V SA/Wa 3095/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska – Urbaniak, Sędzia WSA - Barbara Mleczko - Jabłońska, Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak (spr.), Protokolant specjalista - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 października 2015 r. sprawy ze skargi J. B. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności finansowych z tytułu "Ułatwiania startu młodym rolnikom" oddala skargę. Decyzją z (...) marca 2010 r. nr (...) Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. przyznał Skarżącej J. B. pomoc finansową w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" w wysokości 50.000,00 zł, z zastrzeżeniem dopełnienia określonych warunków. Z pouczenia zawartego w pkt 4 lit. d decyzji wynikała m. in. konieczność wydatkowania co najmniej 70% kwoty pomocy na inwestycje określone w biznesplanie w okresie 3 lat od dnia wypłaty pomocy, a także konieczność zrealizowania założeń biznesplanu w terminie nie dłuższym niż 5 lat od dnia wypłaty pomocy. W zatwierdzonym wymienioną decyzją Planie Rozwoju Gospodarstwa (biznesplanie) planowanymi inwestycjami były: modernizacja obory, stodoły oraz chlewni w 2010 r. o przewidywanym całkowitym koszcie 35.275,00 zł. W związku ze złożonym wnioskiem o płatność, pomoc finansowa została wypłacona w dniu 15 września 2010 r. na konto bankowe wskazane przez Skarżącą. Pismem z 25 stycznia 2013 r. Dyrektor Wielkopolskiego OR ARiMR poinformował Skarżącą m. in. o konieczności złożenia faktur, dokumentów księgowych lub innych dokumentów potwierdzających wydatkowanie co najmniej 70 % kwoty przyznanej pomocy na inwestycje zgodne z założeniami biznesplanu - nie później niż do dnia upływu 3 lat od dnia wypłaty pomocy, tj. do 15 września 2013 r. Następnie 29 maja 2013 r. Dyrektor Wielkopolskiego OR ARiMR wezwał Skarżącą do złożenia wyjaśnień i uzupełnień, wystąpił o dostarczenie dokumentów potwierdzających wydatkowanie co najmniej 70 % kwoty pomocy na inwestycje zgodne z założeniami biznesplanu w okresie 3 lat od dnia wypłaty pomocy. Poinformował również o sankcjach związanych z niedostarczeniem wymienionych dokumentów. W odpowiedzi Skarżąca przedłożyła 11 faktur VAT na zakupy materiałów, narzędzi oraz usług budowlanych, na łączną kwotę 36.479,40 zł. Pismem z 16 września 2013 r. Dyrektor Wielkopolskiego OR ARiMR wystąpił o dostarczenie brakujących dowodów zapłaty za przedstawione faktury VAT oraz noty korygującej do faktury nr (...) ze względu na błędny adres nabywcy. Ponadto wezwano do złożenia dokumentów potwierdzających realizację inwestycji, m. in. zgłoszenia robót budowlanych (z oświadczeniem beneficjenta, że właściwy urząd w terminie 30 dni od dokonania zgłoszenia nie wniósł sprzeciwu), odpowiednio opisanych dokumentów potwierdzających zakupy materiałów (pozwalających określić przeznaczenie zakupów na konkretne inwestycje), wykazów zużytych materiałów budowlanych, protokołu odbioru robót odnośnie faktury (...), protokołu odbioru robót związanych z modernizacją każdego z obiektów, zawierającego dane inwestora, wykonawcy, terminu realizacji i zakresu prac. W dniu 7 października 2013 r. Skarżąca złożyła w Organie m. in.: wykaz dokumentów potwierdzających poniesione koszty zgodne z założeniami biznesplanu, wymieniający 11 wskazanych faktur; fakturę nr (...) z dnia (...) września 2013 r. z poprawionym adresem nabywcy; dowód wpłaty w dniu(...) maja 2013 r. kwoty 10 800 zł, z tytułu faktury VAT nr(...); oświadczenie sprzedawcy (Przedsiębiorstwa Usługowo-Handlowo-Produkcyjnego ZARTAR) o uregulowaniu należności za fakturę VAT nr(...), w kwocie 1.239,84 zł, gotówką, w dniu (...) września 2013 r.; rozliczenie zużytych materiałów, dla robót, które zostały wykonane przez beneficjenta, wymieniające numery faktur i rodzaj zakupionych towarów (zbiorczo na modernizację obory, stodoły i chlewni); rozliczenie zużytych materiałów przez usługodawcę, odnośnie faktury na(...). Następnie 15 października 2013 r. Dyrektor Wielkopolskiego OR ARiMR zwrócił się o poprawienie wykazu dokumentów przekazanych przez beneficjenta pomocy potwierdzających poniesione koszty zgodne