V SA/Wa 3112/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak (spr.), Protokolant st. spec. - Sylwia Wojtkowska-Just, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2015 r. sprawy ze skargi Z. N. na postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki oddala skargę Postanowieniem z [...] sierpnia 2014 r. wydanym w sprawie [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego w R. Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa sprostował z urzędu oczywiste omyłki pisarskie w swojej decyzji nr [...] z [...] czerwca 2014 r. w sprawie Z. N. w ten sposób, że: na stronie 4 decyzji w wierszu drugim imię i nazwisko "W. K." zastąpił imieniem i nazwiskiem "Z. N."; na stronie 4 decyzji w wierszu siedemnastym, na stronie 5 decyzji w wierszach czwartym, osiemnastym i dwudziestym pierwszym, na stronie 7 decyzji w wierszu drugim, na stronie 9 decyzji w wierszu ostatnim i na stronie 15 decyzji w wierszu dwunastym - datę "[...] grudnia 2014 r." zastąpił datą "[...] grudnia 2013 r."; na stronie 7 decyzji w wierszu dwudziestym szóstym powierzchnię "40,04 ha" zastąpił powierzchnią "41,04 ha". Prostowaną decyzją z [...] czerwca 2014 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego w R. ARiMR utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Ł. z [...] kwietnia 2014 r. w przedmiocie przyznania Z. N. płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w łącznej kwocie 32.443,52 zł wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę 1.631,99 zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i zastosowanie współczynnika korygującego. Jak wynika z informacji zawartej w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o sprawach, wniesiona przez Z. N. skarga od sprostowanej decyzji została oddalona nieprawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 28 października 2014 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Rz 708/14. Zażaleniem z 10 sierpnia 2014 r. Z. N. (dalej: skarżący) wniósł o uchylenie postanowienia Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego w R. ARiMR z [...] sierpnia 2014 r. Rozstrzygnięciu zarzucił wadliwe zastosowanie przepisu art. 113 § 1 k.p.a. Zdaniem skarżącego sprostowane uchybienia nie mieściły się kategoriach oczywistych omyłek pisarskich i rachunkowych, miały wpływ na istotę rozstrzygnięcia merytorycznego. Sprostowanie stwierdzonych błędów pogorszyło sytuację prawną skarżącego i skutkowało stwierdzeniem nieprawidłowości po jego stronie, co skutkowało zastosowaniem współczynnika korygującego. Prezes ARiMR nie podzielił zastrzeżeń skarżącego i postanowieniem nr [...] z [...] września 2014 r. utrzymał w mocy zażalone postanowienie. W uzasadnieniu wskazał na treść art. 113 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.) – dalej "k.p.a.", zgodnie z którym organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędu pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Następnie stwierdził, że organ I instancji prawidłowo orzekł w tym przedmiocie, po tym jak dostrzegł omyłki w swojej decyzji z [...] czerwca 2014 r. r. Organ odwoławczy dodał też, że oczywistość tych omyłek jednoznacznie wynika z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy. Stwierdził, że wadliwe wskazanie w uzasadnieniu kontrolowanego postanowienia daty [...] grudnia 2013 r. zamiast [...] grudnia 2014 r. pozostaje bez wpływu na wynik rozstrzygnięcia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący wniósł o uchylenie w całości wskazanego postanowienia Prezes ARiMR podnosząc przeciwko niemu zarzuty tożsame z powołanymi w zażaleniu na postanowienie organu I instancji. Sformułował też zarzuty odnoszące się do meritum prostowanej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i w całości podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wojewódzki sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269). Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej w skrócie: p.p.s.a.), stanowiący, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Uwzględnienie skargi następuje jedynie wówczas, gdy zaskarżony akt narusza prawo w sposób określony w ostatnio cytowanej ustawie. W przypadku zaskarżenia decyzji lub postanowienia sąd zobowiązany jest zgodnie z art. 145 § 1 p.p.s.a. do ich uchylenia - jeśli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy – lub do stwierdzenia ich nieważności, jeśli zachodzą przesłanki przewidziane w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. Dokonując kontroli w niniejszej sprawie sąd uznał, iż zaskarżone postanowienie wymienionych wyżej wad i uchybień nie zawiera. Skarga jest niezasadna. W niniejszej sprawie zaskarżone zostało postanowienie w przedmiocie sprostowania zawartych w uzasadnieniu decyzji oczywistych omyłek dotyczących daty przeprowadzenia kontroli w gospodarstwie skarżącego, oznaczenia strony postępowania i łącznej powierzchni działek rolnych. Organy uznały, iż owe