V SA/Wa 3304/16
WyrokWSA w Warszawie2017-02-07
Skład orzekający: Beata Blankiewicz – Wóltańska, Marek Krawczak, Krystyna Madalińska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ wdrażający programy unijne prawidłowo uznał, że wnioskodawca nie spełnił kryterium formalnego dotyczącego posiadania co najmniej 3-letniego doświadczenia w obszarze kształcenia i szkolenia osób dorosłych, jeśli doświadczenie to wynika z prowadzenia placówek szkoleniowych przez wspólników spółki od 2008 roku, a nie przez samą spółkę, oraz czy organ był zobowiązany wezwać wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w sytuacji niejednoznaczności przedstawionych informacji?Ratio decidendi
Sąd uznał, że wnioskodawca nie wykazał spełnienia kryterium formalnego nr 1, ponieważ doświadczenie wymagane do jego spełnienia powinno należeć do podmiotu aplikującego o dofinansowanie lub jego partnera, a nie do wspólników spółki. Ponadto, przedstawione przez wnioskodawcę informacje dotyczące doświadczenia były niejednoznaczne i nie wskazywały precyzyjnie na posiadanie wymaganego 3-letniego doświadczenia w ciągu 5 lat poprzedzających złożenie wniosku. Sąd stwierdził również, że organ nie miał obowiązku wzywania do uzupełnienia wniosku, gdyż wymagałoby to istotnej modyfikacji jego treści, co wykracza poza zakres dopuszczalnych poprawek.Stan faktyczny
Skarżąca spółka złożyła wniosek o dofinansowanie projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego. Organ poinformował spółkę, że projekt nie przeszedł etapu oceny formalnej z powodu niespełnienia kryteriów dotyczących doświadczenia wnioskodawcy oraz posiadania akredytacji. Po wniesieniu protestu, który został nieuwzględniony, spółka wniosła skargę do WSA, zarzucając naruszenie przepisów ustawy wdrożeniowej poprzez błędną ocenę kryterium formalnego nr 1 i niezastosowanie art. 43 ust. 1 ustawy wdrożeniowej.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Blankiewicz – Wóltańska, Sędzia WSA - Marek Krawczak, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska – Urbaniak (spr.), Protokolant specjalista - Anna Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lutego 2017 r. sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na informację zawartą w piśmie Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia ... listopada 2016 r. nr ... w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu oddala skargę
S. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej także: "Spółka", "Strona", "Wnioskodawca", "Skarżąca") złożyła wniosek o dofinansowanie projektu "[...]" nr [...] w konkursie nr [...] dla Osi priorytetowej X Edukacja dla rozwoju regionu, Działania 10.3. Doskonalenie zawodowe, Poddziałania 10.3.4 Kształcenie oraz doskonalenie zawodowe osób dorosłych RPO WM.
Pismem z [...] października 2016r. nr [...],[...] Jednostka Wdrażania Programów Unijnych (dalej: "[...]", "organ") poinformowała Stronę, że powyższy projekt nie przeszedł etapu oceny formalnej. Powodem takiego rozstrzygnięcia było niespełnienie przyjętych przez Komitet Monitorujący [...] kryteriów formalnych: nr 1 Wnioskodawca posiada przynajmniej 3-letnie doświadczenie lub realizuje projekt w partnerstwie z podmiotem posiadającym przynajmniej 3-letnie doświadczenie w obszarze kształcenia i szkolenia osób dorosłych oraz nr 2 Prowadzące w ramach projektu kształcenie ustawiczne w formach pozaszkolnych: publiczne lub niepubliczne placówki kształcenia ustawicznego, publiczne lub niepubliczne placówki kształcenia praktycznego, ośrodki dokształcania i doskonalenia zawodowego oraz placówki prowadzące działalność oświatową podejmowaną za zasadach określonych w przepisach o swobodzie działalności gospodarczej posiadają akredytację Kuratora Oświaty na całość lub część organizowanego kształcenia.
Organ wskazał, że przedstawiony przez wnioskodawcę zapis: "Projektodawca posiada ponad 3-letnie doświadczenie w prowadzeniu kursów z zakresu tematycznego projektu na rzecz osób dorosłych (opis w dziale D) – kryt. Dot. 1 – prowadzi placówki szkoleniowe na M. od 2008 roku", nie jest jednoznaczny z wymaganiami dokumentacji konkursowej. W ocenie [...] projektodawca nie wskazał jasno czy doświadczenie na, które się powołuje zostało nabyte w okresie 5 lat, przed złożeniem wniosku. Wnioskodawca wskazał na okres 8-letni, dlatego też być może w okresie 5 lat przed złożeniem wniosku, warunek ten nie będzie spełniony. A zatem w związku z powyższym, w ocenie organu kryterium nie może być zweryfikowane podczas oceny i należy je uznać za niespełnione.
W odniesieniu do kryterium formalnego nr 2 organ zauważył, że z treści wniosku wynika, że szkolenia zawodowe przewidziane w projekcie prowadzone będą przez trenerów Lidera. Jednak we wniosku brakuje informacji, czy projektodawca zgodnie z rozporządzeniem w sprawie kształcenia ustawicznego w formach pozaszkolnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 622), jest jednostką uprawnioną do realizacji kwalifikacyjnych kursów zawodowych, a co za tym idzie, czy jest placówką kształcenia, ustawicznego, placówką kształcenia praktycznego lub ośrodkiem dokształcania i doskonalenia zawodowego. Do tego rodzaju placówek jest wymagane posiadanie akredytacji Kuratora Oświaty na całość lub część, organizowanego kształcenia. Z uwagi na brak takiej informacji w zapisach wniosku, [...] nie jest w stanie jednoznacznie ocenić czy niniejsze kryterium dostępu zostało spełnione.
Jednocześnie [...] poinformowała skarżącą o możliwości złożenia protestu od wyników oceny.
We wniesionym proteście, jego autor wskazał na fakt, że projekt spełnia kryteria formalne i wyjaśnił, że we wniosku zostało wyraźnie opisane, że wspólnicy spółki od 2008 roku z sukcesem prowadzą cztery placówki szkoleniowe na M. zajmujące się szkoleniami w zakresie kształcenia ustawicznego z zakresu szkoleń księgowych, fryzjerskich, kosmetycznych, dla handlowców, IT, doskonalenia zawodowego, językowych. Wnoszący protest podniósł również, że w żadnym punkcie regulaminu nie jest wskazane, że projektodawca musi sam posiadać akredytację kuratorium oświaty.
W ocenie protestującego okres doświadczenia przekracza wymagane 3 lata ponieważ rozciąga się wstecz od dnia złożenia wniosku do 2008 roku czyli sięga prawie 8 lat. Wnioskodawca nie zgadza się też z oceną kryterium nr 1, gdyż posiada doświadczenie prawie 8-letnie, co tym bardziej przekłada się na 3-letnie doświadczenie projektodawcy w ostatnich 5 latach do dnia złożenia wniosku. Projektodawca wskazał również, że w punkcie D4 wniosku wyjaśnił, że Prezes Zarządu pracował aktywnie w ramach poddziałania POKL 9.6.2 i 8.1.1 na M., gdzie grupą docelową były osoby 18+ z województwa [...], a tematyka jednego z projektów to było doskonalenie kadr przedsiębiorstw MSSP z branży rachunkowo-księgowej i fryzjerskiej.
W odpowiedzi zawartej w piśmie z [...] listopada 2016r. nr [...],[...] nie uwzględniła złożonego protestu. Jak wskazał organ, w odniesieniu do podważonego przez protestującego kryterium nr 1, doświadczenie, którym legitymuje się wnioskodawca lub partner musi pochodzić z okresu maksymalnie 5 lat przed dniem złożenia wniosku o dofinasowanie i to na nim spoczywa obowiązek zamieścić we wniosku opis potwierdzający wymagane doświadczenie. Jak zaznaczyła [...] w przedstawionych przez projektodawcę opisach nie odnajduje jasnych, precyzyjnych informacji, na temat doświadczenia z okresu maksymalnie 5 lat przed dniem złożenia wniosku o dofinansowanie, a oceniający na etapie weryfikacji formalnej nie dokonują własnej interpretacji zapisów projektu.
Odnośnie kryterium nr 2, jak zaznaczył organ zostało uznane ono za spełnione. Świadczą o tym, w opinii [...] zapisy w części D1 wniosku, gdzie Projektodawca zadeklarował, że w ramach projektu kształcenie ustawiczne w formach pozaszkolnych będzie prowadzone przez podmioty: publiczne/niepubliczne placówki/kształcenia ustawicznego/kształcenia praktycznego; ośrodki dokształcania i doskonalenia zawodowego; placówki prowadzące działalność oświatową podejmowaną na zasadach określonych w przepisach o swobodzie działalności gospodarczej posiadające akredytację Kuratora Oświaty na całość lub część kształcenia w zakresie zbieżnym z działaniami planowanymi w ramach projektu.
Na powyższą ocenę protestu S. sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w części w jakiej uznano za niespełnione kryterium nr 1, jednocześnie domagając się stwierdzenia, że ocena w tej części projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję. A także zasądzenie od organu kosztów prowadzonego postępowania.
Skarżonemu rozstrzygnięciu o nieuwzględnieniu protestu zarzucano naruszenie:
1. art. 53 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 37 ust. 1 ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie 2014 - 2020 (Dz. U. z 2016 r. poz. 207 ze zm. – dalej ustawa wdrożeniowa) i zawartych tam kryteriów oceny projektów, a w szczególności kryterium rzetelności, poprzez uznanie, że Wnioskodawca nie spełnia kryterium dostępu 1, tj. nie posiada przynajmniej 3 letniego doświadczenia w obszarze kształcenia i szkolenia osób dorosłych, podczas gdy z treści wniosku jednoznacznie wynika, że wnioskodawca posiada ponad 3-letnie doświadczenie w obszarze kształcenia i szkolenia osób dorosłych poprzez prowadzenie placówek szkoleniowych od 2008 r., a tym samym spełnia kryterium dostępu 1;
2. art. 43 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez jego niezastosowanie, tj. niewezwanie wnioskodawcy przez [...] do uzupełnienia wniosku poprzez wskazanie czasu, w którym wnioskodawca realizował projekty, na które się powoływał dla poparcia swojego min. 3-letniego doświadczenia w okresie 5 lat poprzedzających złożenie wniosku, jeżeli [...] uznawała informacje wskazane we wniosku za niedostatecznie precyzyjne;
3. art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez dokonanie oceny projektu w oparciu o nieprecyzyjnie sformułowane kryterium dostępu 1 i powołanie się na niewskazany w tym kryterium i powołany jedynie w jego opisie wymóg pochodzenia doświadczenia z okresu maksymalnie 5 lat przed dniem złożenia wniosku o dofinansowanie, przez co ocena projektu została dokonana na podstawie kryteriów naruszających prawo, a zatem z naruszeniem prawa;
- które to naruszenia skutkowały w ocenie autora skargi uznaniem, że wniosek o dofinansowanie nie spełnia kryteriów formalnych, a w konsekwencji jego odrzuceniem.
W motywach złożonej skargi, jej autor wskazał na fakt, że projektodawca prowadzi placówki szkoleniowe nieprzerwanie (w trybie ciągłym) od 2008r., a przyjęta przez organ odmienna interpretacja nie realizuje postulatów przejrzystości, dowolności, a w konsekwencji nie zasługuje na ochronę.
W odpowiedzi na skargę [...] podtrzymała dokonaną przez siebie ocenę protestu i dodatkowo wyjaśniła, że projektodawca powinien był wykazać swoje doświadczenie w prowadzeniu określonych placówek, a nie powoływać się na, być może prawdziwe, doświadczenie wspólników spółki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga jest niezasadna i nie zasługuje na uwzględnienie.
Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 61 ustawy w zw. z art. 3 § 3 p.p.s.a.
