V SA/Wa 358/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Mydłowska po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi R. D. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] listopada 2012r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności przypadających agencjom płatniczym w ramach Wspólnej Polityki Rolnej p o s t a n a w i a: oddalić wniosek Postanowieniem z 20 stycznia 2014 r. tut. Sąd odrzucił skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 18 kwietnia 2013r., którym tut. Sąd oddalił skargę R. D. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] listopada 2012r. w przedmiocie odmowy umorzenia należności przypadających agencjom płatniczym w ramach Wspólnej Polityki Rolnej. Skarga kasacyjna została złożona bez zachowania ustawowego 30-dniowego terminu do jej złożenia, a ustanowiony w sprawie pełnomocnik nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Po rozpatrzeniu zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 8 maja 2014r. sygn. akt: II GZ 194/14 oddalił zażalenie, w treści którego wskazał, że pełnomocnik nie skorzystał z prawa do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej mimo, że miał świadomość uchybienia temu terminowi. Pismem z 27 maja 2014r. pełnomocnik skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku tut. Sądu z 18 kwietnia 2013r. W treści wniosku jego autor wskazał na okoliczności, które jego zdaniem wskazują na brak winy w uchybieniu terminu tj. brak jednoznacznego przepisu rozstrzygającego kwestię rozpoczęcia biegu terminu do złożenia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika wyznaczonego w drodze pomocy prawnej z urzędu. A brak jednoznacznej regulacji normatywnej w opinii pełnomocnika skarżącego oraz niejednolita linia orzecznicza NSA prowadzi do rozbieżności w praktyce stosowania prawa, którego ryzyko ponosi strona postępowania. Wnioskodawca zwrócił także uwagę Sądu na fakt, że skarżący R. D. jest osobą niepełnosprawną, nie uzyskuje żadnych dochodów. W przedmiotowej sprawie skarżący sam zgłosił się do oddziału ARiMR informując o zaprzestaniu prowadzenia programu z uwagi na pogarszający się stan zdrowia. Wskazane okoliczności zdaniem pełnomocnika skarżącego oraz zasady współżycia społecznego wskazują na podstawy do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r. poz. 270 j.t., zwana dalej p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 cyt. ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona skarżąca powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Wniosek pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej złożony został w terminie i dokonano przy tym uchybionej czynności (tj. dołączono do wniosku pierwotny wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej). Tym samym spełnione zostały kryteria formalne warunkujące merytoryczne rozpoznanie wniosku. W ocenie Sądu pełnomocnik skarżącego nie wykazał, że uchybił terminowi do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi bez swojej winy. Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej [v. wyrok NSA z 13 sierpnia 1998 r., sygn. akt III SA 7432/98, LEX nr 39470]. Warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej jest zatem uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo swej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej [v. wyrok NSA z 13 października 1999 r., sygn. akt IV SA 1656/97, LEX nr 47891]. Zdaniem Sądu powoływane we wniosku okoliczności nie zasługują na uwzględnienie. Argumentacja pełnomocnika skarżącego sprowadzająca się do usprawiedliwienia uchybionemu terminowi przez brak jednoznacznej regulacji normatywnej i niejednolitej linii orzeczniczej NSA nie może stanowić podstawy uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu. Jak również okoliczności dotyczące osoby skarżącego, w tym podeszły wiek, stan zdrowia, w sytuacji gdy jest on reprezentowany przed sądem przez profesjonalnego pełnomocnika, którego zadaniem jest dbałość o prowadzenie sprawy przed sądem z należytą starannością. Pobocznie wskazać można, iż przedmiot niniejszej sprawy tj. odmowa umorzenia należności przypadających agencjom płatniczym w ramach Wspólnej Polityki Rolnej nie podlega powadze rzeczy osądzonej, co oznacza, iż nic nie stoi na przeszkodzie aby skarżący ponownie zwrócił się do organu o rozpoznanie wniosku o umorzenie przedmiotowych należności. Wobec powyższego na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.