V SA/Wa 3091/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Sędzia WSA - Danuta Dopierała, Asesor WSA - Piotr Kraczowski (spr.), , Protokolant - Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lutego 2009 r. sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. w G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie: klasyfikacji taryfowej oraz określenia kwoty podatku od towarów i usług; 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz "S." Sp. z o.o. w G. kwotę 177 (sto siedemdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sadowego; 3. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku W dniu [...] września 2001 r. Agencja Celna "C." działająca w imieniu S. Spółki z o.o. z siedzibą w G. dokonała zgłoszenia celnego zarejestrowanego pod nr SAD [...]. Zgłoszenie celne obejmowało towar w postaci m.in. listew, rozet, kasetonów, narożników oraz płyt ocieplających wykonanych ze styropianu. Naczelnik Urzędu Celnego [...] wydał [...] sierpnia 2004 r. decyzję, którą uznał powyższe zgłoszenie celne za nieprawidłowe w zakresie klasyfikacji taryfowej w pozycji nr 1 SAD. Orzekając w tym zakresie organ celny ustalił, iż właściwym kodem towarów ujętych w poz. 1 SAD nie jest deklarowany kod PCN 3925 90 80 0, lecz kod PCN 3916 90 59 0. Organ dodał także pozycję nr 7. Jednocześnie Naczelnik Urzędu Celnego ustalił kwotę należności podatkowych oraz kwotę odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych, a także stwierdził, że zmiana klasyfikacji taryfowej nie spowodowała zmiany należności z tytułu cła. Orzekając na skutek odwołania, Dyrektor Izby Celnej w W. wydał [...] maja 2005 r. decyzję, którą uchylił decyzję organu pierwszej instancji w części dotyczącej powołania podstawy prawnej, klasyfikacji taryfowej, zastosowanej stawki i wymiaru podatku od towarów i usług w stosunku do towarów z poz. 1 i 7 oraz uchylił ją w części dotyczącej odsetek za zwłokę od podatku i umorzył postępowanie w tym zakresie. W pozostałej części utrzymał w mocy decyzję pierwszej instancji. Organ odwoławczy orzekając w powyższym zakresie m.in. dodał poz. 8, w której ujął towar w postaci wzorników listew i wzorników belek, przyporządkowując go do kodu PCN 3926 90 99 0. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z 21 lutego 2006 r., sygn. akt V SA/Wa 1856/05 uchylił powyższą decyzję w części obejmującej pozycję 8 SAD i ogólną wartość podatku od towarów i usług. W powołanym wyroku Sąd stwierdził m.in., że za chybione uznać należy argumenty skarżącej uzasadniające przyporządkowanie spornych towarów do pozycji 3925 PCN, w związku z Uwagą 11 do Działu 39 Załącznika do Taryfy celnej. Sąd podzielił natomiast stanowisko skarżącej spółki, iż organy celne orzekające w sprawie, nie wskazały, dlaczego uznając za nieprawidłową klasyfikację skarżącej, przyporządkowały towar do określonego kodu taryfowego. Sąd wskazał, iż nie kwestionując prawidłowości rozstrzygnięcia co do zastosowanej klasyfikacji do kodu PCN, zaskarżona decyzja (w tej części) nie spełniała wymogów uzasadnienia. Organ odwoławczy, wyodrębniając sporny towar do poz. 8 i przyporządkowując go do kodu towarowego, ograniczył się jedynie do ogólnego stwierdzenia, iż importowane wzorniki listew i wzorniki belek będące materiałem reklamowym przedstawiającym wzory listew styropianowych i belek poliuretanowych powinny zostać zaklasyfikowane zgodnie z regułą 1 do kodu PCN 3926 90 99 0, czego w ocenie Sądu nie sposób uznać za uzasadnienie decyzji w zaskarżonej części, w rozumieniu art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Dyrektor Izby Celnej w W. wydał decyzję z [...] grudnia 2006 r., którą uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej, zastosowanej stawki i wymiaru podatku od towarów i usług w stosunku do towaru stanowiącego wzorniki listew i wzorniki belek z pozycji 8 i orzekł w tym zakresie dokonując charakterystyki zastosowanego kodu klasyfikacji taryfowej PCN 3926 90 99 0 wobec zaimportowanych przez skarżącą spółkę wzorników listew i wzorników belek. Organ odwoławczy scharakteryzował również sporne wzorniki listew i wzorniki belek, wskazując, że nie stanowiły one ani materiału budowlanego, ani nie służyły do ocieplania i ozdabiania fasad budynków, czy wnętrz, dlatego nie spełniały wymogów pozycji 3925 klasyfikacji taryfowej. Organ powołał się w tym względzie na ocenę zawartą w wyroku WSA z 21 lutego 2006 r. Na powyższą decyzję S. Sp. z o.o. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której zarzuciła naruszenie: - Części II, sekcji VII Załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2000 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz. U. Nr 119, poz. 1253, ze zm.), obowiązującego w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego; - Części I, sekcji VII Załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (Dz. U. Nr 74, poz. 830 ze zm.), obowiązującego w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego; - Sekcji VII Załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2000 r. w sprawie Polskiej Scalonej Nomenklatury Towarowej Handlu Zagranicznego (PCN) (Dz. U. Nr 120, poz. 1271), obowiązującego w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego. Ponadto wskazano, iż zaskarżona decyzja nie zawiera uzasadnienia w zakresie przyporządkowania spornych towarów do kodu PCN 3926 90 99 0. W uzasadnieniu skargi powołano się na motywy uzasadniające zgłoszone zarzuty, podnosząc w szczególności, iż uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie wyjaśnia w żaden sposób, aby zastosowana przez organ odwoławczy klasyfikacja taryfowa kodu PCN 3926 90 99 0 była prawidłowa, co stanowi naruszenie art. 210 § 1 pkt 6 w zw. z § 4 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 262 Kodeksu celnego oraz art. 73 ust. 1 Prawa celnego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o jej oddalenie, przytaczając motywy zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 28 sierpnia 2007 r. sygn. akt V SA/Wa 1040/07 oddalił skargę. Uznając wniesioną skargę za niezasadną Sąd wskazał, że sprawa klasyfikacji taryfowej, zaimportowanych przez skarżącą wzorników listew i wzorników belek, do kodu PCN 3926 90 99 0 przez Dyrektora Izby Celnej w W., była już przedmiotem oceny prawnej dokonanej w wyroku z 21 lutego 2006 r., w którym wskazano, iż klasyfikacja ta była prawidłowa, lecz organ odwoławczy nie uzasadnił tego w sposób odpowiadający wymogom określonym w art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej. Sąd orzekający w przedmiotowej sprawie uznał się za związany oceną prawną dokonaną w powołanym wyroku. Ponadto z mocy art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), Sąd uznał się za związany również w zakresie wskazań co do dalszego postępowania, dlatego przedmiotem oceny stało się także spełnienie przez organ odwoławczy w decyzji z [...] grudnia 2006 r. wskazania Sądu co do właściwego uzasadnienia tej decyzji wobec przyjętej klasyfikacji taryfowej spornego towaru do kodu PCN 3926 90 99 0. W ocenie Sądu, organ odwoławczy przedstawił stan faktyczny sprawy i scharakteryzował obowiązujący w tym względzie stan prawny, jak również wyjaśnił przyczyny, z powodu których nie uznał racji skarżącej co do zastosowanej przez spółkę klasyfikacji taryfowej spornego towaru. W konsekwencji, organ odwoławczy wskazał również przesłanki, którymi kierował się przy zastosowaniu wobec spornego towaru kodu PCN 3926 90 99 0. Dla Sądu – nie bez znaczenia w tym względzie – były również okoliczności wskazane przez Sąd w wyroku z 21 lutego 2006 r., jako przemawiające za prawidłowym przyjęciem przez organ odwoławczy kodu PCN 3926 90 99 0 klasyfikacji taryfowej wobec spornych towarów, co z mocy art. 153 p.p.s.a. było wiążące także dla organu odwoławczego przy wydawaniu zaskarżonej decyzji, na co organ powołał się w swojej decyzji. Omawiane uzasadnienie zaskarżonej decyzji, zawierało zatem wszystkie elementy, których brak wytknięty został organowi odwoławczemu w wyroku z 21 lutego 2006 r. Od powyższego wyroku S. Spółka z o.o. złożyła skargę kasacyjną, którą zaskarżyła wyrok w całości wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 5 listopada 2008 r. sygn. akt I GSK 1148/07 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W uzasadnieniu wyjaśnił, iż kluczowe znaczenie w sprawie miała ocena, czy i w jakim zakresie organ odwoławczy i Sąd I instancji związane były oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi we wcześniejszym wyroku WSA w Warszawie z 21 lutego 2006 r. Zgodnie bowiem z art. 153 p.p.s.a. zarówno ocena prawna jak i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ administracji publicznej. Aby określić zakres związania oceną prawną i wskazaniami zawartymi we wcześniejszym wyroku w pierwszym rzędzie należało odtworzyć, na ile Sąd orzekający wcześniej wyraził ocenę prawną i wskazania co do dalszego postępowania w kwestii klasyfikacji taryfowej towaru. Rzecz sprowadzała się do tego, czy, po pierwsze, w wyroku z 21 lutego 2006 r. wiążąco wykluczono klasyfikację towaru do kodu PCN 3925 90 80 0 Taryfy celnej i, po drugie, czy wiążąco wskazano jako właściwą klasyfikację do kodu PCN 3926 90 99 0. NSA stwierdził, że przedmiotem wiążącej oceny prawnej jest nie tylko wykładnia, czy stosowanie prawa materialnego, ale również zgodność z przepisami postępowania dokonania przez organy administracji publicznej ustaleń faktycznych akceptowanych przez sąd administracyjny. W konsekwencji zaakceptowany we wcześniejszym wyroku stan faktyczny jest wiążący dla sądu ponownie rozpatrującego sprawę, o ile nie zachodzą istotne zmiany w tym zakresie wynikające w szczególności z nowych faktów. Ma to istotne znaczenie w sprawach, w których rozstrzygnięcie zależne jest od odpowiedniej klasyfikacji taryfowej towaru. W orzecznictwie NSA prezentowany jest pogląd, że zidentyfikowanie towaru dla potrzeb klasyfikacji Taryfy celnej mieści się w sferze ustaleń faktycznych (por. wyrok NSA z 30 marca 2004 r., sygn. akt GSK 19/04, Wokanda 2004/9/34) i NSA w tej sprawie pogląd ten podzielił. Same zapisy poszczególnych tomów Taryfy celnej, w tym działów, pozycji i podpozycji są przepisami prawa materialnego. Wobec tego Sąd wyrażając stanowisko w kwestii klasyfikacji taryfowej władny jest dokonać oceny prawnej zarówno co do faktów jak i wykładni i stosowania prawa materialnego, które to elementy składają się na proces klasyfikacji taryfowej. W ocenie NSA WSA w Warszawie w wyroku z 21 lutego 2006 r. jednoznacznie wyraził stanowisko odpowiadające wiążącej ocenie prawnej, że towar nie mógł być klasyfikowany do pozycji 3925 PCN. Na str. 4 i 5 uzasadnienia wyroku przedstawiono szczegółowe wywody, oparte na interpretacji Uwagi 11 do Działu 39 Załącznika do Taryfy celnej oraz odniesieniach do dokonanej przez organy celne oceny dowodów, prowadzące do kategorycznie sformułowanego wniosku co do niedopuszczalności klasyfikacji proponowanej przez importera. Wbrew prezentowanemu w skardze kasacyjnej stanowisku Sąd orzekający w sprawie V SA/Wa 1856/05 dokładnie i jednoznacznie wyjaśnił, dlaczego sporne towary były materiałem reklamowym i odniósł się w tym zakresie do oceny materiału dowodowego w postaci pisma importera. Wobec tego nie było uprawnione zawarte w skardze kasacyjnej twierdzenie, jakoby nieznaną Sądowi, to jest nieocenioną, okolicznością było to, że towar nie stanowił materiału reklamowego. Twierdzenie takie stanowi w rzeczywistości polemikę ze stanowiskiem Sądu w zakresie stanu faktycznego zaakceptowanego w ramach wiążącej oceny prawnej. Brak podstaw do przyjęcia, by po zapadnięciu wyroku z 21 lutego 2006 r. ujawniły się nowe okoliczności faktyczne względnie nastąpiły zmiany stanu prawnego. Wobec tych okoliczności ocena prawna co do wyłączenia możliwości klasyfikacji towaru do pozycji 3925 Taryfy celnej zachowała moc wiążącą dla organu celnego i Sądu powtórnie rozpatrującego sprawę. Z tej też przyczyny zarzuty naruszenia prawa materialnego w zakresie dotyczącym wskazanej pozycji Taryfy celnej nie były zasadne, gdyż Sąd wydający zaskarżony wyrok związany był wiążącą z mocy art. 153 p.p.s.a. oceną prawną i nie można mu zarzucić błędu w wykładni lub stosowaniu materialno-prawnych zapisów Taryfy celnej i przepisów z Taryfą