z założeniami biznesplanu oraz o wyjaśnienia sprzedawcy wystawiającego fakturę nr (...) z (...) września 2013 r. w związku z wystawieniem dwóch faktur z tym samym numerem, dotyczących tego samego zakupu. Ponadto, powtórnie wystąpił o dostarczenie zgłoszenia robót budowlanych na modernizacje obory, stodoły i chlewni, o dostarczenie rozliczenia zużytych materiałów przez usługodawcę zawierającego podpis wykonawcy, poprawionego rozliczenia zużytych materiałów dla robót, które zostały wykonane przez beneficjenta, protokołu odbioru robót odnośnie faktury (...), protokołu odbioru robót związanych z modernizacją każdego z obiektów. W dniu 13 listopada 2013 r., do Wielkopolskiego OR ARiMR wpłynęły złożone przez Skarżącą dokumenty, związane z realizowanymi inwestycjami, w tym m. in.: poprawiony wykaz dokumentów potwierdzających poniesione koszty zgodne z założeniami biznesplanu; wyjaśnienia sprzedawcy wystawiającego fakturę nr(...), w związku z wystawieniem dwóch faktur z tym samym numerem, wraz z notą korygującą nr (...) (...) z (...) listopada 2013 r.; oświadczenie Skarżącej z 28 października 2013r., że Starostwo Powiatowe w Śremie nie wniosło żadnego sprzeciwu wobec wykonania robót budowlanych (modernizacji obory, stodoły i chlewni); zgłoszenie robót budowlanych z (...) czerwca 2013 r. do Starostwa Powiatowego w Śremie, w tym wymiany dachu eternitowego; poprawione rozliczenie zużytych materiałów dla robót, które zostały wykonane przez beneficjenta (w tym związanych ze zmianą dachu); poprawione rozliczenia zużytych materiałów przez usługodawcę (zawierające podpis wykonawcy); protokół odbioru robót budowlanych związanych z tynkowaniem ścian zewnętrznych budynków chlewni, obory oraz stodoły z (...) maja 2013 r. Następnie pismem z 18 listopada 2013 r. Dyrektor Wielkopolskiego OR ARiMR wezwał Skarżącą do złożenia wyjaśnień i uzupełnień, w tym m.in. poinformował, że faktura VAT nr (...) nie została uwzględniona w rozliczeniu zużytych materiałów, w związku z czym nie może być brana pod uwagę w rachunku kosztów kwalifikowanych. Ponadto zwrócił się o dostarczenie do wglądu oryginału noty korygującej nr (...) z (...) listopada 2013 r., ponownie, uzupełnionego protokołu odbioru robót budowlanych oraz umowy na wykonanie robót budowlanych, wymienionej w protokole. W dniu 12 grudnia 2013 r. do Organu wpłynęły poprawione dokumenty związane z weryfikacją inwestycji, w tym m. in. poprawione rozliczenie zużytych materiałów dla robót, które zostały wykonane przez beneficjenta (uwzględniające fakturę VAT nr (...)oryginał noty korygującej nr(...), uzupełniony protokół odbioru robót budowlanych (polegających na otynkowaniu ścian zewnętrznych budynków chlewni, obory i stodoły) oraz umowa o wykonanie robót budowlanych w zakresie robót tynkowych w gospodarstwie Skarżącej. W dniu (...) stycznia 2014 r. w gospodarstwie Skarżącej została przeprowadzona kontrola na miejscu, która wykazała, że J. B. zrealizowała modernizację stodoły oraz chlewni, natomiast nie potwierdziła modernizacji obory. Stwierdzono brak planowanego pokrycia dachowego blachą trapezową. Skarżąca dołączyła do protokołu oświadczenie, zgodnie z którym pokrycie dachu na oborze zostanie wykonane w późniejszym terminie, ze względu na niekorzystne warunki atmosferyczne oraz na brak możliwości ustalenia dogodnego terminu z podwykonawcą na zdjęcie i utylizowanie eternitu oraz pokrycie go nowym zakupionym materiałem. Skarżąca podkreśliła również, że zakupiony materiał jest w magazynie, ze względu na zabezpieczenie przed kradzieżą. Pismem z dnia 26 lutego 2014 r. Dyrektor Wielkopolskiego OR ARiMR poinformował Skarżącą, że ze względu na stwierdzony podczas kontroli na miejscu brak nowego pokrycia dachowego na oborze, wydatki w ramach faktur VAT nr (...)i nr (...)nie mogą zostać uznane jako koszt kwalifikowany w rozliczeniu pomocy w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom". Ponadto zwrócił się o wskazanie ilości materiałów z przedstawionych do refundacji faktur na wykorzystane do wykonania drzwi i na pozostałe, które nie zostały wykorzystane do pokrycia dachu. Następnie pismem