V SA/Wa 333/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Tomasz Zawiślak po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sprawy ze skargi Województwa Wielkopolskiego na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia ... grudnia 2016 r. nr ... w przedmiocie nakazania zwrotu środków wypłaconych z PFRON na dofinansowanie kosztów robót budowlanych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Województwo Wielkopolskie (dalej jako " strona skarżąca", "skarżący") złożyło skargę na opisaną w komparycji postanowienia decyzję. W skardze tej zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, na wypadek gdyby organ, nie uwzględnił wniosku złożonego przez skarżącego. Pismem z dnia ... marca 2017 strona skarżąca poinformowała, że postanowieniem z dnia ... marca 2017 r. Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej odmówił wstrzymania wykonania decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji doprowadzi do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków finansowych w postaci poważnego zakłócenia gospodarki finansowej prowadzonej przez skarżącego oraz realizacji zadań, które zostały zaplanowane w budżecie województwa na 2017 rok. Ponadto, we wspomnianym wcześniej piśmie z dnia ... marca 2017 roku, skarżący wskazał szereg zakładów aktywności zawodowej, dla których istnieje poważne zagrożenie dofinansowania w latach 2017-2018 w łącznej kwocie ... zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd ocenia czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a.. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W postanowieniu z 29 maja 2009 r. sygn. akt I FZ 148/09 (LEX nr 564208) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Rozpoznawany wniosek powyższych wymogów nie spełnia. O spełnieniu przesłanek warunkujących uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności można natomiast mówić dopiero wówczas, gdy zostanie wykazane, że wykonanie tego aktu lub czynności spowoduje szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącej lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. w, GZ 138/04, niepubl.). W ocenie Sądu, strona skarżąca nie wykazała istnienia tych przesłanek, gdyż uzasadniając złożony wniosek ograniczyła się wyłącznie do ogólnych twierdzeń o wpływie wykonania zaskarżonej decyzji na jej trudną sytuację oraz powołania się na argumentację zawartą w skardze, kwestionującą legalność zaskarżonej decyzji. Bez wskazania zaś konkretnych okoliczności uzasadniających wystąpienie przesłanki "znacznej szkody" lub "trudnych do odwrócenia skutków", o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., jak również bez przedstawienia stosownych dokumentów, potwierdzających ich istnienie, nie jest możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia warunków uzasadniających wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Wymienienie dziewięciu zakładów aktywności zawodowej wraz z odpowiadającymi im kwotami dofinansowania nie spełnia wymogu pełnego i wnikliwego przedstawienia materiału dowodowego na poparcie twierdzeń strony skarżącej. Zaznaczyć również należy, iż rozstrzygnięcie w przedmiocie ww. wniosku nie może być także oparte o zarzuty skierowane przeciwko zaskarżonej decyzji, gdyż przy rozpoznawaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie dokonuje się oceny prawidłowości i legalności zaskarżonej decyzji jako, że przesłanki wynikające z art. 61 § 3 p.p.s.a, nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 kwietnia 2004 r. o sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04). Wobec powyższego należało uznać, iż strona skarżąca nie wykazała w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości, że w sprawie zachodzi realna możliwość zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w związku z czym brak było podstaw do wydania orzeczenia zgodnego z jej oczekiwaniami. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd odmówił wstrzymania zaskarżonej decyzji.