V SA/Wa 3013/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA - Beata Krajewska po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi Fundacji "P." w Ł. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] kwietnia 2006 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenia zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych postanawia: odrzucić wniosek. W dniu 6 listopada 2007 r. Fundacja "P." w Ł. wniosła skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...], wnosząc przy tym o przywrócenie terminu do złożenia skargi na tą decyzję. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu skarżąca wskazała, iż w zaskarżonej decyzji pouczono stronę o możliwości jej zaskarżenia poprzez złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W następstwie złożenia przez skarżącą tego wniosku, organ administracyjny wydał w dniu [...] lipca 2006 r. decyzję o przywróceniu terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz w dniu [...] września 2006 r. decyzję utrzymującą w mocy ww. decyzję z dnia [...] kwietnia 2006 r. Skarżąca podniosła, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 28 września 2007 r. rozpoznając sprawę skarżącej pod sygn. akt V SA/Wa 410/07 stwierdził nieważność decyzji z dnia [...] września 2006 r. oraz uchylił decyzję z dnia [...] lipca 2006 r., wskazując przy tym w uzasadnieniu wydanego orzeczenia, że, "skoro decyzja z dnia [...] kwietnia 2006 r. zapadła w wyniku rozpoznania wniosku Fundacji o ponowne rozpatrzenie sprawy, to stronie powinna przysługiwać od tej decyzji skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na podstawie art. 52 i 53 ustawy p.p.s.a." Zgodnie z art. 87 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami) pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Zgodnie natomiast z art. 88 ww ustawy, spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Przede wszystkim wskazać należy, iż w ocenie tut. Sądu do uchybienia terminu do wniesienia skargi na zaskarżoną decyzję w tej sprawie nie doszło. Wskazać tutaj należy na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 września 1981 r. II SA 505/81 OSP 1082/9/170, którego tezę tut. Sąd w pełni podziela, zgodnie z którym, brak pouczenia strony w decyzji ostatecznej organu administracji o terminie i trybie zaskarżenia tej decyzji do Sądu administracyjnego powoduje, iż 30 - dniowy termin do wniesienia skargi na tę decyzję nie biegnie. W sprawie niniejszej nie nastąpiło zatem uchybienie obowiązującego terminu i z tego względu wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi podlega odrzuceniu z mocy art. 88 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia.