V SA/Wa 337/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Jolanta Bożek (spr.), Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Protokolant ref. staż. - Tomasz Godlewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi E. M. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. oddala skargę Przedmiotem skargi z dnia 7 stycznia 2011 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) złożonej przez E. M. zwana dalej skarżącą – jest decyzja Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...], którą to odmówiono cudzoziemce zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym. W dniu 1.09.2009 r. E. M. wystąpiła do Wojewody [...] z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ze względu na fakt pozostawania w związku małżeńskim z obywatelem Polski, Ł. T. Z.. W związku z powyższym organ wskazał, iż podstawie art. 55 ustawy o cudzoziemcach miał obowiązek ustalenia, czy związek małżeński nie został zawarty w celu uzyskania wnioskowanego zezwolenia. Organ I instancji stwierdził po analizie zebranego materiału dowodowego, iż związek małżeński, na istnienie, którego powołuje się cudzoziemka został zawarty w celu obejścia przepisów prawa. Powyższego stwierdzenia organ dokonał na podstawie zebranego materiału dowodowego oraz przesłuchań stron. Organ podniósł, iż małżonkowie zostali wezwani w dniu 8.10.2009 r. do Urzędu w celu złożenia wyjaśnień. Ww. organ podniósł, iż w zeznaniach małżonków nastąpiły liczne rozbieżności dot. min. przebiegu dnia w którym zostało przeprowadzone przesłuchanie oraz dnia przyjazdu i wyjazdu z [...] Wnioskodawczyni w weekend w którym zawarła związek małżeński jak również terminów w których Ł. T. Z. odwiedzał żonę w [...]. Organ wskazał, że T. Ł. Z. zeznał m.in., "przed ślubem do [...] żona przyjechała tego samego dnia. Przyjechała do G. . Wyjechała z [...] chyba wieczorem tego samego dnia. Ślub był chyba w sobotę. Ja do [...] przyjechałem chyba za dwa tygodnie ". Natomiast E. M. zeznała: ,,Przed ślubem do [...] przyjechałam dzień wcześniej, wyjechałam do Warszawy następnego dnia po ślubie. Ślub był w sobotą. W tym czasie zatrzymałam się u G., mąż mieszkał razem ze mną ". Ponadto zgodnie z zeznaniami Strony, do dnia ślubu małżonkowie spotykali się "tylko u koleżanki G." natomiast z zeznań Ł. Z. wynikało, iż przed ślubem małżonkowie spotykali się zazwyczaj w [...], czasami u znajomych w [...]. Organ wyjaśnił, iż G. skarżąca nazywa zamieszkałą w [...], ob. [...], G. K., która przesłuchana w dniu 28.12.2009 r. w charakterze świadka nie umiała odpowiedzieć na pytanie czy małżonkowie spotykali się u niej przed ślubem. W celu wyjaśnienia wątpliwości po przeprowadzonym przesłuchaniu przeprowadzono szczegółowy wywiad środowiskowy w miejscu zameldowania Ł. T. Z., tj. w [...],[...] oraz przesłuchano rodziców ww. Organ w wyniku ww. działań ustalił, iż sąsiedzi obywatela polskiego nie wiedzieli nic o jego ślubie i nigdy nie widzieli cudzoziemki. Natomiast rodzina Ł. T. Z. widziała cudzoziemkę tylko na zdjęciu ślubnym. Ustalono również, iż nikt z rodziny ww. nie był na ślubie. Rodzina ww. zeznała także, iż wyjeżdżał on do [...]y średnio raz na 2 tygodnie i nie zna żadnych szczegółów dot. okoliczności w jakich doszło do poznania obywatela polskiego z cudzoziemką, ani przebiegu ich znajomości. Organ podniósł, iż ponownie przesłuchano małżonków. Wskazał, iż w trakcie tego przesłuchania małżonkowie nie byli zgodni co do wielu istotnych faktów, wykazując, iż pomimo, że poznali się w 2007 r. a związek małżeński "zawarli w lipcu 2009 r. to ich wzajemna wiedza o sobie jest w dużej mierze ograniczona. M. in. nie potrafili powiedzieć jakie wykształcenie posiada współmałżonek, czy współmałżonka ma laptopa i prawo jazdy. Wskazano, iż podczas tego przesłuchania małżonkowie zadeklarowali również chęć wspólnego zamieszkania co uzależnili od podjęcia pracy przez obywatela polskiego w Warszawie - małżonkowie zeznali, iż ww., jest umówiony na rozmowę w sprawie pracy, jednak oboje nie potrafili powiedzieć o jakie stanowisko się ubiega. Do akt sprawy dołączono umowę o pracę zawartą w dniu 21.04.2010 r. między mężem Aplikującej a firmą "[...]" z siedzibą w [...]. Organ wskazał, iż w dniu 28.04.2009 r. dokonano kontroli w miejscu wspólnego zamieszkiwania małżonków, tj. [...], ul. [...]