V SA/Wa 3475/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Zawiślak po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2015r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. D. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą A. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] października 2014r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z 19 listopada 2014r. A. D. prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą A. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] października 2014r. nr [...], w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym. Strona skarżąca w treści skargi zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że Dyrektor IC wydał kilkanaście decyzji, a łączna zaległość podatkowa w podatku akcyzowym za miesiące od marca do listopada 2009r. wynosi 57.367,44 zł. Aktualna sytuacja bytowa, jak wskazała wnioskodawczyni uniemożliwia jej spłatę powstałej zaległości, nie posiada także majątku który zabezpieczyłby wykonanie zobowiązania. Jedynym źródłem utrzymania, co podkreśliła skarżąca jest wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę. A ewentualne wszczęcie egzekucji będzie dla niej, co zaznaczyła równoznaczne z pozbawieniem jej środków do życia. W piśmie procesowym z 16 grudnia 2014r. zatytułowanym "prośba" strona skarżąca wniosła o przyspieszenie rozpoznania wniosku, co uzasadniła faktem, że znajduje się obecnie w dramatycznej sytuacji, gdyż organ egzekucyjny wystawił tytuły wykonawcze na sumę ponad 65.000,00 zł. Wskazała na jedyne źródło utrzymania jakim jest wynagrodzenie za pracę w wysokości 1997,00 zł. Autorka pisma podała, że kary nałożone przez Dyrektora IC są niewspółmierne do stopnia zawinienia, których spłata jest niewykonalna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Z art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji (art. 61 § 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Rozstrzygnięcie podejmowane w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu ma więc charakter tymczasowy - obowiązywanie ochrony tymczasowej ustaje z chwilą wydania orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Przesłanka wyrządzenia znacznej szkody jest interpretowana w orzecznictwie jako szkoda (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 18 marca 2011 r., II GSK 330/11, z dnia 20 stycznia 2012 r., II FZ 819/11; wszystkie orzeczenia opublikowane na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd podkreśla, że obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą Sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na wnioskodawcy. W ocenie Sądu, mając na uwadze całokształt okoliczności przedstawionych przez stronę skarżącą, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Sąd doszedł do przekonania, że obecna sytuacja majątkowa wnioskodawczyni uniemożliwia wykonanie zaskarżonej decyzji, która opiewa na sumę 9.146,00 zł, a jednocześnie wskazać należy, że łączna kwota zobowiązań podatkowych skarżącej wynosi ponad 65.000,00 zł. Działania podjęte przez organy egzekucyjne, tj. wystawienie tytułów wykonawczych, na co wskazała skarżąca - uzasadniając wniosek w piśmie z 16 grudnia 2014r. - prowadzona z bieżących dochodów nie pozostawi środków wystarczających na konieczne wydatki życiowe niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania. Biorąc bowiem pod uwagę porównanie wysokości zobowiązania ciążącego na skarżącej powstałego w wyniku określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym oraz osiągane przez skarżącą i jej męża dochody w wysokości 4969,76 zł brutto (jak wynika z akt sprawy między małżonkami jest ustanowiona jest rozdzielność majątkowa), to brak wstrzymania wykonania decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednocześnie Sąd zauważa, że pozytywne rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu ma charakter tymczasowy i nie przesądza o końcowym wyniku sprawy. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, co oznacza, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia lub czynności. Kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, a więc prawidłowości zastosowania przez organy celne przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni, Sąd dokona dopiero po przeprowadzeniu rozprawy. Z uwagi na powyższe, Sąd uznał za zasadne udzielenie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, orzekając w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jak w sentencji postanowienia.