pomyłki stanowią oczywiste omyłki pisarskie, o których mowa w 113 § 1 k.p.a. i które mogą być sprostowane w trybie tego przepisu. Skarżący podnosi natomiast, iż wydanie postanowienia o sprostowaniu wskazanych omyłek było w niniejszym przypadku wadliwe, albowiem dotyczyło meritum rozstrzygnięcia. Istotną cechą błędu stanowiącą normę dopuszczalności sprostowania jest jego oczywistość. Może ona wynikać bądź z natury samego błędu, bądź też z porównania rozstrzygnięcia z uzasadnieniem, treścią wniosku, czy też innymi okolicznościami. W orzecznictwie i doktrynie powszechnie przyjęty jest pogląd, że sprostowanie nie może prowadzić do merytorycznej zmiany rozstrzygnięcia. Podkreśla się przy tym, że nie jest dopuszczalne sprostowanie decyzji, które prowadziłoby do ponownego rozstrzygnięcia sprawy, odmiennego od pierwotnego (np. wyrok NSA z dnia 4 maja 1988 r., sygn. akt III SA 1466/87, OSP 1990/11/398). Przypomnieć należy, że zgodnie z art. 113 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Na mocy art. 126 k.p.a. przepis ten znajduje zastosowanie do postanowień. Przyjęta w art. 113 k.p.a. klasyfikacja wadliwości, które mogą zostać usunięte w drodze sprostowania jest wyczerpująca. Są to błędy pisarskie, rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki. Redakcja tego przepisu nakazuje stwierdzić, że wymienione wyżej wady charakteryzuje cecha oczywistości, która powinna wynikać z treści decyzji (postanowienia) lub z akt sprawy. Stanowi ona zarazem granicę przedmiotowej dopuszczalności sprostowania. Wynika z tego jednoznacznie, że w tym trybie można naprawić jedynie oczywiste przeoczenie, lub omyłkę pisarską o charakterze elementarnym, nie wpływające na treść i znaczenie prostowanej decyzji lub postanowienia. Podzielając ten pogląd stwierdzić należy, że w rozpoznawanej sprawie do takiej merytorycznej zmiany rozstrzygnięcia nie doszło. W ocenie sądu błędne oznaczenie strony, dat i powierzchni działki w uzasadnieniu decyzji z [...] czerwca 2014 r. miało charakter oczywistych omyłek pisarskich. Kilkukrotne wskazanie w motywach rozstrzygnięcia daty "[...] grudnia 2013 r." zamiast "[...] grudnia 2014 r." czy wadliwe wskazanie powierzchni (40,04 ha zamiast 41,04 ha) było wynikiem omyłkowego użycia klawiatury. Z dokumentów zgromadzonych w sprawie jednoznacznie wynika, że kontrolę przeprowadzono [...] grudnia 2013 r. a nie [...] grudnia 2014 r. (czyli przed datą wydania prostowanej decyzji z 23 czerwca 2014 r.). Zgromadzone w sprawie dowody (w tym wniosek samego skarżącego) jednoznacznie wskazują też, że Z. N. starał się o płatności do działek rolnych o łącznej powierzchni 41,04 ha a nie 40,04 ha. Należy wreszcie odróżnić sytuację, w której błędnie ustalono osobę, o której prawach i obowiązkach rozstrzyga określony indywidualny akt administracyjny od sytuacji, w której wadliwość sprowadza się do wpisania imienia lub nazwiska strony w błędnym brzmieniu. W tym wypadku adresat ustalony jest prawidłowo, a jedynie niewłaściwie "oznaczony" - inaczej "nazwany" – (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 30 marca 2010 r., sygn. akt III SA/Wa 1708/09- niepubl.). Sprostowane w tym zakresie uchybienie stanowi omyłkę pisarską wynikającą z wadliwego wykorzystania edytora tekstu. Sąd w pełni popiera pogląd zawarty w wyroku NSA z dnia 14 listopada 2003 r., sygn. akt I SA 1463/03 – Lex nr 158425, iż błędne oznaczenie strony- adresata postanowienia może polegać na mylnym podaniu brzmienia jego imienia i nazwiska lub mylnym podaniu tylko imienia lub mylnym podaniu tylko nazwiska. Taki błąd jest możliwy do sprostowania, jako oczywista omyłka pisarska, w trybie określonym w art.113 § 1 k.p.a. w związku z art.126 k.p.a. O oczywistości prostowanych omyłek świadczy również i to, że decyzja i jej uzasadnienie zawierają również prawidłowe oznaczenie strony, zaś w pisemnych motywach wskazywano także prawidłowo datę kontroli i łączną powierzchnię działek rolnych. Sąd zaznacza jednocześnie, iż w postępowaniu w przedmiocie sprostowania postanowienia nie można było uwzględnić zarzutów skarżącego dotyczących prawidłowości prostowanej decyzji. Orzeczenie takie wykraczałoby poza zakres obecnego postępowania. Stosowne postępowanie w tym przedmiocie zostało natomiast skutecznie zainicjowane przez skarżącego i obecnie toczy się. Na marginesie nie sposób nie zauważyć, że Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego w R. ARiMR nadal powinien rozważyć sprostowanie dat wskazanych na stronie 15 w wersach dziesiątym i jedenastym decyzji z [...] czerwca 2014 r. i na stronie 2 w wersie dwudziestym piątym postanowienia z [...] sierpnia 2014 r. prostującego oczywiste omyłki. Dotychczasowe działanie tego organy nie świadczy najlepiej o przestrzeganych standardach staranności działania. Uwaga ta nie ma wpływu na treść obecnie kontrolowanego postanowienia. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak sentencji wyroku.