W myśl art. 61 ust. 8 ustawy sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro w przepisach tych przewidziano uwzględnienie skargi w wypadku stwierdzenia, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1. Wprowadzając w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 50, że do postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Z drugiej strony może budzić wątpliwości kwestia dopuszczalnej sądowej oceny procesu weryfikacji wniosków o dofinansowanie zamierzonych przedsięwzięć. Praktyka sądów administracyjnych wypracowana na podstawie ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2014 r., poz. 1649 ze zm.) wskazywała, że przy interpretacji przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, przyjąć należy stanowisko, które dopuszcza możliwość posługiwania się, w ramach sądowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie – postanowieniami systemu realizacji programu, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego. W ocenie sądu tę wypracowaną praktykę należy stosować także w odniesieniu do rozpoznawania spraw na podstawie ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020, z uwzględnieniem zmian wskazanych w tej ustawie.
Uznać zatem należy, że prawo jako wzorzec kontroli sądowej, wedle którego badana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy prawa wspólnotowego, i ustawy, ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego.
Kontrolując w takim zakresie legalność oceny projektu dokonanej przez [...], jak również legalność jego działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w informacji z [...] listopada 2016 r., stwierdzić wypada, że odpowiadają one prawu.
Ocena sądu sprowadza się do zbadania zgodności postępowania [...] z prawem powszechnie obowiązującym, a także regulaminem konkursu do naboru nr [...] w ramach działania 10.3. Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] wraz z załącznikami w tym Instrukcją wypełniania wniosku o dofinansowanie.
Projekt złożony przez skarżącą Spółkę nie przeszedł pomyślnie etapu oceny formalnej. Ostatecznie [...] uznała, że nie zostało spełnione kryterium dostępu nr 1 weryfikowane na etapie oceny formalnej i oceniane na zasadzie 0/1 , co oznacza, że uzyskanie oceny 0 skutkuje odrzuceniem wniosku. W ramach tego kryterium oceniano czy wnioskodawca wykazał, że posiada co najmniej 3-letnie doświadczenie w obszarze kształcenia i szkolenia osób dorosłych (lub realizuje projekt w partnerstwie z podmiotem je posiadającym ) . Z opisu kryterium wynika, że celem wprowadzenia tego kryterium jest zagwarantowanie, iż projekty są realizowane przez podmioty mające kompleksową wiedzę, doświadczenie ( minimum 3-letnie) oraz zasoby organizacyjne w zakresie kształcenia ustawicznego. Opis kryterium zawiera także zastrzeżenie, że wspomniane doświadczenie musi pochodzić z okresu maksymalnie 5 lat przed dniem złożenia wniosku o dofinansowanie.. Nadto wnioskodawca zobowiązany był zamieścić we wniosku o dofinansowanie opis potwierdzający wymagane doświadczenie.
Projekt będący przedmiotem oceny nie był realizowany w partnerstwie. W pkt D4 Wniosku został zawarty następujący opis doświadczenia wnioskodawcy : (...) wspólnicy spółki od 2008 roku z sukcesem prowadzą placówki szkoleniowe na M. zajmujące się szkoleniami w zakresie kształcenia ustawicznego z zakresu szkoleń księgowych, fryzjerskich, kosmetycznych, dla handlowców, IT, doskonalenia zawodowego , językowym, liczba placówek akt. to 4. W POKL 2007-2014 od 2013 r. Prezes Zarządu pracował aktywnie w ramach poddziałania POKL 9.6.2 i 8.1.1 na M., gdzie grupą doc. były osoby 18+ z woj. [...]. a tematyka jednego z proj.8.1.1 to było dosk.kadr przedsiębiorstw MSSP z branży rachunkowo-księgowej i fryzjerskiej (POKL.08.01-14-488/12 (księgowe) i POKL.08.01.01-14-207/12 (fryzjerzy)) (krvt. dost. 1). Spółki prowadz. przez wsp. mają bogate doświadczenie również z uwagi na wygrywanie w przetargach na świadczenie usług szkoleniowych dla m.in. E. S.A., A. SA z zakresu IT, a także – przekłada się to na doświadczenie Projektodawcy w obszarze wsparcia.
