V SA/Wa 2983/15
PostanowienieWSA w Warszawie2017-02-07
Skład orzekający: Beata Blankiewicz-Wóltańska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, złożony przez pełnomocnika z urzędu, został wniesiony w ustawowym terminie, jeśli pełnomocnik dowiedział się o wyznaczeniu go do sprawy w określonym dniu, zapoznał się z aktami sprawy w innym dniu, a następnie wniósł skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu?Ratio decidendi
Sąd przywrócił termin do złożenia skargi kasacyjnej, uznając, że wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony w ustawowym terminie. Przyjęto, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu biegnie od dnia, w którym uzyskał on rzeczywistą możliwość jej wniesienia, co nastąpiło po zapoznaniu się z aktami sprawy. Niezachowanie terminu nastąpiło z przyczyn niezależnych od skarżącego i jego pełnomocnika.Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny (WSA) oddalił skargę skarżącego na decyzję Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe w podatku akcyzowym. Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmujący zwolnienie od kosztów i przyznanie pełnomocnika z urzędu. Referendarz sądowy umorzył postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy w zakresie kosztów sądowych, a Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła pełnomocnika z urzędu. Pełnomocnik dowiedział się o wyznaczeniu go w dniu 28 grudnia 2016 r., zapoznał się z aktami sprawy w dniu 5 stycznia 2017 r., a następnie w dniu 26 stycznia 2017 r. złożył skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.Rozstrzygnięcie
Przywrócono skarżącemu termin do złożenia skargi kasacyjnej.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Beata Blankiewicz-Wóltańska po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe w podatku akcyzowym postanawia: przywrócić [...] termin do złożenia skargi kasacyjnej
Wyrokiem z dnia [...] kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę [...] (zwanego dalej skarżącym) na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r., Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe w podatku akcyzowym.
Pismem z dnia 26 kwietnia 2016 r. skarżący wniósł o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku i doręczenie wyroku z uzasadnieniem. W dniu 7 czerwca 2016 r. Skarżący otrzymał odpis ww. wyroku wraz z uzasadnieniem, zgodnie ze złożonym wnioskiem.
W dniu 14 czerwca 2016 r., tj. w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej, skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. obejmujący zwolnienie od kosztów i przyznanie pełnomocnika z urzędu.
Postanowieniem z dnia 24 października 2016 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ustanowił dla skarżącego radcę prawnego oraz umorzył postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy w zakresie kosztów sądowych, z uwagi na fakt iż skarżący jest zwolniony od kosztów sądowych na mocy prawomocnego postanowienia z dnia 19 października 2015 r
Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła w sprawie radcę prawnego Z. B. (pismo OIRP z dnia 22 grudnia 2016 r., k.137).
Pełnomocnik otrzymała zawiadomienie o wyznaczeniu jej pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego w dniu 28 grudnia 2016 r (pismo OIRP z dnia 12 stycznia 2017 r., k. 142)
W dniu 5 stycznia 2017 r. r. pełnomocnik zapoznała się za aktami sprawy (rewers na okładce akt sądowych).
W dniu 26 stycznia 2017 r. pełnomocnik z urzędu wniosła skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 817 t.j. ze zm.) sąd może na wniosek strony przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Natomiast zgodnie z art. 87 § 1 ww. ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Art. 88 ww. ustawy stanowi, iż spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie.
Jak wynika z treści wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżącego dowiedziała się o wyznaczeniu jej pełnomocnikiem w dniu 28 grudnia 2016 r.(k. 142 akt sądowych).
W dniu 5 stycznia 2017 r. pełnomocnik z urzędu zapoznała się za aktami sprawy. Następnie w dniu 26 stycznia 2016 r. (data nadania u operatora pocztowego) pełnomocnik złożyła skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia tej skargi.
W związku z powyższym Sąd stwierdza, iż termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu w niniejszej sprawie został zachowany, ponieważ jak wynika z orzecznictwa sądowego przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu ustaje w dniu, w którym miał on rzeczywistą możliwość jej wniesienia, jednak nie później niż do 30 dni od dnia otrzymania zawiadomienia o wyznaczeniu go pełnomocnikiem strony w sprawie (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 5 czerwca 2014 r., II OZ 543/14, LEX nr 1493030) Pełnomocnik wyznaczona w sprawie mogła zaś wnieść skargę kasacyjną dopiero po zapoznaniu się z aktami sprawy, w terminie pozwalającym na jej sporządzenie liczonym od dnia doręczenia zawiadomienia o ustanowieniu go pełnomocnikiem, tj. do dnia 27 stycznia 2016 r.
W ocenie Sądu niezachowanie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiło z przyczyn niezależnych od skarżącego i jego pełnomocnika. Do czasu uzyskania wiedzy o wyznaczeniu go pełnomocnikiem, co jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa (art. 244 § 2 p.p.s.a.), wyznaczony z urzędu radca prawny nie mógł skutecznie reprezentować skarżącego i podejmować w jego imieniu jakichkolwiek działań (zob. dla porównania postanowienie NSA z 30 listopada 2006 r. sygn. akt II OZ 1115/06 i postanowienie NSA z 8 lutego 2007 r. sygn. akt I OZ 68/07).
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło