V SA/Wa 352/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska (spr.), Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia WSA - Marek Krawczak, Protokolant st. specjalista - Justyna Macewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 listopada 2018 r. sprawy ze skargi M. Sp. z o.o. w Ł. na decyzję Ministra Rozwoju i Finansów z dnia ... grudnia 2017 r. nr ... w przedmiocie wpisu do rejestru domen służących do oferowania gier hazardowych niezgodnie z ustawą oddala skargę Przedmiotem skargi wniesionej przez M. sp. z o.o. z siedzibą w Ł. (dalej: Skarżący, Spółka, Strona) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest decyzja Ministra Rozwoju i Finansów (dalej: Minister lub Organ) z dnia [...] grudnia 2017 r. znak : [...] o pozostawieniu nazwy domeny w Rejestrze domen służących do oferowania gier hazardowych niezgodnie z ustawą (dalej: Rejestr). Rozstrzygnięcie to zapadło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych. W dniu 2 listopada 2017 r. wpłynęły do Ministerstwa Finansów zabezpieczone przez Naczelnika Opolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Opolu materiały dotyczące domeny [...] .pl. W wyniku analizy nadesłanych materiałów Minister uznał, iż zostały spełnione przesłanki określone w art. 15f ust. 4 ustawy o grach hazardowych uzasadniające dokonanie wpisu nazwy domeny o nazwie: [...] .pl do Rejestru domen służących do oferowania gier hazardowych niezgodnie z ustawą o grach hazardowych i w dniu 8 grudnia 2017 r. zatwierdził dokonanie wpisu. W dniu 12 grudnia 2017 r. nazwa domeny została wpisana do Rejestru. W dniu 15 grudnia 2017 r. do organu wpłynął sprzeciw Spółki od wpisu do Rejestru domen służących do oferowania gier hazardowych niezgodnie z ustawą o grach hazardowych nazwy domeny [...] .pl. Na podstawie art. 15f ust. 6 ustawy o grach hazardowych Spółka wniosła o wykreślenie domeny [...] .pl z Rejestru. Po rozpatrzeniu sprzeciwu Minister postanowił pozostawić domenę o nazwie: [...] .pl w Rejestrze. Organ odwoławczy wskazał, że stosownie do art. 15f ustawy o grach hazardowych wpisowi do Rejestru podlega nazwa domeny internetowej wykorzystywana do urządzania gier hazardowych bez koncesji, zezwolenia lub dokonania zgłoszenia wymaganego przez ustawę, kierowanych do usługobiorców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Warunkiem wpisania domeny do Rejestru nie musi być okoliczność rozgrywania gier hazardowych na stronie internetowej wykorzystującej nazwę domenową, a jedynie wykorzystywanie danej domeny do urządzania gier hazardowych bez wymaganej koncesji, zezwolenia lub zgłoszenia. Z zabezpieczonego przez Naczelnika Opolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Opolu materiału wynika, iż oferowane gry skierowane są do graczy z terytorium RP. Strona dostępna jest w języku polskim. Regulamin korzystania z domeny również sporządzony jest w języku polskim. Formularz rejestracyjny i logowania dostępny jest w języku polskim. Domena umożliwia zakup dowodów udziału w grach objętych monopolem państwa na ich urządzanie, wykonywanego przez T. sp. z o.o. oraz wypłacaniu ewentualnych wygranych uzyskanych w tych grach. Minister wskazał, że przepisy ustawy o grach hazardowych nie przewidują możliwości pośrednictwa pomiędzy organizatorem gry hazardowej a jej uczestnikiem w zakresie czynności związanych z ich urządzaniem. Czynności te są dokonywane pomiędzy podmiotem urządzającym grę hazardową a graczem (uczestnikiem gry hazardowej). Ustawa o grach hazardowych nie przewiduje także dokonywania czynności związanych z uczestnictwem w grach hazardowych przez osoby trzecie (za wyjątkiem sytuacji określonych w art. 19 ust. 2 ustawy, która nie występuje w niniejszej sprawie). Ustawa o grach hazardowych ściśle reguluje dopuszczalność powierzania przez podmiot prowadzący działalność w zakresie gier hazardowych innemu podmiotowi wykonywania czynności związanych z urządzaniem tych gier, określając katalog gier w przypadku których takie powierzenie jest dopuszczalne, wprowadzając wyjątek od ogólnego zakazu powierzania zawartego w art. 28 ust. 1 ustawy oraz zakres czynności związanych z urządzaniem gier hazardowych. Stosownie do art. 28 ust. 2 ustawy spółka prowadząca działalność w zakresie gier liczbowych, loterii pieniężnych lub zakładów wzajemnych może powierzyć innemu podmiotowi, na podstawie umowy agencyjnej, sprzedaż losów lub innych dowodów udziału w grze oraz przyjmowanie zakładów i stawek, a także wypłatę (wydanie) wygranych do wysokości określonej w regulaminie gry lub zakładu, z wyłączeniem takich czynności dotyczących zakładów wzajemnych urządzanych przez sieć Internet. Bezspornym przy tym jest w sprawie , iż Strona nie prowadzi działalności w oparciu o umowę agencyjną w zakresie prawem dopuszczonego powierzania czynności związanych z urządzaniem gier hazardowych. Minister szczegółowo opisał zasady i warunki korzystania z domeny oraz funkcjonowania serwisu [...] .pl i w wyniku przeprowadzonej analizy nie podzielił poglądu Spółki, iż prowadzi ona działalność jako pośrednik wykonujący jedynie funkcję techniczną zakupu kuponu w imieniu i na rzecz klienta udzielającego takiego polecenia, za co pobierana jest opłata. Organ administracji wskazał, że uczestnikiem gry losowej organizowanej przez T. sp. z o.o. jest okaziciel dowodu udziału w grze, w tym wypadku przedstawiciel Spółki. Nie zmienia tego faktu, iż zakupuje on zakłady udziału w grze losowej z opłat uiszczonych przez Użytkowników oraz że uzyskane z tego tytułu wygrane wykorzystuje na wypłatę Użytkownikom serwisu. W rzeczywistości, w przypadku przedmiotowej domeny, występuje jej wykorzystywanie do urządzania gier hazardowych w zakresie określonych czynności. Nie zmienia tego faktu okoliczność, iż Strona w ramach swojej działalności wykorzystuje wyniki gier (losowania w tych grach) prowadzonych przez T. sp. z o.o. oraz jego środki pochodzące z wypłaconych wygranych. Za faktem wykorzystywania domeny do urządzania gier hazardowych przemawia proponowana dodatkowa opcja udziału w grze - gra grupowa. Podkreślono również, iż regulaminy gier urządzanych przez T. sp. z o.o. nie przewidują gier grupowych, a zatem portal internetowy [...] .pl oferuje własne, dodatkowe formy udziału w grach. W ocenie Ministra, w przypadku tzw. domen pośredniczących de facto następuje ich wykorzystanie do urządzania gier hazardowych w zakresie określonych czynności związanych z urządzaniem tych gier. Podmiot wykorzystujący te domeny do urządzania gier hazardowych w zakresie określonych czynności nie posiada koncesji lub zezwoleń uprawniających do ich urządzania na terytorium Polski. Organ administracji zwrócił uwagę, że działalność Spółki prowadzona za pośrednictwem przedmiotowej domeny opiera się na zasadach określonych w regulaminie serwisu [...] .pl. Są to zasady odrębne od wynikających z regulaminów gier liczbowych organizowanych przez T. Sp. z o.o. Udział w grach nie jest oparty na zawarciu przez uczestnika gry zakładu z jej organizatorem - T. Sp. z o.o. i wpłaceniu mu stawki za udział w grze. Zakład ten jest zawarty pomiędzy uczestnikiem a właścicielem serwisu i polega na tym, że gracz typuje cyfry i liczby oraz wpłaca właścicielowi serwisu stawkę wraz ze stosowną opłatą serwisową. Udział w tych grach również odbywa się w oparciu o dodatkowe sposoby uczestnictwa wynikające z regulaminu serwisu [...] .pl. Ponadto, przedmiotowy regulamin przewiduje dodatkowe opcje uczestnictwa w grach - gry grupowe, określając zasady uczestnictwa w nich. Nadto, właściciel serwisu przewiduje status Super gracza, z którym wiążą się preferencyjne stawki opłaty serwisowej. Brak aktywności Użytkownika jest sankcjonowany poprzez obciążenie przez właściciela serwisu opłatą za brak aktywności. Dodatkową formą udziału w grach jest przewidziane w regulaminie serwisu Zlecenie stałe, związane z automatycznym udziałem w grach przez Użytkownika do momentu posiadania środków na koncie. Organ administracji podkreślił, że wpis domeny do Rejestru poprzedzony jest czynnościami związanymi z identyfikacją w sieci Internet domen wykorzystywanych do oferowania gier hazardowych wbrew przepisom ustawy o grach hazardowych, co zostaje udokumentowane w postaci zgromadzonego i zabezpieczonego materiału w tym zakresie. W oparciu o przedmiotowy materiał przeprowadzana jest szczegółowa jego analiza pod kątem wypełniania przesłanek z art. 15f ust. 4 ustawy o grach hazardowych. Również w rozpoznawanej sprawie zatwierdzenie wpisu nazwy domeny do Rejestru, a następnie jej wpis poprzedzone zostało wnikliwą i wszechstronną analizą funkcjonowania domeny wynikającą z zabezpieczonego materiału, w tym także zasad funkcjonowania serwisu określonych w regulaminie serwisu [...] .pl. Organ administracji szczegółowo i bezspornie ustalił zasady jego funkcjonowania, a następnie dokonał ich oceny pod kątem przesłanek, określonych w art. 15f ust. 4 ustawy o grach hazardowych, od wystąpienia których uzależnione jest dokonanie wpisu nazwy domeny do Rejestru. Odnosząc się do przedstawionych przez Stronę opinii prawnych Minister stwierdził, że zostały one sporządzone na zlecenie Spółki, są opiniami prywatnymi i nie mają przymiotu opinii biegłego. W oparciu o orzecznictwo sądów administracyjnych wskazał, że opinie sporządzone na zlecenie strony traktować należy jedynie jako wyjaśnienia stanowiące poparcie jej stanowiska, choć z uwzględnieniem wiadomości specjalnych. Z tych też względów podlegają one ocenie organu podatkowego w trybie art. 191 Ordynacji podatkowej. Opinie przedstawiane przez stronę lub opinie biegłego nie wiążą organu, nadto opiniom tym nie można przypisać waloru dowodu z opinii biegłych w rozumieniu art. 197 Ordynacji podatkowej, nawet jeśli sporządzone zostały przez osobę posiadającą wiedzę fachową (organ wskazał na wyrok WSA w Szczecinie z dnia 13 sierpnia 2015 r., sygn. akt II SA/Sz 478/15). W ocenie Ministra analiza zabezpieczonego materiału dotyczącego domeny internetowej [...] .pl i zasad jej funkcjonowania określonych w Regulaminie serwisu bezspornie wskazują, iż jest ona wykorzystywana do urządzania czynności związanych z urządzaniem gier hazardowych w określonym zakresie. Pokreślono, że organ nie twierdzi, iż właściciel serwisu [...] .pl jest podmiotem urządzającym gry hazardowe - gry liczbowe czy też działa w oparciu o współpracę z T. sp. z o.o. (jako agent). Organ nie zgodził się z twierdzeniem Strony, iż działalność prowadzona z wykorzystaniem domeny [...] .pl nie podlega regulacjom zawartym w przywołanym przepisie art. 15f ust. 4 ustawy. Od decyzji Ministra Rozwoju i Finansów z [...] grudnia 2017 r. Skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wniosła w niej o uchylenie decyzji Ministra i wykreślenie domeny [...] .pl z Rejestru domen zakazanych oraz zasądzenie na rzecz Spółki kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzuciła: 1. naruszenie przepisów prawa materialnego, poprzez błędną ich wykładnię, w szczególności: a) art. 1 ustawy z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, poprzez niezasadne przyjęcie, że ustawa o grach hazardowych znajduje zastosowanie w sprawie, co stoi w oczywistej sprzeczności z ustalonym stanem faktycznym oraz z całokształtem zgromadzonego materiału dowodowego, bowiem Spółka nie urządza gier hazardowych i nie prowadzi działalności w tym zakresie; b) art. 15f ust. 1 i ust. 4 pkt 1 ustawy o grach hazardowych, poprzez dokonanie błędnej subsumpcji ustalonego stanu faktycznego, poprzez błędne uznanie, że Spółka wykorzystuje domenę [...] .pl do urządzania gier hazardowych w przedmiotowej sprawie w sytuacji, gdy Skarżąca nie urządza gier hazardowych i nie prowadzi jakichkolwiek czynności związanych z urządzaniem gier hazardowych - tym samym ustawa o grach hazardowych nie znajduje zastosowania w przedmiotowej sprawie; c) art. 7 Konstytucji RP w związku z art. 6 K.p.a. i w związku z art. 20 Konstytucji RP oraz w związku z art. 1, art. 15f ust. 1 i ust. 4 pkt 1 ustawy o grach hazardowych, poprzez dokonanie nieuprawnionej rozszerzającej interpretacji przywołanych przepisów ustawy o grach hazardowych, a przez to przekroczenie granic legalizmu działania administracji publicznej; 2. naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na skarżoną decyzję, tj.: a) art. 7, art, 77 § 1, art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego, polegające na niewyczerpującym zebraniu oraz rozpoznaniu całokształtu materiału dowodowego jak i niepodjęciu działań zmierzających do dokładnego wyjaśnienia i rozpoznania sprawy oraz dowolną jego ocenę, w szczególności nieuwzględnienie, że Skarżąca nie jest organizatorem gier, nie urządza gier, i nie prowadzi działalności w zakresie gier i zakładów, nie była związana jakimkolwiek stosunkiem prawnym z organizatorem gier liczbowych - T. Sp. z o.o., przez co nie znajdują do niej zastosowania przepisy ustawy z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, a w konsekwencji powyższego: b) art. 8 i art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez niewystarczające uzasadnienie w skarżonej decyzji powodów uznania, że w rozstrzyganej sprawie Spółka podlega przepisom ustawy z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, co tym samym osłabia zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa. W odpowiedzi na skargę Minister Rozwoju i Finansów wniósł o jej oddalenie podtrzymując motywy zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 z p. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z p. zm. – dalej: p.p.s.a.), sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego pod kątem zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Jednocześnie, zgodnie z przepisem art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to między innymi, że sąd administracyjny nie musi w ocenie legalności zaskarżonego postanowienia ograniczać się tylko do zarzutów sformułowanych w skardze, ale może wadliwości kontrolowanego aktu podnosić z urzędu (patrz: T. Woś - Postępowanie sądowo-administracyjne, Warszawa 1996 r., str. 224). W tym celu Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszeń prawa w stosunku do aktów i czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Reasumując należy stwierdzić, iż uchylenie aktu administracyjnego z racji naruszenia prawa materialnego uzasadnione będzie wtedy, gdy - w wypadku prawidłowego zastosowania tych norm - rozstrzygnięcie byłoby inne. Zaznaczyć trzeba, że naruszenie prawa nie powoduje uchylenia aktu administracyjnego, gdy wystąpi w postaci rażącej, albowiem wówczas stwierdza się nieważność decyzji lub postanowienia. Wreszcie "inne naruszenie przepisów postępowania" skutkuje uchyleniem aktu administracyjnego, o ile uchylenie to mogło mieć (a więc wcale nie musiało mieć) wpływu na wynik sprawy. Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd uznał bowiem, rozpoznając niniejszą sprawę, iż organy administracji publicznej nie naruszyły przepisów prawa materialnego w stopniu, które miało wpływ na wynik sprawy oraz przepisów postępowania w stopniu, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W pierwszej kolejności Sąd stwierdza, że stan faktyczny sprawy przyjęty przez Ministra Finansów - przedstawiony w części historycznej uzasadnienia, uznaje za ustalony prawidłowo i przyjmuje go za podstawę oceny zaskarżonej decyzji. W sprawie zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz.U. z 2018 r., poz. 165 z p. zm.; dalej jako u.g.h.). Zgodnie z art. 15f ust. 1 u.g.h. minister właściwy do spraw finansów publicznych prowadzi Rejestr domen służących do oferowania gier hazardowych niezgodnie z ustawą, zwany dalej "Rejestrem". W myśl art. 15f ust. 4 pkt 1 u.g.h. wpisowi do Rejestru podlega nazwa domeny internetowej wykorzystywana do urządzania gier hazardowych bez koncesji, zezwolenia lub dokonania zgłoszenia wymaganego przez ustawę, kierowanych do usługobiorców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w szczególności gdy strony internetowe wykorzystujące nazwy takich domen są: a) dostępne w języku polskim; b) reklamowane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Skarżący kwestionuje uznanie przez Ministra, iż domena [...] .pl, będąca jego własnością, była wykorzystywana do urządzania gier hazardowych niezgodnie z u.g.h. Strona twierdzi bowiem, że nie urządzała gier, a jedynie pośredniczyła pomiędzy T. Sp. z o.o. a użytkownikami jej portalu (nabywała w ich imieniu i na ich rzecz kupony gier losowych oferowanych przez T. Sp. z o.o.). Wypada zatem wyjaśnić, że działalność gospodarcza dotycząca gier hazardowych jest działalnością reglamentowaną w sposób dość restrykcyjny. Wynika to ze specyfiki tej branży, która przynosi bardzo duże zyski, lecz osiągane są one w wyniku eksploatacji ekonomicznej naturalnej skłonności społeczeństwa do hazardu. TSUE w swych orzeczeniach podkreśla, że gry hazardowe stwarzają zagrożenia dla sytuacji ekonomicznej, społecznej i rodzinnej osób biorących w nich udział i mogą prowadzić do uzależniania porównywalnego z uzależnieniem od narkotyków i alkoholu. Zasada funkcjonowania gier hazardowych polega bowiem na tym, że grający w nie więcej tracą niż wygrywają. Organizujący gry hazardowe "sprzedają" bowiem w istocie iluzję szybkiego wzbogacenia się, kosztem realnego zubożenia się tych konsumentów, którzy się grom oddają. Ze społecznego punktu widzenia otwarcie wolnego rynku na ten sektor rodziłoby zatem skutki wyłącznie negatywne, gdyż leżąca u jego podstaw konkurencja nie przynosi w tym obszarze dla konsumentów spodziewanych korzyści. Stąd też TSUE przyjmuje, że szkodliwe dla jednostek i dla społeczeństwa konsekwencje moralne i finansowe, które wiążą się z grami hazardowymi, mogą uzasadniać szeroki zakres władztwa regulacyjnego państw członkowskich w odniesieniu do ustalenia niezbędnego poziomu ochrony konsumentów i porządku publicznego. Zasada swobody i równości gospodarczej, podlega zatem w tej dziedzinie ograniczeniom, wynikającym z przepisów ustawy regulującej prowadzenie gier hazardowych, jako ustawy szczególnej do ustawy o działalności gospodarczej (patrz: wyrok NSA z dnia 19 września 1990 r. o sygn. akt II SA/Wa 460/90; publ. Mon. Praw. 1993, nr 3, s. 88). W kontekście powyższego zasadna jest szeroka interpretacja pojęcia "wykorzystywania domen" do urządzania gier hazardowych bez wymaganej koncesji lub zezwolenia lub zgłoszenia. Sąd podziela więc stanowisko Ministra, że warunkiem wpisania domeny do Rejestru nie musi być okoliczność rozgrywania gier hazardowych na stronie internetowej wykorzystującej nazwę domenową. Przepis art. 15f ust. 4 pkt 1 u.g.h. obejmuje swym zakresem wszelką działalność związaną z urządzaniem gier hazardowych, stanowiącą choćby próbę obejścia przepisów u.g.h. W ocenie Sądu Minister trafnie uznał, że portal internetowy https://[...] .pl wykorzystywany był do urządzania gier hazardowych bez wymaganej koncesji lub zezwolenia lub zgłoszenia. Działalność Strony skarżącej stanowiła bowiem obejście przepisów u.g.h. dotyczących warunków urządzania gier hazardowych. Strona skarżąca nie jest i nigdy nie była uprawniona do pośredniczenia pomiędzy urządzającym gry T. Sp. z o.o. a uczestnikami prowadzonych przez tę spółkę gier. Jak słusznie zauważył organ przepisy u.g.h. nie przewidują możliwości pośrednictwa pomiędzy organizatorem gry hazardowej a jej uczestnikiem w zakresie czynności związanych z ich urządzaniem. Czynności te są dokonywane pomiędzy podmiotem urządzającym grę hazardową a graczem (uczestnikiem gry hazardowej). Z tego względu już sama próba pośredniczenia w tych czynnościach pomiędzy urządzającym grę a graczem, poza wypadkami przewidzianymi przez ustawę, stanowi naruszenie przepisów u.g.h. (patrz: wyrok WSA w Warszawie z dnia 17 lipca 2018 r., sygn. akt V SA/Wa 33/18, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - www.orzeczenia.gov.pl). W realiach rozpoznawanej sprawy nie sposób jednak uznać, że Strona skarżąca tylko pośredniczyła pomiędzy T. sp. z o.o. a użytkownikami jej portalu. W świetle zapisów u.g.h. uczestnikiem loterii pieniężnej i gry losowej organizowanej przez T. jest okaziciel dowodu udziału w grze, czyli Strona skarżąca. Nie zmienia tego fakt, iż zakupuje ona zakłady udziału w grze losowej i loterii pieniężnej z opłat uiszczonych przez użytkowników portalu [...] .pl oraz że uzyskane z tego tytułu wygrane wykorzystuje na wypłatę użytkownikom serwisu. Należy mieć również na uwadze art. 28 ust. 2 u.g.h. stanowiący, iż spółka prowadząca działalność w zakresie gier liczbowych, loterii pieniężnych lub zakładów wzajemnych może powierzyć innemu podmiotowi, na podstawie umowy agencyjnej, sprzedaż losów lub innych dowodów udziału w grze oraz przyjmowanie zakładów i stawek, a także wypłatę (wydanie) wygranych do wysokości określonej w regulaminie gry lub zakładu, z wyłączeniem takich czynności dotyczących zakładów wzajemnych urządzanych przez sieć Internet. W sprawie bezsporne jest, iż Strona nie prowadzi i nie prowadziła działalności w oparciu o umowę agencyjną z T., w zakresie prawem dopuszczonego powierzania czynności związanych z urządzaniem gier hazardowych. Działalność Strony skarżącej prowadzona za pośrednictwem przedmiotowej domeny stanowi więc w istocie odsprzedaż użytkownikom portalu zakupionych przez Stronę zakładów. Udział użytkowników portalu w grach nie jest oparty na zawarciu przez nich zakładu z organizatorem gier - T. Sp. z o.o. i wpłaceniu mu stawki za udział w grze. Zakład zawierany jest pomiędzy uczestnikiem gry (użytkownikiem portalu) a właścicielem serwisu (Skarżącym), w ramach którego gracz typuje cyfry i liczby oraz wpłaca właścicielowi serwisu stawkę wraz ze stosowną opłatą za obsługę serwisową. Takiego stanu rzeczy nie zmienia fakt, że Strona w ramach swojej działalności wykorzystuje wyniki gier (losowania w tych grach) prowadzonych przez T. sp. z o.o. oraz jego środki, pochodzące z wypłaconych wygranych. Nie ulega też wątpliwości, iż Skarżący nie posiada koncesji ani zezwolenia na urządzanie gier hazardowych. Ponadto Skarżący w ramach swojego portalu organizował gry, których nie przewiduje T. Sp. z o.o., tj. gry grupowe. Również przewidziany w regulaminie serwisu status "Super gracza" czy opcja "Zlecenia stałego" – których nie przewiduje regulamin działania T. Sp. z o.o. - wskazują na samodzielną organizację gier przez Skarżącego, jedynie z powołaniem się na wyniki losowań T. Sp. z o.o. Tym samym w ocenie Sądu organ nie naruszył w swoim rozstrzygnięciu przepisów prawa materialnego, w tym wskazywanych w skardze art. 1 i art. 15f ust. 1 i ust. 4 ustawy o grach hazardowych. Minister nie działał też z naruszeniem wskazanego w skardze art. 7 Konstytucji RP w zw. z art. 6 K.p.a. i art. 20 Konstytucji RP, albowiem nie dokonał rozszerzonej interpretacji przywołanych przepisów ustawy o grach hazardowych, Nie zasługują również na uwzględnienie zarzuty Strony skarżącej dotyczące naruszenia przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, w tym wskazywanych w skardze art. 77 § 1 i art. 80 oraz art. 8 i art. 107 § 3 K.p.a. Na wstępie należy podkreślić, jak to słusznie stwierdził Minister Finansów w odpowiedzi na skargę, że w art. 15f ust. 9 ustawy o grach hazardowych ustawodawca wskazał, że minister właściwy do spraw finansów publicznych wydaje decyzję o pozostawieniu nazwy domeny w Rejestrze, jednocześnie zaś w art. 15f ust. 10 u.g.h. wpisano, że do decyzji, o której mowa w ust. 9, nie stosuje się przepisu art. 221 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa ani przepisu art. 52 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym. Tym samym regulacje zawarte w art. 15f u.g.h. w sposób szczególny określają tryb związany z kwestionowaniem dokonanego wpisu do Rejestru, wskazując formę jego zakwestionowania w postaci sprzeciwu, jego zakres, katalog podmiotów uprawnionych, termin na wniesienie sprzeciwu oraz termin na jego rozpatrzenie. Powyższe oznacza, że podczas załatwiania sprzeciwu organ stosuje przepisy Ordynacji podatkowej w zakresie dotyczącym decyzji (formy tego dokumentu, elementów, treści), a nie wszystkie etapy i wymogi postępowania poprzedzającego jej wydanie (określone w Ordynacji podatkowej). Tym samym Minister nie mógł w swoim rozstrzygnięciu naruszyć przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, albowiem procedura ta nie miała zastosowania w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Sąd – nie będąc związany zakresem skargi – uznał jednakże, że organ wydając zaskarżone rozstrzygnięcie, nie działał z naruszeniem właściwych dla sprawy przepisów Ordynacji podatkowej. Organ odwoławczy odniósł się bowiem do zgromadzonego materiału dowodowego, jak i twierdzeń Strony skarżącej. Spowodowało to – zdaniem Sądu - brak podstaw do uznania, że doszło do naruszenia zasad ogólnych postępowania podatkowego wskazanych w Ordynacji podatkowej, jak również zasad dotyczących zgromadzenia i oceny materiału dowodowego w sposób, który mógłby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia sprawy. Odmienna ocena materiału dowodowego, niż jak to chciałaby Strona skarżąca, nie stanowi naruszenia przepisów postępowania. Organ w wyczerpujący sposób zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy, zaskarżona decyzja zawiera ponadto wszystkie elementy przewidziane przepisami procedury, uzasadnienie zawiera szczegółowe wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. W ocenie Sądu organ nie działał więc z naruszeniem przepisów procesowych. Należy bowiem podkreślić, że stosownie do treści powołanego wyżej przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a. podstawą do uwzględnienia skargi może być naruszenie przepisów postępowania tylko wtedy, gdy uchybienie to wywarło istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie dopatrzył się tym samym naruszenia przez organ przepisów prawa materialnego, w stopniu wpływającym na wynik sprawy, ani naruszenia innych przepisów postępowania, które zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 c) p.p.s.a. powinno prowadzić do uwzględnienia skargi. Mając powyższe na względzie, należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu i skarga podlega oddaleniu jako niezasadna. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.