V SA/Wa 3106/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Sędzia WSA - Bożena Zwolenik (spr.), Protokolant - spec. Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. na rozstrzygnięcie Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; oddala skargę. Przedmiotem skargi S. Sp. z o.o. (dalej: "Wnioskodawca", "Strona", "Skarżąca"), wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest rozstrzygnięcie Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych (dalej: "MJWPU", "organ") z dnia (...)listopada 2016 r. Nr (...), odmawiające uwzględnienia protestu wniesionego od negatywnej oceny projektu pt. "Technologia termicznego druku 3D ze szkła niskotemperaturowego" złożonego w ramach konkursu (...) (pismo z dnia 6 października 2016 r. Nr (...)). Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym. Strona złożyła wniosek, zarejestrowany pod numerem (...), o dofinansowanie ww. projektu realizowanego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Mazowieckiego na lata 2014 – 2020 (RPO WM 2014-2020). Wniosek został poddany ocenie formalnej. Pismem z dnia 6 października 2016 r. o numerze wskazanym wyżej, organ poinformował Stronę, że przedmiotowy wniosek został odrzucony z przyczyn formalnych ze względu na niespełnienie kryteriów formalnych: nr 7 - zgodność z Regulaminem konkursu/fiszką projektu, nr 9 – zgodność z prawodawstwem krajowym i unijnym w zakresie pomocy publicznej, nr 11 – kwalifikowalność wydatków przyjętych przez Komitet Monitorujący RPO WM uchwałą nr (...)z dnia (...)lipca 2015 r. Strona złożyła protest od tego rozstrzygnięcia. Po rozpatrzeniu protestu organ odwoławczy w odniesieniu do zarzutów dotyczących dokumentacji aplikacyjnej i braku "...jednoznacznych zapisów w umowie o konsorcjum wskazujących na naukową rolę partnera w projekcie bez czerpania korzyści ekonomicznych...", przychylił się do wyjaśnień Strony, że Wnioskodawca nie otrzymał od organu konkretnego wskazania nakazującego dokonanie zmiany zapisów umowy konsorcjum. Jednocześnie za uzasadnione organ uznał negatywną ocenę projektu ze względu na niedostosowanie dokumentacji do zapisów Regulaminu konkursu Nr (...), oraz uwag jakie Wnioskodawca otrzymał na etapie uzupełnienia wniosku (pismo z dnia 16 września 2016 r.) i podtrzymał stanowisko w przedmiocie niespełnienia przez projekt kryterium nr 7: Zgodność z Regulaminem konkursu/fiszką projektu oraz nr 11: Kwalifikowalność wydatków. W uzasadnieniu MJWPU stwierdził, że Wnioskodawca na etapie uzupełnienia wniosku (pismo z dnia 23 września 2016 r.) oświadczył, iż w pierwotnej dokumentacji omyłkowo przypisał wydatki związane ze sprzętem komputerowym do środków trwałych, w związku z czym należy je traktować jako koszt sprzętu laboratoryjnego nie spełniający definicji środka trwałego ze względu na to, że jego wartość początkowa nie przekracza 3500 zł netto. Organ wskazał, że zapisy pkt 4.6 Regulaminu konkursu jasno precyzują wykluczenie możliwości kwalifikowania wydatków związanych z zakupem aparatury i sprzętu niezależnie od wartości środka trwałego. W ocenie organu Wnioskodawca zamierzał sfinansować zakup środków trwałych jakimi są laptopy, kwalifikując je jako sprzęt typowo laboratoryjny. Natomiast charakter takiego zakupu, zdaniem organu, nie uzasadnia uznania takich wydatków za wydatki na wyposażenie laboratoryjne. Według organu zgodnie z zasadami Regulaminu konkursu, wydatki tego rodzaju należy kwalifikować jako niezależny sprzęt elektroniczny możliwy do wykorzystania w dowolnym miejscu przez okres dłuższy niż 1 rok. Zgodnie bowiem z pkt 4.5.3 Regulaminu konkursu kwalifikowane mogą być jedynie (w zakresie kosztów aparatury i sprzętu): koszty amortyzacji aparatury i sprzętu w zakresie i przez okres w jakim są one wykorzystywane na potrzeby projektu lub - koszty odpłatnego korzystania z aparatury naukowo-badawczej wraz z wynajmem powierzchni laboratoryjnej. Koszty dot. amortyzacji ponoszone są na zasadach wskazanych w Wytycznych programowych z wyłączeniem zastosowania jednorazowego odpisu amortyzacyjnego. Organ podkreślił, że Strona nie przedstawiła żadnego uzasadnienia, że ww. sprzęt jest niezbędnym wyposażeniem laboratorium, koniecznym do przeprowadzenia prac przemysłowych. Ponadto prawidłowość powyższej oceny potwierdzają również zapisy w Biznes planie