Analizując powyższy opis doświadczenia wnioskodawcy należy zgodzić się z oceną, że nie spełnia ono wymogów określonych w kryterium dostępu nr 1 . Wbrew twierdzeniom skargi we wniosku w ogóle nie zawarto informacji dot. Spółki S., a jedynie Prezesa Zarządu i wspólników . Z opisu kryterium , w ocenie Sądu, w sposób nie budzący wątpliwości wynika, że to kryterium dostępu ma spełniać sam podmiot aplikujący o dofinansowanie lub partner projektu. Omawiany projekt nie był jednak projektem partnerskim, więc posługiwanie się doświadczeniem innych osób nie może spowodować uznania kryterium za spełnione.
Ponadto należy się zgodzić z [...], iż doświadczenie osób przedstawionych w pkt D4 wniosku również zostało opisane w sposób, który jednoznacznie nie wskazuje, że mają one doświadczenie zgodne z określonymi w kryterium dostępu nr 1 wymogami tzn. minimum 3-letnie doświadczenie pochodzące z okresu maksymalnie 5 lat sprzed dnia złożenia wniosku. Argument, że skoro użyto wyrażenia, że prowadzą "z sukcesem" oznacza, że kryterium to należy uznać za spełnione jest nietrafny. Wyrażenie "z sukcesem" może oznaczać różne rzeczy, tak jak subiektywne jest pojęcie słowa "sukces". Opis kryterium powinien zaś być jednoznaczny i odnosić się w sposób precyzyjny do faktów. Dlatego też ani w opisie kryterium ,ani w dokonanej ocenie nie sposób dostrzec naruszenia zasad wynikających z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej .
Nietrafne jest także powoływanie się skarżącej na naruszenie zasad ogólnych kodeksu postępowania administracyjnego ( art. 6 i 8 ) , a także zasady praworządności wynikającej z art. 7 Konstytucji RP. Należy zwrócić uwagę na fakt, iż skarżąca aplikowała o środki publiczne w ramach konkursu, który siłą rzeczy opiera się na zasadzie konkurencyjności – przy mniejszej ilości środków w stosunku do liczby chętnych wygrać ma najlepszy, m.in. ten którego wniosek jest najlepiej przygotowany. Do konkursu nie można przykładać zasad wynikających z k.p.a. , bo postępowanie administracyjne służy z zasady do gwarantowania prawidłowego przebiegu postępowania na styku państwa z prawami obywatela.
W ocenie Sądu w sprawie niniejszej brak jest podstaw do kwestionowania zapisów Regulaminu konkursu. Prawo do jego stworzenia daje art. 44 ust. 2 ustawy wdrożeniowej i w orzecznictwie sądów administracyjnych wielokrotnie podkreślano normatywny charakter dokumentacji konkursowej.
Nietrafny jest też zarzut naruszenia art. 43 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez niewezwanie do wyjaśnienia niejasności zapisów we wniosku. Przewidziane w art. 43 ust. 1 ustawy wezwanie do uzupełnienia wniosku lub poprawienia w nim oczywistej omyłki nie dotyczy bowiem sytuacji w której prowadziłoby to do jego istotnej modyfikacji ( art. 43 ust.2 ), a taka sytuacja miałaby miejsce w sprawie niniejszej . Należy podkreślić, że art. 43 ust. 1 dotyczy usuwania omyłek oczywistych ( niepodpisanie wniosku, niepoświadczenie za zgodność z oryginałem itp. ). W przypadku treści wniosku przedmiotem poprawy i usuwania mogą być tylko omyłki oczywiste. Aby ustalić oczywistość omyłki należy mieć materiał porównawczy, a w tym przypadku brak jest takiego materiału. Usunięcie więc niejasności prowadziłoby nieuchronnie do istotnej modyfikacji treści wniosku.
Zatem reasumując należy podkreślić, że to na wnioskodawcy ubiegającym się o dofinansowanie w ramach danego konkursu spoczywa obowiązek rzetelnego i wyczerpującego wypełnienia wniosku (por. wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt. II GSK 1500/11). Podkreślić wypada także, że skarżąca przystępując do konkursu winna znać jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. Obowiązek starannego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej, zgodnie z wymogami konkursu, ciąży zawsze na wnioskodawcy. Brak podanej informacji lub też podanie informacji w sposób niejednoznaczny winien zostać oceniony negatywnie, a taki wniosek musi zostać odrzucony.
Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej oddalił skargę.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło