V SA/Wa 364/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Zawiślak po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2015r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta [...] z [...] lipca 2014r. nr [...] w sprawie ze skargi "P." Towarzystwo P. z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2014r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta [...] z [...] lipca 2014r. nr [...] Prezydent [...] decyzją z [...] lipca 2014r. nr [...] określił skarżącemu Towarzystwu nienależnie pobraną kwotę dotacji w wysokości 4.715,45 zł. Po wniesieniu odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z [...] listopada 2014r. nr [...] stwierdziło, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu. Pismem z 17 marca 2015r. skarżące Towarzystwo wniosło o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta [...] z [...] lipca 2014r., z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W dalszej części autor pisma wyjaśnił, że skarżący jest stowarzyszeniem o statusie organizacji pożytku publicznego, które prowadzi w W. cztery placówki wsparcia dziennego dla dzieci i młodzieży na prowadzenie których otrzymuje dotacje celowe od Urzędów D. na terenie których placówki te mają swoją siedzibę i jako środki publiczne nie powinny podlegać egzekucji. Jak zaznaczył skarżący, w chwili obecnej Towarzystwo nie ma możliwości zorganizowania działalności gospodarczej, z której pozyskane dochody przeznaczałoby na działalność statutową, nie posiada także żadnych oszczędności. Wnioskodawca wskazał ponadto, że konsekwencje egzekucji spornej kwoty wraz z odsetkami mogą być trudne do odwrócenia, gdyż otrzymane dotacje i darowizny są przeznaczane na określone cele. Egzekucja w chwili obecnej, co podkreślił autor pisma pozbawi skarżącego płynności finansowej i uniemożliwi pokrywanie bieżących wydatków związanych z prowadzeniem 4 placówek jak i zaplanowanych imprez dla wychowanków (dzień dziecka, obozy letnie, pożegnanie lata itp.). Taka sytuacja może w konsekwencji doprowadzić do konieczności zaprzestania prowadzenia działalności, co będzie stanowiło trudny do odwrócenia skutek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Na wstępie wskazać należy, iż przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] listopada 2014r. o stwierdzeniu wniesienia odwołania z uchybieniem terminu, natomiast wniosek o wstrzymanie dotyczy decyzji organu I instancji, którą w niniejszej sprawie jest decyzja Prezydenta [...] z [...] lipca 2014 r., określająca zwrot kwoty nienależnie pobranej dotacji. Wobec tego, iż wniosek o wstrzymanie wykonania nie dotyczy zaskarżonego postanowienia, wyjaśnić należy, iż sąd administracyjny może orzekać o wstrzymywaniu nie tylko tych aktów, które zostały zaskarżone, ale również i tych, które zostały wydane we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 p.p.s.a. in fine). Mając na uwadze powyższe, w pierwszej kolejności zbadać należy czy decyzja, której wstrzymania żąda skarżąca spółka (decyzja z [...] lipca 2014 r.), została wydana w granicach tej samej sprawy, w której toczy się niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne, tzn. postępowanie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] listopada 2014r. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, iż użyte w treści art. 61 § 3 p.p.s.a. sformułowanie "w granicach tej samej sprawy" należy interpretować na tle art. 3 § 2 p.p.s.a., który wskazuje przedmiot sądowej kontroli, a także art. 134 i art. 135 p.p.s.a, regulujących zakres sądowej kontroli. Ostatni z powołanych przepisów stanowi, że sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w granicach sprawy, której dotyczy skarga. W związku z powyższym, treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. objęte będą zarówno akty wydane w pierwszej instancji, jak i np. akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli. Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów, który w uchwale z 27 czerwca 2000 r., FPS 12/99 stwierdził, że zwrot normatywny "w granicach danej sprawy" odnosi się do postępowania, którego przedmiotem jest sprawa wykazująca tożsamość przedmiotową i podmiotową (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. LEX, Wydanie 5, Warszawa 2013, s. 245-246). W niniejszej sprawie skarżąca wnioskiem o wstrzymanie wykonania próbuje objąć akt administracyjny, który – w ocenie Sądu – znajduje się poza granicami tej sprawy, rozumianej w sensie materialnym. O odrębności powyżej wskazanych aktów świadczy ich odmienność przedmiotowa. Co prawda sprawy te pozostają ze sobą w związku chronologicznym i podmiotowym, jednakże ze względu na odrębność zakresów przedmiotowych nie można uznać, że tworzą one tę samą sprawę w znaczeniu materialnym. Reasumując wskazać należy, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym stwierdzenia wniesienia odwołania z uchybieniem terminu nie jest możliwe wnioskowanie o wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego, od którego strona skarżąca nie wniosła odwołania w ustawowo przewidzianym terminie (podobnie postanowienie NSA z dnia 12 czerwca 2012 r., II FZ 441/12, www.cbois.nsa.gov.pl). Z tych wszystkich względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. – orzekł, jak w sentencji postanowienia.