia [...].12.2005r. oraz utrzymanej nią w mocy decyzji nr [...]z dnia [...].07.2005r. z uwagi na naruszenie art. 243 Ordynacji podatkowej ( Dz.U. Nr 137, poz. 926 z późn zm.) W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, iż organ przeprowadził postępowanie co do przesłanek wznowienia i orzekł co do istoty sprawy bez wszczęcia postępowania postanowieniem czym, rażąco naruszył art. 243 ordynacji podatkowej. Dyrektor Izby Celnej w W postanowieniem nr [...] z dnia [...].10.2006r. wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Dyrektora Izby Celnej w W nr [...] z dnia [...].07.2003r. 2 Sygn. akt VSA/Wa 2967/07 Decyzją z dnia [...] lutego [...]Dyrektor Izby Celnej w W uchylił decyzję własną nr [...]z dnia [...] lipca 2003r. oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W nr [...]z dnia [...] października 2002 r. w części dotyczącej zastosowanej stawki celnej oraz kwoty wynikającej z długu celnego i orzekł w tym zakresie w pozostałej części zaskarżoną decyzję utrzymując w mocy. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał, iż przedłożone przez stronę wraz z wnioskiem o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Dyrektora Izby Celnej w W nr [...]z dnia [...]07.2003r., świadectwo przewozowe EUR.1, potwierdzające unijne pochodzenie towaru jest nową okolicznością faktyczną stanowiącą podstawę do zastosowania obniżonej stawki celnej. Okoliczność ta zdaniem organu jest podstawą do uchylenia zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji, w części dotyczącej stawki celnej i w tym zakresie orzeczenia co do istoty sprawy. Dyrektor Izby Celnej w W stwierdził brak podstaw do uchylenia decyzji nr [...] z dnia [...].07.2003r. w części dotyczącej wartości celnej towaru wskazując, iż załączone przez stronę do wniosku dokumenty nie potwierdzają rzekomych naruszeń przepisów w tej kwestii przez organy celne. Pismem z dnia [...] marca 2007 r. A G złożyła odwołanie od decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lutego 2007 r. W uzasadnieniu pisma, wniosła o uchylenie poprzednich decyzji wydanych w przedmiotowej sprawie oraz uznanie zgłoszenia celnego SAD [...]z dnia [...]września 2002 r. za prawidłowe z uwagi na fakt, iż organy celne I jak i II instancji nie załączyły do akt sprawy jakiegokolwiek materialnego dowodu na niewiarygodność faktury zakupy nr [...]z dnia [...] lipca 2002 r. Skarżąca zaznaczyła, iż uzasadnienia decyzji Dyrektora Izby Celnej nie zawierają wskazań wszystkich okoliczności faktycznych bezpośrednio wynikających z akt sprawy, które mają znaczenie prawne, a w szczególności nie wskazują materialnych przyczyn dla których odmówiono wiarygodności dowodów załączonych przez skarżącą m.in. faktur zakupu, wyceny biegłego rzeczoznawcy i innych dowodów oraz oświadczeń dotyczących stanu samochodu na dzień przyjęcia zgłoszenia celnego. Podkreśliła, iż pominięto zarzuty dotyczące nie tylko braku dowodów jak też nie uzasadniono dlaczego w innych sprawach celnych organy celne 3 Sygn. akt VSA/Wa 2967/07 ustalając wartość celną samochód używanych na podstawie art. 29 stosują powszechnie 10 % tzw. zwyczajowej marży jak też stosują korekty za datę pierwszej rejestracji, przebieg, liczbę właścicieli, zużycie, brak dokumentacji gwarancyjnej i serwisowej oraz inne indywidualne cechy. Decyzją nr [...] z dnia [...] października 2007 r. Dyrektor Izby Celnej w W utrzymał w mocy decyzję własną nr [...]z dnia [...].02.2007r. podzielając ustalenia faktyczne i prawne dokonane w pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, iż brak jest podstaw do uchylenia decyzji nr [...]z dnia [...].07.2003r. w części dotyczącej wartości celnej towaru. W ocenie organu załączone przez stronę do wniosku dokumenty nie potwierdzają naruszeń przepisów w tej kwestii przez organy celne. Dyrektor Izby Celnej wskazał, iż kwestia wartości celnej sprowadzonego samochodu została rozstrzygnięta decyzją ostateczną organu odwoławczego nr [...] z dnia [...].07.2003r. Organ wskazał, iż odniósł się do zarzutów strony dotyczących wartości celnej w decyzji nr [...]z dnia [...].09.2003r. odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji nr [...]z dnia [...].07.2003r., a następnie na etapie odwoławczym podtrzymał swoje stanowisko decyzją nr [...]z dnia[...].12.2003r. utrzymując w mocy decyzję z dnia [...].09.2003r. Dyrektor Izby Celnej w W zaznaczył, iż WSA w swoim orzeczeniu z dnia [...].11.2004r., sygn. akt V SA/Wa 240/04 potwierdził stanowisko organów celnych co do sposobu ustalenia wartości celnej towaru., a także w kwestii odmowy, na podstawie 23 § 7 Kodeksu celnego, wiarygodności podanej na rachunku ceny transakcyjnej zaimportowanego pojazdu, ze względu na jego niską cenę, oraz fakt, iż zgodnie z dokumentami załączonymi do zgłoszenia celnego samochód nie był uszkodzony i uzyskał zaświadczenie o bezwarunkowym dopuszczeniu do ruchu. Organ zaznaczył, że zarówno dokumenty przedkładane przez skarżącą po zakończeniu postępowania odwoławczego jak i w trakcie wznowionego postępowania nie potwierdzają jej stanowiska odnośnie błędnego przyjęcia stanu i wartości celnej towaru. Dyrektor Izby Celnej w W podkreślił, iż WSA w swoim orzeczeniu z dnia [...].11.2004r., sygn. akt V SA/Wa 240/04 jednoznacznie stwierdził, iż "decyzje wydane w sprawie uznania zgłoszenia celnego z dnia [...].09.2002r. nr [...]za nieprawidłowe nie naruszały w sposób rażący przepisów prawa materialnego dotyczącego ustalania wartości celnej." 