z 2 kwietnia 2014 r. Dyrektor Wielkopolskiego OR ARiMR poinformował Skarżącą o możliwości dokonania zwrotu nienależnie pobranych płatności w wysokości 100% wypłaconej kwoty pomocy, w związku z nieudokumentowaniem faktu wydatkowania co najmniej 70 % kwoty pomocy finansowej na inwestycje określone w biznesplanie, przed upływem terminu 3 lat od dnia wypłaty pomocy. Skarżąca została poinformowana, że koszty inwestycji poniesione w wymaganym terminie, które zostały uznane za kwalifikowane stanowią kwotę 25.064,83 zł, a wobec faktu, że na podstawie kontroli na miejscu stwierdzono "brak pokrycia dachowego blachą trapezową na budynku obory", zostały nie dopełnione zobowiązania wynikające z decyzji nr(...). W dniu 7 maja 2014 r. Dyrektor Wielkopolskiego OR ARiMR wystosował do J. B. zawiadomienie nr (...) o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu "Ułatwiania startu młodym rolnikom". W wyniku przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w sprawie, w dniu 27 maja 2014 r. Dyrektor Wielkopolskiego OR ARiMR wydał decyzję nr (...)o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu ułatwiania startu młodym rolnikom, na kwotę 50.000 zł. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, iż Skarżąca nie udokumentowała faktu wydatkowania co najmniej 70 % kwoty pomocy finansowej na inwestycje określone w biznesplanie oraz nie dostarczyła oświadczenia w sprawie niezawierania umów kupna-sprzedaży w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" z małżonkiem oraz wstępnymi i zstępnymi swoimi oraz małżonka. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem Skarżąca złożyła odwołanie, z zachowaniem ustawowego terminu do jego wniesienia. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy, Prezes ARiMR decyzją z dnia (...) sierpnia 2014 r. nr (...) utrzymał w mocy decyzję Organu I instancji, uznając jej słuszność pod względem faktycznym i prawnym. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. W motywach skargi przedstawiła elementy stanu faktycznego sprawy, przytoczyła akty prawne regulujące zakaz stosowania wyrobów zawierających azbest. Skarżąca podniosła również, iż środki unijne powinny być wydatkowane rzetelnie i racjonalnie. Wyjaśniła, iż pokrycie dachu obory miało być wykonane z materiałów zakupionych w ramach uzyskanego dofinansowania, które do czasu rozpoczęcia prac modernizacyjnych obory miały pozostać w miejscu zakupu. Jak twierdzi Skarżąca, sytuacja ta jest wynikiem wdrożenia Programu "Likwidacja wyrobów budowlanych zawierających azbest na terenie powiatu śremskiego" finansowanego ze środków publicznych (krajowych), realizowanego w oparciu o przepisy unijne i krajowe, w tym konieczności dokonania składowania i utylizacji odpadów niebezpiecznych dokonanych przez licencjonowaną firmę działającą w obszarze utylizacji środków niebezpiecznych. W odpowiedzi na skargę Prezes ARiMR wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie zaznaczyć należy, iż zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż zadaniem wojewódzkiego sądu administracyjnego jest zbadanie legalności zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem, to znaczy ustalenie, czy organy orzekające w sprawie prawidłowo zinterpretowały i zastosowały przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego. Rozpoznając sprawę w tak zakreślonych granicach należy stwierdzić, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2008 r. Nr 98, poz. 634 ze zm.) Prezes Agencji ustala, w drodze decyzji administracyjnej, kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków publicznych: 1) pochodzących z funduszy Unii Europejskiej; 2) krajowych, przeznaczonych na: a) współfinansowanie wydatków realizowanych z funduszy Unii Europejskiej, b) finansowanie przez Agencję pomocy przyznawanej w drodze decyzji administracyjnej. Płatność przyznana Skarżącej pochodziła ze środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz ze środków krajowych, przeznaczonych na współfinansowanie tj. z funduszy, o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1 i 2 lit. a ustawy. Płatność nienależna jest to płatność przyznana