V SA/Wa 376/07

Referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi S. D. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] września 2006 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy p o s t a n a w i a : - oddalić wniosek. Wyrokiem z 27 września 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę S. D. na decyzję działającego w imieniu Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Prezesa tego Zakładu z [...] września 2006 r. oraz zasądził na rzecz ustanowionego z urzędu pełnomocnika koszty nieopłaconej pomocy prawnej. W skardze kasacyjnej z 28 stycznia 2008 r. adwokat K. T. zawarła wniosek o zasądzenie wynagrodzenia w związku z wniesieniem skargi kasacyjnej według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Po przeprowadzeniu w dniu 14 października 2008 r. rozprawy – z udziałem pełnomocnika – Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Jednocześnie, w uzasadnieniu wyroku (in fine) Sąd wskazał, iż przyznanie wynagrodzenia pełnomocnikowi oraz zwrot niezbędnych udokumentowanych wydatków należy do właściwości Sądu pierwszej instancji. Rozpoznając wniosek należało zauważyć, co następuje: Stosownie do treści przepisu § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Wniosek wyznaczonego w niniejszej sprawie adwokata takiego oświadczenia nie zawiera. Również z protokołu rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie wynika by pełnomocnik uzupełniła go o wymagane oświadczenie. W tym miejscu podnieść należy, iż oświadczenie o którym mowa winno być wyraźne. Nie stanowi oświadczenia to sformułowanie pełnomocnika, w którym wnosi o zasądzenie wynagrodzenia "w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej", bowiem sformułowanie to stanowi w istocie powtórzenie nazwy wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej i trudno jest uznać go za odrębne oświadczenie o jakim mowa w cyt. przepisie rozporządzenia. Ponieść również należy, iż z natury swej koszty sądowe w sprawie, w której przyznano stronie prawo pomocy są "nieopłacone". Istotne jest natomiast to, czy nie zostały one przez stronę "zapłacone", co wynika z literalnego rozumienia przywołanego wyżej przepisu § 20 rozporządzenia. W tym stanie sprawy, wniosku ustanowionego pełnomocnika nie można było uwzględnić. Dodać należy, iż powyższe stanowisko zajął również Naczelny Sąd Administracyjny wskazując, iż brak oświadczenia o jakim mowa § 20 ww. rozporządzenia wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia i nie stosuje się do niego trybu uzupełniania jego braków, opisanego w art. 49 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.); vide: wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2006 r. sygn. akt II FSK 862/05, Lex nr 242945. Z wyłożonych względów, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.