4 Sygn. akt VSA/Wa 2967/07 Organ wskazał, iż zgodnie z treścią art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi organ celny związany jest oceną prawną zawartą w przedmiotowym orzeczeniu Sądu. Zwrócono też uwagę, iż zgodnie z treścią art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej nie ma podstaw do uchylenia decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Celnej w W w zakresie ustalenia wartości celnej zaimportowanego pojazdu. Dyrektor Izby Celnej w W wyjaśnił, iż w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wykazano, iż jedynie przedłożone przez Stronę wraz z wnioskiem z dnia [...].06.2004r. (uzupełnionym pismem z dnia [...].08.2004r.) o wznowienie postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Dyrektora Izby Celnej w W nr [...]z dnia [...].07.2003r. świadectwo przewozowe EUR.1, potwierdzające unijne pochodzenie towaru jest nową okolicznością faktyczną, stanowiącą podstawę do zastosowania obniżonej stawki celnej. Organ zaznaczył, iż w zakresie zasadności zastosowania preferencyjnej stawki celnej oraz kwoty wynikającej z długu celnego szczegółowo wypowiedział się w zaskarżonej decyzji, zaś strona w tym zakresie nie kwestionuje zawartego rozstrzygnięcia. W związku z tym odstąpił od przytoczenia szczegółowego uzasadnienia kwestii zastosowanej stawki celnej Pismem z dnia [...] listopada 2007 r. A G złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W nr [...]z dnia [...] października 2007 r. Skarżąca wniosła o: - stwierdzenie nieważności decyzji organów celnych obu instancji na podstawie Art. 145.§ 1 pkt.2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 247 § 1 pkt.3 Ordynacji podatkowej; - ewentualnie: o uchylenie zaskarżanych decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonej decyzji zarzucono rażące naruszenie przepisów prawa materialnego: art.23 § 1 Kodeksu celnego - w wyniku nie przyjęcia jako wartości celnej wartości transakcyjnej z faktury zakupu nr. [...] z dn. [...].07.2002r. i odmówieniu jej wiarygodności materialnej tylko z uwagi na cenę bez materialnych dowodów na jej zaniżenie z równoczesnym zignorowaniem zapisów w niej zawartych bez podjęcia jakichkolwiek czynności w celu ustalenia stanu faktycznego samochodu i ceny faktycznie zapłaconej lub należnej. art.23 § 7 Kodeksu celnego - w wyniku braku faktycznej materialnie 5 Sygn. akt VSA/Wa 2967/07 udowodnionej podstawy czyli dowodu w aktach sprawy wskazującego, że cena faktycznie zapłacona jest inna niż wskazana na fakturze. Zdaniem skarżącej uzasadnienie decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W z dnia [...]października 2002 r. wskazuje bezpośrednio na brak takiego dowodu . W jej ocenie ustalenie zaniżenia ceny na - fakturze wystawionej w B. na podstawie wartości celnej ustalonej na podstawie art.29 w oparciu o wartość dla pojazdu wzorcowego przepisaną bezpośrednio ze strony [...] informatora E nr[...]bez uwzględnienia powszechnie stosowanej w innych sprawach celnych 10% tzw. zwyczajowej marży oraz cech indywidualnych importowanego samochodu(przebieg, powypadkowość, zużycie, braki i drobne uszkodzenia nadwozia ) jest nie dopuszczalne. art.29 §1 i § 2 Kodeksu celnego - w wyniku rażąco nieprawidłowego, arbitralnego ustalenia wartości celnej na podstawie tego artykułu a zwłaszcza z nieuzasadnionym zignorowaniem § 2 pkt. 2 i 7 które to przepisy powinny gwarantować obiektywne ustalenie wartości celnej a nawet przyjęcie wartości niższej z dwóch alternatywnych. Skarżąca podkreśliła, iż wartość celną ustalono bezpośrednio przepisując notowanie dla pojazdu wzorcowego z informatora E bez uwzględnienia indywidualnych cech importowanego samochodu ( daty pierwszej rejestracji, przebiegu, stanu nadwozia, faktu iż samochód był powypadkowy z brakami w wyposażeniu ). Skarżąca zaznaczyła, iż nie dokonano oględzin ignorując instrukcje dotyczące wyceny zawarte w Informatorze E nr. [...] na stronach [...]