powiązanych. NSA nie odmówił natomiast zasadności zarzutowi naruszenia art. 153 p.p.s.a. sprowadzającemu się do stwierdzenia, że WSA w Warszawie w wyroku z 21 lutego 2006 r. nie ocenił merytorycznie prawidłowości klasyfikacji przez Dyrektora Izby Celnej spornych towarów do kodu PCN 3926 90 99 0, obejmującego "pozostałe artykuły z tworzyw sztucznych oraz artykuły z innych materiałów objętych pozycjami od 3091 do 3914; Pozostałe; Pozostałe; Pozostałe". Z uzasadnienia wyroku z 21 lutego 2006 r. wynika, że WSA w Warszawie uchylił na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] maja 2005 r. z tej przyczyny, że organ celny rozstrzygając o klasyfikacji towaru do kodu PCN 3926 90 99 0 nie uzasadnił swego stanowiska w sposób odpowiadający wymogom określonym w art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej. W ramach wywodu dotyczącego tej kwestii, na str. 7 uzasadnienia wyroku z 21 lutego 2006 r., znajduje się zdanie zaczynające się od słów "Nie kwestionując prawidłowości rozstrzygnięcia co do zastosowanej klasyfikacji do kodu PCN, Sąd zauważa, że zaskarżona decyzja (...) nie spełnia (...) wymogów..." (chodzi tu o wymogi stawiane uzasadnieniu decyzji). Na tej podstawie Sąd wydający zaskarżony wyrok przyjął, że we wcześniejszym orzeczeniu wyrażono wiążącą z mocy art. 153 p.p.s.a. ocenę prawną w zakresie klasyfikacji towaru do kodu PCN 3926 90 99 0. W ocenie NSA przyjęta przez Sąd I instancji interpretacja stanowiska sformułowanego w wyroku z 21 lutego 2006 r. nie była uprawniona. Sąd uchylający decyzję organu celnego z tej przyczyny, że brak było należytego uzasadnienia rozstrzygnięcia co do klasyfikacji towaru do określonej pozycji czy podpozycji Taryfy celnej nie mógł równocześnie stwierdzić, że przyjęta przez organ celny klasyfikacja była prawidłowa. Nie znał, wobec wad uzasadnienia decyzji, powodów dla których dokonano określonej klasyfikacji taryfowej. Nie mógł więc dokonać kontroli rozstrzygnięcia we wskazanej części pod względem zgodności z prawem. Z tej samej przyczyny nie mógł stwierdzić, że przyjęta przez organ celny klasyfikacja była wadliwa. Dlatego też nie wykluczył i wykluczyć nie mógł zastosowania klasyfikacji do kodu PCN 3926 90 99 0. Z tego powodu użył sformułowania "Nie kwestionując prawidłowości rozstrzygnięcia...", co jednak nie oznaczało akceptacji zastosowanej klasyfikacji taryfowej, a tym bardziej wyrażenia wiążącej oceny prawnej. Kontrola zgodności z prawem rozstrzygnięcia organu celnego stawałaby się możliwa dopiero po wykonaniu przez organ celny wskazań dotyczących konieczności należytego uzasadnienia decyzji w zgodzie z wymogami określonymi w art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej. WSA w Warszawie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, obok powołania się na wiążącą z mocy art. 153 p.p.s.a. ocenę prawną wyrażoną we wcześniejszym orzeczeniu, stwierdził, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano przesłanki, którymi kierowano się przy zastosowaniu kodu PCN 3926 90 99 0. Potwierdził jednak wynikającą z uzasadnienia zaskarżonej decyzji okoliczność, że owo wskazanie przesłanek ograniczało się do podania powodów, wobec których nie dokonano klasyfikacji do pozycji 3925 Taryfy celnej. Jak z tego wynika, organ celny, mimo wyraźnych wskazań zawartych w wyroku z 21 lutego 2006 r., nadal nie uzasadnił zastosowania kodu PCN 3926 90 99 0. Prawidłowe wyłączenie możliwości klasyfikowania towaru w sposób proponowany przez importera samo przez się nie uzasadnia zastosowania innej, podanej przez organ celny, klasyfikacji taryfowej. Należyte uzasadnienie zastosowanej klasyfikacji wymaga podania pozytywnych przesłanek zastosowania tej a nie jakiejkolwiek innej pozycji i podpozycji Taryfy celnej. Pozycja 3026 Taryfy celnej obejmuje "Pozostałe artykuły z tworzyw sztucznych oraz artykuły z innych materiałów objętych pozycjami od 3901 do 3914". W Wyjaśnieniach do Taryfy celnej wymienia się 11 grup towarów klasyfikowanych do tej pozycji. Konieczne jest więc rozważenie składu towaru, w szczególności, czy wykonany jest z tworzyw sztucznych lub materiałów objętych wymienionymi pozycjami, a także ewentualności stosowania odpowiednich reguł ORINS. Brak jakichkolwiek rozważań co do tych zagadnień, być może wynikający z błędnego przekonania co do wyrażenia przez Sąd wiążącej oceny prawnej, sprawia, że uprawniony jest wniosek, iż zastosowanie kodu PCN 3926 90 99 0 w ogóle nie zostało uzasadnione. Z tej też przyczyny uzasadniony był zarzut naruszenia art. 134 § 1 i art. 145 § 1 pkt 1 lit c) p.p.s.a. w zw. z art. 210 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 262 Kodeksu celnego. Zasadność ostatnio wymienionych zarzutów oznaczała, między innymi, że nadal nieznane pozostają powody zastosowania przez organ celny kodu PCN 3926 90 99 0. Niemożliwa więc była kontrola rozstrzygnięcia pod względem zgodności z prawem. Z tej też przyczyny przedwczesne byłoby zajmowanie przez NSA stanowiska w zakresie wykładni i stosowania prawa materialnego, w szczególności pozycji i podpozycji Taryfy celnej. Rozpatrując sprawę ponownie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W oparciu o treść art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do treści art. 190 p.p.s.a., sąd, któremu sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Rozpoznając niniejszą sprawę, Wojewódzki Sąd Administracyjny związany jest zatem wykładnią prawa zawartą w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 listopada 2008 r., sygn. akt I GSK 1148/07 wydanym w następstwie skargi kasacyjnej Spółki z o.o. S. Sąd odnosząc się do zarzutów skargi stwierdza, że chybiony jest zarzut, jakoby prawidłowym dla klasyfikacji spornych towarów był kod 3925 90 80 0. Wskazać bowiem należy, że w prawomocnym wyroku z 21 lutego 2006 r. sygn. akt V SA/Wa 1856/05 wiążąco wykluczono klasyfikację towaru do kodu PCN 3925 90 80 0 Taryfy celnej, co jednoznacznie potwierdził NSA w wyroku z 5 listopada 2008 r. Natomiast za zasadny Sąd uznał zarzut skargi dotyczący braku pełnego zastosowania się przez organ celny do wytycznych zawartych w wyroku z 21 lutego 2006 r., odnoszących się do tego, że organ celny rozstrzygając o klasyfikacji towaru do kodu PCN 3926 90 99 0, nadal nie uzasadnił swego stanowiska w sposób odpowiadający wymogom określonym w art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej. Wskazać należy, że prawidłowe wyłączenie możliwości klasyfikowania towaru w sposób proponowany przez importera samo przez się nie uzasadnia zastosowania innej, podanej przez organ celny, klasyfikacji taryfowej. Należyte uzasadnienie zastosowanej klasyfikacji wymaga podania pozytywnych przesłanek zastosowania tej, a nie jakiejkolwiek innej pozycji i podpozycji Taryfy celnej. Pozycja 3926 Taryfy celnej obejmuje "Pozostałe artykuły z tworzyw sztucznych oraz artykuły z innych materiałów objętych pozycjami od 3901 do 3914". W Wyjaśnieniach do Taryfy celnej wymienia się 11 grup towarów klasyfikowanych do tej pozycji. Konieczne jest więc rozważenie składu towaru, w szczególności, czy wykonany jest z tworzyw sztucznych lub materiałów objętych wymienionymi pozycjami, a także ewentualności stosowania odpowiednich reguł ORINS. Brak jakichkolwiek rozważań co do tych zagadnień, być może wynikający z błędnego przekonania co do wyrażenia przez Sąd w wyroku z 21 lutego 2006 r. wiążącej oceny prawnej, sprawia, że uprawniony jest wniosek, iż zastosowanie kodu PCN 3926 90 99 0 w ogóle nie zostało uzasadnione. Z tej też przyczyny słuszny był zarzut naruszenia art. 210 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 262 Kodeksu celnego. Zasadność wyżej wymienionych zarzutów oznacza, że nadal nieznane pozostają powody zastosowania przez organ celny kodu PCN 3926 90 99 0. W ponownie przeprowadzonym postępowaniu organ celny – mając na uwadze powyższe wskazówki – powinien podjąć próbę pełnego uzasadnienia zasadności zastosowania co spornych towarów kodu PCN 3926 90 99 0. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 200 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. O wstrzymaniu wykonalności uchylonej decyzji orzeczono na podstawie art. 152 p.p.s.a.