. Pracownicy organu pod ww. adresem nikogo nie zastali. Organ podniósł, iż mieszkanka budynku przy ul. [...]rozpoznała okazaną jej na zdjęciu E. M. natomiast nie rozpoznała męża Cudzoziemki. Organ podkreślił, iż kilkakrotnie w miesiącu maju 2010 r. dokonano kontroli w miejscu wspólnego zamieszkiwania małżonków. I tylko podczas pierwszej zastano Ł. T. Z., który oświadczył, iż mieszka pod ww. adresem od 20.04.2010 r. Wcześniej przyjeżdżał na weekendy, oraz, że jest zatrudniony w firmie "[...]l" i pracuje w godzinach od 8.00 do 17.00 lub 19.00. Podczas kolejnych kontroli nie zastano małżonków. Mieszkańcy bloku w którym zamieszkiwali małżonkowie wskazywali, iż obywatela polskiego nigdy nie widzieli, lub tylko raz natomiast cudzoziemki tnie widziano w ogóle. Organ I instancji podkreślił, iż w trakcie prowadzonego postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony H. H., znajomej E. M. ustalono, iż mieszka ona z inną obywatelką [...]. Wskazano, iż w trakcie przeprowadzonej w dniu 15.04.2010 r. kontroli w miejscu zamieszkania H. H., tj. w [...], przy ul. [...] zastano E. M.. Zdaniem organu ten fakt wyjaśnia w dużej mierze, nieobecność E. M. w trakcie licznych kontroli pod adresem wskazanym przez nią jako miejsce jej zamieszkania. Organ zauważył również, iż w trakcie przeprowadzonej w dniu 22.06.2010 r. kontroli w mieszkaniu przy ul. [...] w [...] zastano Cudzoziemkę wraz z mężem, jednak całość zgromadzonego materiału dowodowego oraz okoliczności w jakich został zawarty związek małżeński, tzn. brak tytułu pobytowego na terytorium Polski E. M. oraz zła sytuacja finansowa (brak stałej pracy) Ł. T. Z. daje mu podstawy do stwierdzenia, iż związek zawarty pomiędzy ww. miał na celu ominiecie przepisów prawa. Organ wskazał, także, iż zgodnie z informacją przesłaną w dniu 6.10.2009 r. przez Komendę Stołeczną Policji w czasie swojego 5 - cio letniego, nielegalnego pobytu cudzoziemka była wielokrotnie karana za naruszenie ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Czym dała świadectwo nieposzanowania obowiązujących w Polsce norm prawnych i zgodnie z opinią KSP zawartą w ww. piśmie stanowi zagrożenie dla ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego. W związku z powyższymi ustaleniami Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] odmówił cudzoziemce zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Od powyższej decyzji odwołała się E. M.. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy zgodził się z ustaleniami organu I instancji co do stanu faktycznego i prawnego. Organ II Instancji powtórzył ustalenia poczynione przez organ I instancji. Dodatkowo wskazał na rozbieżności w zeznaniach małżonków dotyczących czasu kiedy się oni poznali. Organ podniósł, iż małżonek zeznał, iż żonę poznał w 2008 r. lub 2007 r. Ww. organ podniósł, iż niepodważalnym jest, iż małżonkowie zawarli związek małżeński w dniu [...].07.2009 r. W związku z tym uznał on, iż Ł. T. Z. złożył w dniu 05.11.2010r. zeznania stojące zarówno w sprzeczności z wcześniej złożonymi przez Siebie zeznaniami, jak również zeznania przeczące oświadczeniom złożonym przez E. M. oraz G. K.. Podniesiono, że w świetle zeznań złożonych przez w/w do poznania małżonki doszło na dwa miesiące przed lipcem 2009r., a zatem niemożliwym było, by w 2007 r. w/w znał cudzoziemkę. Ponadto należy zauważyć, iż niemożliwym było, by do poznania w/w doszło w czasie przyjęcia zorganizowanego z okazji narodzin córki A. A. w maju 2007r., bowiem zgodnie ze stanem faktycznym A. A. posiada jedną córkę ze związku z M. A. (K.) – L. A. A. urodzoną 22 września 2007r. Zdaniem organu te ustalenia poczynione przez niego wskazują na ustalanie przez zainteresowanych treści zeznań (maj 2007) i rzutuje na wiarygodność całokształtu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Na podstawie akt przedmiotowej sprawy organ odwoławczy stwierdził, że małżonkowie nie realizują nałożonych na nich obowiązków wynikających z faktu zawarcia związku małżeńskiego. Dowody zebrane w sprawie wyraźnie wskazują, iż ww. nigdy nie prowadzili wspólnego gospodarstwa domowego. W ocenie ww. organu, wspomniane okoliczności, nie uzasadniają, w świetle brzmienia art. 53 ust. 1 pkt 6 ustawy o cudzoziemcach, udzielenia cudzoziemce zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, a wyczerpanie przesłanki określonej w art. 57 ust. 1 pkt 4 skutkuje odmową udzielenia jej przedmiotowego zezwolenia. Organ odwoławczy podzielił stanowisko Wojewody [...]o, iż zawarcie małżeństwa z obywatelem polskim miało stanowić wyłącznie podstawę do zalegalizowania pobytu cudzoziemki na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i uzasadnić jej zamieszkiwanie na tym terytorium. Organ odwoławczy nie dała wiary złożonym oświadczeniom sąsiadów w miejscu zamieszkania i znajomych małżonków, wskazując na sprzeczności z zebranym materiałem dowodowym m. in. oświadczenie K. W. (właściciela mieszkania, które cudzoziemka wynajmuje). Ww. oświadczył, iż oboje małżonkowie zamieszkują we wskazanym lokalu i spotykali się z nim i jego żoną, natomiast małżonek cudzoziemki zeznał, iż w ogóle nie zna właściciela mieszkania. Ww. organ wskazał również, iż w związku wieloletnim nielegalnym pobytem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w stosunku do cudzoziemki zachodzi przesłanka określona w art. 57 ust. 1 pkt 9 ustawy o cudzoziemcach skutkująca obligatoryjną odmową udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zdaniem organu dalszy pobyt cudzoziemki stanowi zagrożenie dla ochrony porządku publicznego. Podniósł, iż zgodnie z przekazaną przez Komendanta Stołecznego Policji informacją w czasie 5-letniego nielegalnego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej Cudzoziemka wielokrotnie naruszała przepisy obowiązujące na tym terytorium wykazując się lekceważeniem w stosunku do prawa polskiego, tym większe, iż czyny o zbliżonym charakterze popełniane były przez nią wielokrotnie, wypełnienie należności wynikających z kar nałożonych na Cudzoziemkę nastąpiło dopiero na etapie toczącego się postępowania administracyjnego. W związku z powyższym dotychczasowa postawa Cudzoziemki nie daje rękojmi zachowań zgodnych z prawem w przyszłości i wypełnia przesłanki określone w art. 57 ust. 1 pkt 5 ustawy o cudzoziemcach. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła E. M. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Wojewody Mazowieckiego. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: - prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w sprawie przepisów art. 53 ust. 1 pkt 6, art. 55 i art. 57 ust. 1 pkt 4,pkt 5, pkt 6 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach, - prawa procesowego poprzez niedopełnienie obowiązków spoczywających na organie z mocy art. 7, 8,10, 75, 77 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy zauważyć, że uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem legalności, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Ponadto, co wymaga podkreślenia, w myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd administracyjny I instancji rozstrzyga sprawę w granicach sprawy administracyjnej, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Niezwiązanie sądu administracyjnego granicami skargi oznacza m.in., że sąd ma obowiązek rozpatrzyć sprawę rozstrzygniętą zaskarżoną decyzją z punktu widzenia zgodności z prawem całego postępowania administracyjnego, a podstawę orzekania przez ten sąd stanowi cały materiał dowodowy zgromadzony przez organy administracji w toku całego prowadzonego w danej sprawie postępowania, gdyż zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a. sąd rozpoznaje sprawę na podstawie akt sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny, kierując się tymi przesłankami i badając zaskarżoną decyzję w granicach określonych przepisami powołanych wyżej ustaw, nie dopatrzył się naruszenia prawa przez organy orzekające i stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie podstawą prawna na jaką powołały się organy orzekające w sprawie były przepisy art. 57 ust. 1 pkt 4, pkt 5, pkt 6 lit. a oraz pkt 9 ustawy o cudzoziemcach. Zgodnie z ww przepisami odmawia się udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, jeżeli w postępowaniu o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony jeżeli: - przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nielegalnie, - wymagają tego względy obronności lub bezpieczeństwa państwa albo ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego lub interes Rzeczypospolitej Polskiej; - podstawą ubiegania się o zezwolenie jest zawarcie związku małżeńskiego z obywatelem polskim lub cudzoziemcem zamieszkującym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o którym mowa w art. 54, a związek małżeński został