projektu, w którym w sekcji dotyczącej opisu prac przemysłowych oraz w tabeli zwierającej wykaz niezbędnej infrastruktury z przypisaniem do każdego z etapów realizacji projektu, Strona nie wykazała komputerów ani sprzętu komputerowego. Z powyższych względów organ stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona prawidłowo, a ww. wydatek nie może zostać uznany za kwalifikowalny. Pismem z dnia 28 listopada 2016 r. Skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o uwzględnienie skargi i stwierdzenie, iż ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez właściwą instytucję oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Rozstrzygnięciu MJWPU zarzuciła: - naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik oceny, tj. art. 57 w związku z art. 58 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, poprzez wadliwe zweryfikowanie prawidłowości oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów poprzez uznanie, iż projekt nie spełnia kryteriów formalnych nr 7 i nr 11 oraz art. 37 ust. 1 tej ustawy poprzez jego niezastosowanie i przeprowadzenie oceny w sposób niedostatecznie przejrzysty i rzetelny, - naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 3 ust. 1 pkt 15 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, że urządzenia w postaci komputerów i sprzętu komputerowego, których koszt zakupu nie przekracza 3 500 zł stanowią środek trwały, podczas gdy urządzenia te powinny zostać uznane za sprzęt laboratoryjny, którego amortyzacja zostanie dokonana w czasie trwania projektu. W piśmie z dnia 28 listopada 2016 r. zawierającym odpowiedź na skargę MJWPU wniosła o jej oddalenie, zajmując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 61 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2016 r. poz. 217), dalej: "ustawa o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności", w związku z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.); dalej: "p.p.s.a.". W myśl art. 61 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności, sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego. Wprowadzając w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a tej ustawy kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 50, że do postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Należy podkreślić, że prawo, wedle którego badana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy ustawy, ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Ocena Sądu sprowadza się do zbadania zgodności postępowania Instytucji Pośredniczącej (MJWPU) z prawem powszechnie obowiązującym, w tym m.in.: - ustawą o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, - rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. Urz. UE. L 347/320), a także z postanowieniami systemu realizacji programu operacyjnego, w tym: – Wytycznymi Ministerstwa Infrastruktury i Rozwoju w zakresie kwalifikowalności wydatków w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności na lata 2014-2020, dalej: "Wytyczne", - Wytycznymi Programowymi w Zakresie Kwalifikowalności Wydatków objętych dofinansowaniem w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Mazowieckiego na lata 2014-2020, dalej: "Zasady kwalifikowalności wydatków", - Regulaminem konkursu nr RPMA.01.02.00-IP.01-14-015/16 Regionalny Program Operacyjny Województwa Mazowieckiego na lata 2014-2020, I Oś priorytetowa: Wykorzystanie działalności badawczo-rozwojowej w gospodarce, działanie 1.2 Działalność badawczo- rozwojowa przedsiębiorstw, Typ projektów: Projekty badawczo – rozwojowe, dalej: "Regulamin konkursu". Po przeprowadzeniu kontroli legalności oceny projektu dokonanej przez Mazowiecką Jednostkę Wdrażania Programów Unijnych, jak również legalności działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w rozstrzygnięciu z dnia (...)listopada 2016 r., Sąd stwierdza, iż odpowiadają one prawu. Skarga jest niezasadna. Ocena projektu dokonana przez MJWPU została przeprowadzona zgodnie z prawem, w tym zgodnie z art. 37 ust. 1 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności, tj. w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny. Dokonując oceny, uwzględniono wszystkie informacje zawarte we wniosku o dofinansowanie i w piśmie uzupełniającym, a formułując ocenę wskazano konkretne braki we wniosku. Uwagi oceniających są jednoznaczne, logiczne i uzasadniają wyrażone stanowisko. Zgodnie z opisem kryterium nr 7 określonym w "Kryteriach wyboru projektów" Regulaminu konkursu, ocenie podlega zgodność wniosku z Regulaminem konkursu. W tym kryterium możliwe jest przyznanie 0 lub 1 pkt. Zgodnie z pkt 4.1.1. Regulaminu konkursu za wydatki kwalifikowalne w projektach realizowanych w ramach Działania 1.2 RPO WM uznać można wydatki zgodne z: 1. Zasadami kwalifikowania wydatków w projektach realizowanych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Mazowieckiego na lata 2014 – 2020, 2. Wytycznymi Ministerstwa Infrastruktury i Rozwoju w zakresie kwalifikowalności wydatków w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności na lata 2014-2020, 3. Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 21 lipca 2015 r. w sprawie udzielania pomocy na badania podstawowe, badania przemysłowe, eksperymentalne prace rozwojowe oraz studia wykonalności w ramach regionalnych programów operacyjnych na lata 2014-2020 (Dz.U. z 2015 r. poz. 1075), 4. Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 19 marca 2015 r. w sprawie udzielania pomocy de minimis w ramach regionalnych programów operacyjnych na lata 2014-2020 (Dz.U. z 2015 r. poz. 488). Wsparcie w ramach rozporządzenia de minimis może być udzielane wyłącznie uzupełniająco do rozporządzenia na badania podstawowe, badania przemysłowe, eksperymentalne prace rozwojowe oraz studia wykonalności w ramach regionalnych programów operacyjnych na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2015 r. poz. 1075). Zgodnie z pkt 4.5 Regulaminu konkursu za kwalifikowalne uznaje się wszystkie wydatki niezbędne do realizacji projektu, zgodne z zasadami określonymi w części ogólnej wytycznych programowych, w tym szczególności: - pkt 4.5.3. Koszty aparatury i sprzętu: – koszty amortyzacji aparatury i sprzętu w zakresie i przez okres, w jakim są one wykorzystywane na potrzeby projektu lub – koszty odpłatnego korzystania z aparatury naukowo-badawczej wraz z wynajem powierzchni laboratoryjnej. Koszty dot. amortyzacji ponoszone są na zasadach wskazanych w ww. wytycznych programowych z wyłączeniem zastosowania jednorazowego odpisu amortyzacyjnego, – pkt 4.5.5. Koszty ogólne, inne koszty operacyjne: – sprzęt laboratoryjny (co do zasady wszystkie zakupy niespełniające wymogu środka trwałego zgodnie z ustawą o rachunkowości oraz z przyjętą polityką rachunkowości); Natomiast na podstawie pkt 4.6 Regulaminu konkursu za niekwalifikowalne uznaje się wydatki, zgodne z zasadami określonymi w części ogólnej wytycznych programowych, w tym w szczególności: m.in. koszty zakupu aparatury i sprzętu. Przy zastosowaniu powołanego wyżej opisu kryterium MJWPU zasadnie stwierdziła, że Skarżąca nie spełnia ww. kryterium nr 7. Sąd podziela stanowisko organu, iż w rozpoznawanej sprawie wydatki na zakup sprzętu komputerowego, nie mogą być uznane za wydatki na wyposażenie laboratoryjne. Zgodnie bowiem z pkt 4.5.3 Regulaminu konkursu wydatki w zakresie kosztów aparatury i sprzętu kwalifikowane mogą być jedynie jako koszty amortyzacji aparatury i sprzętu w zakresie i przez okres w jakim są one wykorzystywane na potrzeby projektu lub koszty odpłatnego korzystania z aparatury naukowo-badawczej wraz z wynajmem powierzchni laboratoryjnej. Koszty dot. amortyzacji ponoszone są na zasadach wskazanych w ww. wytycznych programowych z wyłączeniem zastosowania jednorazowego odpisu amortyzacyjnego. Ponadto, jak słusznie podkreślił organ, w złożonym wniosku Strona nie wykazała w wykazie wyposażenia laboratorium niezbędnym do przeprowadzenia prac badawczych, komputerów i sprzętu komputerowego. Należy podkreślić, że Skarżąca nie podała informacji dotyczących charakteru ww. sprzętu komputerowego, zapotrzebowania do prowadzenia badań. Te okoliczności dodatkowo przesądzają fakt, iż zakup komputerów oraz sprzętu komputerowego nie był traktowany przez Skarżącą jako aparatura/sprzęt laboratoryjny, co powoduje, że ww. wydatki powinny być traktowane jako wydatki na sprzęt elektroniczny możliwy do wykorzystania w dowolnym miejscu. Uwzględniając informacje zawarte we wniosku i w piśmie z dnia 23 września 2016 r. za uzasadnione zatem należy uznać stanowisko organu, iż ww. sprzęt stanowi sprzęt pomocniczy, a wydatki na jego zakup mogą być kwalifikowane na podstawie powołanych wyżej regulacji, jako koszty amortyzacji aparatury i sprzętu w zakresie i przez okres w jakim są one wykorzystywane na potrzeby projektu. Wobec powyższego nie zostało również spełnione kryterium nr 11: kwalifikowalność wydatków, w ramach którego weryfikowana jest potencjalna kwalifikowalność wydatków planowanych do poniesienia, tj. czy kategorie wydatków zawarte we Wniosku o dofinansowanie projektu są zgodne z "Zasadami kwalifikowania wydatków w ramach RPO WM 2014-2020". W tym kryterium możliwe jest przyznanie 0 lub 1 pkt. Zgodnie bowiem z pkt 6.2.11. ww. Zasad: "Zakup środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych", (...) poniesione na ten cel wydatki mogą być uznane za kwalifikowalne pod warunkiem ich bezpośredniego wskazania we wniosku o dofinansowanie wraz z uzasadnieniem dla konieczności ich zakupu... Jeżeli środki trwałe, wykorzystywane są także do innych zadań niż założone w projekcie, wydatki na ich zakup kwalifikują się do współfinansowania w wysokości odpowiadającej odpisom amortyzacyjnym dokonanym w okresie realizacji projektu, proporcjonalnie do ich wykorzystania w celu realizacji projektu. W takim przypadku rozlicza się odpisy amortyzacyjne. Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących nieprawidłowego działania organu należy stwierdzić, że zgodnie z art. 37 ust. 1ustawy o zasadach realizacji programów właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Informacje dotyczące przedmiotowego konkursu były dostępne dla wszystkich potencjalnych wnioskodawców w takim samym zakresie. Z akt sprawy wynika, że w piśmie z dnia 16 września 2016 r., którym Skarżąca została wezwana do uzupełnienia wniosku, organ wskazał, iż zgodnie z zapisami Regulaminu konkursu zakup środków trwałych jest wykluczony ze wsparcia z zaleceniem przeniesienia tych wydatków do kosztów niekwalifikowanych. Wnioskodawca w piśmie z dnia 23 września 2016 r., stanowiącym odpowiedź na ww. wezwanie wskazał, że komputery i sprzęt komputerowy nie stanowią środków trwałych ze względu na to, że wartość początkowa żadnego z urządzeń nie przekroczy 3 500 zł, a w związku z tym ww. sprzęt powinien być traktowany jako aparatura laboratoryjna, jednak nie przedstawił żadnych informacji, które potwierdzałby taką kwalifikację, a także żadnego uzasadnienia, że ww. sprzęt jest niezbędnym wyposażeniem laboratorium, koniecznym do przeprowadzenia prac przemysłowych. Słusznie zatem stwierdził organ, że jeżeli Skarżąca we wniosku błędnie uznała wydatki na sprzęt komputerowy za środki trwałe (co w zestawieniu z powołanymi brakami wniosku i planowaną wartością dofinansowania na komputery i sprzęt komputerowy w wysokości 21 000 zł, nie poddaje się weryfikacji) i na etapie uzupełnienia przeniosła te wydatki do kategorii sprzęt laboratoryjny, powinna wykazać, że ww. sprzęt wpisuje się w tę kategorię. W tym kontekście nie znajduje również uzasadnienia zarzut naruszenia ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości. Podkreślenia wymaga, że to Skarżąca sporządza wniosek i odpowiada za jego treść. To na wnioskodawcy ciąży obowiązek sporządzenia wniosku o dofinansowanie w sposób staranny, kompletny, odpowiadający założeniom danego programu operacyjnego i uwzględniający kryteria oceny (por. wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt. II GSK 1500/11). Wszelkie błędy i wady dokumentacji obciążają wnioskodawcę. Nie ma podstaw prawnych do żądania od instytucji zarządzających i pośredniczących, aby interpretowały wątpliwości na korzyść wnioskodawcy. To wnioskodawca musi zadbać o to aby przekonać instytucje rozdysponowujące pomoc, że jego projekt gwarantuje realizację celów danego działania. Wobec powyższego, zdaniem Sądu w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, ocena przedmiotowego projektu dokonana przez MJWPWU została przeprowadzona w sposób prawidłowy. Wnioskodawca nie dostosował dokumentacji do wymogów Regulaminu konkursu, w tym również do uwag organu zawartych w piśmie z dnia 16 września 2016 r., a także naruszył regulacje dotyczące kwalifikowalności wydatków zawarte w "Zasadach kwalifikowania wydatków w ramach RPO WM 2014-2020". Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności, orzekł jak w sentencji wyroku.