. Ponadto wskazała, iż pominięto cechy samochodu jak data pierwszej rejestracji, przebieg, brak dokumentacji gwarancyjnej i serwisowej. Skarżąca podkreśliła, iż organy celne w innych sprawach celnych stosowały w/w korekty jak też odejmowały zwyczajową marżę w wysokości 10%. Skarżąca zarzuciła także rażące naruszenie przepisów postępowania, uregulowanych Ordynacją podatkową, mających zastosowanie w sprawie: art. 120 Ordynacji podatkowej poprzez uznanie zgłoszenie celnego za nieprawidłowe pomimo braku w aktach sprawy materialnych dowodów na niewiarygodność faktury zakupu art. 121 §1 i § 2 Ordynacji podatkowej - poprzez nie przeprowadzenie postępowania w sposób budzący zaufanie. Zaznaczono, iż organ bez jakichkolwiek dowodów uznał zgłoszenie celne za nieprawidłowe tylko i wyłącznie w zakresie wartości celnej towaru a następnie zmienił stawkę celną z 0% na 35% nie podając w 6 Sygn. akt VSA/Wa 2967/07 decyzji podstawy prawnej zmian stawek, ani też uzasadnienia faktycznego tej zmiany. art. 122 Ordynacji podatkowej - w wyniku nie podjęcia przez organy celne obu instancji jakichkolwiek działań w celu zebrania dowodów na niewiarygodność faktury zakupu oraz dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego czyli rzeczywistej wartości samochodu [...]o numerze nadwozia [...]pomimo wniosków skarżącej Dyrektor Izby Celnej w postępowaniu odwoławczym nie podjął żadnych działań w celu ustalenia stanu faktycznego samochodu. Skarżąca zaznaczyła, iż jedyny materialny dowód jaki zebrały organy celne z urzędu to kserokopia strony [...] z informatora E nr. [...] z zakreśloną wartością dla samochodu [...]r. załączona w I instancji, która dotyczy tak jak podaje wydawca firma E (na wewnętrznej stronie okładki informatora oraz stronach [...]) pojazdów wzorcowych. Zdaniem skarżącej organy celne I instancji przyjęły wartość "dotyczącą modelowego auta" fizycznie nie istniejącego, zaś kserokopia ta nie jest dowodem na faktyczną rzeczywistą wartość samochodu [...] o numerze nadwozia[...]. art. 123 §1 Ordynacji podatkowej - w wyniku uniemożliwiania skarżącej czynnego udziału w postępowaniu i wypowiedzenia się w sprawie co do zebranych przez organy celne dowodów oraz materiałów, m.in. poprzez odmowę w dn. [...] 06 2003 r. prawa do wniesienia ustnych uwag które powinny być zapisane w protokole i załączone do akt sprawy, Na potwierdzenie tego faktu zostało złożone pismo w Kancelarii Izby Celnej o godz. [...]. art. 125 i art. 139 §1 .§ 2. § 3 Ordynacji podatkowej - z uwagi na okoliczność, iż działania organów nie były wnikliwe i szybkie; Skarżąca wskazała, iż Naczelnik Urzędu Celnego podczas postępowania wykonał tylko kserokopię strony z Informatora E. Dyrektor Izby Celnej podczas trwającego ponad [...] miesięcy postępowania odwoławczego do akt sprawy wniósł tylko dwa dokumenty, które nie stanowią dowodu na potwierdzenie wartości samochodu przyjętej przez organ I instancji. Zaznaczyła, iż pierwsze pismo przedłużające termin załatwienia sprawy dotyczące odwołania datowane [...] maja 2003 r. nadane zostało dn. [...] maja 2003 r. a otrzymała je po upływie 6-ciu miesięcy od dnia złożenia odwołania czyli [...]listopada 2002r. podczas gdy wszelkie terminy na taką korespondencję zgodnie z prawem (art.l40§l .§ 2)upłynęły w styczniu 2003r. 7 Sygn. akt VSA/Wa 2967/07 art. 187 Ordynacji podatkowej - w wyniku nie zebrania przez organy celne jakiegokolwiek dowodu na faktyczne zaniżenie ceny na fakturze zakupu samochodu [...]nr nadwozia [...] i nie rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego. Skarżąca podkreśliła, iż w trzech decyzjach Dyrektor Izby Celnej bez jakiegokolwiek uzasadnienia pominął jej załącznik do odwołania z dn. [...].11.2002r w postaci kserokopii strony informatora "I-E’’ [...].wydanie IX-2002" wydawanego przez S R S-E gdzie notowanie dla samochodu wzorcowego [...] z roku 2001 bez korekt wynosi [...]PLN czyli o [...] PLN mniej !!! niż przyjęto z informatora E . Zaznaczyła także, iż pominięto również wycenę biegłego rzeczoznawcy, która jest bezpośrednim dowodem na wartość rzeczywistą przedmiotowego samochodu we wrześniu 2002 r. art. 188 Ordynacji podatkowej - w wyniku odmowy przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego rzeczoznawcy na okoliczność faktycznej wartości samochodu [...]nr nadwozia [...]pomimo, iż przepis ten wskazuje jednoznacznie, że żądanie takie należy uwzględnić a w aktach sprawy poza fakturą zakupu nr. [...] nie było bezpośredniego dowodu na taką okoliczność. art. 191 Ordynacji podatkowej - w wyniku rażącego przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów: Skarżącą podkreśliła, iż pomimo braku jakiegokolwiek materialnego dowodu na niewiarygodność faktury zakupu wystawionej w B. organy celne uznały okoliczność niewiarygodności faktury za udowodnioną. Zdaniem skarżącej organy celne dokonały oceny kserokopii strony [...] z informatora E. nr. [...] jako jedynego niepodważalnego dowodu będącego podstawą wszystkich decyzji organów celnych chociaż nie jest to dowód bezpośredni dotyczący przedmiotu importu. W ocenie skarżącej Dyrektor Izby Celnej dokonał swobodnej oceny dowodów w oparciu o domniemania bez zebrania dowodów oraz w oparciu o uzasadnienie niewiarygodności dostarczonych przez nią dowodów. art. 200 §1 Ordynacji podatkowej -poprzez nie udzielenie terminu do wypowiedzenia się w sprawie po dołączeniu do akt dn. [...].06.2003r. pisma - faxu funkcjonariusza Izby Celnej J M skierowanego do J C, które w odpowiedzi dotyczy innego modelu i typu droższej wersji wyposażenia samochodu. Zaznaczono, iż brak jest także sygnatury akt sprawy oraz 8 Sygn. akt VSA/Wa 2967/07 całkowicie nieznane są kompetencje osoby w kwestii wyceny samochodów. Zainteresowana wskazała, iż nie uwzględniono w jej sprawie korekty w postaci ,,3% na liczbę właścicieli .', o której mowa w piśmie J C skierowanym do Pana J .funkcjonariusza Izby Celnej. Ponadto podkreślono, iż Izba Celna nie uwzględniła żądania przeprowadzenia wyceny przez biegłego oraz nie uwzględniła wyceny przedstawionej przez skarżącą art. 210 §1 pkt.4 -poprzez nie powołanie w decyzji wymiarowej Naczelnika Urzędu Celnego [...] z dn. [...] października 2002r powołania podstawy prawnej zmiany stawki cła z 0% na 35% art. 210 § 1 pkt.5 - Skarżąca zaznaczyła, iż rozstrzygnięcie decyzji z dn. [...] października 2002r dotyczy tylko i wyłącznie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe w zakresie dotyczącym ustalenia wartości celnej sprowadzanego towarui nie dotyczy uznania za nieprawidłową stawki celnej. art. 210 § I pkt.6 - Zainteresowana wskazała, iż uzasadnienie nie zawiera w swej treści powołania podstawy prawnej zmiany stawki celnej oraz faktycznych powodów tej bezprawnej zmiany. Podkreśliła, iż uzasadnienia decyzji organów celnych nie wskazują na udowodnione fakty zaniżenia ceny na fakturze jak też na błędy czy braki w dokumentach załączonych do zgłoszenia celnego. art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej - poprzez brak wskazań w uzasadnieniach faktycznych wszystkich decyzji Dyrektora Izby Celnej wszystkich okoliczności faktycznych bezpośrednio wynikających z akt sprawy, które mają niewątpliwe znaczenie prawne a w szczególności nie wskazują materialnych przyczyn dla których odmówiono wiarygodności dowodów załączonych, przez skarżącą m.in. faktury zakupu, wyceny biegłego rzeczoznawcy i innych dowodów oraz oświadczeń dotyczących stanu samochodu na dzień przyjęcia zgłoszenia celnego. Skarżąca podkreśliła, iż uzasadnienia organu wielokrotnie pomijają jej zarzuty dotyczące nie tylko braku dowodów jak też nie uzasadniają dlaczego w innych sprawach celnych te same organy celne ustalając wartość celną samochodów używanych na podstawie art.29 stosują powszechnie* 10% tzw. zwyczajowej marży jak też stosują korekty za datę pierwszej rejestracji, przebieg ,liczbę właścicieli, zużycie , brak dokumentacji gwarancyjnej i serwisowej i inne indywidualne cechy. Skarżąca zarzuciła rażące naruszenie art. 32. Konstytucji poprzez gorsze, dyskryminujące ustalenie podstawy wymiaru cła i podatków czego bezpośrednim dowodem jest stosowanie powszechnie w innych sprawach celnych 10% 9 Sygn. akt VSA/Wa 2967/07 zwyczajowej marży i uwzględnianie indywidualnych cech importowanych samochodów. Zaznaczyła, iż w przedmiotowej sprawie jedyną czynnością jaką podjęły organy celne w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego (zaniżenia ceny na fakturze, ustalenia rzeczywistej wartości przedmiotu importu) było sporządzenie kserokopii strony Informatora E, która nie jest dowodem ani na zaniżenie ceny na fakturze wystawionej w B ani dowodem na wartość rzeczywistą przedmiotu importu. Zdaniem zainteresowanej organy celne zobowiązane były do wnikliwego ustalenia stanu faktycznego i obiektywnego rozpatrzenia sprawy w ustawowo określonym terminie. Pomimo obowiązków (art 122) i uprawnień zawartych w Ordynacji podatkowej (artykuły, od 196 do 199 ) organy celne I jak i II instancji nie zebrały ani jednego dowodu na niewiarygodność faktury zakupu co, w jej ocenie stanowi niewątpliwie rażące naruszenie prawa ponieważ jest sprzeczne wprost z treścią art. 122 jak też z powołanymi wcześniej przepisami prawa materialnego i przepisami postępowania Ordynacji Podatkowej. Skarżąca wskazała, iż niewątpliwym rażącym naruszeniem prawa jest nie podanie w treści decyzji podstawy prawnej (materialnych przepisów Kodeksu celnego ) uprawniających Naczelnika Urzędu Celnego do zmiany stawki celnej z 0% na 35% jak też uzasadnienia faktycznych powodów takiej zmiany podczas gdy w rostrzygnięciu tej decyzji uznaje się tylko i wyłącznie za nieprawidłową wartość celną. W skutek czego decyzja wymiarowa zwiększająca ogólne zobowiązanie o ok. [...] % nie zawierająca podstawy prawnej i uzasadnienia nałożenia 35% cła stała się podstawą tytułów wykonawczych na bezprawnie nałożone cło następnie zajęcia rachunku bankowego oraz zajęcia komorniczego samochodu., gdzie wartość szacunkową zajętego samochodu przyjęto tylko na ok. [...]% wartości ustalonej wcześniej do wymiaru cła , podczas gdy w aktualnych informatorach E wartość ta była o ok. [...]zł wyższa). Zainteresowana zaznaczyła, iż skutki jakie wywołało powyższe naruszenie nie dadzą się pogodzić z zasadami demokratycznego państwa prawnego. Ponadto podkreśliła, iż postępowanie tych samych organów celnych, które na podstawie tego samego prawa celnego dla innych obywateli stosują bardziej korzystne metody obliczania wartości celnej dyskryminuje ją jako obywatela tego samego państwa i w konsekwencji dowodzi rażącego naruszenia art. 32. Konstytucji. 10 Sygn. akt VSA/Wa 2967/07 W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W wniósł o oddalenie skargi podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ponadto odniósł się do zarzutów skarżącej, podkreślając, iż kwestia wartości celnej sprowadzonego samochodu została rozstrzygnięta decyzją ostateczną organu odwoławczego nr [...]z dnia [...].07.2003r. jak również w decyzji nr [...] z dnia [...]09.2003r. odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji nr [...]z dnia [...].07.2003r. odniósł się do zarzutów Strony dotyczących wartości celnej, a następnie na etapie odwoławczym podtrzymał swoje stanowisko decyzją nr [...]z dnia [...].12.2003r. utrzymując w mocy decyzję z dnia [...].09.2003r. Organ podkreślił, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia .11.2004r., sygn. akt V SA/Wa 240/04 rozstrzygnął kwestię możliwość ustalenia wartości celnej towaru przez porównanie z cenami towarów identycznych lub podobnych oraz wskazał na przyczynę braku możliwości zastosowania metody ceny jednostkowej i kalkulowanej (art. 27 - 28 Kodeksu celnego). Wskazano również, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaakceptował także stanowisko organów celnych w kwestii odmowy, na podstawie 23 § 7 Kodeksu celnego, wiarygodności podanej na rachunku ceny transakcyjnej zaimportowanego pojazdu ze względu na jego niską cenę, mając jednocześnie na uwadze fakt, iż zgodnie z dokumentami załączonymi do zgłoszenia celnego samochód nie był uszkodzony i uzyskał zaświadczenie o bezwarunkowym dopuszczeniu do ruchu. Organ podkreślił, że zarówno dokumenty przedkładane przez stronę po zakończeniu postępowania odwoławczego jak i w trakcie wznowionego postępowania nie potwierdzają stanowiska strony odnośnie błędnego przyjęcia stanu i wartości celnej towaru. Zaznaczono, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w swoim orzeczeniu stwierdził także, iż "decyzje wydane w sprawie uznania zgłoszenia celnego z dnia[...].09.2002r. nr [...]za nieprawidłowe nie naruszały w sposób rażący przepisów prawa materialnego dotyczącego ustalania wartości celnej...". Dyrektor Izby Celnej w W podkreślił, iż zgodnie z treścią art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi organ celny związany jest oceną prawną zawartą w przedmiotowym orzeczeniu Sądu. 11 Sygn. akt VSA/Wa 2967/07 Dodatkowo Dyrektor Izby Celnej w W wyjaśnił, iż jedynie przedłożone przez skarżącą wraz z wnioskiem z dnia 14.06.2004r. (uzupełnionym pismem z dnia 02.08.2004r.) o wznowienie postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Dyrektora Izby Celnej w W nr [...]z dnia [...].07.2003r. świadectwo przewozowe EUR.1, potwierdzające unijne pochodzenie towaru jest nową okolicznością faktyczną, stanowiącą podstawę do zastosowania obniżonej stawki celnej. Dyrektor Izby Celnej w W podkreślił, iż w kwestii zasadności zastosowania preferencyjnej stawki celnej oraz kwoty wynikającej z długu celnego szczegółowo wypowiedział się w decyzji nr [...] z dnia [...].02.2007r. Organ odniósł się do zarzutu Strony, iż decyzja wymiarowa Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W z dnia [...].10.2004r. nr [...]nie zawiera powołania podstawy prawnej zmiany stawki celnej z 0% na 35%, wskazując iż ww. decyzja organu celnego I instancji została uchylona w części dotyczącej zastosowanej stawki celnej decyzją nr z dnia [...].02.2007r. Odnosząc się do zarzutów skarżącej co do naruszenia przepisów proceduralnych, tj. art. 120, art. 121 § 1 i § 2, art. 122 art. 123 § 1, art. 125, art. 139 § 1, §2, §3, art. 187, art. 188, 191, art. 200 § 1, art. 210 § 1 pkt 4, 5 i 6 oraz art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej. Dyrektor Izby Celnej w W stwierdził, iż działał zgodnie z przepisami prawa, dołożył starań do wyjaśnienia stanu faktycznego prowadząc postępowanie w zakresie określonym przepisami prawa. Zaznaczył, iż zaskarżona decyzja została wydana na podstawie zgromadzonego w prawidłowy sposób materiału dowodowego, zgodnie z wymogami określonymi w art. 187 Ordynacji podatkowej. Organ odniósł się także do naruszenia przepisu art. 121 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej, wskazując, iż skarżąca korzystając ze swych praw składała wyjaśnienia i przedstawiała swój punkt widzenia. Zaznaczył, strona nie przedłożyła stosownych dowodów, które w sposób nie budzący wątpliwości potwierdzałyby jej roszczenia, ani też nie wnioskowała o przeprowadzenie takowych, co umożliwiał jej art. 188 Ordynacji podatkowej. W ocenie Dyrektora Izby Celnej w W nie jest zasadny zarzut naruszenia art. 122 Ordynacji podatkowej, gdyż zarówno organ I jak i II instancji przeprowadził w przedmiotowej sprawie postępowanie wyjaśniające. Zaznaczono, iż zgodnie z art. art. 64 i nast. Kodeksu celnego Strona przedstawiająca towar do 12 Sygn. akt VSA/Wa 2967/07 odprawy celnej jest zobowiązana przedstawić odpowiednie dokumenty, a w związku z tym organy celne nie mogą w zakresie tego obowiązku zastępować importera, tym samym Strona postępowania nie może przerzucać na organy ciężaru dowodzenia zarzutów przez nią podnoszonych. Odnośnie zarzutów Strony dotyczących prowadzonego postępowania wyjaśniającego (art. 187 art. 191 Ordynacji podatkowej) organ odwoławczy wyjaśnił, iż zgodnie z przepisem art. 191 cyt. ustawy organ uprawniony jest do swobodnej oceny zgromadzonych dowodów. Podkreślił ,iż zasada prawdy obiektywnej, wyrażona w ww. przepisie, uprawnia organ do ustalania prawdy obiektywnej według swej wiedzy, doświadczenia oraz przekonania o wartości dowodowej poszczególnych środków dowodowych. Dyrektor Izby Celnej w W wskazał ,iż obowiązek zebrania i rozpatrzenia przez organ całokształtu materiału dowodowego jest wyrazem również tego, że organ nie jest związany w jego gromadzeniu wnioskami Strony, lecz sam określa granice postępowania wyjaśniającego, kierując się własnym rozeznaniem i przekonaniem co do konieczności udowodnienia pewnych faktów. Podkreślono, iż organ ma pełną swobodę w kształtowaniu zakresu postępowania wyjaśniającego mając jednak na względzie, że zebrany materiał ma doprowadzić do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i do załatwienia sprawy. Dyrektor Izby Celnej w W wskazał, iż organy celne zgodnie z treścią art. 187 § 1 ustawy Ordynacja Podatkowa w sposób wyczerpujący rozpatrzyły cały materiał dowodowy, zarówno zebrany przez organy celne jak i przedstawiony przez Stronę. Organ odwoławczy podkreślił ,iż skarżąca miała zagwarantowany czynny udział w postępowaniu zarówno przed organem I instancji, jak organem II instancji, zaś ocena zebranego materiału dowodowego i wyczerpujące wyjaśnienie przesłanek dokonanego rozstrzygnięcia znalazło wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na wstępie Sąd wyjaśnia, iż uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., sprowadzają się do kontroli 13 Sygn. akt VSA/Wa 2967/07 działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 k.p.a, lub w innych przepisach, np. w art. 247 § 1 Ordynacji podatkowej (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Zgodnie natomiast z postanowieniami art. 134 p.p.s.a. Sąd dokonując oceny zaskarżonego aktu rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Stosownie zaś do § 2 ww. przepisu sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. W takim przypadku sąd uwzględnia skargę, mimo że wydane orzeczenie pogorszy sytuację skarżącego. Należy też zauważyć, iż na podstawie art. 135 p.p.s.a, sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia. Sąd kierując się tymi przesłankami i badając zaskarżoną decyzję w granicach określonych przepisami powołanych wyżej ustaw, doszedł do przekonania o konieczności stwierdzenia nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Izby Celnej w W z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...]w części utrzymującej w mocy decyzję Dyrektora Izby Celnej w W z dnia [...] lipca 2003 r. nr[...]; z przyczyn, które wziął pod uwagę z urzędu, niezależnie -co wymaga podkreślenia- od zarzutów podniesionych w skardze. W przedmiotowej sprawie Dyrektor Izby Celnej w W decyzją z dnia [...] lutego 2007 r. nr uchylił decyzję własną nr [...] z dnia [...] lipca 2003r. oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W nr [...]z 14 Sygn. akt VSA/Wa 2967/07 dnia [...] października 2002 r. w części dotyczącej zastosowanej stawki celnej oraz kwoty wynikającej z długu celnego i orzekł w tym zakresie zaś w pozostałej części decyzję utrzymał w mocy. Następnie w wyniku odwołania skarżącej decyzją nr [...]z dnia [...] października 2007 r. Dyrektor Izby Celnej w W utrzymał w mocy decyzję z dnia [...].02.2007r. Nie ulega wątpliwości, iż zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Celnej w W z dnia [...] października 2007 r. jak i utrzymana nią w mocy decyzja z dnia [...]lutego 2007 r. została wydana w trybie wznowienia postępowania określonym w art. 240 Ordynacji podatkowej ( Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 tekst jednolity ) wskutek złożonego przez skarżącą wniosku z dnia [...] czerwca 2006 r. Bezspornym jest również fakt, iż orzeczenie organu z dnia [...] lutego 2007 r. jest rozstrzygnięciem pierwszoinstancyjnym, o czym świadczą przywołane w podstawie prawnej przepisy jak i treść jego uzasadnienia. Wymaga podkreślenia, iż postępowanie wszczęte na wskutek wniosku o wznowienia postępowania kończy się rozstrzygnięciem -sposobem załatwienia sprawy - przewidzianym w art. 245 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym Organ podatkowy po przeprowadzeniu postępowania w sprawie dopuszczalności wznowienia postępowania wydaje decyzję, w której: 1) uchyla w całości lub w części decyzję dotychczasową, jeżeli stwierdzi istnienie przesłanek określonych w art. 240 § 1, Ordynacji podatkowej i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy lub umarza postępowanie w sprawie; 2) odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej w całości lub w części, jeżeli nie stwierdzi istnienia przesłanek określonych w art. 240 § 1; Ordynacji podatkowej 3) odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej w całości lub w części, jeżeli stwierdzi istnienie przesłanek określonych w art. 240 § 1,Ordynacji podatkowej, lecz: a) w wyniku uchylenia mogłaby zostać wydana wyłącznie decyzja rozstrzygająca istotę sprawy tak jak decyzja dotychczasowa, albo b) wydanie nowej decyzji orzekającej co do istoty sprawy nie mogłoby nastąpić z uwagi na upływ terminów przewidzianych w art. 68 lub art. 70. Ordynacji podatkowej. Wskazany przepis zawiera wyczerpujące wyliczenie rozstrzygnięć, jakie mogą być wydane przez organ rozpatrujący wniosek o wznowienie postępowania. Każde inne rozstrzygnięcie, zapadłe w wyniku złożonego wniosku o wznowienie postępowania, jako nieprzewidziane w omawianym przepisie jest niedopuszczalne. 15 Sygn. akt VSA/Wa 2967/07 W/w art. 245 Ordynacji podatkowej jest jasny w swej treści co do sposobów zakończenia postępowania administracyjnego prowadzonego w trybie wznowienia postępowania i w tym zakresie nie budzi wątpliwości interpretacyjnych. Wymaga podkreślenia, iż decyzja Dyrektora Izby Celnej w W z dnia [...] lutego 2007 r. w części utrzymującej w mocy decyzję ostateczną nie spełnia wymogów określonych w w/w przepisie. Organ wydając w pierwszej instancji decyzję, w której stwierdza brak zaistnienia przesłanek do stwierdzenia nieważności decyzji w całości czy też w części nie może utrzymać zaskarżonej decyzji w mocy. Takie rozstrzygnięcie sprawy należy do kompetencji organu odwoławczego, które są określone w art. 233 Ordynacji podatkowej. Wskazane naruszenie prawa określone w art. 247 § 1 pkt 1 ordynacji podatkowej jest samodzielną przesłanką do stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] lutego 2007 roku w części utrzymującej w mocy decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]lipca 2003 r. nr [...]jak również w tej samej części decyzji Dyrektora Izby Celnej w W z dnia [...] października 2007 r. utrzymującą w mocy wadliwą decyzję z dnia [...] lutego 2007. Tym samym wskazana powyżej wada decyzji z dnia [...] lutego 2007 r. oraz utrzymującej ją w mocy zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w W z dnia [...] października 2007 r. stanowi okoliczność wpływającą na treść niniejszego rozstrzygnięcia. Sąd nie może w tej sytuacji ustosunkować się do merytorycznej argumentacji skargi w tym zakresie, ani oceniać w tym kontekście decyzji organu odwoławczego. Ustosunkowując się z kolei do zarzutów skarżącej w odniesieniu do decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] października 2007 r. w części dotyczącej decyzji z dnia [...] lutego 2007 r. w jakiej organ uchylił decyzje własną nr [...] z dnia [...] lipca 2003r. oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W nr [...] z dnia [...] października 2002 r. w części dotyczącej zastosowanej stawki celnej oraz kwoty wynikającej z długu celnego i orzeczenia w tym zakresie należy wskazać, iż zaskarżona decyzja w tej części jest prawidłowa. Wymaga podkreślenia, iż zgodnie z art. 13 § 1 ustawy Kodeks celny ( Dz. U. z 2001 r. Nr 75, poz. 802 z późn. zm.), cła określane są na podstawie Taryfy celnej lub innych środków taryfowych. W myśl art. 13 § 3 pkt 4 tej ustawy taryfa celna obejmuje obniżone stawki celne określone w umowach zawartych przez Rzeczpospolitą Polską z niektórymi krajami lub grupami krajów. Stawki celne stosowane są na wniosek 16 Sygn. akt VSA/Wa 2967/07 zgłaszającego, o ile towary do których się to odnosi spełniają warunki do ich zastosowania. Natomiast w myśl ustępu 5 części A Postanowień wstępnych Taryfy celnej stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11.12.2001r. (Dz. U. z 2001 r. Nr 146, poz. 1639 ) stawki celne obniżone wynikające z umów zawartych przez Rzeczpospolitą Polską z niektórymi krajami lub grupami krajów (umowy o strefach wolnego handlu), z zastrzeżeniem ust 6 stosuje się do niektórych towarów pochodzących m. in. z państw członkowskich Unii Europejskiej. Ust. 6 mówi, że jeżeli na towary pochodzące z państw, o których mowa w ust. 5 nie została określona obniżona stawka celna lub nie zostało udokumentowane pochodzenie towarów zgodnie z wymogami określonymi w ww. umowach przepis ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio (stawki autonomiczne lub konwencyjne). Umową mającą zastosowanie w przedmiotowej sprawie jest Protokół 4 Układu Europejskiego z dnia 16 grudnia 1991 r., określający m. in. wymogi, których spełnienie jest niezbędne dla uzyskania przez polskiego importera preferencji celnych w postaci stawek celnych obniżonych UE Zgodnie z art. 16 Protokół 4 z postanowień Układu Europejskiego korzystają produkty pochodzące ze Wspólnoty w imporcie do Polski oraz produkty pochodzące z Polski w imporcie do Wspólnoty pod warunkiem przedłożenia świadectwa przewozowego EUR. 1 lub w przypadkach określonych w art. 21 deklaracji, której tekst jest zamieszczony w załączniku IV złożonej przez eksportera na fakturze specyfikacji wysyłkowej lub innym dokumencie handlowym, który opisuje produkty, o których mowa w sposób wystarczający do ich identyfikacji. Zgodnie z cytowanym wyżej ust. 5 części A Postanowień wstępnych oraz art. 16 Protokołu 4 stawki celne obniżone UE stosuje się w wypadku jednoczesnego spełnienia następujących warunków: -określenia takich stawek w taryfie, -pochodzenia importowanego do polski towaru z UE zgodnie z Protokołem 4 Układu Europejskiego, -udokumentowania bezpośredniego przywozu towaru do Polski z obszaru UE, -udokumentowania pochodzenia towaru zgodnie z wymogami Protokołu 4 Układu Europejskiego. 17 Sygn. akt VSA/Wa 2967/07 Z akt sprawy wynika, iż skarżąca do zgłoszenia celnego z dnia [...].09.2002r dołączyła przewidziany w Protokole 4 Układu Europejskiego dowód pochodzenia w postaci deklaracji nieupoważnionego eksportera sporządzonej na fakturze nr [...] potwierdzającej unijne pochodzenie towaru. W ramach kontroli zgłoszenia przeprowadzonej zgodnie z art. 70 Kodeksu celnego organ celny I instancji zakwestionował zadeklarowaną w zgłoszeniu wartość towaru i ustalił wartość celną na poziomie przekraczającym 6.000 Euro. Art. 21 pkt 1 Protokołu 4 Układu Europejskiego stanowi, że deklaracja na fakturze może być sporządzona przez nieuprawnionego eksportera dla produktów, których wartość nie przekracza 6.000 Eur. Wobec tych ustaleń zgłoszona przez skarżącą deklaracja na fakturze sporządzona przez nieupoważnionego eksportera nie mogła być uznana za dowód pochodzenia dla obniżonej stawki celnej. W tej sytuacji organ celny I instancji decyzją nr [...]z dnia [...].10.2002r zastosował autonomiczną stawkę celną w stosunku do sprowadzonego samochodu. W/w decyzję organu I instancji Dyrektor Izby Celnej w W utrzymał w mocy decyzją nr [...]z dnia [...].07.2003r. W przedmiotowej sprawie toczącej się w trybie nadzwyczajnym - o wznowienie postępowania skarżąca przedłożyła świadectwo przewozowe EUR.1, potwierdzające unijne pochodzenie towaru jest nową okolicznością faktyczną, stanowiącą podstawę do zastosowania obniżonej stawki celnej, która zgodnie z art. 240 §1 pkt 5 Ordynacji podatkowej jest podstawą do uchylenia decyzji z dnia 2 lipca 2003r. oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji, w części dotyczącej stawki celnej i w tym zakresie orzeczenia co do istoty sprawy. Odnosząc się do zarzutu iż decyzja wymiarowa Naczelnika Urzędu Celnego [...]w W z dnia [...].10.2002r. nr [...] nie zawiera powołania podstawy prawnej zmiany stawki celnej z 0% na 35%, należy wskazać, iż ww. decyzja organu celnego I instancji została uchylona w części dotyczącej zastosowanej stawki celnej decyzją nr [...]z dnia[...] .02.2007r. W odniesieniu do zarzutów skarżącej co do naruszenia przepisów proceduralnych, tj. art. 120, art. 121 § 1 i § 2, art. 122 art. 123 § 1, art. 125, art. 139 § 1, §2, §3, art. 187, art. 188, 191, art. 200 § 1, art. 210 § 1 pkt 4, 5 i 6 oraz art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej należy stwierdzić, iż zaskarżona decyzja w części, co do której oddalono skargę została wydana na podstawie zgromadzonego w prawidłowy 18 Sygn. akt VSA/Wa 2967/07 sposób materiału dowodowego, zgodnie z wymogami określonymi w art. 187 Ordynacji podatkowej. Zarzuty odnoszące się do naruszeń prawa w części dotyczącej ustalenia wartości celnej towaru pozostają poza zakresem rozważań Sądu z uwagi na stwierdzenie nieważności obu decyzji rozstrzygających w tym zakresie z przyczyny wyżej wskazanej i konieczności wydania ponownych decyzji w tej części z uwzględnieniem faktu, iż postępowanie toczy się w trybie nadzwyczajnym , a nie w trybie zwykłym. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 w zw. z art. 134 § 1 i 135 oraz art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono stosownie do treści art. 206 wymienionej ustawy. 19