niezgodnie z przepisami unijnymi i wbrew warunkom przewidzianymi dla danej płatności. Ponieważ przepisy nie definiują płatności nienależnej, jej sensu należy poszukiwać w ustaleniu warunków do płatności należnej. Ustalenie, że dokonano wypłaty z uchybieniem któregokolwiek z warunków, będzie oznaczało nieprawidłowe wydatkowanie kwot pomocy, których zwrotu jako płatności nienależnej należy dochodzić w oparciu o przyjęte przez dane państwo procedury. Dokonując oceny zaskarżonego w sprawie rozstrzygnięcia w pierwszej kolejności zważyć należy, czy organy administracyjne działały w oparciu o obowiązujące w sprawie przepisy prawa. W prawie krajowym zasady przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013 określone zostały w przepisach powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013. Bezspornym w sprawie jest złożenie przez Skarżącą w Wielkopolskim Oddziale Regionalnym ARiMR wniosku o dofinansowanie w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" objętego programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 - 2013. Kwestią sporną natomiast pozostaje to, czy Skarżąca właściwie spełniła przesłanki do przyznania pomocy finansowej wskazane w § 18 ust. 1 pkt 3 lit. b rozporządzenia MRiRW. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 3 lit. b rozporządzenia MRiRW beneficjent powinien realizować do dnia upływu 5 lat od dnia wypłaty pomocy założenia biznesplanu, w szczególności wydatkować, w okresie 3 lat od dnia wypłaty pomocy, co najmniej 70 % kwoty pomocy na inwestycje określone w biznesplanie. Stosownie do treści § 19 pkt 2 rozporządzenia MRiRW beneficjent powinien przedłożyć w Agencji potwierdzone za zgodność z oryginałem przez pracownika Agencji lub notariusza kopie faktur, dokumentów księgowych o równoważnej wartości dowodowej lub innych dokumentów potwierdzających poniesienie wydatków co najmniej 70 % kwoty pomocy na inwestycje zgodne z założeniami biznesplanu – po zrealizowaniu każdej z inwestycji i nie później niż do dnia upływu 3 lat od dnia wypłaty pomocy. Z kolei § 20 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia stanowi, że w przypadku niespełnienia warunku, o którym mowa § 18 ust. 1 pkt 1a, pkt 3 lit. b, pkt 5, pkt 6,pkt 7 lub pkt 8 – zwrotowi podlega 100 % kwoty pomocy. W niniejszej sprawie wypłaty kwoty 50.000,00 zł tytułem pomocy dokonano na konto beneficjenta w dniu 15 września 2010 r. W związku z tym, Skarżąca powinna wydatkować 70 % kwoty pomocy oraz przedłożyć w Oddziale Regionalnym ARiMR dokumenty potwierdzające wydatkowanie tej kwoty najpóźniej w dniu 15 września 2013 r. Natomiast z materiału dowodowego zebranego w sprawie wynika, że we wskazanym okresie Skarżąca nie wydatkowała 70 % kwoty przyznanej pomocy. Skarżąca w biznesplanie, jako planowane inwestycje, przewidziała modernizację obory, stodoły oraz chlewni. Wśród planowanych zmian wymieniła wymianę dachu eternitowego na oborze, zakup drzwi do stodoły oraz chlewni, naprawę elewacji wymienionych obiektów, zamontowanie nowych okien w oborze. W wyznaczonym przepisami terminie, Skarżąca przedłożyła 11 faktur, poświadczających poniesienie wydatków na zakup materiałów, narzędzi i usług budowlanych na sumę 36.479,40 zł. Organ zasadnie przy tym uznał za spełniające wymogi działania wydatki na realizację inwestycji poniesione w ramach 9 faktur wystawionych w 2010 r., uznając jednocześnie, że Skarżąca wydatkowała kwotę kwalifikowaną w wysokości 25.064,83 zł. Natomiast wydatki związane z fakturami wystawionymi w 2013 r. uznał za niekwalifikowane, w związku z czym kwota wydatkowana przez Skarżącą na inwestycje nie osiągnęła wymaganego minimum 70 % uzyskanej pomocy. Należy podkreślić, że Organ administracji kilkakrotnie wzywał Skarżącą, aby dostarczyła i uzupełniła dokumenty potwierdzające wydatkowanie co najmniej 70 % kwoty pomocy na inwestycje zgodne z założeniami biznesplanu w okresie 3 lat od dnia wypłaty pomocy (pisma z: 29 maja 2013 r., 16 września 2013 r., 15 października 2013 r., 18 listopada 2013 r. i 26 lutego 2014 r.). Za każdym razem Organ informował o przewidzianych prawem sankcjach związanych