zawarty w celu obejścia przepisów o udzielaniu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony; - w postępowaniu o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony złożył wniosek lub dołączył do niego dokumenty zawierające nieprawdziwe dane osobowe lub fałszywe informacje, Po przeanalizowaniu zebranego materiału dowodowego skład orzekający w niniejszej sprawie stwierdza, iż zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zostały wydane prawidłowo. Należy stwierdzić, iż organy orzekające w sprawie udowodniły, iż wszystkie ww. przesłanki wystąpiły w niniejszej sprawie. Po pierwsze cudzoziemka na terenie Rzeczpospolitej Polskiej przebywa nielegalnie od przeszło 5 lat. Po drugie dalszy pobyt cudzoziemki stanowi zagrożenie dla ochrony porządku publicznego. Jak wynika z akt sprawy w czasie 5-letniego nielegalnego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej cudzoziemka wielokrotnie naruszała przepisy obowiązujące na tym terytorium wykazując się lekceważeniem w stosunku do prawa polskiego, tym większe, iż czyny o zbliżonym charakterze popełniane były przez nią wielokrotnie. Natomiast wypełnienie należności wynikających z kar nałożonych na cudzoziemkę nastąpiło dopiero na etapie toczącego się postępowania administracyjnego. Co do przesłanki trzeciej i czwartej należy stwierdzić, iż są powiązane ze sobą. Zdaniem Sądu organy obu instancji na podstawie zebranego materiału dowodowego prawidłowo uznały, iż związek małżeński E. M. z Ł. T. Z. został zawarty w celu obejścia przepisów o udzielaniu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na podstawie art. 53 ust. 1 pkt 6 ustawy o cudzoziemcach. Organy również udowodnił, iż cudzoziemka w trakcie postępowania dowodowego, którego celem było sprawdzenie czy związek małżeński nie został zawarty w celu objęcia ww. ustawy podawała fałszywe informacje. Należy zauważyć, iż organy obu instancji wykazały, iż złożone przez małżonków wyjaśnienia, znacznie różniły się w wielu kwestiach, m.in. co do okoliczności ich poznania, miejsca zamieszkania, wiadomości na temat wykształcenia małżonków, karalności. Skład orzekając zgadza się także z zdaniem organu, iż przedłożone na etapie postępowania odwoławczego oświadczenia sąsiadów w miejscu zamieszkania i znajomych małżonków należy uznać za mało wiarygodne. Skarżąca w skardze podniosła, iż w prowadzonym postępowaniu naruszono postanowienia art. 10 § 1 k.p.a. poprzez uniemożliwienie wypowiedzenia się co do zebranego materiału dowodowego przed wydaniem decyzji. Ten zarzut nie zasługuje na uwzględnienie ponieważ w aktach administracyjnych znajdują się dwa pisma, jedno z dnia [...] sierpnia 2010 r. (znak: [...]) i drugie z dnia [...] października 2010 r. (znak: [...]) w których to poinformowano pełnomocnika cudzoziemki W. M. o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy. Fakt, iż cudzoziemka nie zapoznała się z zeznaniami małżonka z dnia 5 listopada 2010 r. a przed wydaniem decyzji II instancji z dnia [...] listopada 2010 r. nie może doprowadzić do stwierdzenia, że pozbawiono skarżącej prawa do wypowiedzenia się co do zebranego materiału dowodowego przed wydaniem decyzji. Przy założeniu, iż zeznania małżonka cudzoziemki są prawdziwe, a więc zeznał to co było wiadome też skarżącej, to skarżąca nie może powoływać się na fakt, iż nie mogła się ona zapoznać z protokołem przesłuchania. Taki tok rozumowania mógłby prowadzić do stwierdzenia, iż małżonek skarżącej stawiając się na przesłuchanie specjalnie odpowiadał na pytania w taki sposób aby utwierdzić organ w przekonaniu, iż związek małżeński został zawarty w celu obejścia ustawy. Zdaniem Sądu ww. tok rozumowania jest nie do przyjęcia, bo nikt logicznie myślący nie zeznawałby na swoja szkodę. Skład orzekający w niniejszej sprawie uważa, iż podczas postępowania administracyjnego nie doszło do naruszenia innych przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Reasumując należy stwierdzić, iż organy administracji rozpatrujące sprawę, wbrew zarzutom skargi, w zgodzie z zasadą praworządności, podjęły wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia sprawy, w sposób prawidłowy zebrały materiał dowodowy, należycie go oceniły, a wydane na jego podstawie rozstrzygnięcia odpowiadają prawu. Z tych względów, w oparciu o art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę. ----------------------- 1