z niepotwierdzeniem wydatkowania wskazanej kwoty w wyznaczonym czasie. ARiMR też wezwał Stronę do złożenia wyjaśnień i uzupełnień, co do okoliczności stwierdzonych podczas kontroli na miejscu, w szczególności co do braku nowego pokrycia dachowego na oborze (wydatki w ramach faktur VAT nr 21/2013 i nr 43/09/2013). Jednocześnie zwrócił się o informację na temat wykorzystania materiałów na prace inne niż pokrycie dachu. W odpowiedzi Skarżąca nie złożyła żadnych nowych dowodów pozwalających na zakwalifikowanie wydatków w ramach obu faktur VAT nr (...)i nr (...). Przedstawiła jedynie wykaz zatytułowany "Rodzaje materiałów oraz ilość", który nie odnosił się do zakupów w ramach obu wymienionych faktur. Jednocześnie oświadczyła, że nie odebrała zakupionych materiałów od sprzedawców "w celu zabezpieczenia przed kradzieżą". W związku z tym, słusznie Prezes ARiMR nie dał wiary, że Skarżąca wydatkowała w okresie 3 lat od dnia wypłaty pomocy, co najmniej 70% kwoty pomocy na inwestycje określone w biznesplanie, tj. na przewidzianą modernizację obiektów w swoim gospodarstwie. Zdaniem Sądu, ustalenia dokonane przez Organy administracji są prawidłowe, a oparte na nich wnioski są spójne i logiczne, zgodnie z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego. Podkreślić należy, że zgodnie z § 19 pkt rozporządzenia MRiRW beneficjent powinien przedłożyć w Agencji dokumenty potwierdzające poniesienie wydatków co najmniej 70% kwoty pomocy na inwestycje zgodne z założeniami biznesplanu - po zrealizowaniu każdej z inwestycji i nie później niż do dnia upływu 3 lat od dnia wypłaty pomocy. Co istotne powinno to nastąpić po zrealizowaniu każdej z inwestycji. Tym samym nie spełnia tego wymogu przedstawienie faktur dokumentujących – jak w realiach rozpoznawanej sprawy - zakup materiałów, które jeszcze nie wykorzystane na realizację inwestycji. W związku z niedopełnieniem przez Skarżącą warunku, o którym mowa w § 18 ust. 1 pkt 3 lit. b rozporządzenia, zwrotowi, zgodnie z § 20 ust. 3 pkt. 1 rozporządzenia MRiRW, podlega 100 % kwoty wypłaconej mu pomocy. Skarżąca nie dopełniła obowiązku wydatkowania określonej kwoty we wskazanym przepisami terminie. W związku z tym uzasadnione było zastosowanie normy z § 20 ust. 3 pkt 1 powołanego wyżej rozporządzenia MRiRW, zgodnie z którą Skarżący jest zobowiązany do zwrotu 100 % kwoty pomocy ze względu na nie wywiązanie się z warunku określonego w § 18 ust. 1 pkt 3 lit. b. rozporządzenia. (tak też wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygn. akt V SA/Wa 327/14 - orzeczenie dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl.). Okoliczności tej nie zmienia fakt zamiaru skorzystania z możliwości, jakie stwarza wdrożenie Programu "Likwidacja wyrobów budowlanych zawierających azbest na terenie powiatu śremskiego" finansowanego ze środków publicznych (krajowych). Harmonogram działań tego programu nie zwalniał Skarżącej z wykonania zobowiązań podjętych w ramach dofinansowania uzyskanego w ramach w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom". Podkreślić należy, iż Skarżąca składając wniosek o przyznanie płatności zapoznała się z warunkami wynikającymi z jej przyznania. Fakt ten potwierdziła składając podpis na dokumentach. A zatem była w pełni świadoma ciążących na niej obowiązków wynikających z przystąpienia do programu. Reasumując, w ocenie Sądu, zaskarżona decyzja wydana została na podstawie przepisów prawa i zawiera - zgodnie z dyspozycją art.107 § 3 kodeksu postępowania administracyjnego - wyczerpujące uzasadnienie faktyczne i prawne, oparte na podstawie prawidłowo zebranego materiału dowodowego, który uzasadnia oceny i rozstrzygnięcia orzekającego w sprawie Organu, zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów wyrażoną w art. 80 cytowanej ustawy. Skarżąca miała zagwarantowany czynny udział w każdym stadium postępowania. Żaden z argumentów podnoszonych w skardze nie przekonuje do bezprawności kontrolowanej decyzji. Także z urzędu Sąd nie znalazł powodów do jej wyeliminowania z obrotu. Z tych przyczyn, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd skargę oddalił.